വരാഹപുരാണമ്

പണ്ടെ കാലങ്ങളിൽ, നീ ഏഴു ജന്മങ്ങൾക്കാലം ഭക്തിപൂർവ്വം എന്നെ ആരാധിച്ചിരുന്നു. അതിനാലാണ് മൂന്നു ലോകങ്ങൾ നശിച്ചാലും, ഞാൻ നിന്നെ മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കിയത്. ഇങ്ങനെ ഭഗവാൻ അരുളിച്ചെയ്യുമ്പോൾ, ഉറക്കം പിടിച്ച കണ്ണുകളോടെ ഞാൻ നിലത്തേക്ക് വീണു. അതേ സമയത്ത് തന്നെ, ഞാൻ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റു. രാജാവേ, ഞാൻ ചുറ്റി നോക്കിയപ്പോൾ ആ മഹർഷിയും ആ നഗരം കാണപ്പെട്ടു. പിന്നെ, എന്റെ തന്നെ സ്വരൂപത്തിൽ ഞാൻ എന്റെ അവസ്ഥയെ മേരുപർവ്വതത്തിന്റെ ശിഖരത്തിൽ കണ്ടു. ഏഴ് സമുദ്രങ്ങൾ, മുഖ്യമായ പർവ്വതശൃംഖലകൾ, ഏഴ് ദ്വീപുകളോടുകൂടിയ ഭൂമി—ഇവയെല്ലാം ഞാൻ അവിടെ ദർശിച്ചു. ഇന്നും ഞാൻ ആ പരമലോകത്തെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, മഹാരാജാവേ. 'എപ്പോൾ ആ ലോകത്തെ ഞാൻ പ്രാപിക്കും?' എന്ന ആലോചനയിൽ ഞാൻ ലീനനായി. ഇതാണ് പരമേശ്വരനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എന്റെ ശരീരത്തിൽ സംഭവിച്ച അത്ഭുതകഥ. ഇനി എന്താണ് നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? ഭദ്രാശ്വൻ ചോദിച്ചു: മഹാത്മാ, ആ ലോകം നേരിട്ട് കാണാതെ നീ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്തു? വ്രതം, തപസ്, ധർമ്മം—എന്താണ് നീ ആ ലോകം നേടാൻ ചെയ്തത്? ഭക്തിയോടെ ഹരിയെ ആരാധിക്കാതെ, ആരാണ് ജ്ഞാനികൾക്കിടയിൽ ലോകങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? ഹരിയെ ആരാധിച്ചാൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളും കൈയിലുണ്ടായപോലെ ലഭിക്കും. ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു, രാജാവേ, ഞാൻ നൂറുവർഷം ദാനപ്രധാനമായ യാഗങ്ങൾ നടത്തി ശാശ്വതനായ വിഷ്ണുവിനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു. കാലം കടന്നുപോയപ്പോൾ, ദേവതകളുടെ ദേവനായ യജ്ഞമൂർത്തിയായ ജനാർദ്ദനനെ ഞാൻ യാഗത്തിൽ ആരാധിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവതകൾ അവിടെ എത്തി. അവരും അവരവരുടെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഋഷഭധ്വജം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന മഹാദേവൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. മൂന്ന് കണ്ണുകളുള്ള, നീല-ചുവപ്പ് വർണ്ണമുള്ള, ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ, പരമേശ്വരനായ മഹാദേവൻ അവിടെയുണ്ടായി. അവിടെ കൂടിയിരുന്ന ദേവതകളും, മഹർഷിമാരും, മഹാനാഗന്മാരും കണ്ടപ്പോൾ, കമലത്തിൽ ജനിച്ച ഭാഗ്യവാൻ സനത്കുമാരനും അവിടെ എത്തിയതായി ഞാൻ കണ്ടു. അത്തരം മഹായോഗി, ഭൂതഭവ്യഭവിഷ്യത്തെയും അറിയുന്നവൻ, സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള, ഒരു പൊടിക്കണികയുടെ വലിപ്പമുള്ള ദിവ്യരഥത്തിൽ നിന്നു നിന്നു. അവൻ എത്തിയപ്പോൾ, ആദ്യം രുദ്രനോട് വണങ്ങി. ഞാൻയും ത്രിശൂലധാരിയോട് വണങ്ങി സമീപം നിന്നു. അങ്ങിനെ ദേവന്മാരെയും, നാരദൻ, സനത്കുമാരൻ, രുദ്രൻ എന്നിവരെയും കണ്ടപ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചിന്ത ഉദിച്ചു: രാജാവേ, ഇവരിൽ ആരെയാണ് ഞാൻ യാഗത്തിൽ പ്രധാനമായി ആരാധിക്കേണ്ടത്? ആരെയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമൻ? ആരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയാൽ ഇവരും രുദ്രനും തൃപ്തരാകും? അങ്ങനെ ആലോചിച്ച് ഞാൻ രുദ്രനോടു ചോദിച്ചു: “പാപരഹിതനായ ദേവരേ, ഇവിടെയുള്ള ഉത്തമദേവന്മാരിൽ ആരെയാണ് ഈ യാഗത്തിൽ ആരാധിക്കേണ്ടത്?” ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിനുശേഷം, ദേവസമ്മേളനത്തിൽ രുദ്രൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു: “എല്ലാ ദേവന്മാരും, വിശുദ്ധമായ ദേവർഷിമാരും, പ്രശസ്തനായ ബ്രഹ്മർഷിമാരും എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കട്ടെ. മഹാമനസ്സുള്ള അഗസ്ത്യാ, നീയും കേൾക്കണം. യാഗങ്ങളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ദൈവം, ആരിൽ നിന്ന് ഈ സകലവിശ്വവും ഉദ്ഭവിക്കുകയും, ദേവതകളോടുകൂടി എല്ലാം യഥാസമയം ലയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്—ആ ദൈവമാണ് നാരായണൻ, പരമദേവൻ, സत्त्वസ്വരൂപനായ ജനാർദ്ദനൻ. അവൻ തന്നെ താൻ മൂന്നു രൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ചു. സत्त्वത്തിനുമേൽ രാജസ് അധികം ഉള്ളവൻ, മഹാബലശാലിയായവൻ, തന്റെ നാഭിയിൽ നിന്നു ഉദിച്ച കമലത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിനെ സൃഷ്ടിച്ചു. രാജസ്, തമസ് എന്നിവയോടുകൂടി എന്നെയും സൃഷ്ടിച്ചു. സत्त्वം ഹരിയാണ്, ഹരിയാണ് പരമപദം. സत्त्वം, രാജസ്, തമസ്—ഇത് മൂന്നു ഗുണങ്ങൾ. സत्त्वം വഴി ജീവൻ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു; സत्त्वം നാരായണസ്വഭാവമാണ്. രാജസ് സत्त्वത്തോടുകൂടി സൃഷ്ടിക്ക് കാരണമാകുന്നു; ഇതാണ് പിതൃപരമ്പര, എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളിലും ഇത് പറയപ്പെടുന്നു. വേദത്തിന് പുറത്തുള്ള, ഏതെങ്കിലും ഗ്രന്ഥം അനുസരിച്ച് നടത്തുന്ന കര്‍മ്മം ക്രൂരമായതും, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നതുമാണ്. രാജസ്സിൽ കുറവുള്ളതും, ശുദ്ധമായ തമസ്സായതിനും, ഈ ലോകത്തും അന്ത്യലോകത്തും ദു:ഖത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. സत्त्वം വഴി ജീവൻ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു; സत्त्वം നാരായണസ്വഭാവമാണ്; നാരായണൻ യജ്ഞസ്വരൂപനായും പ്രത്യക്ഷനാണ്. കൃതയുഗത്തിൽ ശുദ്ധമായ, സൂക്ഷ്മരൂപമായ നാരായണനെയാണ് ആരാധിക്കുന്നത്; ത്രേതായുഗത്തിൽ യജ്ഞരൂപത്തിൽ; ദ്വാപരത്തിൽ പാഞ്ചരാത്രവിധാനങ്ങളാൽ. കളിയുഗത്തിൽ ഞാൻ സ്ഥാപിച്ച മാർഗ്ഗത്തിൽ, അനേകം രൂപങ്ങളാൽ, തമോഗുണം മുഖ്യമായും, മനസ്സിൽ വിരക്തിയോടെ ജനാർദ്ദനനെ ആരാധിക്കുന്നു. അവനേക്കാൾ പരമമായ ദൈവം ഇല്ല, ഇനി ഉണ്ടാവുകയും ഇല്ല; വിഷ്ണുവായവൻ ബ്രഹ്മാവും, ബ്രഹ്മാവായവൻ ഞാനുമാണ്. മൂന്നു വേദങ്ങളിലും, ഈ യാഗത്തിലും, ഹവിസ്സുകൾ വേദങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതമാണ്. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായ അഗസ്ത്യാ, ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരിലും ഭേദം കാണുന്നവൻ പാപാത്മാവാണ്, ദുഷ്ടചിത്തനും, ദു:ഖപ്രാപ്തനുമാണ്. ഇനി, അഗസ്ത്യാ, ഞാൻ നിന്നോടു പറയാം: പഴയകാലത്ത്, കളിയുഗത്തിൽ മനുഷ്യർ ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തി വളർത്തുന്നില്ല. ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ജീവികളും, മുമ്പ് ജനാർദ്ദനനെ ആരാധിച്ച് ഭുവർലോകം പ്രാപിക്കുന്നു; അവിടെ വസിക്കുന്നവർ കേശവനെ ആരാധിച്ച് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു, പിന്നെ ക്രമേണ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ മോക്ഷാവസ്ഥ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചതോടെ, മോക്ഷയോഗ്യരായ ദേവതകൾ ഭക്തിപൂർവ്വം ഹരിയെ ആരാധിച്ചു. സകലവ്യാപിയായ, ശാശ്വതനായ ഭഗവാൻ പ്രത്യക്ഷനായി: “യോഗിശ്രേഷ്ഠന്മാരും, ദേവന്മാരും, പറയൂ, എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?” എന്നു ചോദിച്ചു. അവർ ദേവാദിദേവനോടു നമസ്കരിച്ചു പറഞ്ഞു: “ദേവദേവാ, എല്ലാ പ്രജകളും മോക്ഷമാർഗ്ഗത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; എങ്ങനെ സൃഷ്ടി നടക്കും? ആരാണ് നരകങ്ങളിൽ വസിക്കുക?” അങ്ങനെ ദേവന്മാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ജനാർദ്ദനൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “മൂന്നു യുഗങ്ങളിലും അതിനു ശേഷവും അനേകം കാലം, മനുഷ്യർ എന്നെ സമീപിക്കും.