വരാഹപുരാണമ്

നാരദനേ, കൃത, ത്രേത, ദ്വാപരയുഗങ്ങളിൽ സത്വഗുണത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവർ എനിക്ക് ലഭിക്കും. എന്നാൽ കലിയുഗത്തിൽ രാജസവും തമസവും അധികം കാണപ്പെടും. ഇനി ഞാൻ നിനക്കു മറ്റൊരു വരം നൽകുന്നു, നാരദാ—എന്റെ കൃപയാൽ, ഈ അത്യന്തം ദുർലഭമായ പാഞ്ചരാത്രശാസ്ത്രം മുഴുവനും നീ അറിയും; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ദ്വിജന്മാരേ, വേദം, പാഞ്ചരാത്രം, ഭക്തി, യാഗം ഇവയിലൂടെ മാത്രമേ എനിക്ക് ലഭിക്കാനാകൂ; ഇതല്ലാതെ പത്തുലക്ഷം വർഷം കഴിഞ്ഞാലും പ്രിയനേ, എനിക്ക് ആസന്നമാവാൻ കഴിയില്ല. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, പരമേശ്വരനായ ഭഗവാൻ നാരായണൻ അപ്രത്യക്ഷനായി; നാരായണനും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോയി. അപ്പോൾ ഭദ്രാശ്വൻ ചോദിച്ചു: കേശവാ, ലോകത്ത് വെവ്വേറെ നിലകൊള്ളുന്ന വെളുപ്പും കറുപ്പും നിറമുള്ള രണ്ട് സ്ത്രീകൾ ആരാണ്? ഇവരിൽ വെളുപ്പും കറുപ്പും ഒരുമിച്ചുള്ള ശുഭയുള്ളവൾ ആരാണ്? പിന്നെ, ബ്രാഹ്മണാ, ഏകനായും പിന്നെ ഏഴായി ഭിന്നിക്കുന്ന ആ പുരുഷൻ ആരാണ്? രണ്ടുശരീരവും ആറുമുഖവും ഇരുപത്തിരണ്ടായി നിലകൊള്ളുന്ന ആ പ്രഭു ആരാണ്? ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഭർത്താവും ഭാര്യയും തമ്മിലുള്ള ഐക്യം എന്താണ്? സൂര്യോദയത്തിനു ശേഷമുള്ള ഭക്ഷണം എന്തുകൊണ്ടാണ്? ലോകം ഇങ്ങനെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? അഗസ്ത്യൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: വെളുപ്പും കറുപ്പും നിറമുള്ള ആ രണ്ട് സ്ത്രീകൾ സഹോദരിമാരാണ്; രാത്രിയാണ് ഈ ഇരുവർണ്ണ സ്ത്രീ, സത്യം-അസത്യം എന്നതിന്റെ പ്രതീകം. ഏകനായ് ജന്മം എടുക്കുന്ന ഏഴുപേരായ ആ പുരുഷൻ സമുദ്രമാണ്; ഒറ്റതായിരുന്നിട്ടും ഏഴ് രൂപങ്ങളിലാണവൻ നിലകൊള്ളുന്നത്. രണ്ടുശരീരവും ആറുമുഖവുമുള്ള, ഇരുപത്തിരണ്ടായി നിലകൊള്ളുന്ന ആ പ്രഭു വർഷമാണ്; രണ്ടുശരീരങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നത് ഉത്തരായണവും ദക്ഷിണായണവുമാണ്, ആറുമുഖങ്ങൾ ആറു ഋതുക്കളാണ്—ഇതേയാണ് വർഷം എന്നറിയുന്നത്. ഭർത്താവും ഭാര്യയും തമ്മിലുള്ള ഐക്യം പകലും രാത്രിയും ആണ്; അവരിൽ നിന്നാണ് സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഉത്ഭവിച്ചത്; അവരിൽ നിന്നാണ് ഈ ലോകം ജനിച്ചത്, രാജാവേ. വിഷ്ണുവാണ് ഈ പരമദൈവം; വേദാചരണമില്ലെങ്കിൽ പരമേശ്വരനെ കാണാനാവില്ല. അപ്പോൾ ഭദ്രാശ്വൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: മഹർഷേ, പരമനും അപരമുമായ വിഷ്ണു, ലോകമാകെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവൻ, യുകങ്ങളിൽ ഓരോന്നിലും എങ്ങനെയാണ് അവനെ ഗ്രഹിക്കേണ്ടത്? ഓരോ യുഗത്തിലും