വരാഹപുരാണമ്

ഹേ ഭാഗ്യശാലിയായവളേ, പാപരഹിതയായവളേ, ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്ന ഈ കഥ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കു. ചാണ്ഡാലന്റെ വീട്ടിൽ ജനനം സംഭവിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല. എന്നാൽ എന്റെ ഭക്തൻ ശുദ്ധമായ ഭാഗവത കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കുന്നു. ഈ വിധത്തിൽ മനുഷ്യർ ചാണ്ഡാലരുടെ ഗർഭത്തിലെ കഠിനതകൾ കടന്ന് പോകുന്നു. അവൻ നാലു ദിവസങ്ങൾക്ക് ഒരു പ്രാവശ്യം മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം, തുറന്ന ആകാശത്തിനടിയിൽ കിടക്കണം. ശുദ്ധനായി, ആചാരപ്രകാരമുള്ള ജീവിതം നയിച്ച്, എന്റെ നിർദ്ദേശിച്ച കർമമാർഗത്തിൽ നിലകൊള്ളണം. ലോകത്തിൽ ശുദ്ധി വരുത്തുന്ന എന്തും ചെയ്താൽ, അവൻ ശുഭത്വം നേടുന്നു. ഇപ്പോൾ, എന്റെ പാപത്തിൻ്റെയും കുറ്റത്തിൻ്റെയും ഫലം സത്യമായി കേൾക്കു. ആൾ ഏഴു വർഷം ആകാശവാസികളുടെ അധിപനായ ഒരു കഴുകനായി ജനിക്കും. അതിന് ശേഷം പതിനഞ്ചു വർഷം പിശാചായി ജനനം പ്രാപിക്കും. ഇതൊക്കെ നാരായണനിൽ നിന്ന് കേട്ടശേഷം ഭൂമി ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു: “ദേവാ, എനിക്ക് വലിയ കൗതുകമുണ്ട്; ദയവായി എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞുതരേണം. എന്നാൽ ഈ ശുദ്ധവും ശുഭവുമായ വാക്കുകളിൽ ഉള്ള ത്രിഗുണ സ്വഭാവം എന്താണ്?” അപ്പോൾ ആ ദേവൻ ഒരു പ്രകാശമുള്ള, ശക്തിയുള്ള ഖട്ഗം (ഖപാലം) എടുത്തു. “കമലനയനിയായവളേ, രാത്രിയിൽ ശ്മശാനത്തിൽ, രുദ്രന് പ്രിയമായ സ്ഥലത്ത്, എന്റെ ഈ ഉത്തമകഥ സത്യമായി കേൾക്കു. ഇന്നും വ്രതനിഷ്ഠരായവർക്ക് ഇതറിയില്ല. ത്രിപുര എന്ന രൂപത്തിൽ കുട്ടികളെയും മുതിർന്നവരെയും സ്ത്രീകളെയും കൊല്ലുകയും, ആ യോഗി മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുത്തി, അതിന്റെ മായികശക്തി നശിച്ചുപോയി. അവിടെ, ആ സ്ഥലത്ത്, ശിവൻ സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തോടെ നിലകൊണ്ടു. എന്നെ ധ്യാനം ചെയ്തുകൊണ്ട്, ശങ്കരൻ വീണ്ടും വരും, ദേവിയേ. മായശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ട രുദ്രൻ, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ മഹേശ്വരൻ, അവന്റെ ജ്ഞാനവും യോഗശക്തിയും ഇല്ലാതായി, അവൻ ശക്തിഹീനനായി. ‘രുദ്രാ, നീ എന്തുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ സംശയത്തിൽ നിൽക്കുന്നു? വൈശാഖത്തിന്റെ വേർപാടും ആദിയും പരമാശ്രയവും നീ തന്നെയാണ്. നിന്റെ അനുചരങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നാൽ പോലും നീ നിന്നെത്തന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ലേ? അതിനാൽ ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് സത്യമായി ഉത്തരം പറയണം. നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെക്കായാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്.’ പാപത്തിൽ കാഴ്ച കറങ്ങിയ അവൻ മധുരവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. ഏകദേവനായ നാരായണൻ, ലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരൻ, ‘ഞാൻ ഐക്യവും ജ്ഞാനവും നേടിയിരിക്കുന്നു, ഞാൻ ഇനി ദുഃഖരഹിതനാണ്. ഞാൻ നിന്നെ അറിയുന്നു, നീ എന്നെ അറിയുന്നു, മാധവാ. ബ്രഹ്മാവ് നമ്മളെ മാത്രമേ അറിയുന്നുള്ളു; അതിനപ്പുറം അറിയുന്നില്ല.’ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ഹരൻ എന്ന സർവ്വഭൂതനാഥൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: ‘താങ്കളുടെ കൃപയാൽ, വിഷ്ണുവേ, ഞാൻ ആ ത്രിപുരം നശിപ്പിച്ചു. അവിടെ കുട്ടികളും മുതിർന്നവരും പത്ത് ദിശകളിലേക്കും ചിതറിയു വീണു. അവരുടെ യോഗവും മായയും നഷ്ടപ്പെട്ടു, അധികാരവും ഇല്ലാതായി, മാധവാ. വിഷ്ണുവേ, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന ശുദ്ധീകരണ മാർഗം സത്യമായി എനിക്ക് പറയണം.’ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ രുദ്രനോട് സംസാരിച്ചു. എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ആ പരമേശ്വരൻ—‘വിഷ്ണുവേ, സമമായത് ഏത് സ്ഥലം, അവിടെ നാം പോകേണ്ടത്?’’ എന്ന് ചോദിച്ചു.