വൈഷ്ണവ ദണ്ഡും നീലവസ്ത്രവും ഒരാളിന് നൽകണം. അവൻ എന്റെ ശരണം പ്രാപിച്ചശേഷം, ഈ മന്ത്രം ജപിക്കണം. ശേഷം, ഭക്ഷ്യഭോജ്യങ്ങൾക്കും ശൂദ്രന്റെ കര്മങ്ങൾക്കും വിട്ടുവിടണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, അവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ജ്ഞാനബോധം ലഭിച്ച്, ആസക്തി വിട്ട്, ഗുരുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ഈ മന്ത്രം ജപിക്കണം. മന്ത്രം ഇപ്രകാരമാണ്: “വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപകൊണ്ടു, ലോകമോഹനത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടുന്നതിനായി, മുമ്പ് ദയാലുവായവനിൽ നിന്നു രഹസ്യം ലഭിച്ചപോലെ, ഞാൻ ഈ കര്മം ചെയ്യുന്നു; ദയവായി പ്രസന്നനാകണമേ.” ഈ മന്ത്രം ശുദ്ധമായി ജപിച്ചശേഷം, അവിടെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യണം. പിന്നീട്, സുഗന്ധവും പുഷ്പമാലയും അർപ്പിച്ച് പൂജ നടത്തണം. ഇതാണ് ശൂദ്രന്മാർക്കുള്ള ദീക്ഷ; ഇതാണ് വിധി. ഇനി മറ്റൊന്ന് ഞാൻ പറയാം; കേൾക്കു വസുന്ധരേ. ബ്രാഹ്മണന് വെള്ളയൊലിയുള്ള കുടയും, ക്ഷത്രിയന് ചുവന്നതും നൽകണം. അപ്പോൾ സൂതൻ പറയുന്നു: അന്നേരം, വറാഹമൂർത്തി ഭൂമിയെ വന്ദിച്ച് വീണ്ടും സംസാരിച്ചു. ഭൂമി ചോദിച്ചു: നിങ്ങളുടെ ഭക്തർ ദീക്ഷയേറ്റശേഷം എന്ത് ചെയ്യണം? ഭൂമിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് മിന്നലും താളവാദ്യങ്ങളുമെന്നപോലെ ശബ്ദം ഉണ്ടായി. ശ്രീവറാഹൻ പറഞ്ഞു: എവിടെയും എന്നെ ധ്യാനിക്കണം, പക്ഷേ രഹസ്യമായി, സഭയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ. നാരായണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഭൂമി, വ്രതങ്ങളിൽ അചഞ്ചലയായി, വിശുദ്ധയുമായ്, ഭക്തജനങ്ങളിൽ പ്രധാനിയായി, എല്ലായ്പ്പോഴും നിങ്ങളുടെ കര്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവൾ കൈകൂപ്പി നാരായണനോട് പറഞ്ഞു: “മാധവ, നിങ്ങളെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യണം? നിങ്ങളെ ധ്യാനിക്കേണ്ടത് ആരാണ്? നിങ്ങൾ ചിന്തയെ അതിരുവിട്ട, മരണാധീനരല്ലാത്തവനല്ലോ.” ഭൂമിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, അവ്യക്തത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ആദിപുരുഷൻ, ശ്രീവറാഹൻ പറഞ്ഞു: “എന്തു വഴി എന്നെ ഭജിച്ചാലും, എന്റെ കര്മങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ, അതാണ് ‘രഹസ്യസഭാദീക്ഷ’; ഈ ദീക്ഷ കര്മത്തിന്റെ വിത്തിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിയുന്നത്. വിശുദ്ധനും ദീക്ഷയേറ്റവനും, എന്റെ കര്മങ്ങളിൽ ദൃഢനിശ്ചയവുമുള്ളവനും, ഈ രഹസ്യസഭാദീക്ഷ സ്വീകരിച്ചവനും, അവനു വേറൊന്നുമില്ല; ഈ ദീക്ഷ മഹാഫലദായകമാണ്. ഈ ദീക്ഷയാണ് ആസുരി, ഇതിലൂടെയാണ് ധർമ്മം സ്ഥാപിതമാകുന്നത്. രഹസ്യസഭയിൽ എന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ ജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്.” “ഇനി, ശിഷ്യന് ദീക്ഷ നൽകുന്ന വിധി ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. കൗമുദി, മാർഗശീർഷം, വൈശാഖം എന്നീ മാസങ്ങളിൽ, ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതി, അവിടെ മൂന്നു ദിവസം കഠിനമായ ശാഖാഹാരവ്രതം ആചരിക്കണം. എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, വേദികയിൽ അഗ്നിഹോത്രം നടത്തണം. ശേഷം, ശിഷ്യനും ഗുരുവും, ദീക്ഷയേറ്റും പരമശുദ്ധരുമായി, മുന്നോട്ട് പോകണം.” അപ്പോൾ മന്ത്രം: “പുരാതന പിതാക്കന്മാർക്കും, ബ്രഹ്മണിഷ്ഠനായ ദേവനും, ഭവോദ്ഭവനുമായവനും ആചരിച്ചതു.” ഈ മന്ത്രം ജപിച്ചശേഷം, ഗുരു ശിഷ്യനെ ഉപാസകന്മാരുടെ സഭയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം. അപ്പോൾ മറ്റൊരു മന്ത്രം: “ശിഷ്യനേ, യുക്തമായ വിധിയിൽ, നാരായണന്റെ തെക്കൻ ശാഖയിൽ നിന്നു ജനിച്ച ദേവിയെ സ്വീകരിക്ക.” ഭൂമി ചോദിച്ചു: “ഭൂഷണവിധി ഏത് മന്ത്രം കൊണ്ട് സ്ഥാപിക്കണം?” കര്മത്തിൽ ഭക്തനായവൻ, നിങ്ങളുടെ അക്രിയകൊണ്ടു മോചിതനാകുന്നു. വസുന്ധരയോട് ധർമ്മബന്ധിതമായ വാക്കുകളിൽ അദ്ദേഹം ഉത്തരം പറഞ്ഞു.