വരാഹപുരാണമ്

ശ്രീവരാഹദേവൻ പറയുന്നു: അപ്പൊഴാണ് അജ്ഞേയമായ ശക്തിയുള്ള രുദ്രൻ തന്റെ മഹത്വം കൊണ്ട് ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ആ ദൈവം അതി സന്തുഷ്ടനായി, ഇടിമുഴക്കത്തോട് സമാനമായ ഒരു ശബ്ദത്തിൽ വാക്കുകൾ പ്രസ്താവിച്ചു. വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: "ദേവദേവാ, ഉമയുടെ ഭർത്താവേ, ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ. നിനക്ക് എല്ലാ ശുഭം ഉണ്ടാകട്ടെ. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ല, ദേവാ; ഞങ്ങൾ രണ്ടും ഒരേ ദൈവം ആണ്." അപ്പോൾ രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: "ഭഗവാനെ, ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ today beings സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം എനിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ, സൃഷ്ടിക്കലിനായി മൂന്നു തരം ജ്ഞാനം ദയവായി നൽകൂ." വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: "നീ എല്ലാം അറിയുന്നവനാണ്, നിത്യജ്ഞാനത്തിന്റെ നിക്ഷേപം; ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും വലിയ ആദരവ് എപ്പോഴും നിനക്കാണ്." ഇങ്ങനെ ഉമാപതി ഉല്ലാസത്തോടെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "ദൈവമേ, മറ്റൊരു വരം എന്നെ നൽകൂ, അതിന് എല്ലാ ജീവികളിലും പ്രശസ്തി ലഭിക്കട്ടെ." "കേശവാ, ഒരു രൂപം സ്വീകരിച്ച് എന്നെ പൂജിക്കണം; ദേവദേവാ, എന്നെ ചുമക്കണം, എന്നിൽ നിന്നൊരു വരം സ്വീകരിക്കണം, അതിലൂടെ ഞാൻ എല്ലാ ദേവന്മാരിലും കൂടുതൽ പൂജിക്കപ്പെടാൻ കഴിയട്ടെ." വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: "ദേവന്മാർക്കായി മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിക്കുന്ന എന്റെ അവതാരങ്ങളിൽ ഞാൻ നിന്നെ തീർച്ചയായും പൂജിക്കും; നീയും എന്നെ വരം നൽകും." "ദേവദേവാ, ഉമയുടെ ഭർത്താവേ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ, 'എന്നെ ചുമക്കണം' എന്നത് ഞാൻ ചെയ്യാം; ഞാൻ ഒരു മേഘമായി മാറി, നൂറു വർഷം നിന്നെ ചുമക്കുന്നവനാകും." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഹരി തന്നെ ഒരു മേഘമായി മാറി, മഹേശ്വരനെ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ഭഗവാനേ, ഈ പതിനൊന്ന് ആദി ജീവികൾ, വൈരാജന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നവർ, ഭൂമിയിൽ പോയി, അവർ ആദിത്യന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു." "എന്റെ പന്ത്രണ്ടാം ഭാഗമായ വിഷ്ണു ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങി, ശങ്കരനേ, നിന്നെ പൂജിക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് നാരായണൻ തന്റെ ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് സൂര്യനെ സൃഷ്ടിച്ചു; ഒരു ശബ്ദം പോലെ, അവൻ എവിടെയോ ഇല്ലാതായി പോയതായി നമ്മുക്ക് അറിയില്ല. രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: "ഇങ്ങനെ, ഹരി എന്ന ദൈവം, എല്ലാം വ്യാപിച്ച്, സകല സൃഷ്ടിക്കും കാരണമായവൻ, ഒരിക്കൽ എനിക്ക് ഒരു വരം നൽകിയിരുന്നു; അതിനാൽ ദേവന്മാരിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്." "നാരായണനിൽ അതിലധികം ദൈവം ഇല്ല, ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ഉണ്ടാകില്ല. ഇതാണ് വേദങ്ങളും പുരാണങ്ങളും പറയുന്ന രഹസ്യം, വാസിഷ്ഠന്മാരിൽ ഏറ്റവും നല്ലവനേ, ഞാൻ ഇവിടെ വിഷ്ണുവിനെ പൂജിക്കുന്നതുപോലെ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്." ശ്രീവരാഹദേവൻ വീണ്ടും പറയുന്നു: ഒരു ദിവസം, എല്ലാ ഋഷികളും ആ നിത്യവാനായ രുദ്രനെ ചോദ്യം ചെയ്തു—ആദികരായ, അനന്തനായ, മാറ്റം ഇല്ലാത്ത, അവിനാശിയായ, സർവ്വരൂപമുള്ള, ജനനം ഇല്ലാത്ത, മംഗളമായ, മൂന്ന്കണ്ണുള്ള, ത്രിശൂലധാരിയായവനെ. ഋഷികൾ പറഞ്ഞു: "ദേവദേവാ, ദേവന്മാരിൽ നീ ഏറ്റവും ഉത്തമനാണ്, ഞങ്ങൾക്കും. അതിനാൽ, ഞങ്ങൾ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു; അതിന് ഉത്തരം നൽകാൻ നീ അർഹനാണ്." "ദയവായി, ഉമയുടെ ഭർത്താവേ, കരുണയോടെ, ഭൂമിയുടെ അളവും, മലകളുടെ വീതിയും, സമുദ്രങ്ങൾക്കും നദികൾക്കും ഉള്ള വ്യാപ്തിയും, ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിന്റെ അളവും പറയൂ." രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: "എല്ലാ പുരാണങ്ങളിലും, ഭൂമിയുടെ വിശേഷങ്ങൾ വിശദമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കുപടിഞ്ഞാറ്, ബ്രഹ്മാ, വിഷ്ണു, ഭവ, എന്നിവരുടെ ഭരണപ്രദേശങ്ങൾ." "ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഭൂമിയുടെ അളവ് സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം; ധർമ്മം അറിയുന്നവരേ, ശ്രവിക്കൂ, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും നല്ലവനേ." "ആ പരമാത്മാവ്, എല്ലായിടത്തും ജ്ഞാനത്തിലൂടെ അറിയപ്പെടുന്നവൻ, എല്ലാ മലിനതകളിൽ നിന്നും മോചിതനായ, ചിന്തയിൽ അതിശയമായ, നാരായണൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും പ്രകാശത്തിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവൻ, പരന്ന നെഞ്ചിൽ പീതാംബരം ധരിക്കുന്നവൻ, ഭൂമിയെ ചുമക്കുന്നവൻ, ചെറുതും വലുതും, നീളവും ചെറുപ്പവും, ക്ഷീണവും ചുവപ്പും തുടങ്ങിയ ഗുണങ്ങളാൽ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവൻ—അവൻ, ശുദ്ധചൈതന്യരൂപനായ, ആ ഭാഗ്യവാനായ ഭഗവാൻ, സത്വം, രജസ്, തമസ് എന്ന മൂന്ന് ഭാവങ്ങളിൽ പ്രകടമായ, ജലത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു. ജലത്തെ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, ആ ആദിപുരുഷൻ, പരമഭഗവാൻ നാരായണൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും, ദേവന്മാരുടെയും, യാഗങ്ങളുടെയും, ജലത്തിന്റെയും സാരമായവൻ, ജലരൂപമായവൻ, യോഗനിദ്രയിൽ കിടന്നുകൊണ്ട്, തന്റെ നാഭിയിൽ നിന്ന് ഒരു താമര സൃഷ്ടിച്ചു. ആ താമരയിൽ, എല്ലാ വേദങ്ങളുടെയും നിക്ഷേപമായ, അതിശയമായ, പരമഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാ, പ്രജാപതി, പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആദ്യം ബ്രഹ്മാ സനക, സനന്ദന, സനത്കുമാരൻ എന്നിവരെ സൃഷ്ടിച്ചു, അവർ ജ്ഞാനത്തിൽ ലയിച്ചവരാണ്. പിന്നീട് മനു സ്വായംഭുവൻ, മരീചി തുടങ്ങി ദക്ഷൻ വരെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഭഗവാനായ മനു സ്വായംഭുവൻ, അവനിൽ നിന്ന് ഈ ലോകത്തിന്റെ വിശാലത വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ മനുവിന് രണ്ട് മക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു: പ്രിയവ്രതനും ഉത്താനപാദനും. പ്രിയവ്രതന് പത്ത് മക്കൾ: അഗ്നിധ്ര, അഗ്നിബാഹു, മേധ, മേധാതിഥി, ധ്രുവ, ജ്യോതിഷ്മാൻ, ദ്യുതിമാൻ, ഹവ്യവപു, മത്സ്യ, സവനാന്ത. പ്രിയവ്രതൻ ഏഴു മക്കളെ ഏഴ് ദ്വീപുകളുടെ ഭരണാധികാരികളായി നിയമിച്ചു. അഗ്നിധ്രയെ ജംബുദ്വീപിന്റെ രാജാവാക്കി; മേധാതിഥിയെ ശാകദ്വീപിന്റെ; ജ്യോതിഷ്മാനെ കുഷദ്വീപിന്റെ; ദ്യുതിമാനെ ക്രൗഞ്ചദ്വീപിന്റെ; വപുഷ്മാനെ ശാൽമലദ്വീപിന്റെ; ഹവ്യയെ ഗോമേദയുടെ; സവനാന്തയെ പുഷ്കരയുടെ. പുഷ്കരയുടെ രാജാവ് സവനാന്തയ്ക്ക് രണ്ട് മക്കളായിരുന്നു: മഹാവിതയും ധാതകിയും; അവരുടെ പ്രദേശങ്ങൾ ഗോമേദയും ധാതകിയും എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ധാതകിയുടെ പ്രദേശം ധാതകിഖണ്ഡം, കുമുദയുടെത് കൗമുദം. ശാൽമലദ്വീപിന്റെ രാജാവ് വപുഷ്മാനിന് മൂന്ന് മക്കളായിരുന്നു: സകുഷ, വൈദ്യുത, ജിമൂത. ഇവരുടേത് സകുഷ, വൈദ്യുത, ജിമൂത എന്നിങ്ങനെയാണ്. അതുപോലെ, ദ്യുതിമാന്റെ ഏഴ് മക്കൾ: കുശല, മനുഗു, ഗോഷ്ട, ഉഷ്ണ, പീവര, ഉദ്യാന്ദ, മുനിഡുണ്ടുഭി—ഇവ ക്രൗഞ്ചദ്വീപിലെ ഏഴ് പ്രദേശങ്ങൾ. കുഷദ്വീപിന്റെ രാജാവ് ജ്യോതിഷ്മാന്റെ ഏഴ് മക്കൾ: ഉദ്ഭിദ, വേണുമാന, രഥോപല, അംബന, ധൃതി, പ്രഭാകര, കപില. ശാകദ്വീപിന്റെ രാജാവ് മേധാതിഥിയുടെ ഏഴ് മക്കൾ: ശാന്ത, ഭയ, ശിശിര, സുഖ, ഉദയ, ആനന്ദ, ശിവക്ഷേമ. ജംബുദ്വീപിന്റെ രാജാവ് അഗ്നിധ്രയുടെ ഒൻപത് മക്കൾ: നാഭി, കിംപുരുഷ, ഹരിവർഷ, ഇലാവൃത, രമ്യക, ഹിരൺമയ, കുറു, ഭദ്രാശ്വ, കെതുമാല. നാഭിയുടെ പ്രദേശം ഹേമവന്ത, ഹേമകൂഠ; കിംപുരുഷയുടെത് നൈഷധ; ഹരിവർഷയുടെത് മെരുമധ്യ; ഇലാവൃതയുടെത് നീല; രമ്യകയുടെത് ശ്വേത; ഹിരൺമയയുടെത് ഉത്തര; കുറുവിന്റെത് ശ്രിംഗവത; ഭദ്രാശ്വയുടെത് മാല്യവന്ത; കെതുമാലയുടെത് ഗന്ധമാദന. ഇങ്ങനെ സ്വായംഭുവ മന്വന്തരത്തിൽ ലോകങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. ഓരോ ചക്രത്തിലും ഭൂമി ഏഴ് ഭരണാധികാരികളാൽ ഭരിക്കപ്പെടുന്നു; ഇതാണ് കൽപ്പയുടെ സ്ഥിരത. ഇനി ഞാൻ നാഭിയുടെ വംശം പറയാം. നാഭി, മെരുദേവിയിലൂടെ, ഋഷഭനെന്ന മകനെ ജനിപ്പിച്ചു, അവന്റെ മകൻ ഭാരതൻ, മൂത്തവൻ. ഋഷഭൻ ഹിമാലയത്തിന്റെ തെക്കു ഭാഗമായ ഭാരതം തന്റെ മകൻ ഭാരതന് നൽകി. ഭാരതന്റെ മകൻ സുമതി. രാജ്യം മകനെ നൽകി, ഭാരതനും കാടിലേക്ക് പോയി. സുമതിയുടെ മകൻ തേജസ; അവന്റെ മകൻ സത്സുര; അവന്റെ മകൻ ഇന്ദ്രദ്യുമ്ന; അവന്റെ മകൻ പരമേഷ്ഠി; അവന്റെ മകൻ പ്രതിഹർത്തൃ; അവന്റെ മകൻ നിഖാത; നിഖാതിന്റെ മകൻ ഉന്നേത; ഉന്നേതിന്റെ മകൻ അഭാവ; അഭാവയുടെ മകൻ ഉദ്ഗാത; ഉദ്ഗാതയുടെ മകൻ പ്രസ്തോത്ര; പ്രസ്തോത്രയുടെ മകൻ വിഭു; വിഭുവിന്റെ മകൻ പൃഥു; പൃഥുവിന്റെ മകൻ അനന്ത; അനന്തന്റെ മകൻ ഗയ; ഗയയുടെ മകൻ നയ; നയയുടെ മകൻ വിരാട്; വിരാടിന്റെ മകൻ മഹാവീര്യ; മഹാവീര്യയുടെ മകൻ സുധീമൻ; സുധീമന്റെ മകൻ ധീമത്; ധീമതിന്റെ മകൻ മഹാൻ; മഹാന്റെ മകൻ ഭൗമാന; ഭൗമാന്റെ മകൻ ത്വഷ്ടൃ; ത്വഷ്ട്രിന്റെ മകൻ വിരജ; വിരജയുടെ മകൻ രാജ; രാജയുടെ മകൻ ശതജിത്. ശതജിതിന് നൂറു മക്കളുണ്ടായിരുന്നു, അവരിലൂടെ ജനങ്ങൾ വർധിച്ചു. ഇവരിലൂടെ, ഈ ഭാരതം ഏഴ് ദ്വീപുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട പ്രദേശമായി സ്ഥാപിതമായി. വംശത്തിലെ സന്തതികളിലൂടെ, ഈ ഭാരതം അതിലെ ജനങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു; കൃത, ത്രേത, തുടങ്ങിയ യുഗങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ, അത്തരം എഴുപത്തിയൊന്ന് യുഗചക്രങ്ങൾ ഉണ്ട്. ലോകവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു, ഈ മംഗളമായ മന്വന്തരവും, സ്വായംഭുവ മന്വന്തരവും വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇനി മനുവിന്റെ ദ്വീപുകളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. രുദ്രൻ പറയുന്നു: ഇനി ഞാൻ ജംബുദ്വീപിനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ വിവരിക്കും, സമുദ്രങ്ങളും ദ്വീപുകളും എത്രയും എത്ര അളവുമാണ് എന്ന്. അത് എത്ര പ്രദേശങ്ങൾ ഉണ്ട്, അവിടെ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന നദികൾ ഏതൊക്കെയാണ്; മഹാഭൂതങ്ങളുടെ അളവ്, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും വേറേ വേറേ സഞ്ചരിക്കുന്ന വഴികൾ. ഏഴ് ദ്വീപുകളിലെ ആയിരക്കണക്കിന് വിഭാഗങ്ങൾ, അതിലൂടെ ലോകം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അവയെ ക്രമത്തിൽ ഇവിടെ വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ ഏഴ് ദ്വീപുകളും, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിവയും, അവരുടെ അളവുകൾ മനുഷ്യർ തർക്കത്തിലൂടെ നിർണയിക്കുന്നതും, വിവരിക്കും. നിശ്ചയമായും, അതിശയമായവയെ തർക്കത്തിലൂടെ സ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയില്ല; പ്രകൃതിക്ക് അതീതമായവയെ അതിശയമായവയെന്ന് മനസിലാക്കണം. ജംബുദ്വീപിന്റെ ഒൻപത് പ്രദേശങ്ങൾ, അവരുടെ അളവും വൃത്താകൃതിയും യഥാർത്ഥത്തിൽ ഞാൻ വിവരിക്കും—യോജനയിൽ കേൾക്കൂ. അത് മുഴുവൻ വശങ്ങളിലും ഒരു ലക്ഷം യോജന അളവാണ്, വിവിധ ജനങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, വിവിധ മംഗളയോജനകളാൽ ചിഹ്നിതമാണ്. സിദ്ധന്മാരും ചാരണമാരും നിറഞ്ഞ, മലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, എല്ലാ ഖനികളും ധാരാളം, പാറകൾ ഉയരുന്ന, മലകളിൽ നിന്ന് ഉരുവായി വരുന്ന നദികൾ ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശമാണ്. ജംബുദ്വീപ് വിശാലവും ഭംഗിയുമാണ്, എല്ലാ വശങ്ങളിലും പൂർണ്ണമായ വൃത്താകൃതിയുള്ള, ഒൻപത് പ്രദേശങ്ങൾ ചുറ്റപ്പെട്ട, എല്ലാ ജീവികളുടെ ഉത്ഭവസ്ഥാനം. അത് എല്ലാ വശങ്ങളിലും ഉപ്പു സമുദ്രം ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അതിന്റെ അളവ് ജംബുദ്വീപിനോട് തുല്യമാണ്. അത് മുതൽ, ആറു നീളം വരുന്ന മലനിരകൾ കിഴക്കോട്ട് വ്യാപിക്കുന്നു, അവ വർഷമലകൾ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു; കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും സമുദ്രങ്ങൾ ഇരുവശത്തും ആഴത്തിൽ കടന്നിരിക്കുന്നു. ഹിമവത് പ്രധാനമായും മഞ്ഞുപൊതിഞ്ഞത്, ഹേമകൂഠം പൊന്നിൻ നിറം, നിഷധമല എവിടെയും അതി മനോഹരമാണ്. മേരു മല, നാലു നിറങ്ങളുള്ള, പൊന്നും സ്ഫടികവും കൊണ്ടുള്ള, വൃത്താകൃതിയും വലിപ്പവും, ചതുരാകൃതിയും ഉയർന്നതുമാണ്. അത് വിവിധ നിറങ്ങളുള്ള, പ്രജാപതിയുടെ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ നാഭിമണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന മലയാണ്. കിഴക്കു വശം വെള്ള നിറം, ബ്രാഹ്മണത്വം സൂചിപ്പിക്കുന്നു; തെക്കു വശം മഞ്ഞ, വൈശ്യത്വം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പടിഞ്ഞാറു വശം തേൻപെട്ടിയുടെ ചിറകിന്റെ നിറം, അതിനാൽ ശൂദ്രത്വം എന്ന് മേരുവിന്റെ പേരിലും പ്രവർത്തനത്തിലും പറയുന്നു. വടക്കു വശം ചുവപ്പ് നിറം കാണപ്പെടുന്നു; ഇത് ക്ഷത്രിയത്വം സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ നിറങ്ങൾ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. അത് സ്വാഭാവികമായി വൃത്താകൃതിയുള്ളത്, നിറത്തിലും വലിപ്പത്തിലും; നീല, ബെരിൽ കൊണ്ടുള്ള, വെള്ളയും ദീപ്തിയുള്ളതും, പൊന്നും, മയിലിന്റെ വാലിന്റെ നിറം, പൊൻചൂടുള്ള പീക്കുകളും. ഇങ്ങനെ, മഹത്തായ ജംബുദ്വീപും അതിന്റെ പ്രദേശങ്ങളും, മലകളും, ജനങ്ങളും, വംശങ്ങളും, ദൈവങ്ങളുടെ കൃപയും, വിശ്വത്തിന്റെ അളവും, ഈ പവിത്രമായ കഥയിൽ രുദ്രൻ, അതിന്റെ മഹത്വം ഋഷികൾക്ക് വിശദമായി പറഞ്ഞു.