ഏകാന്തമായ ഒരു ദിവ്യകഥയിൽ, പരമമായ മായയുടെ ശക്തിയെ കുറിച്ച് ദൈവം പറയുന്നു: "ജനനം സംഭവിച്ചപ്പോൾ, ജീവി അതിന്റെ മുമ്പത്തെ എല്ലാം മറന്നു പോകുന്നു—ഇതാണ് എന്റെ പരമമായ മായ. പ്രവൃത്തിയാൽ, ജീവി മറ്റൊരിടത്തേക്ക് നയിക്കപ്പെടുന്നു—ഇതും എന്റെ മായയുടെ ഭാഗമാണ്." ജീവിയുടെ ശരീരത്തിൽ വിരൽ, കാൽ, കൈ, തലയ്, കമർ, ചെവി, കണ്ണ്, കപാലം, നെറ്റി, നാവു എന്നിവയുണ്ട്. അവൻ ഭക്ഷിക്കുന്ന ഭക്ഷ്യവും പാനീയവും അഗ്നി ദഹനം ചെയ്യുന്നു. ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം, രുചി, ഗന്ധം—ഈ അഞ്ച് ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ, സഞ്ചരിക്കുന്നതിലും അചലമായതിലും, എല്ലാ കാലാവസ്ഥകളിലും അതിന്റെ സ്വഭാവം നിലനിൽക്കുന്നു. ദിവ്യജലങ്ങളും ഭൂമിയിലെ ജലങ്ങളും എല്ലാം ഇവയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. മഴ പെയ്യുമ്പോൾ, കുളങ്ങളും തടാകങ്ങളും ജലത്തിൽ നിറയുന്നു. ഹിമാലയത്തിലെ ശിഖരങ്ങളിൽ നിന്ന് മന്ദാകിനി എന്ന നദി ഒഴുകുന്നു. മേഘങ്ങൾ ഉപ്പുള്ള സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ജലം ആഗിരണം ചെയ്ത് അതിനെ അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. രോഗം ബാധിച്ച ചില ജീവികൾ വലിയ ഔഷധങ്ങൾ കഴിക്കുന്നു. ഔഷധം നൽകിയാലും, ചിലർ മരണത്തേയ്ക്ക് വഴിയേറുന്നു. ആദ്യം ഗർഭം രൂപപ്പെടുന്നു; അതിനുശേഷം വ്യക്തി ജനിക്കുന്നു. പിന്നെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നശിക്കുന്നു—ഇതും എന്റെ മായയുടെ ശക്തിയാണ്. ഇലകളും മറ്റു ഘടകങ്ങളുമായി, എന്റെ മായ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. മായയിലൂടെ, ഞാൻ അമൃതം വീണ്ടും വീണ്ടും നൽകുന്നു. ഗരുഡ രൂപത്തിൽ ഞാൻ അതിവേഗത്തിൽ സ്വയം തന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഈ മായ സൃഷ്ടിച്ച് ഞാൻ സ്വർഗ്ഗവാസികൾക്കായി യാഗങ്ങൾ നടത്തുന്നു. അംഗിരസ മായ സ്വീകരിച്ച്, ദേവന്മാർക്ക് യാഗം നടത്താൻ ഞാൻ കാരണമാകുന്നു. വരുണ മായ സ്വീകരിച്ച്, ഞാൻ മഹാസമുദ്രത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. കുബേര മായയിലൂടെ, ഞാൻ ആ ധനത്തെ കാവൽക്കുന്നു. ശാക്ര മായയിലൂടെ, ഞാൻ വൃത്രനെ വധിച്ചു. മേരു പർവതം മായയിൽ നിന്നു സൃഷ്ടിച്ച്, ഞാൻ സൂര്യനെ ചുമന്നും. സമുദ്രത്തിൽ അഗ്നി രൂപം സ്വീകരിച്ച്, ഞാൻ ആ ജലം കുടിക്കുന്നു. "ആ ജലം എവിടെയാണ്?" എന്ന് ആളുകൾ ചോദിച്ചാൽ, എന്റെ മായയുടെ ശക്തിയിൽ, അതു കാട്ടിലെ ഔഷധങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. രാജമായ നടത്തി, ഞാൻ ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഭൂമിയേ, അവയിൽ പ്രവേശിച്ച്, ഞാൻ ലോകത്തിൽ മായ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മായയാൽ ഉജ്വലമായ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, ഞാൻ സർവഭൂമണ്ഡലവും നിറയ്ക്കുന്നു. ലയമായയാൽ, ഞാൻ സർവഭൂമണ്ഡലവും നിറയ്ക്കുന്നു. അവസാനമില്ലാത്ത മായയാൽ, ഞാൻ നിലനിൽക്കുകയും, ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. ദേവന്മാർ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നതും എന്റെ മായയാണ്. സുന്ദരനിതംബയുള്ളവളേ, നീ പതിനേഴു പ്രളയങ്ങൾക്കായി നിലനിന്നു. ജലത്തിൽ ഞാൻ നിലനിൽക്കുന്ന മായയുടെ ശക്തി ഇതാണ്. ദേവന്മാർ പോലും, എന്റെ മായയാൽ മയക്കപ്പെട്ട്, അതിനെ അറിയുന്നില്ല. പിതൃമായയുമായി, ഞാൻ ഈ മായ സ്വീകരിക്കുന്നു. ഒരു മഹർഷി, മായയെ പിന്തുടർന്ന്, സ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവൻ കൈകൾ ചേർത്ത് വിനയത്തോടെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. വീണ്ടും അവന് സ്ത്രീത്വം ലഭിച്ചു, സ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഈ ദിവ്യകഥയിൽ, ദൈവത്തിന്റെ മായയുടെ അനന്തമായ, അതിശക്തമായ, അതിമനോഹരമായ പ്രവർത്തനം സാക്ഷ്യമായി നിലനിൽക്കുന്നു.