വരാഹപുരാണമ്

പശ്ചിമഭാഗത്ത് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന മഹത്തായ, ദീപ്തിമാന്മാരായ പർവതങ്ങളായി കൃഷ്ണ, പാണ്ഡവ, സഹസ്രശിരസ്സ്, പരിയാത്ര, ശൈലേന്ദ്ര, ശ്രംഗവാൻ എന്നിവയെ പുരാണങ്ങൾ സ്മരിക്കുന്നു. മഹാഭദ്ര എന്ന വലിയ തടാകത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പർവതങ്ങളെ കുറിച്ച്, മഹർഷിമാരേ, ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ. അവിടെയുള്ള മഹത്തായ ഹംസകൂട, വൃഷഹംസ, കപിഞ്ചല, ശൈലേന്ദ്ര, അതിന്റെ ശൃംഗങ്ങളോടുകൂടിയ ഇന്ദ്രശൈല എന്നിവയും, നീല, കനകശൃംഗ, ശതശൃംഗ, പുഷ്കര, മേഘശൈല, വിരാജ, ജരുചി, ശൈലേന്ദ്ര എന്നിവയും വടക്കൻ ഭാഗത്തെ പ്രധാന പർവതങ്ങളായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ഈ വടക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ സമതലങ്ങൾ, താഴ്വരകൾ, തടാകങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ക്രമാനുസൃത വിവരണവും കേൾക്കൂ. മഹാപർവതവും കുമുദപർവതവും തമ്മിലുള്ള താഴ്വരയിൽ, പക്ഷികൾ കൊണ്ടു പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന, വിവിധ ജീവികൾ വസിക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരു പ്രദേശമുണ്ട്. അവിടെയൊരു ദിവ്യമായ തടാകം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു—മൂന്നു നൂറ്റി അഞ്ഞൂറ് യോജന നീളവും നൂറ് യോജന വീതിയും ഉള്ളത്, ദൈവികവും സുതാര്യമുമായ വെള്ളം നിറഞ്ഞതും കാഴ്ചയ്ക്ക് അത്യന്തം ആസ്വാദ്യവുമാണ്. അവിടെയുള്ള തളിർപ്പൂക്കളും ആയിരക്കണക്കിന് അരളികളുള്ള വലിയ താമരകളും അതിനെ അലങ്കരിക്കുന്നു. ശ്രീസരസ് എന്ന ഈ പുണ്യമായ തടാകം ദേവന്മാർ, ദാനവന്മാർ, ഗാന്ധർവന്മാർ, മഹാനാഗന്മാർ എന്നിവരുടെ വാസസ്ഥാനമാണ്. അതിലെ വെള്ളം സുതാര്യമാകുകയും എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും ആശ്രയഭൂമിയാവുകയും ചെയ്യുന്നു. താമരക്കാടിന്റെ നടുവിൽ ഒരു വലിയ താമരക്കൂടി നിലകൊള്ളുന്നു. അത് അനവധി അരളികളോടുകൂടി, ഉദയസൂര്യന്റെ പ്രകാശം പോലെ ദീപ്തിയോടെ, എല്ലായ്പ്പോഴും മധുരം വിരിയുന്നവുമാണ്. അതിന്റെ നടുവിൽ തന്നെ ശ്രീദേവി സ്വയം സാക്ഷാത്കാരമായ് സ്ഥിരമായി വസിക്കുന്നു—ഇത് സംശയമില്ലാതെ ലക്ഷ്മി തന്നെയാണ്. ഈ തടാകത്തിൻറെ തീരത്ത് സിദ്ധന്മാർ നിരന്തരം സേവിക്കുന്ന, പുഷ്പഫലസമൃദ്ധമായ വലിയ ബിൽവവനം നിലകൊള്ളുന്നു. അത് നൂറ് യോജന വീതിയും ഇരുനൂറ് യോജന നീളവുമുള്ളതും, അരക്രോഷം ഉയരമുള്ള കുന്നുകളുമായി, ആയിരക്കണക്കിന് ശാഖകളും വലിയ തണ്ടുകളും ഉള്ള വൃക്ഷങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമാണ്. അവിടെയുള്ള ഫലങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന്, പച്ചയും മങ്ങൽ നിറവുമുള്ളതും, സുഗന്ധവുമാണ്—ഓരോന്നും ഒരു മൃദംഗത്തിന്റെ വലിപ്പം പോലെയാണ്. ഈ ഫലങ്ങൾ വീണു വീണു, അകത്തും