വരാഹപുരാണമ്

ഉച്ചുഷ്മനോടു ഭക്തിയുള്ളവരും അതീവ ഭയങ്കരരും സദാ മദ്യവും മാംസവും ആസ്വദിക്കുന്നവരും സ്ത്രീകളോടു മോഹമുള്ളവരും പാപകരമായ പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെടുന്നവരും ഭൂമിയിൽ ജനിക്കും എന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഗൗതമന്റെ ശാപം മൂലം, അവരുടെ വംശത്തിൽ രണ്ടാമത്തേ ജനനം കിട്ടിയവർ ജനിക്കും; അവരുടെ ഇടയിൽ നല്ല പെരുമാറ്റവും എന്റെ ഉപദേശത്തോടുള്ള ഭക്തിയും ഉള്ളവർ ഉണ്ടാകും. സ്വർഗ്ഗത്തിലും മോക്ഷത്തിലും സംശയമുള്ളവരും എന്റെ വംശം ഭ്രഷ്ടരാക്കുന്നവരും പൂച്ചകളുടെ ലോകത്തേക്കാണ് താഴ്ന്നുപോകുന്നത്. മുമ്പ് അവർ ഗൗതമന്റെ അഗ്നിയിൽ കത്തിക്കളഞ്ഞു; ഇപ്പോൾ എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ഈ ദ്വിജന്മാർ നരകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്—ഇതിൽ യാതൊരു സംശയവും വേണ്ട. ഇങ്ങനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മപുത്രന്മാരോട് പറഞ്ഞു; അവർ വന്നതുപോലെ തന്നെ തിരിച്ചു പോയി. ശത്രുനാശകൻ ആയ ഗൗതമനും തന്റെ വീടിലേക്ക് വേഗത്തിൽ മടങ്ങി. ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ഞാനിങ്ങനെ നിങ്ങൾക്ക് ധർമ്മത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു. ഇതിന് വിപരീതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ നിരാകരണമാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നു. ശ്രീവരാഹൻ തുടർന്നു പറയുന്നു: അഗസ്ത്യൻ, പരമേശ്വരനായ സർവ്വജ്ഞനായ, സർവ്വകർമ്മശേഷിയുള്ള, പുരാതനനായ രുദ്രനോട് ഭക്തിപൂർവ്വം സമീപിച്ചു ചോദിച്ചു. അഗസ്ത്യൻ ചോദിച്ചു: ഭഗവൻ, നിങ്ങൾ, ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും—ഈ മൂവരും ത്രയീ വേദം എന്നറിയപ്പെടുന്നു; തീയിൽ വിളക്കുപോലെ എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും നിങ്ങൾ എവിടെയും ഉണ്ട്. ഭഗവൻ ത്രിനേത്രനേ, ഏത് കാലത്തിലാണ് ഭാഗ്യവാൻ പ്രധാനം? ഏത് സമയത്ത് പരമാത്മാവാണ് മുഖ്യൻ? അതോ ബ്രഹ്മാവോ? ദയവായി ഇതെനിക്ക് വിശദീകരിക്കണമേ ദേവാ. രുദ്രൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ഈ ലോകത്ത് മൂവണ്ണത്തിൽ പറയപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും പരമബ്രഹ്മം ഒരുവൻ മാത്രം—അത് വിഷ്ണുവാണ്; വേദാന്തമാർഗ്ഗത്തിൽ ഭ്രമിച്ചവർക്ക് ഇത് അറിയില്ല. 'വിശ്' എന്ന വേരിലും 'ഷ്ണു' എന്ന പ്രത്യയത്തിലും വിഷ്ണു എന്നത് എല്ലാ ദേവതകളിൽ പരമാത്മാവാണ്. ഈ വിഷ്ണുവിനെ പത്തു വഴിയിലും ഒന്നായും പ്രശംസിക്കുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ; അവൻ മഹത്വമുള്ള ആദിത്യനും യോഗശക്തിയുള്ളവനും ഭവാനുമാണ്. ആ പരമേശ്വരൻ ദൈവിക പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നു, മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ച്; ഓരോ യുഗത്തിലും ലോകമാർഗ്ഗം നിലനിറുത്താനും ദൈവകാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാനും അവൻ എന്നെ പ്രശംസിക്കുന്നു. പ്രതിവർഷം ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഞാൻ അവനു വരങ്ങൾ നൽകുന്നു, ദ്വിജന്മാരേ; കൃതയുഗത്തിൽ ശ്വേതദ്വീപിൽ ഞാൻ അവനെ സദാ വാഴ്ത്തുന്നു. സൃഷ്ടിക്കാലത്ത് ഞാൻ നാലുമുഖനെയും വാഴ്ത്തുന്നു, സമയമായി മാറുന്നു; ബ്രഹ്മാവും ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും കൃതയുഗത്തിൽ എന്നെ വാഴ്ത്തുന്നു; ഭോഗം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദേവന്മാർ ലിംഗരൂപത്തിൽ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ആയിരം തലകളുള്ള ഭഗവാനെ മനസ്സിൽ ആരാധിക്കുന്നു; അവൻ സകലജീവാത്മാവും നാരായണൻ തന്നെയാണ്. ബ്രഹ്മയജ്ഞം നിർവ്വഹിക്കുന്ന ഉത്തമദ്വിജന്മാർ ബ്രഹ്മാവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു; വേദം ബ്രഹ്മാവായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നാരായണൻ, ശിവൻ, വിഷ്ണു, ശങ്കരൻ, പുരുഷോത്തമൻ—ഇവയെല്ലാം പേരുകളാൽ പരമവും ശാശ്വതവുമായ ബ്രഹ്മം അറിയപ്പെടുന്നു; വിവേകികൾ ഇതിനെ ചിന്തയുടെ യോഗമെന്നു പറയുന്നു. യാഗത്തിൽ പശുക്കളുടെ ശമനവും ഹോമം സമർപ്പിക്കുന്നതും 'ഓം' എന്നറിയപ്പെടുന്നു; അതിൽ ഞാൻ നിലകൊള്ളുന്നു. ബ്രാഹ്മണേ, ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും മഹേശ്വരനും കർമവേദത്തോടൊപ്പം ചേർന്നിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ മൂവരും മന്ത്രങ്ങളുമാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഞാൻ വിഷ്ണുവാണ്, അതുപോലെ വേദങ്ങളും ബ്രഹ്മാവും കർമങ്ങളും—ഇത് മൂവരും ഒന്നാണെന്നും, വിവേകികൾ അവയെ വേറിട്ടു കാണരുതെന്നും ഓർമ്മിക്കുക. അവയെ വേറിട്ടു, ഭാഗപാതത്തോടെ കാണുന്നവൻ പാപിയാണു; അവൻ ഭയങ്കരമായ റൗരവനരകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്. ഞാൻ ബ്രഹ്മാവും, വിഷ്ണുവും, ഋഗ്, യജുർ, സാമവേദങ്ങളും തന്നെയാണ്; ഇതിൽ യാതൊരു ഭേദവും ഇല്ല, ഉത്തമദ്വിജന്മാരേ. രുദ്രൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: ഉത്സുകതയുള്ള ദ്വിജന്മാരേ, ഞാൻ ജലത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ സംഭവിച്ച അതീവ അത്ഭുതകരമായ ഒരു സംഭവം കൂടി നിങ്ങൾ കേൾക്കട്ടെ. മുമ്പ് ബ്രഹ്മാവാൽ ഞാൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു; 'ഭൂതങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കൂ' എന്നായിരുന്നു അവന്റെ ആജ്ഞ. എന്നാൽ ഞാൻ യഥാവിധി അറിവില്ലാതെ ജലത്തിൽ മുങ്ങിക്കളഞ്ഞു. അവിടെ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ഏകാഗ്രചിത്തനായി, അങ്ങേയറ്റം ചെറിയ അങ്കുരത്തോളം വലിപ്പമുള്ള പരമേശ്വരനെ ധ്യാനിച്ചു. അപ്പോൾ, വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പത്ത് പേരും ഒരാളും ഉദിച്ചുവന്നു; അവർ പ്രളയാഗ്നിപോലെയുള്ള പ്രകാശത്തിൽ, ജലത്തെ തപിപ്പിച്ചു. ഞാൻ അവരോട് ചോദിച്ചു: 'നിങ്ങൾ ആരാണ്? ഈ ജലത്തിൽ നിന്നു പ്രകാശത്തോടെ ഉദിച്ചിരിക്കുന്നത്, ജലത്തെ തപിപ്പിക്കുന്നത്—നിങ്ങൾ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്?' എന്നിങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ആ ഉത്തമപുരുഷന്മാർ ഒന്നും പറയാതെ വല്ലാതെ മൗനത്തിൽ അവിടെ നിന്ന് മാറി. അവരുടെ പുറകെ, അതീവ ദീപ്തിയുള്ള, മേഘംപോലെയുള്ള, താമരപ്പൂക്കളെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള മഹാപുരുഷൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഞാൻ അവനോട് ചോദിച്ചു: 'നീ ആരാണ്? അവിടെ പോയവർ ആരാണ്? നിന്റെ ലക്ഷ്യം എന്താണ്? ദയവായി പറയൂ.' അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: 'പണ്ടേ ഇവിടെ നിന്ന് പോയ പ്രകാശമുള്ള പുരുഷന്മാർ ആദിത്യന്മാരാണ്. ബ്രഹ്മാവ് അവരെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് അയച്ചു; സൃഷ്ടിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ അവർ പോകുന്നു.' 'എന്തുകൊണ്ടാണ് നീക്ക് ഇതെല്ലാം അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്? ഈ എല്ലാം എന്ത് പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്?' എന്നു ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ആ മഹാപുരുഷൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നാരായണൻ, ശാശ്വതദേവൻ, ജലത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവൻ.' പിന്നെ അവൻ പറഞ്ഞു: 'ദിവ്യദൃഷ്ടി നിന്നിൽ ലഭിക്കട്ടെ; ശ്രദ്ധയോടെ എന്നെ കാണുക.' അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഞാൻ അവനെ കണ്ടു. അപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടത്, അങ്കുരത്തോളം വലിപ്പമുള്ള, സൂര്യപ്രകാശംപോലുള്ള ദീപ്തിയുള്ള രൂപം; അവന്റെ നാഭിയിൽ ഒരു താമരയും. ആ താമരത്തിൽ ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിനെയും, അതിന് സമീപം എന്നെയും കണ്ടു. ആ മഹാത്മാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ വലിയ സന്തോഷം ജനിച്ചു; മനസ്സിൽ ഭക്തിപൂർവ്വം അവനെ സ്തുതിക്കാൻ ഞാൻ തയാറായി. ആ രൂപം ജനിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ ഈ പ്രാര്ഥനയോടെ ലോകാത്മാവിനെ സ്തുതിച്ചു: 'അനന്തനേ, വിശുദ്ധചിത്തനേ, അനേകരൂപനേ, ആയിരം കരങ്ങളുള്ളവനേ, ആയിരം കിരണങ്ങളാൽ ദീപ്തനേ, വിശാലശരീരനേ, വിശുദ്ധകർമങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനേ, സൃഷ്ടാവേ, നിനക്കു നമസ്കാരം.