വരാഹപുരാണമ്

ഉദയകാലത്ത്, ആ ബ്രാഹ്മണൻ തൂണ, വെള്ളം കൊണ്ടുള്ള കലശം, ദർപ്പണം എന്നിവയെല്ലാം ആ സ്ഥലത്ത് വച്ച്, എന്തെങ്കിലും മറന്നോ എന്ന ചോദ്യവുമായ്, “നീ വേഗത്തിൽ ഈ സ്ഥലത്തേക്ക് വന്നില്ല, എന്താണ് മറന്നത്?” എന്ന ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആ മഹർഷി നിശബ്ദമായി ഇരുന്നു. അപ്പോൾ, ദേവിയേ, ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണനും അപ്രത്യക്ഷമായി. “എന്താണ്, ഇത്രയും സമയം എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു? ബ്രാഹ്മണന്മാർ എനിക്ക് എന്താണ് പറഞ്ഞത്? ഈ നിമിഷം എങ്ങനെ എത്തി? ഇതെന്താണ്?” എന്ന ചോദ്യങ്ങൾ ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഉന്നയിച്ചു. അപ്പോൾ, ദേവിയേ, ആ ബ്രാഹ്മണനോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു: “നീ എന്താണ്, ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നത്? എന്തെങ്കിലും കണ്ടോ?” എന്നതായാണ് ചോദ്യം. എന്റെ ഈ ചോദ്യം കേട്ട്, ആ ബ്രാഹ്മണൻ തന്റെ തല നിലത്ത് വച്ചു. “അയ്യോ ദേവാ, അയ്യോ ദ്വിജൻ, ഈ ബ്രാഹ്മണന്മാർ എനിക്ക് പറയുന്നു, ലോകഗുരുവേ: നീ ഉച്ചകാലത്താണ് എത്തിയതെന്ന്, എന്ത് സ്ഥലം മറന്നത്?” എന്ന് പറഞ്ഞു. “ഞാൻ ഒരു വേട്ടക്കാരനായി, എന്റെ ഭാര്യ വേട്ടക്കാരന്റെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചു. അവളിൽ നിന്ന് മൂന്ന് പുത്രന്മാർ, മൂന്ന് പുത്രികൾ ജനിച്ചു. ഒരിക്കൽ, ഞാൻ ഗംഗയിൽ കുളിക്കാൻ പോയി, നദീതീരത്ത് താമസിക്കുന്നവനായി; പുറത്തു വന്നപ്പോൾ, ഞാൻ വീണ്ടും മഹർഷിമാർ പുകഴ്ത്തുന്ന രൂപം കൈവരിച്ചു. മാധവന്റെ സേവനത്തിൽ ഞാൻ എന്താണ് തെറ്റുചെയ്തത്? അച്യുതന്റെ സേവനത്തിൽ എന്താണ് തെറ്റായത് കഴിച്ചത്? സത്യം പറഞ്ഞുതരൂ, ഇതിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ നരകത്തിൽ പോയത്.” “മൂഷികത്തിൽ ഞാൻ നിന്നെ നേരത്തെ അറിയിച്ചതുണ്ട്, മായയിൽ ഭ്രമിച്ചാണ്.” എന്നും പറഞ്ഞു. അവന്റെ ഈ ദുഃഖഭരിതമായ compassionate വാക്കുകൾ കേട്ട ഞാൻ പറഞ്ഞു: “ദുഃഖപ്പെടേണ്ട, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ തന്നെ കുറ്റത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ ദുഃഖം ലഭിച്ചത്, അതിലൂടെ നീ ദുഃഖം അനുഭവിച്ചു, ജന്തു യോണിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.” “ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, കേൾക്കൂ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ. ഞാൻ നിനക്ക് ദൈവിക അനുഭവങ്ങൾ, ഭൂമിയിലെ അനുഭവങ്ങൾ, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും നൽകാം. വൈഷ്ണവ മായയെ നീ കണ്ടു, ബ്രാഹ്മണൻ; നീ ആഗ്രഹിച്ചതു പോലെ, അമ്പത് വർഷങ്ങൾ വേട്ടക്കാരന്റെ വീട്ടിൽ പോലും അല്ല.” “ഇനിയും ഞാൻ മറ്റൊന്ന് പറയുന്നു, കേൾക്കൂ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ. നീ ചെയ്തതൊന്നും, whether auspicious or inauspicious, ഇല്ല. നീ ചെയ്ത തെറ്റുകൾ, പാപങ്ങൾ, മുമ്പ് ജീവിച്ച ജീവിതത്തിൽ നിന്നു ചെയ്തതൊന്നും, ഇതിലേക്കാണ് നിന്നെ നയിച്ചത്.” “നിന്റെ മുമ്പിൽ വന്ന എന്റെ ഭക്തരായ ശുദ്ധ ദ്വിജന്മാരെ നീ വന്ദിച്ചില്ല. ഭഗവാന്റെ ശുദ്ധ ഭക്തന്മാർ എന്റെ തന്നെ രൂപമാണ്; ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ ഇവരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. എന്നെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദ്വിജന്മാരും എന്റെ ഭക്തരാണ്.” “പ്രത്യേകമായി കലിയുഗത്തിൽ, ഞാൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. എന്നെ ഇവിടെ നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു, പറയാൻ കഴിയാത്തതൊന്നുമില്ല. നീ പോകൂ, ബ്രാഹ്മണാ—നീ പൂർണ്ണനായി; ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, നീ എന്നെ നേടും.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവിയേ, ഞാൻ അപ്രത്യക്ഷമായി. അതിനുശേഷം, ഏറ്റവും ദുഷ്കരമായ കൃത്യം ചെയ്തു, ശ്വേതദ്വീപിൽ എത്തി. ഞാൻ ബാണം, ക്വിവർ, അമ്പുകൾ, വാളും കൈവശം, മായയുടെ ശക്തിയും വീര്യവും കൊണ്ടും സമ്പന്നനായി. “മായയിൽ—ഭൂമിയേ, നിനക്ക് അതിൽ എന്താണ്? എന്റെ മായ അറിയാൻ നീ യോഗ്യയല്ല.” എന്നായിരുന്നു എന്റെ വാക്ക്. “ഭൂമിയേ, എന്റെ മായയുടെ ഈ ശക്തിയുള്ള കഥ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. കഥകളിൽ ഇതാണ് ഏറ്റവും വലിയ കഥ; തപസ്സുകളിൽ ഉത്തമം, ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയങ്കരമായതും.” “ഭക്തർക്കിടയിൽ ഈ കഥയെ എപ്പോഴും ആരും പാരായണം ചെയ്താൽ, അഭക്തർക്കിടയിൽ പറഞ്ഞാൽ അല്ല—ചോദ്യമുണ്ടാകുമ്പോൾ, എന്റെ ഭക്തർക്കു മുന്നിൽ—even if they are ശൂദ്രർ—പാരായണം ചെയ്യണം. ഭൂമിയേ, ആരെങ്കിലും ഉണർന്ന്, ഉറച്ച സങ്കൽപ്പത്തോടെ പാരായണം ചെയ്താൽ—” “സമയത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ, ആ മനുഷ്യൻ തന്റെ ജീവിതം അവസാനിക്കുന്നു.