പുറത്തും നിലം നിറയുന്നു. ഈ സ്ഥലം ലോകങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും ശ്രീവനം എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്. അവിടെയെല്ലാം ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള ദേവന്മാരും മറ്റും നിറഞ്ഞു, ബിൽവഫലഭക്ഷണം ചെയ്യുന്ന സിദ്ധന്മാർ സേവിക്കുന്നവുമാണ്; അവിടെ ശ്രീദേവി സിദ്ധഗണങ്ങളാൽ നിരന്തരം സേവിക്കപ്പെടുന്നു. ഓരോ പർവതാധിപതിമാരുടെയും രത്നശൃംഗങ്ങളുടെയും ഇടയിൽ നൂറ് യോജന വീതിയും ഇരുനൂറ് യോജന നീളവും ഉള്ള ഇടം നിലകൊള്ളുന്നു. അവിടൊരു വിശുദ്ധമായ താമരക്കാട്, സിദ്ധന്മാരും ചരണമാരും സന്ദർശിക്കുന്നതും, ലക്ഷ്മി കൈവശം വഹിക്കുന്ന താമരപൂവ് എപ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെയാണ്. വലിയ തണ്ടുകളും അരക്രോഷം ഉയരമുള്ള ശിഖരങ്ങളുമുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള ഈ വനത്തിൽ, മുകളിൽ പൊന്നുപോലെയുള്ള പൂക്കളാൽ ദീപ്തിയേകുന്നു. വൃക്ഷങ്ങളുടെ തണ്ടുകൾ രണ്ടു കൈയുടെ പരപ്പും, ശാഖകൾ മൂന്നു ഹസ്തം നീളവും വീതിയും ഉള്ളതും, മങ്ങൽ നിറത്തിലുള്ള അരളികൾ ചുവന്ന കുങ്കുമപ്പൊടി പോലെ കാണപ്പെടുന്നു. സുന്ദരമായ പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞു, മധുരവാസനയാൽ സമ്പന്നമായ ഈ വനത്തിൽ, മദോന്മത്തമായ തേനീച്ചകളുടെ മുരളി മുഴങ്ങുന്നു. ദാനവന്മാർ, ദൈത്യർ, ഗാന്ധർവർ, യക്ഷർ, രാക്ഷസർ, കിന്നരർ, അപ്സരസ്സ്, മഹാനാഗർ എന്നിവിടം സന്ദർശിക്കുന്നു. അവിടെ തന്നെ, പ്രജാപതിയായ കശ്യപമഹർഷിയുടെ ആശ്രമം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു—അത് സിദ്ധമുനിമാരാൽ നിറഞ്ഞു, വിവിധ ആശ്രമങ്ങൾ അവിടെ കാണാം. മഹാനീലപർവതത്തിന്റെയും കുംബപർവതത്തിന്റെയും നടുവിൽ, സുഖാ എന്ന നദി ഒഴുകുന്നു; അതിന്റെ തീരത്ത് വിശാലമായ ഒരു വനമുണ്ട്. അവിടെ അമ്പതു യോജന നീളവും മുപ്പതു യോജന വീതിയും അരക്രോഷം ഉയരമുള്ള വൃക്ഷങ്ങളുമുള്ള മനോഹരമായ താളവനം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ശക്തിയുള്ള, കനിഞ്ഞ് വളർന്ന, വലിയ തണ്ടുകളുമുള്ള, വളഞ്ഞ് വലിയ ഫലങ്ങൾ കൂമ്പാറുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ അവിടെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ സുഗന്ധവും ഗുണങ്ങളും അത്യുത്തമം; സിദ്ധന്മാർ സന്ദർശിക്കുന്നതും, ഐരാവതൻ എന്ന മഹാനാനയൂതം അവിടെ വസിക്കുന്നതും പുരാണങ്ങൾ പറയുന്നു. ഐരാവതം, രുദ്രൻ, ദൈവികപർവതം എന്നിവയുടെ ഇടയിൽ, ആയിരം യോജന നീളവും നൂറ് യോജന വീതിയുമുള്ള ഭൂഭാഗമുണ്ട്. ഭൂമി മുഴുവൻ ഒരു വലിയ കല്ലുപാളി പോലെ, മരങ്ങളും ചെടികളും ഇല്ലാതെ, എല്ലായിടത്തും ഒരു അടി വെള്ളം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, മേരുവിന് സമീപമുള്ള വിവിധ താഴ്വരകളെ ക്രമാനുസൃതമായി വിശദീകരിച്ചു. ഇപ്പോൾ, ദക്ഷിണദിശയിലെ പർവതതാഴ്വരകളെ രുദ്രൻ വിവരിക്കുന്നു. ശിശിരയും പതംഗപർവതവും തമ്മിൽ, വെള്ള നിറമുള്ള, ലതകൾ ഇലകൊഴിഞ്ഞ, വൃക്ഷങ്ങൾ വിരളമായ പ്രദേശമുണ്ട്. ഇക്ഷുക്ഷേപ പർവതത്തിന്മേൽ, വൃക്ഷങ്ങളാൽ അലങ്കൃതമായ മനോഹരമായ ഒരു അത്തിവനം, പക്ഷികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അത് വലിയ ആമകളെപ്പോലെയുള്ള ഫലങ്ങളാൽ ദീപ്തിയേകുന്നു. അവിടെ, നിരവധി നദികൾ സുതാര്യമുള്ള മധുരജലത്തോടെ ഒഴുകുന്നു. പ്രജാപതിയായ കര്‍ദമമഹർഷിയുടെ ആശ്രമം അവിടെ, വിവിധ മുനിമാരാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഈ വനം വൃത്താകൃതിയിലുള്ളത്, നൂറ് യോജന നീളമുള്ളത്. താംരാഭയും പതംഗപർവതവും തമ്മിൽ, വലിയ ഒരു തടാകം, നൂറ് യോജന വീതിയും ഇരുനൂറ് യോജന നീളവുമുള്ളതും, ചുറ്റും ബാലസൂര്യപ്രകാശം പോലെയുള്ള താമരകളാൽ അലങ്കൃതവുമാണ്. അനവധി സിദ്ധന്മാരും ഗാന്ധർവരും അവിടെ വസിക്കുന്നു. തടാകത്തിന്റെ നടുവിൽ, നൂറ് യോജന നീളവും മുപ്പതു യോജന വീതിയുമുള്ള വലിയ ഒരു ശിഖരം ഉയരുന്നു; അതിൽ വിവിധ ധാതുക്കളും രത്നങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മുകളിൽ രത്നതോരണങ്ങളോടുകൂടിയ വലിയ ഒരു വീഥി. അവിടാണ് വിദ്യാധരരുടെ മഹാനഗരം, അവിടെ വിദ്യാധരരാജാവ് പുലോമൻ, ലക്ഷക്കണക്കിന് അനുചിതരോടുകൂടി വസിക്കുന്നു. വികാഖാ, ശ്വേതപർവതങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു തടാകം; അതിന്റെ കിഴക്കേ കരയിൽ, സുവർണ്ണവർണ്ണവും അത്യന്തം സുഗന്ധവുമുള്ള, വലിയ കലശം വലിപ്പം വരുന്ന മാമ്പഴങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, മഹത്തായ ഒരു മാവുനിലം. ദേവന്മാരും ഗാന്ധർവരും അവിടെ വസിക്കുന്നു. സുമുല, വസുധാര പർവതങ്ങൾക്കിടയിൽ, മുപ്പതു യോജന വീതിയും അമ്പതു യോജന നീളവുമുള്ള ഒരു ദേശം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അതിന് ബിൽവസ്ഥലി എന്ന പേര്; അവിടെ പൊന്നിന്റെ നിറത്തിലുള്ള ഫലങ്ങൾ, വീണു വീണു നിലം നനയ്ക്കുന്നു. രഹസ്യജീവികൾ അവിടെ ബിൽവഫലങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുന്നു. വസുധാരയും രത്നധാരയും തമ്മിൽ, സുഖവാസനയുള്ള, എല്ലായ്പ്പോഴും പൂക്കുന്ന, മുപ്പതു യോജന വീതിയും നൂറ് യോജന നീളവുമുള്ള കിംശുകവനം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അതിന്റെ സുഗന്ധം നൂറ് യോജന പരക്കും. അവിടെ സിദ്ധന്മാർ വസിക്കുന്നു; വെള്ളവും ലഭ്യമാണ്. അവിടെ തന്നെയാണ് ആദിത്യഭഗവാന്റെ മഹാനിവാസം. പ്രതിമാസം സൂര്യഭഗവാൻ അവിടേയ്ക്ക് ഇറങ്ങുന്നു; ദേവാദികൾ അവനെ കാലസ്രഷ്ടാവായി ആരാധിക്കുന്നു. പഞ്ചകൂട്ടയും കൈലാസവും തമ്മിൽ, ആയിരം യോജന നീളവും നൂറ് യോജന വീതിയുമുള്ള, ഹംസപോലെ വെള്ള നിറമുള്ള, സാധാരണ ജീവികൾക്ക് അപ്രാപ്യമായ, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള പടവുപോലെയുള്ള ദേശം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഇപ്പോൾ, പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്തെ പർവതതാഴ്വരകളെ വിവരിക്കുന്നു. സൂപാർശ്വയും ശിഖിപർവതവും തമ്മിൽ, നൂറ് യോജന ചുറ്റളവിൽ, പാറകളാൽ ആകൃതമായ, എപ്പോഴും ചൂടുള്ള, സ്പർശിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഒരു പ്രദേശം. അതിന്റെ നടുവിൽ, മുപ്പതു യോജന വീതിയിലുള്ള വൃത്താകൃതിയിലുള്ള സ്ഥലത്ത്, ദിവ്യമായ സമ്വർത്തകാഗ്നി, ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നി, ഇന്ധനം ഇല്ലാതെ എപ്പോഴും ജ്വലിക്കുന്നു. കുമുദവും അഞ്ജനപർവതവും തമ്മിൽ, നൂറ് യോജന വീതിയിലുള്ള, ആതുലുങ്ഗസ്ഥലി എന്ന പേരിലുള്ള, എല്ലാ ജീവികൾക്കും അപ്രാപ്യമായ, മഞ്ഞപ്പഴങ്ങൾ നിറഞ്ഞ പ്രദേശം. അവിടെ സിദ്ധന്മാർ സന്ദർശിക്കുന്ന ഒരു പുണ്യതടാകവും, ബൃഹസ്പതിയുടെ വനവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. മഞ്ഞയും വെള്ളയും പർവതങ്ങൾക്കിടയിൽ, നൂറുകണക്കിന് യോജന നീളമുള്ള, താമരകളും തേനീച്ചകളുടെ ഗുഞ്ചയും നിറഞ്ഞ വലിയ താഴ്വരയുണ്ട്. അവിടെ തന്നെ, പരമേശ്വരനായ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. വലിയ വെള്ളയും മങ്ങൽ നിറമുള്ള പർവതങ്ങൾക്കിടയിൽ, മുപ്പതു യോജന വീതിയും തൊണ്ണൂറ് യോജന നീളവും ഉള്ള, മരങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത പാറപ്രദേശമുണ്ട്. അവിടെ സുതാര്യമുള്ള ഒരു കുളം, വൃക്ഷങ്ങളും നിലത്താമരയും, വിവിധതരത്തിലുള്ള താമരകൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. നടുവിൽ, അഞ്ചു യോജന വലിപ്പമുള്ള വലിയ ഒരു ആൽമരം നിലകൊള്ളുന്നു. അവിടെ, നീലവസ്ത്രം ധരിച്ച മഹേശ്വരൻ, യക്ഷാദികൾക്ക് ആരാധ്യനായ് വസിക്കുന്നു. സഹസ്രശിഖരയും കുമുദപർവതവും തമ്മിൽ, അമ്പതു യോജന നീളവും ഇരുപതു യോജന വീതിയുമുള്ള, ഇക്ഷുക്ഷേപപർവതത്തിന്റെ സമാനമായ ഉയരമുള്ള, പക്ഷികൾ നിറഞ്ഞ, വിവിധ പഴങ്ങളും മധുരരസങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒരു ശിഖരം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അവിടെ ദൈവികചിന്തയാൽ നിർമ്മിച്ച ഇന്ദ്രന്റെ മഹാനാശ്രമം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ശംഖകൂട്ടയും ഋഷഭപർവതവും തമ്മിൽ, പുരുഷസ്ഥലി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, അനേകം യോജന നീളമുള്ള, സുഗന്ധമുള്ള കങ്കോളകപഴങ്ങൾ ബിൽവഫലത്തിന്റെ വലിപ്പമുള്ളതും, മദോന്മത്തമായ ആനകളും മറ്റു ജീവികളും വസിക്കുന്ന മനോഹരമായ ദേശം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഈ മഹത്തായ പർവതങ്ങൾക്കും താഴ്വരകൾക്കും ഇടയിൽ ദൈവികതയും സൗന്ദര്യവും നിറഞ്ഞ നിരവധി പ്രദേശങ്ങൾ, സിദ്ധന്മാരും ദേവതകളും ഗാന്ധർവരും, മഹർഷിമാരും, അനേകം ജീവികളും വസിക്കുന്നവയെന്നു പുരാണങ്ങൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.