ശ്രീമഹാലക്ഷ്മി ഭഗവാനോടു വിനയപൂർവ്വം ചോദിച്ചു: “പ്രഭോ, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ ഞാൻ ഒരു കാര്യത്തിൽ അറിവ് നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.” ഭഗവാനെ തപസ്സിലൂടെയോ കര്മ്മത്തിലൂടെയോ ഭക്തർ ദർശിക്കുന്നു, എന്നായിരുന്നു അവളുടെ ചോദ്യം. ഈ സംശയങ്ങൾക്ക് മറുപടിയായി മഹാലക്ഷ്മിയുടെ ചോദ്യം കേട്ടശേഷം, മാധവൻ ആയ ശ്രീവരാഹസ്വാമി പറഞ്ഞു: “ലോകമോഹത്തിൽ നിന്നുള്ള മോക്ഷം നൽകുന്ന രഹസ്യമായ ധർമ്മം ഞാൻ നിനക്കു വിവരിക്കാം. മേഘകാലം കഴിഞ്ഞു ശരത്കാലം എത്തുമ്പോൾ, അതായത് അതിവെള്ളമോ അതികഠിനമായതോ അല്ലാത്ത കാലത്ത്, ഹംസകൾക്കു കൂവലുകൾ മുഴങ്ങുമ്പോൾ, കുമുദമാസത്തിലെ ശുഭദായകമായ ദ്വാദശി തിയ്യതിൽ, ലോകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത്രയും കാലം അത്രയും മഹത്വമുള്ള സമയമാണത്. വസന്തകാലത്തിലെ ദ്വാദശി ദിവസത്തിൽ, ഞാൻ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന കര്മ്മങ്ങൾ ആചരിച്ച്, താഴെപ്പറയുന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം: “ബ്രഹ്മാവും രുദ്രനും പുകഴ്ത്തുന്ന, മുനിമാരാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന, ആരാധ്യനായ പ്രഭോ, ദ്വാദശി ദിവസത്തിൽ നീയെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു. മേഘങ്ങൾ മാറി, പൗർണമി ചന്ദ്രൻ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു, ശരത്കാല പുഷ്പങ്ങൾ വിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ലോകങ്ങളുടെ നായകനേ, ഇവ ഞാൻ നിനക്കർപ്പണം ചെയ്യുന്നു. ധർമ്മത്തിനായി, നിന്നെ പ്രസാദിപ്പിക്കാനായി ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കുന്നു. യജ്ഞത്തിലും ക്രിയകളിലും വേദങ്ങളിലും ശുദ്ധനും ജാഗരൂകനുമായവരാണ് നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നത്.” ഇങ്ങനെ മഹത്മാവേ, ദ്വാദശി ദിവസത്തിൽ ഈ കർമങ്ങൾ ആചരിക്കണം. ശരത്കാലത്തിൽ നിർവഹിക്കേണ്ട എല്ലാ വിദ്യാനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഇതിലൂടെയാണ് ഞാൻ വിശദീകരിച്ചത്. ഉണർവ് പൂണ്ട ഉത്സവം ഇതോടെ സമാപിക്കുന്നു; മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്ന ഈ കർമങ്ങൾ അവരെ പരമപദത്തിലേക്ക് നയിക്കും. തണുപ്പിലും കാറ്റിലും പീഡിക്കപ്പെടുമ്പോഴും എന്നിൽ ഭക്തിയോടെ സ്ഥിരത പുലർത്തുന്നവർ, ശീതകാല കർമങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ, വിരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾക്കിടയിൽ, കൈകൂപ്പി ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം: “ശീതകാലത്തിന്റെ അധിപനെ, ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഈ കഠിനമായ കാലയളവിൽ, ഈ ദുർഘടമായ സീസണിൽ, എന്നെ സംസാരസാഗരത്തിൽ നിന്ന് കരയിലേയ്ക്ക് കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകണമേ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെയും രക്ഷകനേ.” ഈ മന്ത്രത്തോടുകൂടി ശീതകാലത്തിൽ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ, വിശേഷമായ ഫലം നേടുന്നു. ഇതോടൊപ്പം, ഭൂമിദേവി, ഞാൻ ഇനി മറ്റൊരു കാര്യവും പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. പുഷ്പാദികൾ അർപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഫലവും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. സ്ഥിരതയോടെ ദാനം ചെയ്യുന്നവർ വിഷ്ണുലോകത്തിൽ നിലനിൽക്കും. ജ്ഞാനവും ദൃഢനിശ്ചയവും ഉള്ളവർ സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. മൂന്നു മാസത്തോളം, ദ്വാദശി ദിവസങ്ങളിൽ മനസ്സാക്ഷിയോടെ അർപ്പണം ചെയ്യുന്നവർ, വൈശാഖമാസത്തിൽ വനത്തിൽ നിന്ന് സമൃദ്ധമായി വിരിഞ്ഞ പുഷ്പമാല അർപ്പിക്കുന്നവർ, അങ്ങനെ ചെയ്താൽ പന്ത്രണ്ടുവർഷം പൂജ ചെയ്തതിന്റെ ഫലമാണ് ലഭിക്കുക. മാർഗശീർഷമാസത്തിൽ പുഷ്പങ്ങൾക്കും താമരകളും ചേർത്ത് അർപ്പിക്കണം. ഇതെല്ലാം ശ്രവിച്ചശേഷം, മഹാലക്ഷ്മി വിനയപൂർവ്വം ചോദിച്ചു: “പ്രഭോ, പന്ത്രണ്ടു മാസം, മൂന്നു നൂറ്റി അറുപത്തിരണ്ട് ദിവസങ്ങൾ ഉണ്ട്. ദ്വാദശിയെ നിങ്ങൾ എപ്പോഴും എന്റെ വേണ്ടി മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു.” അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഭഗവാൻ സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: “ചന്ദ്രമാസങ്ങളിൽ ദ്വാദശി ഏറ്റവും ഉത്തമമായതാണ്; യജ്ഞഫലങ്ങളിൽ അതിന് സമം മറ്റൊന്നുമില്ല. ദ്വാദശിയിൽ ഒരു കര്മ്മം ചെയ്താൽ എല്ലാ യജ്ഞഫലങ്ങളും ലഭിക്കും. ഇത് വലിയ വിഘ്നനാശകമാണ്; അതിന്റെ ശക്തി യോഗത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. സുഗന്ധമുള്ള ഇല കൈയിൽ എടുത്ത് ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം: “ഈ സുഗന്ധമുള്ള ഇലകൾ സ്വീകരിക്കണമേ; ധർമ്മം വർദ്ധിക്കട്ടെ.” ഇനി പുഷ്പങ്ങളുടെ ഗുണവും ഫലവും ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കാം; ‘ഓം, വാസുദേവായ നമഃ’ എന്നു പറഞ്ഞ്, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം: “പ്രഭോ, ഈ നല്ല പുഷ്പങ്ങൾ അർപ്പിക്കാൻ അനുവദിക്കണമേ; എന്റെ മനസ്സ് ശുഭമാകട്ടെ; ഈ സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പം സ്വീകരിക്കണമേ; നമസ്കാരം.” ഇങ്ങനെ ഭക്തിയോടെ അർപ്പിക്കുന്നവർ, ഉത്തമഫലം പ്രാപിക്കും. അവൻ ദൈവികമായ ആയിരം വർഷം എന്റെ ലോകങ്ങളിൽ വാസം ചെയ്യും. പുഷ്പങ്ങളുടെ സുഗന്ധത്തെക്കുറിച്ച് നീ മുമ്പ് ചോദിച്ചതിന് പരിഭാഷ ഞാൻ ഇനി വിശദീകരിക്കും.