നാരായണായ് നമഃ എന്ന ശബ്ദം ഉച്ചരിച്ച ശേഷം, നിർദ്ദിഷ്ട മന്ത്രം ജപിക്കണം. ഈ മന്ത്രം ഇങ്ങനെയാണ്: "പരമ ഭാഗവത ശാസ്ത്രം കർണ്ണമാണ്; അഗ്നിയും ദ്വിജന്മാരും തവ വായാണ്; അശ്വിനികൾ തവ നാസികകൾ; ചന്ദ്രനും സൂര്യനും തവ കണ്ണുകൾ; മുഖം ചന്ദ്രനുപമമാണ്; അംഗങ്ങൾ ലോകത്തിലെ പ്രധാന ഘടകങ്ങളാണ്. ഈ കണ്ണാടിയെ ദർശിക്കുക, ഈ രൂപം ദർശിക്കുക." ഈ രീതിയിൽ, ആരെങ്കിലും എന്റെ കര്മത്തിന് ഭക്തിയോടെ സമർപ്പിച്ചാൽ, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഭൂമിയിൽ അർപ്പണം ചെയ്യേണ്ടതാണ്. ഇതോടെ, മഹത്വമുള്ള വരാഹപുരാണത്തിൽ "കങ്കടാഞ്ചന കണ്ണാടി" എന്ന 128-ാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, നാലു വർഗ്ഗങ്ങളുടെയും ദീക്ഷയെക്കുറിച്ച്: ഭക്തിയോടെ എന്റെ കര്മം നിർവ്വഹിക്കുന്നവൻ അലങ്കരിക്കുകയും ആഭരണങ്ങൾ ധരിക്കുകയും ചെയ്യണം. ഭൂമിയമ്മ, കൈകൾ തലയിൽ കൂട്ടി വീണ്ടും സംസാരിക്കുന്നു: "ഈ പരമ രഹസ്യം, ഭക്തന്മാർക്ക് വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്. ശുദ്ധവും ഭാഗ്യവതിയും ആയ ഭാഗവതിയുടെ കര്മങ്ങൾ നിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം നടക്കുന്നു. അതിനെക്കുറിച്ച് പറയണം." അതിനാൽ, വരാഹരൂപത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്ന ഭഗവാൻ ഭൂമിയോട് ഉത്തരം പറയുന്നു: "മാധവി, നീ സത്യം ചോദിക്കുന്നതിനാൽ, ഞാൻ സത്യം പറഞ്ഞ് ഉത്തരം നൽകും. ധാർമ്മിക രാജാക്കന്മാർ അറിയുന്ന പോലെ. ഭക്തന്മാർ, twilight (സന്ധ്യ) പൂജയെ യഥാവിധി നിർവ്വഹിക്കണം. ഒരു നിമിഷം ധ്യാനമുദ്രയിൽ ഇരിക്കുകയും, ഈ മന്ത്രം ജപിക്കണം. മന്ത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതം ഇതാണ്; തപസ്സുകളിൽ ഏറ്റവും വലിയത്; രഹസ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം. ഇത് അദീക്ഷിതർക്കോ, പൂണൂൽ ഇല്ലാത്തവർക്കോ നൽകാൻ പാടില്ല. ഇനി മറ്റൊരു മന്ത്രം പറയാം, ദേവി, സത്യം കേൾക്കൂ. എന്റെ കര്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി, ഉത്തമമായ ദീപം എടുത്ത് ഈ മന്ത്രം ജപിക്കണം: 'ഓം, കൃപയും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ ഭാഗ്യവതിയായ വിഷ്ണുവിന് നമസ്കാരം. എല്ലാ ദേവതകളും അഗ്നിയിൽ സ്ഥാപിതമാണ്; അതിനാൽ, അഗ്നേ, നീ സ്വയം പ്രകാശിക്കണം. ഈ മന്ത്രത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, മോക്ഷത്തിനായി ഞാൻ ഉടൻ ഉയരട്ടെ. ദൈവമേ, ഈ ദീപം, മന്ത്രരൂപം, സ്വീകരിക്കൂ; ഈ കര്മം ഫലശൂന്യമായിരിക്കരുത്. ഇതിലൂടെ പിതൃകൾക്കും പിതാമഹന്മാർക്കും മോക്ഷം ലഭിക്കും.' ഞാൻ ലോകത്തിന് സന്തോഷം നൽകുന്ന മറ്റൊരു കര്മം കൂടി പറയാം." "ഭൂമിയമ്മ, തവ നെറ്റിയിൽ തിലകം എങ്ങനെ ഇടണം?" എന്ന ചോദ്യത്തിന്, "വാസുദേവാ, മുഖഭൂഷണം, നീ അർപ്പിക്കുകയും ഞാൻ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തതിനെ ധ്യാനിക്കണം," എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ചാണ് തിലകം ഇടേണ്ടത്. "ഈ പൂക്കൾ ഭാഗ്യത്തിനായി അർപ്പിക്കുന്നു, പ്രഭോ; എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഭാഗ്യവത്തായിരിക്കട്ടെ. നീ ഇവ സൃഷ്ടിക്കുകയും, സുഖത്തിനായി സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തതാണ്. സ്വാഹാ." പൂക്കൾ അർപ്പിച്ച ശേഷം, ധൂപം (ഉപഹാരം) അർപ്പിക്കണം. "നാരായണായ് നമഃ" ഉച്ചരിച്ച ശേഷം, "ഈ ധൂപം, പാപരഹിതേ, നിന്റെ അർപ്പണങ്ങൾ വിശുദ്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ ഈ ധൂപം, എല്ലാ സാംസാരിക ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്നു. ഞാൻ അത് സ്വീകരിക്കുന്നു; എന്റെ ഭക്തന്മാർക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നു," എന്ന മന്ത്രം ജപിക്കണം. പിന്നീട്, മുട്ടയിൽ വെച്ച്, "ഭാഗ്യവതിയായ പ്രകാശമുള്ള വിഷ്ണുവിന് നമസ്കാരം; എല്ലാ ദേവതകളും അഗ്നിയിൽ സ്ഥാപിതമാണ്," എന്ന മന്ത്രം ജപിക്കണം. "പ്രഭോ, ഈ പ്രകാശമുള്ള ദീപം സ്വീകരിക്കണം; സാംസാരിക ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകണം," എന്നതും ജപിക്കണം. ദീപം യഥാവിധി അർപ്പിക്കുന്നവൻ, എനിക്ക് യഥോചിതം അർപ്പണം ചെയ്യട്ടെ. നാരായണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭൂമിയമ്മ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. "നിന്റെ ഭക്തന്മാർ, നിന്റെ കര്മങ്ങൾക്കു ഭക്തിയോടെ അർപ്പണമാണു ചെയ്യുന്നത്," എന്ന് പറഞ്ഞു. "നിന്റെ നിർദ്ദിഷ്ട കര്മം എവിടെയാണ് അർപ്പിക്കേണ്ടത്?" എന്ന് ചോദിച്ചു. ഭൂമിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ലോകനാഥൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "നീ മുമ്പ് ചോദിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം. ഇവിടെയുള്ള എല്ലാ വസ്തുക്കളും ഉപേക്ഷിച്ച്, താമ്രം (Copper) എനിക്ക് പ്രിയമാണ്." ഭൂമിയമ്മ, ജനാർദ്ദനൻ, ലോകനാഥനോട് മധുരം പറഞ്ഞു. ഭൂമിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട, ആദിമയും ജയിക്കാനാവാത്തവനും ആയ ഭഗവാൻ, "പാപരഹിതേ, ഞാൻ സത്യം വിശദീകരിക്കുന്നു," എന്ന് പറഞ്ഞു. "ആദിയിൽ, മാധവി, ഏഴായിരം യുഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിനുമുമ്പ്, പദ്മനയനായ ദേവി, ഗുഡാകേശ എന്ന മഹാസുരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതിനാലു വർഷം എനിക്ക് പൂജ ചെയ്തു. അവന്റെ കഠിന തപസ്സും ഉറച്ച മനസ്സും കൊണ്ട് ഞാൻ സന്തോഷിച്ചു. മഹാദേവി, അവന്റെ ആശ്രമം കണ്ടു, സുവർണ്ണ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ഞാൻ നാലു കൈകളോടെ, കര്മത്തിൽ ഭക്തിയോടെ, അവനെ കണ്ടു, സന്തോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു: 'ഗുഡാകേശ, ഭാഗ്യശാലി, എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം?' എന്ന ചോദ്യം ചോദിച്ചു. 'നീ ചിന്തിച്ചിട്ടുള്ളതെല്ലാം, പ്രവൃത്തിയിൽ, ചിന്തയിൽ, വാക്കിൽ, ഞാൻ ചെയ്യാം.' എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഗുഡാകേശ പറഞ്ഞു: 'നീ എനിക്ക് മുഴുവൻ മനസ്സോടെ തൃപ്തനായാൽ, കേശവ, നീയാണു എന്നെ ചക്രം കൊണ്ട് കൊല്ലണം,' എന്നത് തന്റെ ആഗ്രഹമായി അറിയിച്ചു.