വരാഹപുരാണമ്

ഈ മഹത്തായ ശക്തിക്ക് എത്ര രൂപങ്ങൾ ഉണ്ടോ, അത്രയും രൂപങ്ങൾ ശംകരനും സൃഷ്ടിച്ചു. എല്ലാ സമയത്തും ശംകരൻ അവയുടെ അധിപതിയായിത്തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു. ആരെങ്കിലും ഈ ദേവതകളെയും അവരോടൊപ്പം ഉള്ള സേവകരെയും ഭജിക്കുമ്പോൾ, രുദ്രൻ അതിനാൽ പ്രസന്നനാകുന്നു. ഈ ദേവതകളും അവരുടെ അനുചിതരും ആരാധകർക്കു നിർബന്ധമായും വിജയമനുഗ്രഹിക്കുന്നു — ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല. ഇപ്പോൾ ഹരിക്ക് ഉള്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ത്രിശക്തിയെ കുറിച്ച് പറയാം: ഉഗ്രനിഷ്ഠയുള്ള, നീലപർവതത്തിലേക്ക് പോയി, തപസ്സിൽ ലയിച്ചിരുന്ന ദേവി. ദീർഘകാലം കഠിനതപസ്സ് നടത്തിയതിന്റെ ഫലമായി, അവൾ ഈ മുഴുവൻ ലോകവും നിലനിര്‍ത്തുന്നു. മറ്റൊരു യുഗത്തിൽ, ഈ ദേവിയുടെ പരമമായ തപസ്സിലൂടെ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ പ്രതാപം സിദ്ധിച്ചു. സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിൽ, രത്നങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ ഒരു മഹാനഗരവും, അതിനോടൊപ്പം ഒരു വലിയ കാടുമുണ്ടായിരുന്നു. അനവധി ലക്ഷങ്ങൾക്കണക്കിന് ജനങ്ങൾ അവിടെ വർദ്ധിച്ചു. കാലക്രമേണ, ലോകപാലകരുടെ പുരാതന നഗരങ്ങൾ അവിടെ പിറവിയെടുത്തു. അപ്പോൾ ഒരു മഹാസുരൻ ഉയർന്ന് വരുമ്പോൾ, സമുദ്രജലം അതിരു കടന്ന് ഉയർന്നു. ആ സമുദ്രത്തിൽ ദേവന്മാരുടെ അനേകം ശത്രുക്കൾ ആയുധവും കാവലും ധരിച്ച് ഒളിഞ്ഞിരുന്നു. പ്രമുഖ ദൈത്യന്മാർ അലങ്കരിച്ച കപ്പരകളും, മണികളും മുഴങ്ങുന്ന ആനകളും അവിടെ നിന്നു. പൊന്നുകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച സീറ്റിൽ കെട്ടിയ കുതിരകളും, ശക്തമായ കെട്ടുകളും വെള്ള നിറത്തിലുള്ള ചാമരങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. സൂര്യന്റെ സഞ്ചാരത്തോളം വേഗമുള്ള രഥങ്ങൾ, ഉത്തമമായ അക്ഷങ്ങളോടും ത്രിശലാകങ്ങളോടും കൂടി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുപോലെ, ഉത്തമമായ ക്വിവറുകൾ ധരിച്ച യോദ്ധാക്കളും യുദ്ധത്തിനായി ഒളിച്ചിരുന്നുവായിരുന്നു. ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും നിരകളിൽ നിന്നു, അവർ യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് കടന്നു. ദൈത്യാധിപൻ, ഭയങ്കരമായ ഗദ, അമ്പുകൾ, മുള്ള് പോലുള്ള ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദേവന്മാരെ അതികഠിനമായി നേരിട്ടു. അസുരന്മാർ ദേവന്മാരെ ആക്രമിച്ചു, ദേവന്മാരും അതിന് മറുപടിയായി അസുരന്മാരെ ആക്രമിച്ചു. അപ്പോൾ അസുരന്മാർ അപ്രതീക്ഷിതമായി