വരാഹപുരാണമ്

ആകാശത്ത് ആയിരം സൂര്യന്മാർ ഒരുമിച്ച് ഉദിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രകാശംപോലെയാണ് ആ മഹാത്മാവിന്റെ ദീപ്തി. അങ്ങനെയൊരു ദിവ്യതയിൽ, ഒരിടത്ത് തന്നെ, മഹർഷി ഗൗരമുഖൻ തന്റെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതത്തോടെ വീർപ്പുമുട്ടിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ സർവ്വഭൂമണ്ഡലവും അതിലെ അനേകം വിഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടു. അപ്പോൾ, ആ മഹർഷി കേശവനോടു നമസ്കരിച്ച് കൈകൂടി പറഞ്ഞു: "പ്രഭോ, നിങ്ങൾ ഒരു വരം നൽകാൻ ഉദ്ദേശിച്ചാൽ, ദയവായി അത് നിങ്ങളുടെ ഭക്തനായി എനിക്കു ലഭിക്കട്ടെ." "ഇപ്പോൾ, ഈ രാജാവും അവന്റെ സൈന്യവും വാഹനങ്ങളും എന്റെ ആശ്രമത്തിൽ അന്നം കഴിച്ച് നാളെ അവരവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ പോകട്ടെ" എന്നുമാണ് മഹർഷി അപേക്ഷിച്ചത്. അപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ ശ്രീഹരി അവനു മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണവും അത്ഭുതകരമായ ഒരു ദിവ്യരത്നവും വരമായി നൽകി. അതിനുശേഷം, ദേവൻ അവിടെ നിന്നു അപ്രത്യക്ഷനായി. മഹർഷി ഗൗരമുഖൻ അനേകം മഹർഷിമാരുടെ അനുഗമനത്തോടെ തന്റെ വിശുദ്ധാശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. അവിടെ ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ, ഹിമവാന്റെ ശിഖരത്തിനെപ്പോലെയും വലിയ മേഘത്തിനെപ്പോലെയും, ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങൾപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള, നൂറു നിലകളുള്ള ഒരു ഭവനം ചിന്തിച്ചു. വിഷ്ണുവിൽ നിന്നുള്ള വരം ലഭിച്ച മഹർഷി ആയിരക്കണക്കിന്, കോടിക്കണക്കിന് അത്തരത്തിലുള്ള ഭവനങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. അവയുടെ ചുറ്റിലും മതിലുകളും മനോഹരമായ തോട്ടങ്ങളും ഉണ്ടാക്കി, കുയിലുകളും അനേകം ശ്രേഷ്ഠ പക്ഷികളും ആ തോട്ടങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞു. ചംപക, അശോക, പുന്നാഗ, നാഗ, കേശര തുടങ്ങിയ വൃക്ഷങ്ങൾ അവിടെയൊക്കെ നടപ്പെട്ടു. ആ ഭവനങ്ങളിലൊക്കെയും അനേകം വൃക്ഷങ്ങൾ, ആനശാലകളും കുതിരശാലകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ, ഭക്ഷിക്കാനുള്ളത്, ആസ്വദിക്കാനുള്ളത്, ചൊരിയാനുള്ളത്, ചൂഷിക്കാനുള്ളത് തുടങ്ങി അനേകം വിഭവങ്ങളുടെയും പൊൻപാത്രങ്ങളിൽ കൂമ്പാരങ്ങളായി അന്നം ഒരുക്കി. എല്ലാം ഒരുക്കിയശേഷം, മഹർഷി ഗൗരമുഖൻ മഹത്വമുള്ള രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "എന്റെ ഭവനങ്ങളിലേക്ക്, രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം പ്രവേശിക്കൂ." അപ്പോൾ രാജാവ് ആ മഹാഗിരിപ്രായമായ ഭവനത്തിലേക്ക് കയറി. അനുചരന്മാരും അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അപ്പോൾ, ഗൗരമുഖമുനി ആ ദിവ്യരത്നം എടുത്ത് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "സ്നാനത്തിനും ഭക്ഷണത്തിനും യാത്രാദുഃഖശമനത്തിനും, രാജാവേ, ഞാൻ ദാസികളും ദാസന്മാരെയും അയക്കാം." അങ്ങനെ പറഞ്ഞ മഹർഷി ആ ദിവ്യമായ വൈഷ്ണവരത്നം ഒരു ശുഭസ്ഥലത്ത് രാജാവിന് മുമ്പിൽ വച്ചു. ഉടൻ തന്നെ, ആ ശുദ്ധവും ദീപ്തിയുള്ള രത്നം വച്ചയുടൻ, ആയിരക്കണക്കിന് ദിവ്യരൂപമുള്ള സുന്ദരികളുണ്ടായി. അവരിൽ ചിലർ പൊൻപാത്രങ്ങൾ എടുത്ത് മുന്നോട്ട് പോയി. അങ്ങനെ സ്ത്രീകളും പുരുഷദാസന്മാരും രാജാവിന്റെ അനുചരന്മാരും ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും വസ്ത്രങ്ങളും കൊണ്ടു പുറപ്പെട്ടു. അവ സ്ത്രീകൾ രാജമാർഗത്തിൽ രാജാവിന്റെ അനുചരന്മാരെയും, പുരുഷന്മാരെയും, കുതിരകളെയും, ആനകളെയും വേഗത്തിൽ സ്നാനം കഴിപ്പിച്ചു. അവിടെ പലവിധ സംഗീതോപകരണങ്ങൾ മുഴങ്ങി; രാജാവ് സ്നാനം ചെയ്യുമ്പോൾ മറ്റു സ്ത്രീകൾ നർത്തനം ചെയ്തു, ചിലർ സംഗീതം പാടുകയും ചെയ്തു—ഇന്ദ്രൻ സ്നാനം ചെയ്യുമ്പോൾപോലെ. അങ്ങനെ ദിവ്യസേവനത്തോടെ ആ മഹാബുദ്ധിയുള്ള രാജാവ് സ്നാനം ചെയ്തു. അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ, "ഇത് മഹർഷിയുടെ ശക്തിയോ, തപസ്സിന്റെ ഫലമോ, രത്നത്തിന്റെ മഹിമയോ?" എന്ന് ചിന്തിച്ചു. സ്നാനത്തിനു ശേഷം, നല്ല വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, വിധിപ്രകാരം വിവിധ വിഭവങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചു. മഹർഷി രാജാവിനും അനുചരന്മാർക്കുമെല്ലാം സമാനമായി ആദരവോടെ ഉപചാരങ്ങൾ നടത്തി. രാജാവ് അനുചരന്മാരോടും സൈന്യത്തോടും കൂടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതുവരെ, ചുവപ്പുനിറമുള്ള സൂര്യൻ അസ്തമയപർവതത്തിലേക്ക് നീങ്ങി. തുടർന്ന്, പ്രകാശമുള്ള ശരദന്ധ്യചന്ദ്രനും താരാഗണങ്ങളും അണിഞ്ഞു, രോഹിണിയുടെ ഭർത്താവായ ചന്ദ്രൻ തണുത്ത പ്രകാശം പകർന്നു. ഭൃഗു, ദേവരാജാവ്, അസുരാചാര്യൻ—ഇവർ കറുത്ത കിരണങ്ങളുള്ള സൂര്യനോടൊപ്പം ഉയർന്നു; പക്ഷേ, കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ അവർ പ്രകാശിച്ചില്ല. ലോകത്തിലെ സത്ത്വാവസ്ഥ ദേവാസുരരിൽ അനുസരിക്കപ്പെട്ടു, ധാർമ്മികനായ രാജാവ് സ്വഭാവത്താൽ ശക്തനായവനായി. ഭൂമിപുത്രൻ തനിക്കുള്ള ചുവപ്പ് നിറം വിട്ടു, രാഹു ചന്ദ്രന്റെ പ്രകാശത്തിൽ വിട്ടു. ദേവാസുരർ സ്വഭാവപ്രകാരം നടന്നു, ധാർമ്മികനായ രാജാവ് സ്വബലത്തിൽ ഉജ്വലനായി. 'വൈദ്യുതപതി' എന്നറിയപ്പെടുന്ന കിരണചക്രത്തിൽ, സൂര്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ ശുദ്ധമായ ശിലപോലെയുള്ളതിൽ, ധൂമകേതു വലിയ ഇരുണ്ടിത്തരം ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല; അന്നേരം, വിദഗ്ധരുടെ പ്രവർത്തനം വ്യക്തമായിരുന്നു. രാജകുമാരൻ തന്റെ കർമ്മങ്ങൾകൊണ്ട് ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു; ബുധന്റെ ഉദയത്താൽ അവന്റെ ബുദ്ധി വർദ്ധിച്ചു; അനുചരന്മാരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ സദാചാരികൾക്കിടയിൽ യോജിച്ചു. ധൂമകേതു ദീർഘകാലം ആകാശത്തെ രക്തവർണ്ണമാക്കി, രാജാവിന്റെയും ദേവന്മാരുടേയും പാതയിൽ ഉറച്ചു; ദുഷ്ഠൻ നല്ലവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ തൻറെ കഴിവ് തെളിയിക്കുന്നില്ല. ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങളിൽ നനഞ്ഞവരും ഓരോ ഘട്ടത്തിലും പ്രകാശിക്കുന്നു; ഉത്പത്തിശ്രമം പാലിക്കുന്ന ഉന്നതകുലജന്മാർ ശക്തികിരണങ്ങളുടെ യോജനത്തിലൂടെ ഉയരുന്നു. സൂര്യനും വരുണനും ജനിച്ച രാജകുമാരൻ, മൂന്നുവിധ ദോഷങ്ങളിൽ ആസക്തരായവരെ അതിജയിച്ചു; കൗശിക വംശത്തിൽ, യാഗങ്ങൾ വിധിപ്രകാരം മാത്രം നടത്തപ്പെടുന്നു. എന്റെ ആ മകൻ, ഇരട്ടത്വങ്ങളിൽ ഐക്യവും രാജസിംഹാസനാർച്ചനയും ചെയ്തവൻ, ദീർഘകാലം ധന്യനും ബുദ്ധിമാനുമായി തിളങ്ങി, വിഷ്ണുവിനെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് ദുർലഭം സിദ്ധിച്ചു. അങ്ങനെ, അക്ഷയനായ രാജാവിനും അനുചരന്മാർക്കും, ഉപരാജാക്കന്മാർക്കും, ഉത്തമ കുതിരകളും ആനകളും, ശ്രേഷ്ഠ വസ്ത്രാഭരണാദികളാൽ പൂജയും ലഭിച്ചുകൊണ്ട്, ആ ശുഭമായ ആശ്രമത്തിൽ മഹർഷിക്കായി അത്തരം ഒരു രാത്രി കടന്നു. ആ രാത്രി ഉത്തമരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കൃതവും മനോഹരവസ്ത്രങ്ങളാൽ മൂടിയവുമായിരുന്നു. ഭവനങ്ങളിൽ അത്യുത്തമമായ കിടക്കകളും, സുന്ദരികൾ അവരുടെ ഭാവങ്ങളാൽ പ്രകാശം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. രാജാവ് ഭൂമിപാലകരെയും അനുചരന്മാരെയും അവരവരുടെ വീടുകളിലേക്ക് വിട്ടു. അവർ പുറപ്പെട്ടശേഷം, രാജാവ് ദിവ്യസുന്ദരികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ, മഹിമയോടെ ഉറങ്ങി. അങ്ങനെ മഹർഷിയുടെ കൃപയാൽ രാജാവും അനുചരന്മാരും സന്തോഷപൂർവ്വം ആ രാത്രിയിൽ നന്നായി ഉറങ്ങി. രാവു കടന്നപ്പോൾ, രാജാവ് അവിടെ സുന്ദരികൾ ഇല്ലാതായതും ആ ഭവനങ്ങളും അപ്രത്യക്ഷമായതും കണ്ടു. അത്ഭുതത്തോടെ രാജാവ് നോക്കി, ആ മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടങ്ങളും ജലപാത്രങ്ങളും കാണാതായതും മനസ്സിൽ വിചാരിച്ച് വിഷാദം അനുഭവിച്ചു.