വരാഹപുരാണമ്

മേരു എന്ന സുവർണ്ണപർവതം ഈ രണ്ടിന്റെ മദ്ധ്യേ വലയംപോലെ, നാല് നിറങ്ങളോടും നാല് ദിക്കുകളോടും കൂടിയതും, അതീവ ഉയരമുള്ളതുമായ ഒരു മഹാപർവതമായി നിലകൊള്ളുന്നു. സകല ഭൗതികത്വങ്ങൾ, അവ്യക്തമായ അവസ്ഥയിൽ നിന്നു, ജലം മുതലായവ ഉദിച്ചുവന്നു; ആ അവ്യക്തത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയുടെ താമരപൂവ് ഉദിച്ചു, അതിന്റെ കർണികയാണു മേരു. അവിടെ, അഞ്ചു ഗുണങ്ങളോടും നാല് ദളങ്ങളോടും കൂടിയ മഹത്തായ ഒരു പ്രകടമായ താമരപൂവ് ഉദിച്ചു; അതിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിയുടെ വിവിധ ധാരകൾ വ്യാപിച്ചു. അനേകം ജീവികൾ, അനന്തസംഖ്യാ കല്പകളിൽ പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തു, ആത്മനിയന്ത്രണവും മഹാത്മത്വവും പുലർത്തി, പരമപുരുഷനെ പ്രാപിക്കുന്നു. ലോകം ധ്യാനിക്കേണ്ട, സകലലോകങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന, അനന്തനും, അക്ഷരനും, ദേഹധാരിയുമായ മഹായോഗിയും മഹാദേവനുമായ ജനാർദ്ദനൻ അവിടെയുണ്ട്. അവന്റെ രൂപം ഭൗതികമല്ല—മാംസം, വसा, അസ്ഥി എന്നിവയിൽ നിന്നല്ല; തന്റെ യോഗശക്തിയാലും ഐശ്വര്യത്താലും അവൻ ശുദ്ധമായ സത്ത്വരൂപം ധരിക്കുന്നു. അവന്റെ ഇച്ഛയാൽ, ശാശ്വതമായ താമര ലോകത്തിൽ ഉദിച്ചു; കല്പാവശിഷ്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അങ്ങനെയാണ് സമയത്തിന്റെ ക്രമം. ആ താമരപ്പൂവിൽ ദേവദേവനായ, നാലുമുഖം ഉള്ള, പ്രജാപതികളുടെ അധിപനായ, ലോകത്തിന്റെ ഇശാനനായ ബ്രഹ്മാവു ജനിച്ചു. ആ താമരയുടെ വിത്തിന്റെ ഉത്ഭവം, അതിനോടൊപ്പം സകലഭൂതങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയും, യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങനെ സംഭവിച്ചുവെന്നും വിശദമായി വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ ജലം വിഷ്ണുവിന്റെ ദേഹമായി, മനോഹരമായ മാണിക്യാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതായും, അതിൽ നിന്ന് കാട്ടുകളും കാനനങ്ങളും നിറഞ്ഞ താമരപോലെയുള്ള ഭൂമി ഉദിച്ചുവന്നതായും പറയുന്നു. ഇപ്പോൾ, ആ ലോകതാമരയുടെ പരിമിതികൾ ക്രമത്തിൽ, വിശദമായി, സിദ്ധന്മാർ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു. അവിടെ നാല് മഹാനാടുകൾ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു; അവയുടെ മദ്ധ്യേ മഹത്തായ മേരു പർവതം നിലകൊള്ളുന്നു. മേരുവിന്റെ ദിക്കുകൾക്ക് വിവിധ നിറങ്ങളുണ്ട്: കിഴക്കേ ഭാഗം വെള്ളയോ, തെക്കേ ഭാഗം മഞ്ഞയോ, പടിഞ്ഞാറേ ഭാഗം മധുപാനമൃഗത്തിന്റെ നിറം പോലെയോ, വടക്കേ ഭാഗം ചുവപ്പോ ആണ്. രാജവംശങ്ങളിൽ മേരു തേജസ്സും വെളിച്ചവും നിറഞ്ഞതായാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്. അത് ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെയും പുകരഹിതമായ അഗ്നിയെപ്പോലെയും പ്രകാശിക്കുന്നു; അതിന്റെ ഉയരം എൺപത്തുനാലായിരം യോജനമാണ്. ഭൂതലത്തിൽ പതിനാറു യോജന താഴ്ചയിലും, അതിന്റെ വീതി പതിനാറു യോജനയും, മുകളില്‍ പാത്രംപോലെയുള്ള അഗ്രഭാഗം മുപ്പത്തിരണ്ട് യോജനവ്യാപകവുമാണ്. ചുറ്റളവിൽ അതിന്റെ വീതി മൂന്നു മടങ്ങ് കൂടുതലാണ്; അതിന്റെ വൃത്തപരിധി തൊണ്ണൂറായിരം യോജനവും, ചതുരത്തിൽ അളക്കുമ്പോൾ തൊണ്ണൂറാറായിരം യോജനവുമാണ്. ആ മഹത്തായ ദൈവികപർവതം ദൈവിക ഔഷധികളാൽ സമ്പന്നവും, മനോഹരമായ സുവർണ്ണപീഠങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമാണ്. അവിടെ ദേവതകൾ, ഗന്ധർവന്മാർ, നാഗന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, അപ്സരസ്സുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ—എല്ലാവരും ഈ പർവതരാജനിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. മേരുവിനെ ചുറ്റി ജീവികളെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന നിരവധി വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ട്; അതിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നാല് ദേശങ്ങൾ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു. കിഴക്കോട്ട് ഭദ്രാശ്വയും ഭാരതവുമാണ്; പടിഞ്ഞാറോട്ട് കേതുമാലയും വടക്കോട്ട് പുരുഷാർത്ഥം നേടിയവർക്കുള്ള കുരുക്കളുമാണ്. ആ താമരയുടെ കർണികം പൂർണ്ണമായും വൃത്താകൃതിയിലുണ്ട്, ആയിരക്കണക്കിന് യോജനവ്യാപകവുമാണ്. അത് ഒൻപതും ആറും നാരുകളുള്ളതായും, എൺപത്തുനാലു യോജന ഉയരമുള്ളതായും, അവ ഇടയിടങ്ങളിൽ ദൃശ്യമായതായും പറയുന്നു. അതിന്റെ നാരുകൾ മുപ്പതിനായിരം യോജനവ്യാപകവും ചുറ്റും ചിതറിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്. അതിന്റെ നീളം ഒരു ലക്ഷം യോജനവും, വീതി എൺപത് യോജനവുമാണ്; അവിടെ നാലു ദളങ്ങളുണ്ട്, ഓരോന്നും പതിനാലു യോജനവ്യാപകവുമാണ്. ഞാൻ "കർണിക" എന്ന് പറഞ്ഞത്, അതിന്റെ വിശേഷങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക: അതിനായിരക്കണക്കിന് രത്നദളങ്ങൾ, വിവിധ വർണ്ണങ്ങൾ, പ്രകാശങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അത് അനേകം ദളക്കൂട്ടങ്ങളോടും, സ്വർണ്ണവും കിരാതനിറവും കലർന്നതും, മനോഹരവുമായിരിക്കുന്നു; ആയിരം ഭാഗങ്ങൾ, ആയിരം അന്തർഗുഹകൾ, ആയിരം നൂറ് ദളങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഉന്നതമായ ഒരു വൃത്തപർവതം. അതിന്റെ താഴ്വരകൾ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, പീഠങ്ങൾ മുത്തുകളും സ്വർണ്ണവും കൊണ്ടും, കവാടങ്ങൾ രത്നതോരണങ്ങളാലും ഭസുരമായിരിക്കുന്നു. അവിടെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനോഹരമായ സഭാമന്ദപം ഉണ്ട്; ബ്രഹ്മർഷിമാരും മഹർഷിമാരും നിറഞ്ഞു, "മനോവ്രതി" എന്ന പേരിൽ ലോകമെമ്പാടും പ്രസിദ്ധമായിരിക്കുന്നു. അവിടെ, ആയിരം സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലും തേജസ്സുള്ള, മഹത്തായ ദൈവികപ്രാസാദത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഇശാനഭഗവാന്റെ മഹത്വം എപ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നു. അവിടെ ദേവസംഘങ്ങൾ നാലുമുഖനായ പ്രഭുവിനെ സമീപിച്ച് അർപ്പണങ്ങളാലും നമസ്കാരങ്ങളാലും യഥാവിധി ആരാധിക്കുന്നു. ദൈവദിനങ്ങളായി അളക്കപ്പെടുന്ന ആ കാലങ്ങളിൽ, മഹാത്മാക്കളായവർ ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു; മനസ്സും ശുദ്ധിയും ധർമ്മപാതവും പാലിച്ചു. ശുദ്ധമായ പൂജകൾ നിർവ്വഹിച്ച്, ഹോമഫലങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, പിതൃ-ദേവതാപരമായ, ആത്മസമർപ്പിതമായ ഗൃഹസ്ഥന്മാരായി, അതിഥികൾക്ക് പ്രിയങ്കരരായി, വിനയപൂർവ്വം തന്റെ കർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ഗൃഹസ്ഥർ, ശുദ്ധകർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടവരും, അസക്തരുമായി, ലക്ഷ്യബോധത്തോടെ, ആത്മനിയന്ത്രണവും ദാനശീലതയും കൊണ്ട് പാപങ്ങൾ മുഴുവനായി ദഹിപ്പിച്ചവരുമാണ്. അവരുടെ വാസസ്ഥലമാണ് ശുദ്ധവും നിര്മലവുമായ ബ്രഹ്മലോകം; എല്ലാ ലോകങ്ങളിൽനിന്നും ഉയർന്ന, പതിനാലായിരം യോജനവ്യാപകമായ പരമഗതിയാണ് അത്. അതിനു മുകളിൽ, കറുത്തും പ്രകാശമുള്ളതുമായ, നവസൂര്യപ്രഭയുള്ള മനോഹരമായ പർവതത്തിൽ, രത്നസന്ധികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മറ്റൊരു ഉജ്ജ്വലപർവതം ഉണ്ട്. വിവിധ രത്നങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ വാസസ്ഥലങ്ങളിലും രത്നതോരണങ്ങളോടും, മേരുവിന്റെ ചുറ്റും മുഴുവനും പരിസരപ്രദേശങ്ങളുണ്ട്. അവിടെ ചക്രപാട എന്ന പരമപർവതവും, അതിന്റെ പരിധി മുപ്പതിനായിരം യോജനവും, ജരുധി എന്ന പർവതരാജാവുമുണ്ട്—ഇവയെ വടക്കൻ പർവതങ്ങൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. ഇനി, ഈ പ്രധാന വടക്കൻ പർവതങ്ങളിൽ ഉള്ള പീഠങ്ങൾ, താഴ്വരകൾ, തടാകങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ക്രമമനുസരിച്ച് വിശദമായി ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക.