ഭഗവാൻ വരാഹദേവൻ, തന്റെ സ്നേഹത്താൽ ഭക്തരോടും ഭൂമിയോടും സംസാരിച്ചപ്പോൾ, കുബ്ജാമ്രക എന്ന ആശീർവാദകരമായ വ്രതം എന്താണ്, അതെങ്ങനെ ആചരിക്കേണ്ടതാണെന്നും ചോദ്യം ഉയർന്നു. വരാഹദേവൻ വിശദീകരിച്ചു: "കോകാമുഖ എന്നത് പരമോന്നതമായ സ്ഥലം ആണ്, അതുപോലെ കുബ്ജാമ്രകയും ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്. ഭഗവതിന്റെ ഭക്തർക്ക് പ്രിയവും ശുദ്ധവുമായ എന്റെ പരമഭൂമി അതാണ്." അവിടെ ഭൂമിദേവിയെ വരാഹദേവൻ പാതാളത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി സ്ഥാപിച്ചു. ഭൂമി ചോദിച്ചു: "അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നതും വെള്ളം കുടിക്കുന്നതും ചെയ്യുന്നവർക്ക് എത്ര വലിയ പുണ്യമാണ് ലഭിക്കുന്നത്?" 이에 വരാഹദേവൻ പറഞ്ഞു: "സൗകരക്ഷേത്രത്തിൽ മരിക്കുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഗതിയും, അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നതും മരിക്കുന്നതും ചെയ്യുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന പുണ്യവും കേൾക്കൂ." "എന്റെ വിശുദ്ധക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നു, മനോഹരയും ഭാഗ്യവതിയുമായവളെ. അവിടെ പോയാൽ, അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ മുഖം ദർശിച്ചാൽ, പത്തു മുൻപും പത്തു പിന്നെയും ഏഴു മറ്റും അഞ്ച് മറ്റും പുരുഷന്മാർക്ക് പുണ്യമാണ് ലഭിക്കുന്നത്. അവൻ ധന-ധാന്യത്തിൽ സമൃദ്ധനാവും, സൗന്ദര്യവാനായും, ധർമ്മപരനായും, ശുദ്ധനായും മാറുന്നു. മനുഷ്യനായി ജനിച്ച് പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു." "സൗകരക്ഷേത്രത്തിൽ മരിക്കുന്നവർ അതിന്റെ ശക്തിയാൽ, ദേഹത്തെ വേഗത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ച്, വെള്ളിയ ദ്വീപിലേക്ക് പോകുന്നു. അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന പരമാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നു; അവിടുത്തെ പുണ്യം കേൾക്കൂ, മനുഷ്യൻ പരമോന്നതം പ്രാപിക്കുന്നു." "വൈശാഖ മാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, നിർദേശിച്ച രീതി പ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്യുന്നവൻ വലിയ കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കുന്നു, ധന-ധാന്യത്തിൽ സമൃദ്ധനാവുന്നു. അവൻ പാപങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി, യഥാർത്ഥത്തിൽ ദീക്ഷിതനാവുന്നു." അപ്പോൾ, ചതുര്ഭുജനായ, ചക്രം, ഗദ, ശംഖം, പദ്മം എന്നിവ കൈവശമുള്ള ഭഗവാൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി. "മഹാതീർത്ഥമായ ചക്രതീർത്ഥത്തിൽ മരിക്കുന്നവൻ, തന്റെ ജീവിതലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കുന്നു," വരാഹദേവൻ പറഞ്ഞു. അവൻ കൈകൾ തലയിൽ ചേർത്ത്, മൃദുലമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: "സത്യം പറയൂ; എനിക്ക് ഇതിൽ വലിയ കൗതുകം ഉണ്ട്." അവൻ ഭൂമിയോടു, വേദനാദ്രവമായ ശബ്ദത്തിൽ, തന്റെ ആരാധനയുടെ കാരണവും, ദേവതകൾക്കും പ്രാപിക്കാനാവാത്ത തന്റെ സ്വഭാവം വെളിപ്പെടുത്തി. ഭഗവാന്റെ പ്രകാശത്തിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ടവൻ, അവനെ കാണാൻ കഴിയാതെ, ഭയത്താൽ കണ്ണുകൾ നടുങ്ങി, വാക്കുകൾ പറയാൻ അകൽക്കുന്നു. അപ്പോൾ വരാഹദേവൻ പ്രേരിപ്പിച്ച സോമദേവൻ, സൂക്ഷ്മവാക്ക് എടുത്തു: "ഭഗവാനേ, നിങ്ങൾ എനിക്ക് തൃപ്തനായിട്ടു വന്നതാണെങ്കിൽ, ലോകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ നിലനിൽക്കട്ടെ. എന്റെ രൂപം എന്താണെങ്കിലും, അതു നിങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ ബ്രാഹ്മണർ സോമപാനം ചെയ്യട്ടെ, യാഗത്തിൽ മാത്രം." "നവചന്ദ്രത്തിൽ നിങ്ങൾ അവിടുത്തെ ക്ഷയിക്കുന്നപ്പോൾ, അവിടെ പിതൃകർമ്മങ്ങൾ പിണ്ടം നൽകി നടത്തപ്പെടട്ടെ. വിശ്ണുവേ, എപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സ് അധർമ്മത്തിലേക്ക് ചായരുത്; അങ്ങനെ ചായുന്നുവെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ ഔഷധങ്ങളായി താഴ്ന്നു പോകട്ടെ." "ആദി, മധ്യ, അന്തം ഇല്ലാത്ത മഹാനായ ഭഗവാനേ, നിങ്ങൾ തൃപ്തനായാൽ..." സോമദേവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, വരാഹദേവൻ അവിടുത്തെ അദൃശ്യമാവുന്നു. സോമതീർത്ഥത്തിൽ, ദുഷ്കരമായ പരമപ്രാപ്തി അവിടെ ലഭിക്കപ്പെട്ടു. ഈ കഥയിൽ, കുബ്ജാമ്രക വ്രതത്തിന്റെ മഹത്വവും, സൗകരക്ഷേത്രത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യവും, സോമദേവന്റെ പ്രാർത്ഥനയും, ഭഗവാന്റെ അനുഗ്രഹവും, വിശുദ്ധക്ഷേത്രങ്ങളിൽ സ്നാനം, ദർശനം, മരണം എന്നിവയിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഉത്തമ ഫലങ്ങൾ എന്നും, ഈ സ്ഥലങ്ങൾ ഭഗവാന്റെ സ്നേഹത്താൽ അനുഗ്രഹിതമായതും, ഭക്തർക്ക് പരമോന്നതം പ്രാപിക്കാൻ വഴിയൊരുക്കുന്നതും ആണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.