വരാഹപുരാണമ്

ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവതാക്കൾ അവരുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നില്ക്കുമ്പോൾ, അതേ സമയത്ത്, വृषഭധ്വജനായ മഹാദേവൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. മൂന്ന് കണ്ണുകളും നീലയും ചുവപ്പും നിറത്തിലുള്ള ഭയങ്കരമായ രൂപത്തിൽ പരമേശ്വരനായ വിരൂപാക്ഷൻ അവിടെ നില്ക്കുന്നു. അങ്ങിനെ ദേവതകളും മഹർഷിമാരും മഹാനാഗന്മാരും ഒത്തുചേരുന്ന那个 ദൃശ്യത്തിൽ, കമലത്തിൽ ജനിച്ച പുണ്യശാലിയായ സനത്കുമാരൻ അവിടെ എത്തി. ഭൂതകാലവും വരാനിരിക്കുന്നതും അറിയുന്ന മഹായോഗിയായ സനത്കുമാരൻ, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ഒരു ധൂളികണത്തിന്റെ വലിപ്പമുള്ള ദിവ്യരഥത്തിൽ നില്ക്കുന്നു. അങ്ങനെ എത്തിയ ആ മഹർഷി രുദ്രനെ വന്ദിച്ചു. ഞാനും ത്രിശൂലധാരിയായ ആ ഭഗവാനെ വന്ദിച്ച് സമീപത്ത് നില്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ, നാരദനും സനത്കുമാരനും രുദ്രനും ഉൾപ്പെടെ മഹർഷിമാർ ദേവതകൾ ഒത്തുചേർന്നിരിക്കുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സംശയം ഉദിച്ചു. "രാജാവേ, ഇവരിൽ ആരെയാണ് താങ്കൾ യാഗത്തിൽ ആരാധിക്കേണ്ടത്? ആരാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ? ആരെയാണു പ്രസാദിപ്പിച്ചാൽ ഇവരൊക്കെയും, രുദ്രനെപ്പോലും, തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ കഴിയുകയുള്ളു?" എന്ന ചിന്തയോടെ ഞാൻ രുദ്രനോടു ചോദിച്ചു: "പാപരഹിതനായ ഭഗവാനേ, ഈ ദേവതകളിൽ ആരെയാണ് ഈ യാഗത്തിൽ ആരാധിക്കേണ്ടത്?" എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ, ദേവസഭയിൽ രുദ്രൻ ഇങ്ങനെ പ്രസംഗിച്ചു: "ദേവതകളും വിശുദ്ധ ദേവർഷിമാരും പ്രശസ്ത ബ്രഹ്മർഷിമാരും എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കട്ടെ. മഹാമുനിയായ അഗസ്ത്യാ, നീയും കേൾക്കുക. യാഗങ്ങളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ആ ദേവൻ, ഈ സകലവിശ്വവും എവിടുനിന്നാണ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്, ദേവതകളോടൊപ്പം വീണ്ടും എവിടിലേക്കാണ് ലയിക്കുന്നത്—അവനാണ് നാരായണൻ, പരമദേവൻ, സത്ത്വസ്വഭാവമുള്ള ജനാർദ്ദനൻ. അവൻ തന്നെ താൻ മൂന്നു രൂപങ്ങളിൽ സൃഷ്ടിച്ചു." "രാജസ്സും തമസ്സും ഉള്ളതായും, രാജസ്സിന് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമുള്ളതായും, അതിൽ നിന്ന് കമലത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ബ്രഹ്മാവിനെ—നാഭികമലത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചവനെ—സൃഷ്ടിച്ചു. രാജസ്സും തമസ്സും ചേർന്നതിൽ നിന്ന് എന്നെയും സൃഷ്ടിച്ചു. സത്ത്വം ഹരിയാണ്; ഹരിയാണ് പരമധാമം. സത്ത്വം-രാജസ്സുള്ളത് ബ്രഹ്മാവാണ്; ബ്രഹ്മാവാണ് ദേവൻ; ആ ദേവൻ നാലുമുഖൻ. രാജസ്സും തമസ്സും ഉള്ളത് ഞാനാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല." "സത്ത്വം, രാജസ്സു, തമസ്സു—ഇവയാണു ഗുണത്രയം. സത്ത്വം മൂലം ജീവൻ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു; സത്ത്വം നാരായണസ്വഭാവമാണ്. രാജസ്സും സത്ത്വവും ചേർന്നപ്പോൾ സൃഷ്ടി നടക്കുന്നു; രാജസ്സിന് പ്രാധാന്യമുള്ളപ്പോൾ സൃഷ്ടി നടക്കുന്നു—ഇതാണു പാരമ്പര്യമായി എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും പറയുന്നത്." "വേദത്തിന് പുറത്തുള്ള, മറ്റൊരു ഗ്രന്ഥം അനുസരിച്ച് ചെയ്യുന്ന കർമ്മം കഠിനമായതും, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നതുമായതാണു. രാജസ്സിൽ കുറവുള്ളതും, ശുദ്ധമായ തമസ്സുള്ളതും, ഈ ലോകത്തും പിന്നെയും ദുർഗതിക്കു കാരണമാകുന്നു. സത്ത്വം മൂലം ജീവൻ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു; സത്ത്വം നാരായണസ്വഭാവമാണ്; നാരായണൻ തന്നെ യാഗരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു." "കൃതയുഗത്തിൽ നാരായണൻ ശുദ്ധവും സൂക്ഷ്മവുമായ രൂപത്തിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു; ത്രേതായുഗത്തിൽ യാഗരൂപത്തിൽ; ദ്വാപരയുഗത്തിൽ പാഞ്ചരാത്രവിധാനത്തിലുമാണ്. കലിയിൽ, ഞാൻ സ്ഥാപിച്ച മാർഗ്ഗത്തിൽ, അനേകം രൂപങ്ങളിലായി, തമസ്സിന്റെ വഴികളിലൂടെയും, മനസ്സിൽ വിരക്തിയോടെ പരമാത്മാവായ ജനാർദ്ദനനെ ആരാധിക്കുന്നു." "അവനേക്കാൾ ഉയർന്ന ദൈവം ഇല്ല; ഉണ്ടാകയുമില്ല. വിഷ്ണുവാണ് ബ്രഹ്മാവും; ബ്രഹ്മാവാണ് ഞാനും. മൂന്നുവേദങ്ങളിലും, ഈ യാഗത്തിലും, ഹോമം വേദങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതമാണ്. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരിലും വ്യത്യാസം കാണുന്നവർ പാപികളാണ്, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവരാണ്, ദുർഗതിയിലാണ് അവർ എത്തുന്നത്." "ഇനി, അഗസ്ത്യാ, ഞാൻ പഴയ കഥ പറയാം. കലിയിൽ മനുഷ്യർ ഹരിയോടു ഭക്തി പുലർത്തുന്നില്ല. ഭൂമിയിലെ ജനങ്ങൾ മുമ്പ് ജനാർദ്ദനനെ ആരാധിച്ച് ഭുവർലോകം പ്രാപിക്കുന്നു; അവിടെയുള്ളവർ കേശവനെ ആരാധിച്ച് സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്നു; പിന്നെ ക്രമമായി മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു." "മോക്ഷം എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചതിനുശേഷം, മോക്ഷയോഗ്യരായ ദേവതകൾ ഹരിയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു. അപ്പോഴവൻ, സർവ്വവ്യാപിയായും ശാശ്വതനായും പ്രത്യക്ഷനായി: 'യോഗേശ്വരന്മാരേയും ദേവന്മാരേയും, എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?' എന്ന് ചോദിച്ചു. ദേവതകൾ ഭഗവാനെ വന്ദിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ദേവദേവാ, എല്ലാവരും മോക്ഷമാർഗ്ഗത്തിൽ നില്ക്കുന്നു; ഇനി സൃഷ്ടി എങ്ങനെയാകും? ആരാണ് നരകത്തിൽ വസിക്കുക?'" "അവരുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ജനാർദ്ദനൻ പറഞ്ഞു: 'മൂന്നു യുഗങ്ങളിലും അതിനപ്പുറവും ആളുകൾ എന്നെ സമീപിക്കും. അവസാനം, എന്റെ ഭക്തർ അപൂർവരാകും; ഞാൻ വേഗത്തിൽ മായ സൃഷ്ടിക്കും; ജനങ്ങളെ ഭ്രമിപ്പിക്കും.'" "'ശക്തിയുള്ള രുദ്രാ, നീ മായാഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിക്കൂ; ചെറിയ ശ്രമംകൊണ്ട് വലിയ ഫലങ്ങൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നവ. മായയും വിഡ്ഢിത്തവും വിപരീതമായ ആചാരങ്ങളും കാണിച്ച്, ജനങ്ങളെ വേഗത്തിൽ ഭ്രമിപ്പിക്കൂ, മഹാദേവാ.'" "ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ഉടനെ, ആ പരമേശ്വരൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം മറച്ചു, പിന്നെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അന്ന് മുതൽ, ജനങ്ങൾ എന്റെ രചിച്ച ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ പ്രവേശിച്ചു." "വേദാനുസൃതമായ മാർഗ്ഗം കാണുന്നവർ, നാരായണദേവനേ ഏകതയായി ആരാധിക്കുന്നവർ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു. എന്നെയോ ബ്രഹ്മാവിനെയോ വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് വേറിട്ടവനായി ആരാധിക്കുന്നവർ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, പാപികൾ ആണ്, അവർ നരകത്തിൽ പോകുന്നു." "വേദമാർഗ്ഗം ഉപേക്ഷിച്ചവർക്കായി ഞാൻ ഭ്രമിപ്പിക്കാൻ മാത്രം ഗ്രന്ഥങ്ങൾ കാണിച്ചു. ഈ ബന്ധനം പശുവിന്റെ അവസ്ഥയാണ്; അതു മാറുമ്പോൾ പാശുപതശാസ്ത്രം, വേദപരമായതെന്നു അറിയപ്പെടുന്നവ, ഉദിക്കുന്നു." "ഞാനാണ് വേദസ്വരൂപം, മുനിയേ; മറ്റെന്തെങ്കിലും ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൂടോ അവയുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിലൂടോ എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം അറിയാനാവില്ല, ആദിവേദം ഒഴികെ. ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പ്രത്യേകിച്ച്, വേദം മുഖേന മാത്രമാണ് എന്നെ അറിയാൻ കഴിയുക, മുനിശ്രേഷ്ഠനേ." ഇങ്ങനെ മഹാദേവൻ അഗസ്ത്യർക്കും സകല ദേവതകൾക്കും മഹർഷിമാർക്കും മുന്നിൽ വേദസത്യവും ഭക്തിമാർഗ്ഗവും വിശദീകരിച്ചു.