തോൽക്കുകയും വലിയ കലഹത്തിൽ ഓടിപ്പോകുകയും ചെയ്തു. ശക്തനായ അസുരൻ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും പിന്തുടർന്നു. ഭീതിയിൽ കവിഞ്ഞ ദേവസൈന്യങ്ങൾ ഒറ്റയടിക്ക് ഓടിപ്പോയി. അവർ നീലപർവതത്തിലെ ഉന്നതമായ സ്ഥലത്തേക്കു ചെന്നു, അവിടെ ദേവി പ്രതിഷ്ഠിതയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അവളെ 'കാളരാത്രി' എന്നു വിളിച്ചു, വിനാശത്തിന്റെ ദൂതിയായി അവൾ അറിയപ്പെട്ടു. ദേവി ദേവന്മാരോട് ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു: "ഭയപ്പെടേണ്ട, ദേവന്മാരേ! എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കുന്നത്? എന്തെങ്കിലും ഭയം ഉണ്ടോ?" ദേവികൾ പറഞ്ഞു: "ദൈത്യാധിപൻ, ഭയങ്കരനും ശക്തനുമാണ്, ഞങ്ങളോടു നേരെ വരുന്നു." "നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും രക്ഷിക്കണമേ, പരമേശ്വരിയേ," അവർ അപേക്ഷിച്ചു. ദേവി, ദേവന്മാരെ സ്നേഹത്തോടെ നോക്കി, ഉജ്ജ്വലവും മംഗളപരവുമായ മുഖത്തോടു പുഞ്ചിരിച്ചു. അവൾ ആ ലോകം മുഴുവനും അനേകം രൂപങ്ങളിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഭയങ്കരമായ ചുറ്റികകളും വില്ലുകളും കൈവശമുള്ള ദേവതകൾ നിരയായി നിന്നു. അവർ ശക്തിയാൽ സമ്പന്നരായി, ദാനവരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തു; അവരുടെ ക്വിവറുകൾ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ദേവന്മാരും സമ്പൂർണ്ണായുധധാരികളായി, നാഗസൈന്യത്തോടു യുദ്ധം ചെയ്തു. ആ ദാനവസേനയെ യമൻ നശിപ്പിച്ചു. യമൻ ഭയങ്കരമായ ഒരു മായാവിഭ്രമം അവിടെ സൃഷ്ടിച്ചു. അതിനാൽ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും ഭ്രമിച്ചും ഉറക്കത്തിലുമാകി വീണു. ആ മായാവശേഷം, ഭാഗ്യശാലിയായ കണ്ണുകളുള്ള അസുരൻ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ തന്നെ, ദാനവാധിപന്റെ തൊലിയും തലയും കീറപ്പെട്ടു. എല്ലാവരും സമ്പൂർണ്ണായുധധാരികളായി യുദ്ധം നടത്തി; ദേവി, സർവ്വഭൂതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉഗ്രമായവൾ, അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ അനുചിതരായ ദേവതകൾ അനവധി കോടികളായിരുന്നു. ആ ദേവതകൾ, വിശപ്പും ആവേശവും കൊണ്ടു ചഞ്ചലരായി, ദേവിയോട് ഭക്ഷണം തേടി. അപ്പോൾ ദേവി അവരെ വിളിച്ച് ഭക്ഷണം നൽകി. അപ്പോഴാണ് ദധ്യ എന്ന മഹർഷി മഹാദേവനായ രുദ്രനെ ധ്യാനിച്ചു; പ്രജാപതിയായ, മഹാത്മാവായ, ത്രിനേത്രനായ രുദ്രൻ ധ്യാനത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്നു. അപ്പോൾ ദേവി പറഞ്ഞു: "ഈ ശക്തിമൂർത്തികൾ ഭക്ഷണം ആഗ്രഹിച്ച് എന്നെ നിർബന്ധിക്കുന്നു.