വരാഹപുരാണമ്

ദ്വിജന്മാരേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ സിദ്ധന്മാർ പറഞ്ഞതുപോലെ ആ ലോകപദ്മത്തിന്റെ വിസ്തൃതിയെ ക്രമമായും വിശദമായും വിവരിക്കാം. ആ ലോകപദ്മത്തിൽ നാല് മഹാ പ്രദേശങ്ങൾ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു. അവയുടെ മധ്യത്തിൽ മഹത്തായ ഒരു പർവ്വതം നിലകൊള്ളുന്നു—അത് തന്നെയാണ് ശക്തനായ മേരു. മേരുവിന്റെ വശങ്ങൾ വിവിധ വർണങ്ങളിലാണ്. കിഴക്കേ വശം വെളുപ്പാണ്, ദക്ഷിണം മഞ്ഞ, പടിഞ്ഞാറ് തേനീച്ചയുടെ നിറം, വടക്കേ വശം ചുവപ്പാണ്. രാജവംശങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഈ മേരു പ്രകാശിക്കുന്നതും വെള്ളയുമാണ്. ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെയും പുകയില്ലാത്ത അഗ്നിയെപ്പോലെയും ഈ പർവ്വതം തിളങ്ങുന്നു. അതിന്റെ ഉയരം എൺപത്തിനാലായിരം യോജനമാണ്. അതിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ പതിനാറു യോജനവും വീതിയിൽ പതിനാറു യോജനവും ആണ്; മുകളിൽ, അതിന്റെ ശിഖരം തട്ടുപോലെയാണ്, അവിടെ അതിന്റെ വീതി മുപ്പത്തിരണ്ടു യോജനമാണ്. എല്ലാ വശത്തും അതിന്റെ പരിസരം അതിന്റെ വീതിയുടെ മൂന്നു മടങ്ങാണ്; ഈ അളവാണ് അതിന്റെ വൃത്തപരിധി. ആകെ പരിസരം തൊണ്ണൂറ്റായിരം യോജനമാണെന്ന് പറയുന്നു. ചതുരസ്രമായി അളക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ അളവ് തൊണ്ണൂറ്റാറായിരം യോജനമാണ്. ആ മഹത്തായ ദൈവിക പർവ്വതം ദിവ്യ ഔഷധങ്ങൾ കൊണ്ടു സമ്പന്നമാണ്, അതിന്റെ ചുറ്റും മനോഹരമായ പൊന്നിൻ പീഠഭൂമികൾ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെ ദേവതാസമൂഹങ്ങൾ, ഗന്ധർവന്മാർ, നാഗന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ—എല്ലാവരും ഈ പർവ്വതാധിരാജനിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. മേരുവിന്റെ ചുറ്റും ജീവികൾക്ക് പോഷണമുള്ള വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ട്. വിവിധ ദിക്കുകളിൽ നാല് പ്രദേശങ്ങൾ സ്ഥാപിതമാണ്. കിഴക്കോട്ട് ഭദ്രാശ്വയും ഭാരതവുമാണ്, പടിഞ്ഞാറ് കെതുമാലയും വടക്കോട്ട് പുരുഷാർത്ഥം നേടിയവർക്കുള്ള കുരുക്കളുമാണ്. ആ പദ്മത്തിന്റെ കർണികം മുഴുവനും വൃത്താകൃതിയിലാണ്, ആയിരക്കണക്കിന് യോജനങ്ങൾ ദൂരമാണ്. അതിന് ഒൻപതും ആറും തണ്ടുകൾ ഉണ്ട്, എൺപത്തുനാലു യോജന ഉയരത്തിൽ അവ ഇടവഴികളിൽ കാണാം. അവ മുപ്പതിനായിരം യോജന ദൂരത്തോളം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അവയുടെ നീളം ഒരു ലക്ഷ്യം യോജനവും വീതി എൺപതും; അവിടെ നാലു ദളം ഉണ്ട്, ഓരോന്നും പതിനാലു യോജന വീതമുള്ളത്. ഇപ്പോൾ ഞാൻ കർണികത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞതെല്ലാം ചുരുക്കമായി കേൾക്കൂ: അതിന് നൂറുകണക്കിന് രത്നദലങ്ങൾ, വിവിധ വർണങ്ങളും പ്രകാശങ്ങളും, അതിരുകടക്കുന്ന ഭംഗിയും ഉണ്ട്. അനേകം ദലക്കൂട്ടങ്ങൾ, പൊന്നിൻ നിറവും ചുവപ്പും കലർന്നവ, ആയിരം ഭാഗങ്ങളും ആന്തരിക ഗഹ്വരങ്ങളും ആയിരം നൂറു ദലങ്ങളുമുള്ള, ഉന്നതമായ ഒരു വൃത്താകൃതിയിലുള്ള പർവ്വതം അതാണ്. അത് രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഗഹ്വരങ്ങൾ, രത്നപീഠങ്ങൾ, സ്വർണ്ണവും രത്നങ്ങളും കൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച സവിശേഷതകൾ, രത്നവാതായനങ്ങളടങ്ങിയ ഗോപുരങ്ങൾ—ഇങ്ങനെ അതിന്റെ സൗന്ദര്യം വർണ്ണനാതീതമാണ്. അവിടെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനോഹരമായ സഭാമന്ദപം ഉണ്ട്. ബ്രഹ്മർഷിമാരും സപ്തർഷിമാരും നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന, ലോകങ്ങളിൽ പ്രശസ്തമായ 'മനോവ്രതി' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന സഭ. അവിടെ ആയിരം സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശം പോലെ തിളങ്ങുന്ന, മഹത്തായ ദൈവിക ഭവനത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഈശാനഭഗവാന്റെ മഹിമ സ്ഥിരമായി തെളിയുന്നു. ദേവതാസമൂഹങ്ങൾ അവിടെ നാലുമുഖനായ ഭഗവാനെ സമീപിച്ച് അർപ്പണങ്ങൾ, സ്തുതികൾ, നമസ്കാരങ്ങൾ എന്നിവയോടെ ആരാധിക്കുന്നു. ദൈവീയമായ കാലമാനത്തിൽ, മനസ്സു ശുദ്ധരായ മഹാത്മാക്കൾ ബ്രഹ്മചര്യം ആചരിച്ചു, ധർമ്മപഥത്തിൽ നടന്നു. അവർ യഥാവിധി പൂജകൾ നടത്തി, പിതൃ-ദേവതാരാധനയിൽ ലീനരായി, അഥിതിഭക്ഷ്യപ്രിയരായി, കൃത്യങ്ങളിൽ അർപ്പിതരായി, വിനീതരായി ഗൃഹസ്ഥർ ആയി ജീവിച്ചു. ശുദ്ധമായ പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ട്, വേര്പാടില്ലാത്ത മനസ്സോടെ, തപസ്സും ശമവും ദാനവും കൊണ്ട് പാപങ്ങൾ ദഹിച്ചവരാണ് അവർ. അങ്ങനെയുള്ള ഗൃഹസ്ഥന്മാർക്ക് വാസം ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ—പാപരഹിതമായ, പരമോന്നതമായ, പതിനാലായിരം യോജനങ്ങൾ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ലോകം. അതിന്റെ മുകളിൽ, കറുത്തും പ്രകാശമുള്ളതുമായ, പുതുവയസ്സായ സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന മനോഹരമായ മറ്റൊരു പർവ്വതം ഉണ്ട്; അതിന് രത്നശിരകളാൽ അലങ്കാരമുണ്ട്. അങ്ങനെ, മേരുവിന്റെ ചുറ്റും, രത്നവാസസ്ഥലങ്ങളിലും രത്നവാതായനങ്ങളുമുള്ള ഭവനങ്ങളിൽ, അതിനൊടുവിൽ ചുറ്റും പരിക്രമിച്ച്, പരമോന്നതമായ ചക്രപാടപർവ്വതം നിലകൊള്ളുന്നു—അത് മുപ്പതിനായിരം യോജന പരിസരമുള്ളതും, ജരുധി എന്ന പർവ്വതാധിപനും വടക്കേ ദിക്കിൽ പ്രശസ്തരാണ്. ഇനി, ഈ പ്രധാന വടക്കൻ പർവ്വതങ്ങളിലെയും അവിടെയുള്ള പീഠഭൂമികളും ആന്തരഗഹ്വരങ്ങളും തടാകങ്ങളും ശ്രദ്ദയോടെ കേൾക്കൂ. ചക്രപാടത്തിൽ നിന്ന് പത്തു യോജന വീതിയുള്ള ഒരു നദി ഉയരത്തിലേക്ക് ഒഴുകി ഭൂമിയിൽ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു. ആ നദി അമരാവതിപട്ടണത്തിലൂടെ ഒഴുകുമ്പോൾ, അതിന്റെ പ്രകാശം ചന്ദ്രനെപ്പോലെയാണ്; അതു മറയ്ക്കുമ്പോൾ സൂര്യചന്ദ്രതാരാദികളും മറയുന്നു. ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ സൂര്യോദയസന്ധ്യകളിൽ, ദിനരാത്രസന്ധികളിൽ സേവനം ചെയ്യുന്നു; അങ്ങനെ അവർ എല്ലാ ദ്വിജന്മാരെയും എട്ടു മഹാപർവ്വതങ്ങളെയും സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു. ആ പ്രകാശം, പര്യടനം ചെയ്യുന്ന ദീപം, രുദ്രനും ഇന്ദ്രനും ശുഭകരമായി കണക്കാക്കുന്നു. മേരുവിന്റെ കിഴക്കേ ദിക്കിൽ, അതിവിശിഷ്ടമായ, പർവ്വതവലയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട, വിവിധ ധാതുക്കളാൽ പ്രകാശിക്കുന്ന പ്രദേശത്താണ്, സകല അമരന്മാരുടെയും നഗരം ഉയർന്നിരിക്കുന്നത്. അതിൽ ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും അഹങ്കാരബലത്താൽ കീഴടക്കാൻ കഴിയാത്ത, ജാംബൂനദസ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച ഭിത്തികളും മഹാദ്വാരങ്ങളും ഉള്ള നഗരം. അതിന്റെ വടക്കുകിഴക്കൻ ഭാഗം, അതിവിശിഷ്ടവും, പ്രകാശമുള്ള ജനങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും, ശതകണക്കിന് വിമാനപ്രാസാദങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതുമാണ്. വലിയ ജലാശയങ്ങൾ, സദാ ആനന്ദകരവും, പുഷ്പസമൂഹങ്ങൾ, പതാകകളും ധ്വജങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്. ദേവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, അപ്സരസുകൾ, മഹർഷിമാർ എന്നിവരാൽ മനോഹരമായ, സമ്പന്നതയുള്ള ആ നഗരം പുരന്ദരന്റെ അമരാവതിയാണ്. അമരാവതിയുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായ വജ്രവും വൈദൂര്യവും കൊണ്ടുള്ള ഒരു വലിയ പീഠം ഉണ്ട്—അത് 'സുധർമ്മ' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന സഭാമന്ദപമാണ്.