വരാഹപുരാണമ്

ശിവൻ തന്റെ തലമുടിയിൽ നിന്നു പരിശുദ്ധമായ യജ്ഞോപവീതം നിർമ്മിച്ചു, വലിയ അസ്ഥികൾ ജപമാലയായി മാറ്റി. മറ്റൊരു അസ്ഥിഭാഗം എടുത്ത് തന്റെ ജടാമുടിയിൽ സ്ഥാപിച്ചു. ആ മഹാത്മാവ് ഏഴു ദ്വീപുകളുള്ള പുണ്യഭൂമിയിലെ തീർത്ഥങ്ങളിൽ സദാ സ്നാനം ചെയ്തു. പിന്നീട് അദ്ദേഹം സരസ്വതീ നദിയിലേക്കും, അവിടെ നിന്ന് യമുനയുമായുള്ള സംഗമത്തിലേക്കും പോയി. അതിനുശേഷം വിതസ്താ, ചന്ദ്രഭാഗാ, ഗോമതീ, സിന്ധു എന്നീ പുണ്യനദികളിലേക്കും യാത്ര ചെയ്തു. അവിടുനിന്ന് നേപ്പാളിലേക്കും, അവിടെ നിന്ന് മഹത്തായ രുദ്രക്ഷേത്രത്തിലേക്കും, പിന്നീട് മഹേശ്വരക്ഷേത്രത്തിലേക്കും, അതിനുശേഷം വിശുദ്ധമായ ഗയയിലേക്കും അദ്ദേഹം പോയി. ഈ വിധത്തിൽ, ഭവാന്മാരുടെ ഭാരമേറ്റവളേ, ശിവൻ മുഴുവൻ വിശ്വം അതിവേഗം സഞ്ചരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏക വസ്ത്രം കച്ചയായിരുന്നു; നഗ്നനായി, കപാലം കൈവശം വച്ച അസ്യനായ് അദ്ദേഹം നടന്നു. ആ കപാലം വീണപ്പോൾ പോലും, ദേവീ, ശിവൻ നഗ്നനും കപാലധാരിയുമായ് തുടരുകയും ചെയ്തു. മറ്റൊരു രണ്ട് വർഷം ഹരൻ തന്നെ, ആ കപാലം ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചും, തീർത്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് തീർത്ഥങ്ങളിലേക്ക് സന്ദർശിച്ചും നടന്നു; എങ്കിലും കപാലം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് വീഴുകയില്ല. വീണ്ടും രണ്ട് വർഷം, അദ്ദേഹം പുണ്യതീർത്ഥങ്ങൾക്കായി വിശ്വം മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ചു. ഉപേക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും, ഭവാന്മാരുടെ ഭാരമേറ്റവളേ, അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് വീണില്ല. പിന്നീട്, മറ്റൊരു വർഷം, അദ്ദേഹം ഹിമാലയത്തിൽ പാർത്തു. വീണ്ടും രണ്ട് വർഷം, പരമേശ്വരനായ വൃഷാകപിയും സഞ്ചരിച്ചു. ഇങ്ങനെ, പന്ത്രണ്ടാം വർഷം, ആ മലയിൽ, ദേവാദിദേവൻ ഗംഗയിൽ സ്നാനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ആ തീർത്ഥം കപാലമോചനതീർത്ഥം എന്ന അപാരമായ പുണ്യസ്ഥലമായി പ്രസിദ്ധമായി. ഹരി-ഹരന്മാരുടെ പുണ്യസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി, ദിവ്യമായ ആ തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തു, ത്രിജലേശ്വര എന്ന സ്ഥലത്ത് സ്നാനം ചെയ്ത് നമസ്കരിച്ചു. പന്ത്രണ്ടു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഗണങ്ങളോടൊപ്പം, കപാലമോചനമെന്ന പുണ്യസ്ഥലം ഉദിച്ചു, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നതായും പ്രസിദ്ധമായി. അവിടെയാണ് രുദ്രൻ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നേടി വിശുദ്ധനായി. ഭക്തിഭാവത്തോടെ അവിടെ സ്നാനിക്കുന്നവൻ, ബ്രഹ്മഹത്യയുണ്ടായാലും, വിശുദ്ധനാകും. ദേവതകൾ ഒന്നിച്ചുകൂടി ശിവനോട് പറഞ്ഞു: "രുദ്രാ, വിശാലനയനനായോ, ലോകമാർഗത്തിൽ സ്ഥാപിതനായോ, കപാലം കൈവശം വച്ചും, ഭയങ്കരനായും നീ സഞ്ചരിച്ചുവല്ലോ; ഹിമാലയത്തിലെ ഉന്നതശിഖരത്തിൽ നിന്നു നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ളത് കപിലമായിത്തീർന്നു; ഇപ്പോൾ ഈ പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ ശുദ്ധനായിത്തീർന്നു, ശരീരശുദ്ധി ലഭിച്ചു. ദേവതകൾ നിന്നെ ആദ്യം വച്ച്, നിർദ്ദിഷ്ടമായ രീതിയിൽ ആരാധിക്കുമ്പോൾ, അവർ ചെയ്യുന്ന വ്രതങ്ങൾ നീ സ്ഥാപിച്ചവയാണ്, ദേവാ. നഗ്നത്വവും കപാലധാരണമെന്ന വ്രതവും, കപിലവ്രതവും നീ ചെയ്തതാണല്ലോ. എന്നെ ആദ്യം വച്ച്, ദേവാ, യഥാവിധി നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. മഹാദേവാ, ദയവായി ആചാരക്രമം സംക്ഷിപ്തമായി പറയുക." ദേവതകളുടെ ജയഘോഷത്തിൽ സന്തോഷിച്ച ശിവൻ, തന്റെ കൈലാസവാസത്തിലേക്ക് പോയി. ദേവതകളും ആകാശത്തിലേക്കും, തങ്ങളുടെ സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും മടങ്ങി. ശിവന്റെ ചെയ്ത എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധമായി. ഇങ്ങനെ മഹാപുണ്യമായ "രുദ്രമാഹാത്മ്യം" എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ പർവ്വതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു. അപ്പോൾ സത്യതപ എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൻ ലോഭിയായിത്തീർന്നു. ദുർവാസ, തന്റെ വ്രതം പൂർത്തിയാക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച്, ഹിമവത് പർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയി. മഹാത്മാവേ, സത്യതപൻ എങ്ങനെയുള്ളവനായിരുന്നു എന്ന് ദയവായി പറഞ്ഞുതരൂ; ഞാൻ അത്യന്തം ആസ്വദ്യതയോടെ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുകയാണ്, കാരണം സത്യതപൻ ഭൃഗുകുലത്തിൽ ജനിച്ച ഒരു ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു.