വരാഹപുരാണമ്

കൃതയുഗത്തിൽ നാരായണൻ, വിശുദ്ധവും സൂക്ഷ്മവുമായ രൂപത്തിൽ, ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു. ത്രേതായുഗത്തിൽ യജ്ഞത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ പഞ്ചരാത്ര विधികളിലൂടെ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു. കലിയുഗത്തിൽ ഞാൻ സ്ഥാപിച്ച മാർഗ്ഗത്തിൽ, അനേകം രൂപങ്ങളിലൂടെയും തമസ്സിക മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയും, മനസ്സിൽ വിരക്തിയോടെ പരമാത്മാവായ ജനാർദനനെ ആരാധിക്കുന്നു. അവനിൽനിന്ന് പരമാത്മാവായ ദേവതയില്ല, വരും കാലത്തും ഉണ്ടാകില്ല; വിഷ്ണു തന്നെയാണ് ബ്രഹ്മാവും, ബ്രഹ്മാവ് തന്നെയാണ് ഞാൻ തന്നെ. മൂന്ന് വേദങ്ങളിലും, ഈ യജ്ഞത്തിലും, ഹോമം വേദങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതമാണ്. ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരിൽ ഭേദം വരുത്തുന്നവൻ ദുര്‍ബുദ്ധിയുള്ള പാപി ആകുന്നു, ദുഃഖകരമായ ഗതിയെ പ്രാപിക്കുന്നു. അഗസ്ത്യാ, ഞാൻ നിന്നോട് പഴയ കഥ പറയുന്നു: കലിയുഗത്തിൽ പുരുഷന്മാർ ഹരിയോടു ഭക്തി പുലർത്തുന്നില്ല. ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജീവികളും, മുമ്പ് ജനാർദനനെ ആരാധിച്ചവ, ഭുവർലോകത്തിൽ എത്തുന്നു; അവിടെ താമസിക്കുന്നവർ, കേശവനെ ആരാധിച്ചാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നു, പിന്നെ ക്രമമായി മോക്ഷം നേടുന്നു. മോക്ഷം എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചപ്പോൾ, മോക്ഷയോഗ്യരായ ദേവതകൾ ഹരിയെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു. അവൻ, സർവ്വവ്യാപിയായും ശാശ്വതമായും, പ്രത്യക്ഷമായി പറഞ്ഞു: “യോജികൾക്കും ദേവതകൾക്കും ശ്രേഷ്ഠനായവരേ, എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?” ദേവതകൾ, ദേവതാദിപതിയെ നമസ്കരിച്ച്, പരമേശ്വരനോട് പറഞ്ഞു: “ദേവതാദേവാ, എല്ലാവരും മോക്ഷമാർഗ്ഗത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; സൃഷ്ടി എങ്ങനെ നടക്കും? ആരാണ് നരകങ്ങളിൽ താമസിക്കുക?” ദേവതകളുടെ ഈ ചോദ്യം കേട്ടു ജനാർദനൻ ഉത്തരം നൽകി: “മൂന്ന് യുഗങ്ങളിലും മറ്റും, മനുഷ്യർ എന്നെ സമീപിക്കും. അവസാന യുഗത്തിൽ, എന്നോടു ഭക്തിയുള്ളവർ ദുർലഭരാകും; ഞാൻ വേഗത്തിൽ മായ സൃഷ്ടിക്കും, അതിലൂടെ ജനങ്ങളെ ഭ്രമിപ്പിക്കും. രുദ്രാ, നീ ശക്തനായവനേ, മായാപ്രധാനമായ ശാസ്ത്രങ്ങൾ രചിക്കണം; ചെറുതായ ശ്രമം കാണിച്ചാലും വലിയ ഫലങ്ങൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്യണം. മായയും, കുപ്രവൃത്തികളും, വ്യത്യസ്തമായ മാർഗ്ഗങ്ങളും കാണിക്കണം; ഇതു കാണിച്ച്, വേഗത്തിൽ ജനങ്ങളെ ഭ്രമിപ്പിക്കണം, മഹാദേവാ. അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ആ പരമേശ്വരൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം മറച്ചു, പിന്നെ വെളിപ്പെടുത്തി. അതിനുശേഷം, മിക്കവരും എന്റെ രചിച്ച ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ പതിയുന്നു. വേദമാർഗ്ഗം അനുസരിച്ച്, നാരായണനെ ഏകതയിൽ കാണുന്നവർ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു. എന്നെ അല്ലെങ്കിൽ ബ്രഹ്മാവിനെ വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് വേറെ ആയി ആരാധിക്കുന്നവർ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരേ, പാപപ്രവൃത്തിയുള്ളവർ നരകത്തിൽ പോകുന്നു. വേദമാർഗ്ഗം ഉപേക്ഷിച്ചവർക്കായി, ഞാൻ തർക്കങ്ങളും ഉപസംഹാരങ്ങളും ഉള്ള ശാസ്ത്രങ്ങൾ കാണിച്ചു, അവരെ ഭ്രമിപ്പിക്കാനായി മാത്രം. ഈ ബന്ധനം പശുവിന്റെ സ്ഥിതിയാണ്; അതു നീങ്ങിയാൽ, പാശുപത ശാസ്ത്രം ഉദയം ചെയ്യുന്നു, അതു വേദമാർഗ്ഗം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഞാനാണ് വേദത്തിന്റെ രൂപം, ഋഷിയേ; എന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം മറ്റു ശാസ്ത്രങ്ങളിലൂടെയോ അവയുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിലൂടെയോ അറിയാൻ കഴിയില്ല, അതിനായി ആദിമമായ വേദം മാത്രം. ബ്രാഹ്മണന്മാർ പ്രത്യേകിച്ചും വേദത്തിലൂടെ എന്നെ അറിയണം. ഞാനാണ് മൂന്നു യുഗങ്ങൾ, ഋഷിയേ; ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും അങ്ങനെ തന്നെ. മൂന്നു പ്രകൃതി ഗുണങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഇവ ഉയരുന്നത്; മൂന്നു വേദങ്ങൾ, മൂന്നു അഗ്നികൾ. മൂന്നു ലോകങ്ങൾ, മൂന്നു സന്ദ്യകൾ, മൂന്നു വർണ്ണങ്ങൾ; യജ്ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ മൂന്നു വക; ഈ ലോകം മൂന്നു വിധത്തിൽ ബന്ധിതമാണ്. ഈ രീതിയിൽ അറിയുന്നവൻ, ഋഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, പരമനാരായണനും, ഉപരിപ്രധാനമായ ബ്രഹ്മാവ് (താമരയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവൻ), ഞാൻ മറ്റേതുമാണ്. ഗുണത്തിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ്, മറ്റെല്ലാം മായയാണ്. അഗസ്ത്യൻ പറയുന്നു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവതകളും ഋഷികളും, ഞാൻ, രാജാവേ, പിനാകധരിയെ നമസ്കരിച്ചു. ദേവതയെ നമസ്കരിച്ച്, ഞങ്ങൾ നോക്കിയപ്പോൾ, രുദ്രന്റെ ശരീരത്തിൽ താമരയിൽ ഇരിക്കുന്നവനെ (ബ്രഹ്മാവിനെ) കണ്ടു. ഭവന്റെ ശരീരത്തിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, സൂക്ഷ്മമായ പൊടി പോലെ, ദീപ്തമായ സ്വർണ്ണം പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന നാരായണനെ കണ്ടു. അവനെ കണ്ടു, എന്റെ കൂടെ യജ്ഞത്തിൽ പങ്കെടുത്ത എല്ലാ ഋഷികളും അത്ഭുതപ്പെട്ട്, ജയഘോഷവും സാമ, ഋക്, യജുസ് ഗീതങ്ങൾ പാടിയതും. പിന്നെ അവർ ആ ദേവനോട് ചോദിച്ചു: “പരമേശ്വരാ, ഇതെന്താണ്? ഒരു രൂപത്തിൽ മൂന്നുപേരുടെ രൂപം കാണപ്പെടുന്നു.” രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: “ഈ യജ്ഞത്തിൽ, മഹാഋഷികൾ എന്റെ ലക്ഷ്യമായി അർപ്പിക്കുന്ന ഹോമത്തിൽ, ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഓരോ ഭാഗം ലഭിക്കുന്നു. ഋഷികളേ, ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ യാതൊരു ഭേദവും ഇല്ല; സത്യബോധമുള്ളവർ ശരിയായി കാണുന്നു, മറിച്ചുള്ളവരിൽ പലവിധം വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണുന്നു.” രുദ്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, രാജാവേ, ആ 모든 ഋഷികൾ ശങ്കരനോട് മായാശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം ചോദിച്ചു. “ലോകങ്ങളെ ഭ്രമിപ്പിക്കാനായി നീ വേറെ വേദം രചിച്ചു; എന്തുകൊണ്ട് അങ്ങനെ ചെയ്തുവെന്നു പറയണമേ ദേവാ.” രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: “ഭാരതവർഷത്തിൽ ദണ്ഡകവനം എന്നൊരു കാട് ഉണ്ട്; അവിടെ ഗൗതമൻ എന്ന ബ്രാഹ്മണൻ കഠിനവും ഭയങ്കരവുമായ തപസ്സ് ചെയ്തിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവ്, ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവ്, അവനെ സംതൃപ്തനാക്കി, ‘വരമൊന്നും ചോദിക്കൂ, തപസ്സിൽ സമ്പന്നനായവനേ’ എന്നു പറഞ്ഞു. ബ്രഹ്മാവിനോട് അങ്ങനെ ചോദിച്ച ഗൗതമൻ, ‘താമരയിൽ ജനിച്ചവനേ, ധാന്യങ്ങളുടെ നിര നൽകണം’ എന്നു ആവശ്യപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ grandsire (ബ്രഹ്മാവ്) ആ വരം നൽകി; അതു ലഭിച്ച ഗൗതമൻ, ശതശൃംഗത്തിൽ വലിയൊരു ആശ്രമം സ്ഥാപിച്ചു. അവിടെ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ആശ്രമത്തിനരികിൽ നെല്ല് വളർത്തി; അതു ശേഖരിച്ച്, മധ്യാഹ്നത്തിൽ പാചകം ചെയ്തു; ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ആ ഋഷി സത്കാരവും അത്തവും großzügമായി നൽകി. പിന്നെ, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞു, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരേ, പന്ത്രണ്ടു വർഷം നീണ്ട വലിയ വരൾച്ചയുണ്ടായി, അതു ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ദുരിതം സൃഷ്ടിച്ചു. ആ വരൾച്ച കണ്ടു, കാടിൽ താമസിച്ചിരുന്ന എല്ലാ ഋഷികളും, വിശപ്പിൽ പീഡിതരായി, അന്ന് ഗൗതമന്റെ അടുത്ത് എത്തി. അവരെ കാണുമ്പോൾ, ഗൗതമൻ തലകുന്നി പറഞ്ഞു: ‘എന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കൂ, ശ്രേഷ്ഠനായ ഋഷികളുടെ പുത്രന്മാരേ.