ഒരു ഭക്തൻ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് ഒരു കൈ വെള്ളം എടുത്ത്, അതിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന ഓരോ തുള്ളിയുടെയും സംഖ്യയെക്കാൾ അനന്തമായ ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും എന്നാണു പറഞ്ഞിരുന്നത്. പുണ്യശീലരായ പുരുഷന്മാർ ദ്വാദശി ദിനത്തിൽ, ഉജ്ജ്വലവും ശുദ്ധവുമായ പച്ചപ്പൂക്കളും സുഗന്ധമുള്ള ധൂപവും അർപ്പിക്കണം. പൂക്കൾ തലയിൽ വെച്ച്, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം: “ഭാഗ്യശാലിയായ ഹരി, ഈ മനോഹരമായ പൂക്കളും എന്റെ വിശുദ്ധ മനസ്സും സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കണമേ.” പിന്നെ, “വിഷ്ണുവിന് നമസ്കാരം! ഭഗവാൻ, ഈ സുഗന്ധമുള്ള സൂക്ഷ്മവസ്തുക്കളും, ദൃശ്യവും അദൃശ്യവുമായ ധൂപവും സ്വീകരിക്കണമേ. ഭാഗ്യശാലിയായ വിഷ്ണുവിന് നമസ്കാരം! കേട്ടു, മടങ്ങി, സോമയാഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, ഭാഗ്യശാലിയായ അച്യുതൻ എന്റെ ഈ ധൂപാർച്ചന സ്വീകരിക്കണമേ,” എന്നിങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിക്കണം. ഈ ശാസ്ത്രങ്ങൾ കേട്ട്, അതുപോലെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഈ ഉപദേശങ്ങൾ അമ്മേ, ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു—ഇതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയവും ഉത്തമവുമായ ഉപദേശം. ശ്യാമാകം, സ്വസ്തികം, ഗോതമ്പ്, പയർ എന്നിവ ഭക്തിയോടെ എന്റെ ക്രിയകൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിദേവി, ഇനി ഞാൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ കര്മ്മങ്ങൾ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ. ആറ് കര്മ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ട്, അഹങ്കാരമില്ലാതെ, എന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, പാരുഷ്യം ഒഴിവാക്കി, ഏകാഗ്രതയും ആത്മനിയന്ത്രണവും പുലർത്തുന്നവനാണ് ബ്രാഹ്മണന്റെ കര്മ്മം. ഇനി, എന്റെ ആജ്ഞയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ക്ഷത്രിയരുടെ കര്മ്മങ്ങൾ ഞാൻ പറയുന്നു: ദാനശീലിയും ധീരനും, കര്മ്മകൗശലവും യാഗപ്രവീണതയും ശുദ്ധിയും ഉള്ളവൻ; കുറച്ച് സംസാരിക്കുന്നവൻ, ഗുണങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നവൻ, ഭാഗവതഭക്തനായി എപ്പോഴും നിലകൊള്ളുന്നവൻ; കൃത്യമായ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും ബന്ധപ്പെടുന്നവൻ, പാരുഷ്യം ഒഴിവാക്കുന്നവൻ—ഇങ്ങനെയുള്ളവൻ എപ്പോഴും എന്നെ ആരാധിച്ചാൽ, എന്റെ ലോകത്ത് എത്തും. എന്റെ ഭക്തിപഥത്തിൽ ഉറച്ച് നിൽക്കുന്നവൻ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും, യുക്തസമയത്ത് ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്നവൻ, മനസ്സിൽ സമാധാനവും മായയില്ലായ്മയും പുലർത്തുന്നവൻ, ഗുരുവിനെ എപ്പോഴും ആദരിക്കുന്നവൻ, സ്ഥിരതയുള്ളവനും ഭക്തജനങ്ങളിൽ സ്നേഹമുള്ളവനും ആകുമ്പോൾ, ഞാൻ അവനെ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകുകയില്ല, അവനും എന്നെ വിട്ടുപോയി പോകുകയില്ല. മാധവിയേ, ഇനി ഞാൻ ശൂദ്രന്റെ കര്മ്മങ്ങൾ പറയുന്നു, കേൾക്കൂ. ശൂദ്രൻ എന്റെ ഭക്തിയോടെ നിർവഹിച്ചാല് അവന്റെ കര്മ്മങ്ങൾ, അവനും ഭഗവാന്റെ ഭക്തനാണ്, എന്റെ ഭക്തനാണ്, കര്മ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവനാണ്. ശുദ്ധമായ മനസ്സും അഹങ്കാരരഹിതത്വവും അതിഥിപ്രീതിയും വിനയവും പുലർത്തുന്നവൻ, എപ്പോഴും നമസ്കാരം ചെയ്യാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവൻ, മനസ്സ് എപ്പോഴും എന്നിലേക്കു കേന്ദ്രീകരിച്ചവൻ—അവനെയാണ് ഞാൻ ആയിരം മഹർഷികളെ ഉപേക്ഷിച്ചും ആരാധിക്കുന്നത്. ഇങ്ങനെ, ഈ കര്മ്മഗുണങ്ങളോടെ ഭക്തിയിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവൻ, അതിലൂടെ യോജനം പ്രാപിക്കുന്നവൻ—വസുന്ധരേ, അതും കേൾക്കൂ. അവൻ തണുപ്പോ ചൂടോ, ലാഭമോ നഷ്ടമോ, അതിൽ മനസ്സിടരുത്. കഠിനമായ കാര്യങ്ങളിൽ ആഗ്രഹം ഇല്ലാത്തവൻ പരമോന്നതിയെ പ്രാപിക്കും. ഈവണ്ണം എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് എപ്പോഴും എന്റെ കര്മ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവൻ, അതിലേയ്ക്ക് മാത്രം മനസ്സിടുന്നവൻ, മറ്റുള്ളവയിൽ വിരക്തനായവൻ, എല്ലാ ജന്തുക്കളോടും കാരുണ്യവാനായവൻ, ആദരത്തോടെ എഴുന്നേൽക്കുന്നവൻ, വലിയ ക്ഷമയുള്ളവൻ, മൂന്നു കാലത്തും എല്ലാ ദിശകളിലും കര്മ്മപഥത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവൻ, ആചരണശീലിയിൽ ഭക്തിയോടെ എപ്പോഴും എന്നിൽ ലയിച്ച മനസ്സുള്ളവൻ, പൂക്കളും സുഗന്ധവുമുള്ള ധൂപവുമായ് എപ്പോഴും എന്നെ ആരാധിക്കുന്നവൻ, ചിലപ്പോൾ പാലിൽ, ചിലപ്പോൾ യവപേയത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ വായുവിൽ പോലും ജീവിക്കുന്നവൻ—ഇവനാണ് സാക്ഷാൽ ഭക്തിയിൽ ഉത്സുകനായവൻ.