വരാഹപുരാണമ്

ശുദ്ധമായ ശരീരമുള്ളവളേ, പാപരഹിതയായവളേ, ഞാൻ നിന്നോട് ഈ കഥ പറയാൻ പോകുന്നു, ശ്രദ്ധിക്കൂ. ജീവജാലങ്ങളെ ദോഷപ്പെടുത്താത്തവർ, ഹൃദയം ശുദ്ധമായവർ, കരുണയിൽ ആഴമായവർ—അവരുടെ മനസ്സുകൾ ചലിക്കാറില്ല; അവർ എനിക്ക് പ്രിയമായ സ്ഥാനം നേടുന്നു. അപ്പോൾ വസുന്ധരാ, വാരാഹ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമായ ദൈവത്തോട് സംസാരിച്ചു. “നിന്റെ ഭക്തിയാൽ നീ എന്റെ പരമ രഹസ്യം കേൾക്കാൻ അർഹയാകുന്നു,” ദൈവം പറഞ്ഞു. “ഭദ്രകർണ തടാകം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം, നീ കോകമുഖയെ സ്തുതിക്കുന്നു; കേദാരം വിട്ട്, നീ കോകമുഖയെ സ്തുതിക്കുന്നു; ശക്തമായ കോട്ട ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം, നീ കോകമുഖയെ സ്തുതിക്കുന്നു; ഏകലിംഗം വിട്ട്, നീ കോകമുഖയെ സ്തുതിക്കുന്നു—എന്തുകൊണ്ട്?” അപ്പോൾ വാരാഹസ്വരൂപിയായ ഭഗവാൻ വസുന്ധരയെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “മഹതിയായവളേ, നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. ഞാൻ നിന്നോട് കോകയുടെ പ്രത്യേകതയുടെ രഹസ്യം പറയാം. ഇവ പാശുപതാചാരങ്ങൾ ആണ്; കോക ഭാഗവതത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. എന്റെ പുണ്യഭൂമിയിൽ, കോകയുടെ പ്രവേശനത്തിൽ ഒരു ആചാരം നടന്നു. അവിടെ, കുറച്ച് വെള്ളമുള്ള ഒരു കുളത്തിൽ, ഒരു മീൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ശക്തമായ മറ്റൊരു മീൻ വേഗത്തിൽ പുറത്തുവന്നു. അതിനെ പിടിച്ച്, അതിനെ പിടിച്ചവൻ അതിനെ വേഗത്തിൽ എടുത്തു. ആ പുണ്യഭൂമിയുടെ ശക്തിയാൽ, ആ രാജകുമാരൻ ഒരു പ്രഭുവായി. കാലക്രമത്തിൽ, ആ വേട്ടക്കാരന്റെ ഭാര്യ—മാംസത്തിനായി ആസക്തിയുള്ള, അതിന് വേണ്ടി ആകാംക്ഷയുള്ള ഒരു സ്ത്രീ—വേട്ടക്കാരൻ അവളെ ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത് പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അതിനാൽ, സദ്ഗുണമുള്ളവളേ, അവൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് കോകയിൽ എന്റെ സാനിധിയിൽ വീണു. അവൾ യുവത്വം, സൗന്ദര്യം, ഗുണങ്ങൾ എന്നിവയോടെ വളർന്നു. അവൻ മനോഹരൻ, ഗുണവാനായ, ധീരനായ, യുദ്ധത്തിൽ ദൃഢനിശ്ചയമുള്ളവനും ആയിരുന്നു. വീണ്ടും, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ, ഇരുവരും തമ്മിൽ കണ്ടുമുട്ടി. അവൻ എപ്പോഴും അവളോടൊപ്പം, അവളും അവന്റെ കൂടെ, ഭാഗ്യശാലിയായവളായി. കാലം കടന്നപ്പോൾ, അവൾ പാപരഹിതയായി തുടരുന്നു. അവൾ ഭക്തിയുള്ളവളും, വിനയമുള്ളവളും, പ്രത്യേകമായി സ്നേഹമുള്ളവളുമായിരുന്നു. അവിടെ, ശകകളുടെ മഹത്വം വർദ്ധിപ്പിച്ച രാജകുമാരനും ഉണ്ടായിരുന്നു. രോഗങ്ങൾ ചികിത്സിക്കാൻ കഴിവുള്ള എല്ലാ വൈദ്യന്മാരും അവിടെ എത്തി, എങ്കിലും ആരും വിജയിച്ചില്ല; സമയമൊക്കെ വെറുതെ പോയി. കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവരുടെ ആചാരങ്ങൾ ലോകത്തിൽ അത്ഭുതമായി ചർച്ചയായി. അപ്പോൾ, എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും പാപരഹിതയായ അവൾ ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു: “നീ എനിക്ക് പ്രിയനായവനാണെങ്കിൽ, സത്യം പറഞ്ഞ് ഈ കാര്യം പറയൂ. നീ നിന്റെ കര്‍ത്തവ്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു, എങ്കിലും നിന്റെ വേദന മാറുന്നില്ല. ഇതെന്താണ്, സ്നേഹമുള്ളവനേ? നീ എല്ലാ രോഗങ്ങൾ കൊണ്ടും ബുദ്ധിമുട്ടുകയാണെങ്കിലും, മറന്നുപോയതാണോ?” “ലോകജീവിതത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ കയറിയവനെ നീ കൂടുതലായി ചോദ്യം ചെയ്യരുത്,” ഭർത്താവ് പറഞ്ഞു. ഒരു ദിവസം, ദമ്പതികൾ കിടപ്പിൽ ചേർന്ന് വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അവൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: “പഴയത്തിൽ ഞാൻ ചോദിച്ച കാര്യം തന്നെയാണ്—അത് പറയൂ. ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും രഹസ്യമാണോ? നീ എനിൽ നിന്ന് അത് മറയ്ക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ട്?