ശ്രീ വാരാഹൻ തന്റെ വാക്കുകളിൽ പുണ്യാത്മാവായ ദേവിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് പറഞ്ഞു: ഈ രഹസ്യത്തെ അറിഞ്ഞാൽ, മൂന്നുലോകങ്ങളിലെ ചലിച്ചും അചലിച്ചും ഉള്ള എല്ലാ സൃഷ്ടികളും ആ വ്യക്തിയുടെ അധീനമാകുന്നു. രത്നങ്ങൾ, കുതിരകൾ, പശുക്കൾ, ആൺ-പെൺ ദാസികൾ—ഇവയൊക്കെ അവന്റെ സ്വന്തം ആകുന്നു. ഇതോടെ, ഞാൻ രുദ്രന്റെ മഹത്വം മുഴുവൻ വിശദമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ചാമുണ്ഡയുടെ തൊണ്ണൂറു ദശലക്ഷം രൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വൈഷ്ണവിയുടെ ഒന്നിരട്ടിയായിരത്തൊമ്പത് ദശലക്ഷം രൂപങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്ന് പറയുന്നു. സത്വഗുണത്തിൽ സ്ഥാപിതമായ, ബ്രഹ്മവും ശക്തിയും ആയ അവൾ അനന്തയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ലോകത്തിൽ എല്ലാം രുദ്രനാണ്; അവൻ സർവവ്യാപിയുമാണ്, എല്ലായ്പ്പോഴും സർവാധിപതിയുമാണ്. ഇവിടെ 'ത്രിശക്തി മഹാത്മ്യ' എന്ന ഭാഗത്തിലെ 'ത്രിശക്തിരഹസ്യ' എന്ന അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ശ്രീ വാരാഹൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: ഈ രഹസ്യത്തെ അറിഞ്ഞാൽ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ബ്രഹ്മാ ആദ്യം രുദ്രനെ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, ഭംഗിയുള്ള മുഖം 가진 ദേവിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, ബ്രഹ്മാ curiosity കൊണ്ട് രുദ്രനെ തന്റെ തോളിലേറ്റി. ജനന സമയത്ത്, രുദ്രന്റെ അഞ്ചാമത്തെ തല ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചു: "കപാലിൻ, രുദ്രൻ, ബഭ്രു, ഭവ, കൈരാത, സുവ്രത"—ഇങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെട്ട രുദ്രൻ, ഈ ഭാവിയിൽ ഉള്ള നാമങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അതിനുശേഷം, രുദ്രൻ തന്റെ ഇടത് അങ്കത്തിന്റെ നഖം കൊണ്ട് പ്രജാപതിയുടേതായ തല വെട്ടി മാറ്റി. ആ തല വേർപെടുത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ, മൂന്നു കണ്ണുള്ള ദേവൻ അങ്ങോട്ട് നിലകൊണ്ടിരുന്നു. "എന്റെ ഈ പാപം എങ്ങനെ നശിക്കും? ദയവായി പറയൂ," എന്നിങ്ങനെ രുദ്രൻ ചോദിച്ചു. ബ്രഹ്മാ പറഞ്ഞു: "ശുദ്ധമായ വ്രതങ്ങൾ ആചരിച്ച്, ആത്മശക്തിയാൽ നീ ഈ പാപം നശിപ്പിക്കണം." ബ്രഹ്മാവിന്റെ നിർദേശമനുസരിച്ചു, മഹാദേവൻ ആ തല മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചു. തലമുടിയിൽ നിന്നു യജ്ഞോപവീതം നിർമ്മിച്ചു, വലിയ അസ്ഥികൾ ജപമാലയായി മാറ്റി. മറ്റൊരു ഭാഗം തന്റെ ജടയിൽ സൂക്ഷിച്ചു. അതിനുശേഷം, ആ മഹാദേവൻ, ഏഴു ദ്വീപുകളുള്ള ഭൂമിയിലെ പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളിൽ കയ്ത്തു غسل ചെയ്തു. ശരസ്വതിയിൽ, യമുനയുമായി സംഗമിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത്, പിന്നെ വിറ്റസ്ത, ചന്ദ്രഭാഗ, ഗോമതി, സിന്ധു എന്നിവിടങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം പോയി. അതിനുശേഷം, നേപ്പാളിൽ എത്തി, അവിടെ രുദ്രന്റെ മഹാക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തി. പിന്നീട് മഹേശ്വരത്തിൽ പോയി, അതിനുശേഷം ഗയയിൽ എത്തി. ഇങ്ങനെ, ജീവികളുടെ ധാരകൻ ആയ ദേവൻ, വേഗത്തിൽ മുഴുവൻ വിശ്വം സഞ്ചരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വസ്ത്രം വെറും കോപീനമായിരുന്നു; നഗ്നനായി, കപാലം കൈയിൽ പിടിച്ച സന്ന്യാസിയായി മാറി. ആ കപാലം വീണപ്പോൾ, ദേവി, അദ്ദേഹം കപാലം കൈയിൽ പിടിച്ച് നഗ്നനായ സന്ന്യാസിയായി. രണ്ട് വർഷം ഹരൻ, പുണ്യതീർത്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് കയ്ത്തു غسل ചെയ്തു, കപാലം ഉപേക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, അത് കൈയിൽ നിന്ന് വീഴുന്നില്ലായിരുന്നു. വീണ്ടും രണ്ട് വർഷം, വിശ്വം മുഴുവൻ തീർത്ഥങ്ങൾക്കായി സഞ്ചരിച്ചു. ഉപേക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും, ജീവികളുടെ ധാരക, കപാലം കൈയിൽ നിന്ന് വീഴുന്നില്ലായിരുന്നു. അതിനുശേഷം, ഒരു വർഷം ഹിമാലയത്തിൽ താമസിച്ചു. വീണ്ടും രണ്ട് വർഷം, വൃഷാകപി എന്ന പരമേശ്വരൻ സഞ്ചരിച്ചു. പന്ത്രണ്ടാം വർഷം, മലയിൽ, ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ ഗംഗയിൽ غسل ചെയ്തപ്പോൾ, ആ തീർത്ഥം 'കപാലമോചന' എന്ന matchless പുണ്യസ്ഥലമായി അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ഹരി-ഹരരുടെ പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ പോയി, ദിവ്യ തീർത്ഥത്തിൽ غسل ചെയ്തു, 'ത്രിജലേശ്വര' എന്ന സ്ഥലത്ത് غسل ചെയ്ത്, പ്രണാമം അർപ്പിച്ചു.