മഹാരാജാവേ, ഒരിക്കൽ ഹോതാ മഹർഷി ദാനങ്ങളുടെ മഹത്വം വിശദീകരിച്ചു. മനുഷ്യൻ വാക്കിലൂടെ, കായികമായി, മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടോ, തൂക്കിൽ തൂക്കിയതോ, അളവിൽ അളന്നതോ, ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ കാര്യത്തിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചതോ, എന്തെങ്കിലും ചെയ്താൽ അതിന്റെ ഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമെന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ, മധുഗോ ദാനം—ഗുരുവായ ദ്വിജന് മധുപാൽകൊണ്ടുള്ള പശു ദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ—even if some untruth has occurred—അത് നാശം വരുത്തില്ല. ഈ ദാനം ചെയ്യുന്നവർ ദേവതകളും മഹർഷികളും സിദ്ധന്മാരും പോകുന്ന ആ ഉത്തമ ലോകത്തേക്കാണ് പോകുന്നത്—അവിടെ നദികൾ നെയ്യും പാൽവുമാണ് ഒഴുകുന്നത്. മധുഗോ ദാനത്തിന്റെ അനുഗ്രഹംകൊണ്ട്, ഒരാൾക്ക് തന്നെ മുൻപുള്ള പത്ത് പിതാക്കൾ, പിന്നെ പത്ത് സന്തതികൾ, ഒപ്പം താനുമാണ്—ഇങ്ങനെയുള്ള ഇരുപത്തൊന്ന് പേർക്ക് വിഷ്ണു ലോകം ലഭിക്കുന്നു. അത്തരം ദാനം സദാ, അയനാന്തങ്ങൾ, വിഷുവുകൾ, ഗ്രഹണങ്ങൾ, ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ—എപ്പോഴും, അർഹതയുള്ളവർ കാണുമ്പോൾ—അർപ്പിക്കണം. വിശ്വാസത്തോടെ ദാനം ചെയ്യണം; അതിലൂടെ ഭോഗവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറുകയും പാപങ്ങൾ നീങ്ങുകയും ചെയ്യും. മധുഗോ ദാനത്തിന്റെ അനുഗ്രഹംകൊണ്ട് എല്ലാ ഭാഗ്യങ്ങളും ഉരുത്തിരിയുന്നു; വിഷ്ണു ലോകം ലഭിക്കുന്നു, ദു:ഖങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നു. പത്ത്, പന്ത്രണ്ടായിരം, പത്ത്, എട്ട് ജന്മങ്ങൾ—ഇത്രയും കാലം ദു:ഖം, ബുദ്ധിമുട്ട്, ദു:ഭാഗ്യം ഒരിക്കലും വരില്ല. ഈ വചനങ്ങൾ ഉല്ലാസത്തോടെ കേൾക്കുന്നവരും, മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ ആലോചിക്കുന്നവരും, ദീർഘായുസ്സോടെ സമ്പത്തോടും ജീവിക്കുന്നു; മരണമു ശേഷം ദേവതകളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദീർഘകാലം വസിക്കുന്നു. അടുത്തായി, ഹോതാ മഹർഷി മധുഗോ ദാനത്തിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ രാജാവിനോട് വിശദീകരിച്ചു. ഭൂമിയിൽ കറുത്ത കൃഷ്ണമൃഗത്വകവും ദർബയും ഉപയോഗിച്ച് മധു കൊണ്ടുള്ള പശു നിർമ്മിക്കണം. നാല് തൂക്കുകൾ വരെയുള്ള മധു ഉപയോഗിച്ച് പശു നിർമ്മിക്കണം; അതിന്റെ നാലിൽ ഒരു ഭാഗം ഉപയോഗിച്ച് കன்று നിർമ്മിക്കണം. അതിന്റെ പകുതിയിൽ 'മധ്യ'ത്വം, ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് ഒരു തൂക്കിൽ. കന്നുകാലി നിർമിക്കുമ്പോൾ, ആറ് നൂറ് അഥവാ അതിലധികം യൂണിറ്റുകൾ ഉപയോഗിച്ച്, തൻ്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് പരിശ്രമിക്കണം. പശുവിന്റെ നാലു ദിശകളിലും എല്ലാ വിത്തുകളും വയ്ക്കണം; മൂക്കിൽ സ്വർണം, കണ്ണുകളിൽ മുത്ത്, വായും ശരീരവും മധുവിൽ, നാവു മാവിൽ, മേൽക്കെട്ട്, പകൽപ്പശു, കഴുത്തിൽ മാല, കാലുകൾ ഉണക്കോൽ, കാൽപ്പാദങ്ങൾ വെള്ളി, ഉണ്ണകൾ നെയ്യിൽ, ചെവി തണുത്ത ഇലയിൽ, വെളുത്ത ചാമരത്തിൽ അലങ്കരിക്കണം. അഞ്ചു രത്നങ്ങൾ, വസ്ത്രം, സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കൾ—അങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണനു അർപ്പിക്കണം. ഈ ദാനം അർഹതയുള്ള, വേദങ്ങളും വേദാംഗങ്ങളും പഠിച്ച, അഗ്നിഹോത്രം ചെയ്യുന്ന, കുടുംബമുണ്ടായ, ദുഷ്ടതയില്ലാത്ത, ദരിദ്രനായ, ജ്ഞാനിയായ ബ്രാഹ്മണനു മാത്രം നൽകണം; അസൂയയുള്ള ബ്രാഹ്മണനു ഒരിക്കലും നൽകരുത്. അയനാന്തങ്ങൾ, വിഷുവുകൾ, ശുഭയോഗങ്ങൾ, ദിവസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ—ഇതിൽ ഏത് സമയത്തും, തൻ്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, അർഹതയുള്ള ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ടാൽ, അതു നൽകണം. അത്തരം അതിഥിയെ കണ്ടാൽ, പശുവിന്റെ വാൽ ഭാഗം പരിശോധിച്ച്, അർപ്പിക്കണം. പശുവും കന്നും കിഴക്ക് മുഖം, കന്നുകാലി വടക്ക്, ദാനദാന സമയത്ത്, നിർദ്ദിഷ്ട മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, ബ്രാഹ്മണനെ പൂജിക്കുകയും, വളകളും കാത് അലങ്കാരങ്ങളും അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യണം. മിതിമാറ്റം ഇല്ലാതെ, തൻ്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച്, ദാനം ബ്രാഹ്മണന്റെ കൈയിൽ വച്ച്, സുഗന്ധപൂക്കളും ചന്ദനവും നൽകി, പശുവിന്റെ മുഖം നോക്കി അർപ്പിക്കണം. ബ്രാഹ്മണൻ ഒരു ദിവസം മധു മാത്രം ഭക്ഷിക്കുകയും, മൂന്നു ദിവസം താമസിക്കുകയും വേണം; ഈ മധുഗോ എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കി, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറിക്കുന്നു. ദാനദർശനം ചെയ്യുന്നവർ ഉത്തമലോകം നേടുന്നു; കേൾക്കുന്നവരും ഉച്ചരിക്കുന്നവരും പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതരായി, വിഷ്ണു ലോകം പ്രവേശിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഹോതാ മഹർഷി മധുഗോ ദാനത്തിന്റെ മഹത്വം വിശദീകരിക്കുന്നു. പാപനാശിനിയായ മധുഗോ നിർമ്മിക്കാനുള്ള വിധി പറഞ്ഞുതരാം. പതിനാറ് പാത്രങ്ങളിലുമുള്ള മധു കൊണ്ട് പശു നിർമ്മിക്കണം; മുഖം സ്വർണ്ണത്തിൽ, കൊമ്പുകൾ അഗർവുഡും ചന്ദനവുമാണ്. കാലുകൾ ഉണക്കോലിൽ, വെളുത്ത മേൽക്കെട്ട്, ചുണ്ടുകൾ പൂക്കളിൽ, പല്ലുകൾ ഫലങ്ങളിൽ, ചെവി തണുത്ത ഇലയിൽ, നാലു ദിശകളിലും തില ഇലയുടെ തളികൾ. ചുവപ്പു കന്നുകാലി നിർമ്മിച്ച്, സുഗന്ധപൂക്കളാൽ പൂജിച്ച്, അയനാന്തം, ഗ്രഹണം, അല്ലെങ്കിൽ തൻ്റെ ഇഷ്ടസമയത്ത്, ദരിദ്രനായ, വേദപണ്ഡിതനായ, അഗ്നിഹോത്രം ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണനു ഈ മധുഗോ അർപ്പിക്കണം. മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, വസ്ത്രം, വള, ജലവിദി എന്നിവയോടെ, പശുവിനെ അർപ്പിക്കണം. പിതൃകൾക്കും ദേവതകൾക്കും സന്തോഷം വരട്ടെ; മധുഗോവേ, ഞാൻ നിനക്കു നമസ്കരിക്കുന്നു. ഗൃഹസമൃദ്ധിക്കായി, ഈ പശുവിനെ സ്വീകരിക്കുന്നു. 'മധുവാത്' എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച്—even if impure—ദാനം ചെയ്യണം. ഇങ്ങനെ, മഹാരാജാവേ, മധുഗോ, മധുഗോ, മധുഗോവിന്റെ ദാനങ്ങൾ, അതിന്റെ നിർമ്മാണം, അർപ്പണ വിധി, അനുഗ്രഹം, എല്ലാം ഹോതാ മഹർഷി വിശദീകരിച്ചു.