വരാഹപുരാണമ്

മധുസൂദനനായ ആദിദേവനെയും മഹാപ്രഭുവിനെയും, വേദങ്ങളും അവയുടെ അംഗങ്ങളും കൈവശമുള്ള ദൈവാധിപതിയെയും, അഗാധത്വവും ദൈവങ്ങളുടെ ദൈവത്വവും നിറഞ്ഞവനെയും ഞാൻ വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു. സർവ്വരൂപിയായ, ജ്ഞാനസ്വരൂപനായ, മഹാമൂർത്തിയായ, ത്രിമൂർത്തിയായ, ദേവതകളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന കമലനയനനെയും ഞാൻ ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു. ആയിരം തലയും, ആയിരം കണ്ണുകളും, ശക്തമായ ഭുജങ്ങളും ഉള്ള പരമേശ്വരനായ ഈശ്വരനെ, സർവ്വഭൂതങ്ങളിൽ വ്യാപിച്ചുനിൽക്കുന്നവനെയും ഞാൻ ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു. നിത്യനും വിജയിയും അഭയവും രക്ഷയും ആയ വിഷ്ണുവിനെ, ഇടയിൽ കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള രൂപം, ചക്രം കൈവശമുള്ളവനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധനും സർവ്വവ്യാപിയുമായ, നിത്യനുമായ, ആകാശസ്വരൂപിയായ, അനാദിയും അസതായും സതായും അകറ്റിയ ഹരിയെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. അച്യുതനേ, ഞാൻ നിന്നിൽ നിന്ന് വേറെയൊന്നും കാണുന്നില്ല; ചലനവും അചലനവുമായ ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിന്നാൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു ഭയാനകമായ, കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള, ഭയങ്കരമായ രൂപം അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നുവന്നു. ചുവന്ന കണ്ണുകളും ചെറു ശരീരവും ചുട്ടുനിൽക്കുന്ന തൂണുപോലെയുള്ള പ്രകാശവും ഉള്ള ആ പുരുഷൻ കൈകൂപ്പി നിന്നു: "രാജാവേ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?" എന്ന് ചോദിച്ചു. രാജാവ് അവനോടു ചോദിച്ചു: "നീ ആരാണ്? ഉദ്ദേശം എന്ത്? ഇവിടെ വന്നതെന്തിന്? പറയൂ, വേട്ടക്കാരാ, അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു." അപ്പോൾ വേട്ടക്കാരൻ പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, മുമ്പ് കലിയുഗത്തിൽ, നീ ദക്ഷിണദേശത്ത് ജനിച്ച ധർമ്മാത്മാവായ രാജാവായിരുന്നു; ജനസ്ഥാനത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന, പ്രഭയുള്ള, ജ്ഞാനിയായവൻ. ഒരിക്കൽ, കുതിരകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് കാട്ടിൽ കയറി, മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടാനായി പോയി. അവിടെ, വേറൊരു ആഗ്രഹം കൊണ്ട്, ദൂരത്ത് നിന്നു ദണ്ഡം ഉപയോഗിച്ച്, കുരങ്ങായി ഭാവം മാറ്റിയിരുന്ന ഒരു മഹർഷിയെ നീ അടിച്ചു വീഴ്ത്തി. ബ്രാഹ്മണൻ മരിച്ച ഉടൻ, 'ഹരിയാൽ ഈ കുരങ്ങിനെ കൊല്ലപ്പെട്ടു' എന്ന് കരുതി നീ ആനന്ദിച്ചു; നീ അതിനെ കുരങ്ങായി കണ്ടു. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, നിന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സും അലഞ്ഞു; നീ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി മറ്റൊരുവനോടു ഇതു പറഞ്ഞു. കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം, ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപത്തിന്റെ ഭയത്തിൽ, രാത്രിയിൽ നീ ചിന്തിച്ചു: 'എന്ത് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം? ഈ പാപത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ മോചനം നേടാം?' പിന്നീട്, ഒരിക്കൽ, നാരായണനെ ധ്യാനിച്ചു, വിശുദ്ധമായ ദ്വാദശി ദിവസം ഉപവാസം നടത്തി. ശുഭദിനത്തിൽ, 'നാരായണൻ സന്തുഷ്ടനായി' എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച്, ക്രമപ്രകാരം ഒരു പശു ദാനം ചെയ്തു; എന്നാൽ മരിച്ചവൻ ഉടൻ വയറുവേദന അനുഭവിച്ചു. ദ്വാദശിവ്രതം പൂർണ്ണമായി ആചരിക്കപ്പെടാതിരുന്നതിനുള്ള കാരണം ഞാൻ പറയുന്നു: നിന്റെ ധർമ്മപത്നിയായ നാരായണി തന്നെയാണ് അതിന് കാരണം. അവൾ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചുകൊണ്ട് ഉച്ചരിച്ചതിനാൽ, രാജാവേ, നീ ഒരു കല്പം വിഷ്ണുപുരിയിൽ ജനിച്ചു. ഞാൻ, നിന്റെ ശരീരത്തിൽ പാർത്ത്, എല്ലാം അറിഞ്ഞു; ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ ഭയങ്കരമായ പീഡനം എന്നെ അലമുറയാക്കി. പിന്നീട് വിഷ്ണുവിന്റെ ഗണങ്ങൾ ദണ്ഡംകൊണ്ട് എന്നെ അടിച്ചു നശിപ്പിച്ചു; രാജാവേ, നിന്റെ രോമകൂപങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞാൻ എന്റെ ശക്തിയാൽ നിലനിന്നു, നീ സ്വർഗത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോഴും. ബ്രഹ്മാവിന്റെ ദിവസം അവസാനിച്ച് രാത്രി ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, ഈ സൃഷ്ടിയുടെ ആരംഭത്തിൽ, മഹാരാജാവേ, ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചു. നീ, മഹാരാജാവേ, സുമനസ്സിന്റെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചു; ഞാനും നിന്റെ രോമത്തിൽ നിന്ന് കാശ്മീരത്തിന്റെ ഭൂപാലനായി ജനിച്ചു. നീ ധാരാളം യാഗങ്ങൾ നടത്തിയെങ്കിലും, വിഷ്ണുസ്മരണമില്ലാതെ അവയിൽ ഞാൻ ഇല്ലാതായില്ല. ഇപ്പോൾ, കമലനയനനായ ഭഗവാന്റെ സ്തോത്രം നീ ഉച്ചരിച്ചതിന്റെ ഫലമായി, ഞാൻ എന്റെ രോമങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു, വീണ്ടും ഒരുമയായി, വേട്ടക്കാരന്റെ രൂപത്തിൽ പുനർജനിച്ചു. ഭഗവാന്റെ സ്തോത്രം കേട്ടതോടെ, പാപമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ഞാൻ ഇപ്പോൾ മോചിതനായി; ധർമ്മത്തിൽ ചിതം പ്രാപിച്ചു. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് അത്ഭുതഭരിതനായി, വേട്ടക്കാരനു ഒരു വരം അനുവദിച്ചു. രാജാവ് പറഞ്ഞു: "വേട്ടക്കാരാ, നീ എങ്ങനെ എന്റെ പൂർവ്വജന്മം ഓർമ്മിപ്പിച്ചുവോ, അതുപോലെ എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ നീ ഒരു ധാർമ്മികവേട്ടക്കാരനാകും." കമലനയനനായ ഭഗവാന്റെ ഈ കഥ കേൾക്കുന്നവൻ, പുഷ്കരയാത്രയിൽ നിർദ്ദേശപ്രകാരം സ്നാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലം നേടും. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം രാജാവ് ഉത്തമമായ ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറി, പരമശക്തിയാൽ സർവ്വഭാരവാഹിയായ ഭഗവാനുമായി ഐക്യമായിത്തീർന്നു. അപ്പോൾ ഭൂമിദേവി ചോദിച്ചു: "മഹർഷി, റൈഭ്യന് സമ്പത്ത് ലഭിച്ചുവെന്ന് കേട്ടശേഷം ആ മഹർഷി എന്ത് ചെയ്തു? ഇതാണ് എന്റെ വലിയ സംശയം." ശ്രീവർാഹൻ പറഞ്ഞു: "മഹർഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ റൈഭ്യൻ, സമ്പത്ത് ലഭിച്ചതായി അറിഞ്ഞ്, ഗയയിലേക്കുള്ള പുണ്യയാത്രയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അവിടെ എത്തി, പിതൃകർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ചു, ശ്രാദ്ധം ചെയ്തു, പിതാക്കന്മാരെ ഭക്തിയോടെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി. അതിനുശേഷം, അത്യന്തരമായ, കഠിനമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു മഹായോഗി, ദിവ്യരഥത്തിൽ, പ്രകാശം നിറഞ്ഞവനായി അവിടെ എത്തി. അത്യന്തം സൂക്ഷ്മവും സൂര്യനെപ്പോലെ തേജസ്സ് ഉള്ള ശുദ്ധമായ രഥത്തിൽ, ആണുവളവിലുള്ള പ്രകാശമുള്ള പുരുഷൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അയാൾ പറഞ്ഞു: 'റൈഭ്യാ, നീ ഈ തപസ്സുകൊണ്ട് എന്താണ് ലക്ഷ്യം?' അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ആ പുരുഷൻ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയെ അളന്നു. അവിടെ, അദ്ഭുതകരമായ അഞ്ചു രഥങ്ങൾ പോലെ ദിവ്യമായ, ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന രഥം അവൻ കണ്ടു. അപ്പോൾ, അത്ഭുതഭരിതനായ റൈഭ്യൻ നമസ്കരിച്ചു, ആ മഹായോഗിയോട് ചോദിച്ചു: 'നീ ആരാണ്? ദയവായി പറയൂ.' ആ പുരുഷൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ രുദ്രന്റെ ഇളയച്ഛൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ; എന്റെ പേര് സനത്കുമാരൻ, ജനലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ.' 'എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള സ്‌നേഹത്താൽ ഞാൻ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു, തപസ്വിനേ. നീ ഭാഗ്യവാനാണ്, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വംശത്തെ വളർത്തുന്നവനാണ്.' റൈഭ്യൻ പറഞ്ഞു: 'യോഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, നമസ്കാരം. ദയവായി കരുണ കാണിക്കൂ, സർവ്വരൂപനേ. ഇവിടെ ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെന്ന് പറയൂ, യോഗികളിൽ സിംഹനേ. എങ്ങനെ ഞാൻ ഭാഗ്യവാനായി, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ?