ആ ലോകം എന്നത് ശാശ്വതമാണെന്നും, കാലത്തിന്റെ അവസാനം വരെ നിലനിൽക്കുന്നതാണെന്നും പറയുന്നു. അവിടം മഹാത്മാക്കളാൽ നിവസിക്കുന്നു; അവർ ജ്ഞാനത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരും രാഗരഹിതരുമാണ്. ആ പ്രദേശം, ആ ഏഴു മഹാത്മാക്കളെ അനുസ്മരിച്ച്, ഉത്തരകുരുക്കൾ എന്ന പേരിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലുമായി എന്നും പ്രശസ്തമാണ്. ഇനി, രുദ്രൻ പറയുന്നു: "നാനിങ്ങു നാലു പ്രധാന പർവതങ്ങളെ നിരൂപണക്രമത്തിൽ വിശദീകരിക്കാം. അവ മനോഹരവും, പക്ഷികളുടെ ഗാനത്തോടെ നിറഞ്ഞതുമാണ്. അനേകം ശിഖരങ്ങളുള്ള ഈ പർവതങ്ങൾ വിവിധ പക്ഷികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവയും, ദേവതകളും അവരുടെ ദിവ്യസ്ത്രീകളും ക്രീഡിക്കുന്നതിനു യോജിച്ചവയുമാണ്. കിന്നരന്മാരുടെ ഗാനം മുഴങ്ങുന്ന ഇവിടങ്ങളിൽ തണുത്തതും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ സമീരങ്ങൾ സദാ വീശുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഇവ 더욱 മനോഹരമാണ്. പാപരഹിതരായ സജ്ജനമേ, ഈ പർവതങ്ങളുടെ പേരുകൾ നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ: കിഴക്കോട്ട് ചൈത്രരഥം, തെക്കോട്ട് ഗന്ധമാദനം—ഇവ രണ്ടും ശുദ്ധജലസ്രോതസ്സുകളുള്ളവയും, അവരുടെ ശക്തിയാൽ ഒമ്പതു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടവയുമാണ്. ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ കാനനങ്ങൾ ദേവീകളാൽ നിറഞ്ഞവയാണ്; അവിടെ അവർ വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ സന്തോഷത്തോടെ ക്രീഡിക്കുന്നു. ഈ പ്രദേശങ്ങൾ പക്ഷികളുടെ ഗാനത്താൽ നിറഞ്ഞതും, രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട തിരുത്തങ്ങളുള്ളതും, മഹാപുണ്യജലസ്രോതസ്സുകളാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്. അനേകം ജലവിഭവങ്ങളാൽ വലിയ ശബ്ദങ്ങൾ ഉയരുന്നു; ശാഖകൾ താഴേക്ക് തൂങ്ങി, പക്ഷികളും തേൻച്ചീറ്റകളും നിറഞ്ഞ് മുഴങ്ങുന്നു. ആ നാലു പർവതങ്ങളിൽ, കമലങ്ങളും നീലക്കൊടിയും കഹ്ലാരപുഷ്പങ്ങളും അണിഞ്ഞ തടാകങ്ങൾ കാണാം; അവ ഓരോന്നും വ്യത്യസ്ത ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമാണ്. കിഴക്കോട്ട് അരുണോദ, തെക്കോട്ട് മാനസ, പടിഞ്ഞാറോട്ട് അസിതോദ, വടക്കോട്ട് മഹാഭദ്ര—ഇവ എല്ലാം കുമുദം, ശ്വേതകമലം, കഹ്ലാരം എന്നിവകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവയാണ്. അരുണോദയസ്യ പർവതങ്ങൾ, കിഴക്കോട്ടുള്ളവ, പേരോടെ പ്രശസ്തമാണ്; അവയുടെ പേരുകൾ ഞാൻ സത്യമായി പറഞ്ഞുതരാം: വികങ്ക, മണിശൃംഗ, സുപാത്ര, മഹോപാല, മഹാനീല, കുംഭ, സുബിന്ദു, മദന—ഇവയാണ് അവ. വേണുനദ്ദ, സുമേദ, നിശാധ, ദേവപർവതം—ഇവ പ്രധാനപ്പെട്ട, പുണ്യമായ പർവതങ്ങളാണ്; മറ്റ് ഉന്നത ശിഖരങ്ങളും അവിടുണ്ട്. മന്ദരത്തിന് കിഴക്കോട്ട് സിദ്ധപർവതങ്ങൾ സന്തോഷം നിറഞ്ഞവയാണ്; മാനസസരോവരത്തിന്റെ തെക്കോട്ട് മഹാശൈലങ്ങൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഞാൻ ഇതുവരെ പറഞ്ഞ പർവതങ്ങളുടെ പേരുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ: ശൈലസ്ത്രി, ശിശിര, പരമശൈലം. കപി, ശതമക്ഷ, തുരഗ, സാനുമാൻ, താമ്രാഹ, വിഷ, ശ്വേതോദന—ഇവയാണ്. സമൂല, സരള, രത്നകേതു, ഏകമൂല, മഹാശൃംഗ, ഗജമൂല, ശവക—ഇവയാണ് മറ്റ് പർവതങ്ങൾ. പഞ്ചശൈല, കൈലാസം, ഹിമവാൻ—പരമശൈലം; ഇനി വടക്കൻ മഹാപർവതങ്ങളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. കപില, പിംഗല, ഭദ്ര, സരസ—മഹാപർവതം, കുമുദ, മധുമാൻ, ഗർജന, മാർക്കട—ഇവയാണ് അവ. കൃഷ്ണ, പാണ്ഡവ, സഹസ്രശിരസ, പരിയാത്ര, ശൈലേന്ദ്ര, ശ്രംഗവാൻ—പടിഞ്ഞാറോട്ട് പ്രശസ്തമായ ഉന്നത പർവതങ്ങൾ. മഹാഭദ്രസരോവരത്തിന്റെ വടക്കോട്ട്, മഹാനുജന്മാരേ, അവിടെയുള്ള പർവതങ്ങളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: ഹംസകൂടം, മഹാപർവതം, വൃഷഹംസ, കപിഞ്ചല, ശൈലേന്ദ്ര, ഇന്ദ്രശൈല—ഇവയാണ് അവയുടെ പേരുകൾ. നീല, കനകശൃംഗ, ശതശൃംഗ, പുഷ്കര, മേഘശൈല, വിരാജ, ജരുചി, ശൈലേന്ദ്ര—വടക്കൻ പർവതങ്ങൾ ഇവയാണ്. ഇങ്ങനെ, വടക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ പ്രധാന പർവതങ്ങൾ, താഴ്വരകൾ, സമതലങ്ങൾ, തടാകങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ക്രമം കേൾക്കൂ. രുദ്രൻ വീണ്ടും പറയുന്നു: മഹാപർവതത്തിൻ്റെ അതിരിനും കുമുദപർവതത്തിൻ്റെ അതിരിനും ഇടയിൽ, പക്ഷികൾ പോഷിപ്പിക്കുന്ന താഴ്വരയുണ്ട്; അവിടം വിവിധ ജീവജാലങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും മനോഹരവുമാണ്. അവിടം മൂന്ന് നൂറ് യോജന ദൈർഘ്യമുള്ളതും നൂറ് യോജന വീതിയുള്ളതുമായ ദിവ്യമായ, ശുദ്ധജലമുള്ള, മനോഹരമായ ഒരു വലിയ തടാകം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അതു സുഗന്ധമുള്ള, വലിയ വലുപ്പമുള്ള കമലങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, ആയിരം നൂറു ദളങ്ങൾ ഉള്ള മഹാകമലങ്ങളാൽ സമ്പന്നവുമാണ്. ആ പുണ്യമായ തടാകം ശ്രീസരസ് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; അതിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ പ്രകാശിക്കുന്നതും, ദേവന്മാർ, ദാനവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, മഹാനാഗന്മാർ എന്നിവരാൽ നിവസിക്കുന്നതുമാണ്. അതിന്റെ ശുദ്ധജലത്തിൽ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും അഭയം ലഭിക്കുന്നു; കമലവനത്തിന്റെ നടുവിൽ, ഒരു മഹാകമലം നിലകൊള്ളുന്നു. അതിന്റെ അനേകം ദളങ്ങൾ ഉദയസൂര്യന്റെ പ്രകാശം പോലെ തിളങ്ങുന്നു; അവ സദാ സുന്ദരമായി വിരിഞ്ഞതും, മൃദുലമായി വട്ടത്തിൽ ചലിക്കുന്നതുമാണ്. അവയുടെ മനോഹരമായ കേശരഗുച്ഛങ്ങൾ, മദോന്മത്തമായ തേൻച്ചീറ്റകളുടെ ഗുഞ്ജാരത്താൽ മുഴങ്ങുന്നു; അതിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്ത് ദേവി ശ്രീ തന്നെ, സർവ്വകാലവും വാസം ചെയ്യുന്നവളായി, ശരീരഭാവത്തിൽ ശ്രീലക്ഷ്മി അവിടം വസിക്കുന്നു എന്നതിൽ സംശയമില്ല. ആ തടാകത്തിൻ്റെ തീരത്ത്, സിദ്ധന്മാർ സദാ സേവിക്കുന്ന, പുഷ്പഫലസമൃദ്ധമായ വലിയ ബില്വവനമുണ്ട്. അതിന്റെ വീതി നൂറ് യോജനവും, ദൈർഘ്യം ഇരുനൂറ് യോജനവുമാണ്; അർധക്രോഷം ഉയരമുള്ള വലിയ പർവതങ്ങൾ പോലെ ഉയർന്ന മരങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് ശാഖകളും വമ്പിച്ച തണ്ടുകളും ഉള്ളവയാണ്. അവയുടെ ഫലങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന്, പച്ചയും മങ്ങലും നിറമുള്ളതും, സുഗന്ധവുമാണ്; രുചിയിൽ അമൃതം പോലെ, ഓരോന്നും വലിയ മൃദംഗം വലിപ്പമുള്ളതും. വീണു കിടക്കുന്ന ഫലങ്ങളും വീഴുന്ന ഫലങ്ങളും കൊണ്ട് ഭൂമി, കാടിന്റെ ഉള്ളഭാഗം എന്നിവ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ആ സ്ഥലം ശ്രീവനം എന്ന പേരിൽ ലോകങ്ങളിൽ പ്രശസ്തമാണ്. ആ വനം എട്ട് ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള ദേവന്മാരും മറ്റു ദൈവികർമ്മക്കാരും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ബില്വഫലങ്ങൾ ഭക്ഷിച്ച് ജീവിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാർ അവിടെ സദാ വസിക്കുന്നു. അവിടം ശ്രീദേവി സദാ സിദ്ധഗണങ്ങളാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്നു. ഓരോ പർവതാധിപതിക്കും രത്നശിഖരങ്ങൾക്കുമിടയിൽ നൂറ് യോജന വീതിയും ഇരുനൂറ് യോജന ദൈർഘ്യവും ഉള്ള ഇടം കാണാം. അവിടെ, സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും സദാ സന്ദർശിക്കുന്ന ശുദ്ധമായ കമലവനം ഉണ്ട്; അവിടെ ലക്ഷ്മി ദേവി കൈയിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കമലം ദീപ്തിയോടെ തിളങ്ങുന്നു. ആ കാട്, മഹാവൃക്ഷങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും, അർധക്രോഷം ഉയരമുള്ള പർവതങ്ങൾ പോലെ വമ്പിച്ച ശിഖരങ്ങളുമുള്ളതും, മുകളിൽ പൂക്കളാൽ പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങുന്ന ശാഖകളുമാണ്.