മഹാരാജാവേ, ഈ ശ്രേഷ്ഠമായ കഥയിൽ, ബട്ടർ-പശുവിന്റെ മഹത്വം ആദ്യം വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ ചുണ്ടുകൾ പൂക്കളും പഴങ്ങളും കൊണ്ട് നിർമ്മിക്കണം; പല്ലുകൾ ക്രമത്തിൽ നിരത്തി, തലയിലേക്കു താഴെയുള്ള തൊപ്പി വെള്ള ധാഗങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കണം. അവളുടെ ഉദ്ധരങ്ങൾ വെണ്ണകൊണ്ടും കാലുകൾ ശർക്കരയിലുണ്ടാക്കണം. പൊൻകൊമ്പുകളും വെള്ളി കുത്തുകളും അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായ അവളെ ഒരുക്കണം. അവളെ രണ്ടു വസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ്, സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കൾ കൊണ്ടും അലങ്കരിക്കണം. പശുക്കൾക്ക് നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ അർപ്പിച്ച ശേഷം, ദൈവിക അമൃതമായി ജനിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ പുതിയ വെണ്ണയെയും അതിൻറെ സാരവും ആഗ്രഹപൂർവ്വം ഒരു ഗൃഹസ്ഥ ബ്രാഹ്മണനു സമർപ്പിക്കണം. അർപ്പണം ചെയ്ത ശേഷം, ബ്രാഹ്മണനു യഥോചിതമായി ഹോമവും സാരവും നൽകണം. ആരെങ്കിലും ആ പശുവിനെ സമർപ്പിക്കുന്നത് കണ്ട്, അവനും അവന്റെ പൂർവ്വികരുടെയും സന്തതികളുടെയും കൂടെ, മഹത്തായ ഫലങ്ങൾ പ്രാപിക്കും. ഭക്തിയോടെ ഈ കഥ കേൾക്കുന്നവനും, മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിക്കുന്നവനും അതുപോലെ. ഇങ്ങനെ 'വെണ്ണ-പശു-ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം' എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇനി, ഉപ്പു-പശുവിന്റെ മഹത്വം ഞാൻ വിവരിക്കാം. ശുദ്ധീകരിച്ച നിലത്തു കൃഷ്ണമൃഗത്വക്കും ദർഭയും വിരിച്ച ശേഷം, നാല് കാലുകളുള്ള ഒരു കാളയെ നിർമ്മിക്കണം; അതിന്റെ കുത്തുകൾ ശർക്കരയാൽ ഉണ്ടാക്കണം. വായ് വെള്ളരി കൊണ്ടും പല്ലുകൾ പഴം കൊണ്ടുമാണ് നിർമ്മിക്കേണ്ടത്; കണ്ണുകൾ രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടും ചെവി ഇല കൊണ്ടും. വാൽ ധാഗം കൊണ്ടും, പിൻഭാഗം ചെമ്പ് കൊണ്ടും, രോമങ്ങൾ ദർഭ കൊണ്ടും നിർമ്മിക്കണം; അവൾ പാൽ നൽകുന്നവളായിരിക്കണം. സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കളും ധൂപവും അർപ്പിച്ച് യഥാവിധി പൂജിച്ച ശേഷം, ഗ്രഹ-നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ദോഷം അകറ്റാൻ ഇതു സഹായിക്കും. നല്ല ആചാരമുള്ള, വേദവിദ്യയിലേയും അതിന്റെ ഉപാംഗങ്ങളിലേയും നിപുണനായ, ശ്രോത്രിയനും അഗ്നിഹോത്രം നടത്തുന്ന ബ്രാഹ്മണനു ഈ പശു സമർപ്പിക്കണം. മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, വാലിന്റെ സമീപം ഇരുന്ന്, അവളെ രണ്ട് വസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ടും ഒരു കംബളവും പൊതിഞ്ഞ് സമർപ്പിക്കണം. മുൻപറഞ്ഞ വിധത്തിൽ ബ്രാഹ്മണനെ ആദരിക്കണം. "സകലഭൂതങ്ങളിൽ രുചിയെ അറിഞ്ഞവളാണ് അവൾ, ദേവതകളാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നവളാണ്," എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ഉപ്പു-പശു സമർപ്പിക്കണം. ഉപ്പോടുകൂടിയ പശു നൽകിയ ശേഷം, ഒരു ദിവസം വ്രതം പാലിക്കണം. സ്വാശക്തിയനുസരിച്ചു സ്വർണ്ണം, ആയിരം, അല്ലെങ്കിൽ നൂറ് നൽകാവുന്നതാണ്. ആരെങ്കിലും ഈ കഥ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുകയോ, മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, മഹത്തായ ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. ഇങ്ങനെ 'ഉപ്പു-പശു-ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം' എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇനി, പഞ്ചസുത്രപശുവിന്റെ (പഞ്ഞി-പശു) മഹത്വം ഞാൻ വിവരിക്കാം, രാജാവേ. സംക്രാന്തി, പുണ്യയുക്തമായ യോഗം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു യുഗാരംഭം, ഗ്രഹദോഷം ബാധിച്ചവർ, ദുഷ്സ്വപ്നം കണ്ടവർ, അത്ഭുതങ്ങൾ കണ്ടവർ—ഇതൊക്കെയാണ് ഈ ദാനം ചെയ്യേണ്ട സമയങ്ങൾ. പശുവിനെ പശുവിന്റെ ചാണകത്തിൽ പുരട്ടി, അതിന്മേൽ ദർഭയും എള്ളും വിതറിയ ശേഷം, ധൂപവും ദീപവും നിവേദ്യവും അർപ്പിച്ച്, അസൂയയില്ലാതെ പൂജിക്കണം. പശുവിന്റെ ഭാരപ്രകാരം (തൂക്കം അനുസരിച്ച്) നിർമാണം ഏറ്റവും താഴ്ന്നതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; സമ്പത്തിൽ വഞ്ചന ഒഴിവാക്കണം. ചതുര്ഥഭാഗം കാളയെ നിർമിക്കണം. പൊൻകൊമ്പുകളും വെള്ളി കുത്തുകളും നൽകണം. എല്ലാ വിധത്തിലും സമ്പൂർണ്ണമായി, വിശ്വാസത്തോടെ, സ്വന്തം കൈകൊണ്ട്, പരിശ്രമത്തോടെയും ഭക്തിയോടെയും പശു സമർപ്പിക്കണം. "ദേവതകളുടെ സർവ്വസംഘം നിന്നിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; നിന്നില്ലാതെ ആരും നിലനിൽക്കാറില്ല," എന്ന മഹത്വം അവളിൽ ഉണ്ട്. ഇവിടെ പഞ്ഞിപ്പശു-ദാനത്തിന്റെ മഹത്വവും സമാപിക്കുന്നു.