വരാഹപുരാണമ്

വിഷ്ണു സ്വയം സംസാരിക്കുന്നു: “ഞാനാണ് വിഷ്ണു, അതുപോലെ തന്നെ വേദങ്ങളും ബ്രഹ്മയും, പ്രവൃത്തികളും—all these three are one and the same, dear one. ജ്ഞാനികൾ ഇവയെ വേർതിരിച്ച് കാണരുത്; അവ അകത്തൊന്നാണ്. ആരെങ്കിലും, സദ്ഭാഗ്യവാനേ, ഇവയെ വേറിട്ടു, ഭാഗപാതമായി കാണുന്നുവെങ്കിൽ, അങ്ങനെയുള്ള പാപികൾ ഭയങ്കരമായ രൗരവനാമക നരകത്തിൽ പോകുന്നു. ഞാനാണ് ബ്രഹ്മയും വിഷ്ണുവും, അതുപോലെ തന്നെ ഋഗ്, യജുർ, സാമവേദങ്ങളും. ഇവയിൽ യാതൊരു വേർപാടും ഇല്ല, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ; എല്ലാം അകത്തൊന്നാണ്.” ഇതിനു ശേഷം, രുദ്രൻ തന്റെ അനുഭവം വിവരിക്കുന്നു: “ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ജലത്തിൽ ആഴത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുമ്പോൾ, അത്യന്തം അതിശയകരമായ ഒരു സംഭവം നടന്നത് കേൾക്കൂ. അന്ന്, ബ്രഹ്മൻ എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു, ‘ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കൂ’ എന്ന് പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ശരിയായ ബോധമില്ലാതെ ഞാൻ ജലത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്നു. അവിടെ, ഒരു നിമിഷം മാത്രം, ഞാൻ മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കി, അംഗുഷ്ഠപ്രമാണമായ പരമാത്മാവിനെ ധ്യാനിച്ചു. അപ്പോൾ, ജലത്തിൽ നിന്ന് പത്തുപേരും ഒരാളും ഉദയിച്ചു; അവർ പ്രളയാഗ്നിയെപ്പോലെ അതിശയ പ്രകാശം ചുറ്റും പടർത്തി ജലത്തെ ചൂടാക്കി. ഞാൻ അവരോട് ചോദിച്ചു: ‘നിങ്ങൾ ആരാണ്? ഈ ജലത്തിൽ നിന്നു പ്രകാശത്തോടെ ഉദയിച്ചവർ? എവിടേക്ക് പോകുന്നു, പറയൂ?’ എന്നെ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ആ ഉത്തമപുരുഷന്മാർ ഒന്നും പറയാതെ, മൗനത്തിൽ അവിടെ നിന്ന് പോകുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ ശേഷം, ഒരു മഹാപുരുഷൻ ഉദയിച്ചു—അതിശയ പ്രകാശമുള്ള, മേഘംപോലെയുള്ള, കമലനയനം. ഞാൻ അവനോട് ചോദിച്ചു: ‘നിങ്ങൾ ആരാണ്? പോയവർ ആരാണ്? നിങ്ങളെന്തിന് ഇവിടെ വന്നത്?’ ആ പുരുഷൻ പറഞ്ഞു: ‘പുത്രമേ, മുമ്പ് പോയവർ, അതിശയ പ്രകാശമുള്ളവർ, അവർ ആദിത്യന്മാരാണ്. ബ്രഹ്മൻ ധ്യാനിച്ചവരാണ് അവർ. ബ്രഹ്മൻ സൃഷ്ടിയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; അതിനായി, ഈ പുരുഷന്മാർ സൃഷ്ടിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ പോകുന്നു—ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.’ ശംഭു ചോദിച്ചു: ‘ഭാഗ്യവാനേ, നിങ്ങൾക്ക് ഇത് എങ്ങനെ അറിയുന്നു? ഈ സകലവും എന്ത് പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്? പറയൂ, ഞാൻ അത്യന്തം കൗതുകത്തോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു.’ രുദ്രൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ആ മഹാപുരുഷൻ മറുപടി നൽകി: ‘ഞാനാണ് നാരായണൻ, ശാശ്വതദേവൻ, ജലത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവൻ.’ അവൻ പറഞ്ഞു: ‘ദിവ്യദൃഷ്ടി ലഭിക്കട്ടെ; ശ്രദ്ധയോടെ എന്നെ നോക്കൂ.’ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഞാൻ അവനെ ദൃഷ്ടി ചെയ്തു. ആ നിമിഷത്തിൽ, അംഗുഷ്ഠപ്രമാണമായ, സൂര്യപ്രഭയുള്ള അവനെ ഞാൻ കണ്ടു; അവന്റെ നാഭിയിൽ ഒരു കമലവും. അവിടെ, ബ്രഹ്മനെയും, എനെയും, അവന്റെ സമീപത്തും ഞാൻ കണ്ടു. ആ മഹാത്മാവിനെ ദർശിച്ചപ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സിൽ ആനന്ദം നിറഞ്ഞു; ഞാൻ അവനെ സ്തുതിക്കാൻ മനസ്സിൽ ആകാംക്ഷയോടെ തിരിഞ്ഞു. ‘ധർമ്മവാനേ, ആ രൂപം ജനിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ ഭക്തിയോടെ, അവന്റെ കർമ്മങ്ങളെ ഓർക്കുംവഴി, ഈ സ്തുതിയും austerity-യുടെയും യുക്തിയോടെയും രചിച്ചു.’ രുദ്രൻ അങ്ങനെ സ്തുതിക്കുന്നു: “അനന്തനായ, വിശുദ്ധ മനസ്സുള്ള, അനേക രൂപങ്ങളുള്ള, ആയിരം ഭുജങ്ങളുള്ള, സൃഷ്ടാവായ, ആയിരം കിരണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, വിശാലശരീരമുള്ള, വിശുദ്ധ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവനേ, നമസ്കാരം. ശംഭുവായ, ലോകത്തിലെ ദുഃഖങ്ങൾ നീക്കുന്നവൻ, ആയിരം സൂര്യന്മാരെയും കാറ്റുകളെയും തികഞ്ഞ പ്രകാശമുള്ളവൻ, ചക്രധാരിയായ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ ആധാരമായ, പാപരഹിതനായ, ദേവന്മാർ എല്ലാം സ്തുതിക്കുന്നവനായ, നമസ്കാരം. ആദിമായ, അപ്രതിഭ്രംശമായ, ശേഷകിരീടധാരിയായ, സർവവ്യാപിയായ, ഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനായ, മഹാദേവനായ, കാറ്റിന്റെ അധിപനായ, സർവാധിപനായ, ലോകാധിപനായ, ഭൂമിയുടെയും വിശ്വത്തിന്റെയും അധിപനായ, എപ്പോഴും നമസ്കാരം. ജലാധിപനായ, നാരായണനായ, വിശ്വത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും അധിപനായ, സർവവ്യാപിയായ, ചന്ദ്രനേ, സൂര്യനേ, അപ്രതിഭ്രംശനായ, വീരനായ, inconceivable form-ഉള്ള, അമരനായ, അക്ഷരനായ, നമസ്കാരം. നാരായണേ, അഗ്നിയുടെ ജ്വാലകളെ പ്രതിരോധിക്കുന്ന blazing circle-ഉള്ള, സർവദർശിയായ, ദേവന്മാരുടെ ദുഃഖം നീക്കുന്ന, അമരനായ, അക്ഷരനായ, രക്ഷിക്കണം, അപ്രതിഭ്രംശനായ, അഭയം തേടിയവനേ. സർവവ്യാപിയായ, അനേക മുഖങ്ങൾ ഉള്ള, മദ്ധ്യത്തിൽ ആദിമനേ—ബ്രഹ്മാവായ, ലോകങ്ങളുടെ മൂലമായ, പിതാമഹനേ, നമസ്കാരം. അനേക ജന്മചക്രങ്ങളിലൂടെയും, ദേവദേവനായ, സത്പഥം അന്വേഷിക്കുന്ന, ജ്ഞാനത്താൽ ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവർക്കാണ് reveal ചെയ്യപ്പെടുന്നത്; ഞാൻ എന്തിനാണ് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നിന്നെ വിവരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്? നിന്നെ പ്രകൃതിക്ക് അതീതനായവനായി അറിയുന്നവൻ, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, ജ്ഞാനികളുടെ ശ്രേഷ്ഠൻ; നിന്റെ ഗുണങ്ങൾ അവരിൽ വേർതിരിക്കാൻ പറ്റില്ല, കാരണം നിന്റെ വിശാലരൂപം അത്യന്തം സൂക്ഷ്മവുമാണ്. നീ വാക്കിനും, മനസ്സിനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും അതീതനായവൻ; നീ പ്രവൃത്തിയിൽ ബന്ധിതനല്ല, ഒരു പ്രവൃത്തിയിൽ മാത്രം പരിമിതനുമല്ല; ലോകബന്ധങ്ങളിൽ പെട്ടവനുമല്ല—ദേവദേവനായ, നിന്നെ എങ്ങനെ അറിയാൻ പറ്റും? നിന്റെ രൂപം, പ്രകടവും അപ്രകടവും, incomparable, ശുദ്ധമനസ്സുള്ളവർക്ക്, യാഗങ്ങൾ നടത്തി ലോകബന്ധം വിച്ഛേദിക്കുന്നവർക്ക് ലഭ്യമാണ്; അപ്പോൾ, നീ ചതുര്‍ഭുജനായവനായി അറിയപ്പെടുന്നു. നിന്റെ ആ പരമരൂപം, അതിശയകരമായ, ദേവന്മാർ പോലും അറിയുന്നില്ല; അതിനാൽ, ബ്രഹ്മയും മറ്റുള്ളവരും, നിന്റെ പുരാതനരൂപത്തെ, അവതാരകഥകളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, പൂജിക്കുന്നു. മഹാനേ, വിശ്വസ്രഷ്ടാവായ കമലാസനൻ പോലും നിന്റെ രൂപം പൂർണ്ണമായി അറിയുന്നില്ല; എന്നാൽ, ഞാൻ, austerity-യാൽ ശുദ്ധനായവൻ, നിന്നെ ആദിമുനിയായ, ആദ്യജീവിയായ അറിയുന്നു. കമലാസനൻ എന്റെ പിതാവാണ്, അവൻ ancients-ന്റെ മൂലമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ, ദൈവമേ, എനിൽപോലും നിന്നെ പൂർണ്ണമായി അറിയാൻ പറ്റില്ല—തപസ്സില്ലാത്തവർക്ക് നിന്നെ ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയില്ല. ദൈവമേ, ബ്രഹ്മാവും ജ്ഞാനികളുടെ ശ്രേഷ്ഠരും നിന്നെ അറിയുന്നില്ല; ഭക്തിയില്ലാത്ത അജ്ഞാനികൾ അറിവ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു, എന്നാൽ ജ്ഞാനം അവരിൽ ഉരുത്തിരിയുന്നില്ല, വേദങ്ങൾ പോലും അവർക്കില്ല, പ്രശസ്തരായിട്ടും. പ്രഭുവേ, വേദം അറിയുന്നവർക്ക് വിവേകമുണ്ടാകുന്നത് അനേക ജന്മങ്ങൾക്കു ശേഷം, നിന്റെ കൃപയാൽ; നിന്നെ ലഭിച്ചവർക്കു മനുഷ്യജന്മമോ, ദേവഗന്ധർവമാർ്റെ പഥമോ, മോക്ഷമോ ഇല്ല. നിന്റെ രൂപം, വിഷ്ണുവായ, അത്യന്തം സൂക്ഷ്മം; നീ അതുപോലെ തന്നെ സ്ഥൂലമായ, എല്ലാം പൂർത്തിയാക്കുന്നവൻ; ദൈവമേ, നീ സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമാണ്, എളുപ്പം ലഭ്യമായവൻ; എന്നാൽ, നിന്നെ വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ നരകത്തിൽ വീഴും. നീ ഈ വിശ്വത്തിൽ, ആകാശം, ആത്മാവ്, ചന്ദ്രൻ, അഗ്നി, സൂര്യൻ, ഭൂമി, വായു എന്നിവയിൽ സാന്നിദ്ധ്യമുള്ളവനായി, അവയുടെ സ്വഭാവം അനുസരിച്ച് രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്, നിന്റെ സ്വഭാവം എല്ലാം വ്യാപിച്ചവനാണ്; എന്ത് പറയാൻ? പ്രഭുവേ, ഇങ്ങനെ, ഭക്തനായ എന്നിൽ നിന്നുള്ള ഈ സ്തുതി സ്വീകരിക്കണം; നീ കല്പിച്ചതുപോലെ, സൃഷ്ടി സൃഷ്ടിക്കൂ, സർവജ്ഞത നൽകൂ. വിഷ്ണുവേ, നമസ്കാരം. ഒരു മനുഷ്യന് നാല് മുഖങ്ങളോ, ഒരു കോടി വായുകളോ, ശുദ്ധമായ മനസ്സോ ഉണ്ടായാലും, ദേവശ്രേഷ്ഠനേ, നിന്റെ അനേകം, അതിശയ, ഗുണങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി വിവരണം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല; ദയയോടെ നോക്കൂ. ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട, ശുദ്ധബുദ്ധിയുള്ള, മനസ്സിനെ മുഴുവൻ നിനക്കു സമർപ്പിച്ചവനിൽ, നീ എപ്പോഴും ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നു. നമസ്കാരം; നിന്നിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് യാതൊന്നും ഇല്ല. പ്രഭുവേ, ഞാൻ openly ഈ സ്തുതി രചിച്ചിരിക്കുന്നു, നിന്നെ സർവവ്യാപിയായ അറിയുന്നു; samsara chakra-യിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുന്നതിന്റെ മാർഗ്ഗം ഉപയോഗിച്ച്, എന്നെ ശുദ്ധമാക്കൂ, അച്യുതനായ, പരമോന്നതി നൽകൂ.” ഈ സ്തുതികൾ രുദ്രൻ ഭക്തിയോടെ നാരായണനെ അർപ്പിച്ചു, ദിവ്യദർശനവും അനുഗ്രഹവും നേടി.