വരാഹപുരാണമ്

വരാഹപുരാണം, വറരോഹി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമാണ്. ഇത് എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്ന മഹത്തായ ഒരു ഗ്രന്ഥമാണ്. ബ്രഹ്മാവു തൻറെ സ്വന്തം പുത്രനായ മഹാത്മാവായ പുലസ്ത്യന് ഈ പുരാണം സമർപ്പിച്ചു. അതുപോലെ, പുലസ്ത്യൻ തന്റെ ശിഷ്യനായ ഉഗ്രനു ഈ മഹാഗ്രന്ഥം നൽകിയിരിക്കുന്നു. ഈ ബന്ധം മുൻ കാലഘട്ടത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ്; ഇപ്പോൾ രണ്ടാം ഘട്ടം കേൾക്കൂ. നിന്റെ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി, കപിലനും മറ്റ് മഹർഷികളും പരിപൂർണ്ണതയും ജ്ഞാനവും നേടും. അത്തരത്തിൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യൻ രോമഹർഷണൻ എന്നായിരിക്കും. ഗുരു ദ്വൈപായനൻ പതിനെട്ട് പുരാണങ്ങളും വേദവും വിഭജിച്ചു. അതുപോലെ, നാരദപുരാണവും ഏഴാമതായ മാർകണ്ഡേയപുരാണവും വിഭജിച്ചു. പത്താമത്തേത് ബ്രഹ്മവൈവർതപുരാണം, പതിനൊന്നാമത്തേത് ലിംഗപുരാണം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. പതിനാലാമത്തേത് വാമനപുരാണം, പതിനഞ്ചാമത്തേത് കൂർമപുരാണം. കാർത്തിക മാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തിയതി ഭക്തിപൂർവ്വം ഈ പുരാണം പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ, അതിനെ എഴുതി വീട്ടിൽ സൂക്ഷിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ, അതിനെ അനവധിയായ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുന്നവൻ—അവർ ഈ പുരാണം ശ്രവണത്തിനുശേഷം അതിനെയും ശാശ്വതനായ വിഷ്ണുവിനെയും ആരാധിക്കണം. സ്വന്തം ശേഷിയനുസരിച്ച് രാജാവ് ഗ്രാമങ്ങളോടുകൂടി കാളകുട്ടിയെ ആരാധിക്കണം. ഇങ്ങനെ, ശ്രേഷ്ഠമായ വരാഹപുരാണത്തിൽ ശ്വേതനും വിനീതാശ്വനും സംബന്ധിച്ച കഥയിൽ 'പുരാണസ്തുതി, ഇരുവശത്തുനിന്നും ഗാവുദാനം, സ്വർണ്ണപാത്രദാനം' എന്ന അധ്യായം ഒന്നുനൂറ്റിരണ്ടാമത്തേതായി സമാപിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, ഭാഗ്യവാനായ ഭഗവാന്റെ മഹത്വം പുകഴ്ത്തുന്ന ഭാഗം ആരംഭിക്കുന്നു. ഭൂമിയെ കളിയോടെ ഉയർത്തിയ വരാഹസ്വരൂപനായ ഭഗവാനെ നമസ്കരിക്കുന്നു. തന്റെ ദന്തത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ, മലകളും നദികളും ചുറ്റിപ്പറ്റിയ ഭൂമിയെ, പാമ്പുകൾ വളഞ്ഞതുപോലെ, ഭക്തരുടെ ഭയങ്ങൾ അകറ്റാൻ, ദശമുഖാസുരനെ നശിപ്പിച്ച വരാഹമൂർത്തി ഉയർത്തി. അന്നത്തെ മുൻ കാലഘട്ടത്തിൽ, വരാഹാവതാരത്തിലൂടെയാണ് ഭൂമി രക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്. ഭൂമി ദേവി പറഞ്ഞു: "കേശവാ, ഞാൻ പോലുള്ള ഭൂമിയെ താങ്ങാൻ മറ്റൊരു രൂപമോ ഭുജമോ ഇല്ല." അങ്ങനെ ഭഗവാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അവിടെ എത്തിയവൻ, പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ, ഭൂമിദേവിയോട് അനുഗ്രഹവചനം പറഞ്ഞു: "ദേവി, നീ അവനെ കണ്ടു സന്തോഷിക്കുന്നു; നീ അവന്റെ പ്രിയയാണ്." വിഷ്ണു ഭുവനത്തെ താങ്ങിയപ്പോൾ, ഭൂമിദേവി എന്ത് അത്ഭുതം കണ്ടു? ബ്രഹ്മപുത്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഭൂമി പറഞ്ഞു: "അവൻ എന്നോട് രഹസ്യമായി ചോദിച്ചതും ഞാൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞതുമാണ്..." ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനായോ, മഹാസക്തിയുള്ള സത്യമായ ധർമ്മരഹസ്യം കേൾക്കൂ. സംസാരചക്രത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാൻ ഈ മാർഗം തന്നെയാണ് ഭഗവാൻ ഭൂമിയോട് പറഞ്ഞത്. പരമരഹസ്യവും സർവവ്യാപകമായ ധർമ്മനിശ്ചയവും അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു. ഭൂമിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ബ്രഹ്മപുത്രനായ മഹാതപസ്വി അവരെല്ലാവരെയും ദേവിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. സനത്കുമാരൻ ചോദിച്ചു: "അളക്കാനാകാത്ത ധർമ്മത്തിന്റെ ഗതിയെ കുറിച്ച് സത്യമായി പറയൂ." അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, മഹർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനോട് നമസ്കരിച്ച്, ഭൂമി ദേവിയോട് പറഞ്ഞു: "നിശ്ചയമായും." ദേവിയെ അഭിമുഖീകരിച്ച് അനുഗ്രഹവചനങ്ങൾ പറയാൻ പറഞ്ഞു. ചന്ദ്രനും വായുവും ലോകത്തിൽ നിന്നു ഇല്ലാതായപ്പോൾ, സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളും അപ്രത്യക്ഷമായി. അപ്പോൾ, കാറ്റ് വീശിയില്ല; അഗ്നിയും മിന്നലും ഇല്ലാതായി. വേദങ്ങളും അപ്രത്യക്ഷമായപ്പോൾ, ഭഗവാൻ മീനസ്വരൂപം ധരിച്ചു പാതാളജലങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു. മറ്റൊരു സമയത്ത്, സമുദ്രമഥനത്തിനിടയിൽ ഭഗവാൻ കൂർമ്മസ്വരൂപം ധരിച്ചു. വീണ്ടും, വരാഹമൂർത്തിയായി, ഞാൻ പാതാളത്തിലേക്ക് മുങ്ങുമ്പോൾ എന്നെ രക്ഷിച്ചു. മറ്റൊരു സമയത്ത്, ഹിരണ്യകശിപു താൻ ലഭിച്ച അനുഗ്രഹത്തിൽ അഹങ്കരിച്ച് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. വീണ്ടും, നരസിംഹസ്വരൂപത്തിൽ, ഭഗവാൻ അതി പുരാതനകാലത്ത് എന്നെ രക്ഷിച്ചു. ഇങ്ങനെയാണ്, വരാഹപുരാണത്തിലെ ഈ മഹത്തായ കഥകൾ പരിപാവനമായി മഹാഭാവത്തിൽ വിവരിക്കപ്പെടുന്നത്.