വർണ്ണാശ്രമധർമ്മം എങ്ങനെയാകും? സ്ത്രീകളുമായി സംയോജനം സംഭവിച്ചാൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ശുദ്ധി എങ്ങനെയാകും? അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: കൃതയുഗത്തിൽ ഭൂമി ദേവതകൾ വേദയാഗങ്ങളിലൂടെ അനുഭവിക്കുന്നു. ത്രേതായുഗത്തിൽ യാഗങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും ദേവതകളും ഭൂമിയെ അനുഭവിക്കുന്നു. ദ്വാപരയുഗത്തിൽ സത്വവും രാജസവും പ്രധാനമായിരിക്കും, ധർമ്മപുത്രനായ രാജാവ് നിലനിൽക്കുന്നവരെക്കൂടി. അതിനുശേഷം കാളി എന്ന അന്ധകാരമാണ് ആവിഷ്കരിക്കുക; കലിയുഗത്തിൽ ദ്വിജന്മാർ തങ്ങളുടെ മാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് ദൂരതലും. രാജാക്കന്മാർ, വൈശ്യന്മാർ, ശൂദ്രന്മാർ—മിക്കവരും താഴ്ന്ന വർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ടവരായിരിക്കും, സത്യം ശുചിത്വം ഇല്ലാതവരും. അവിടെ ദ്വിജന്മാർ അയോഗ്യരായവരെ സമീപിക്കും, അസത്യം പറയും, വേദമാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താകും, തുല്യവർഗ്ഗക്കാരെയും തുല്യമല്ലാത്തവരെയും വിവാഹം കഴിക്കും. ധനലോലുപരായി, കപടതയോടെ രാജാക്കന്മാർ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഉപദ്രവിക്കും; ചണ്ഡാളന്മാർ പോലും വൈശ്യന്മാരുടെ സ്ഥാനത്തെത്തും, വ്യാപാരത്തിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തും; ശൂദ്രജന്മക്കാരും അഭിമാനികളും അഹങ്കാരികളും ആകും. ബ്രാഹ്മണന്മാർ എല്ലാം ആസ്വദിക്കുന്നവരായി മാറും, ശുദ്ധിയില്ലാതാവും; മദ്യപാനം അനുവദനീയമെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കും, സത്യവും ശുചിത്വവും ഇല്ലാതാവും. അപ്പോൾ ലോകം നശിക്കും, വർണ്ണാശ്രമധർമ്മങ്ങൾ ചിതറിപ്പോകും. ഭദ്രാശ്വൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: ബ്രാഹ്മണൻ, അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷത്രിയൻ, നിരോധിതസ്ത്രീയുമായി സംയോജനം ചെയ്താൽ, അല്ലെങ്കിൽ ശൂദ്രൻ അങ്ങനെയുണ്ടെങ്കിൽ, എങ്ങനെ ശുദ്ധി നേടാം? നിരോധിതസ്ത്രീകൾ ആരെല്ലാം? അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണൻ നാലു വിഭാഗം സ്ത്രീകളെ സമീപിക്കാം, ക്ഷത്രിയൻ മൂന്നു, വൈശ്യൻ രണ്ടെണ്ണം, ശൂദ്രന് ഒരൊറ്റ വിഭാഗം സ്ത്രീ മാത്രം. ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീ ക്ഷത്രിയന് നിരോധിതയാണ്, ക്ഷത്രിയസ്ത്രീ വൈശ്യന് നിരോധിത, വൈശ്യസ്ത്രീ ശൂദ്രന് നിരോധിത; ഉയർന്ന വർഗ്ഗത്തിലെ സ്ത്രീയെ താഴ്ന്ന വർഗ്ഗക്കാരന് സമീപിക്കാൻ പാടില്ലെന്ന് മനു പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. അമ്മ, അമ്മാവതി, അമ്മായിയമ്മ, സഹോദരന്റെ ഭാര്യ, മരുമകൾ, മകൾ, സുഹൃത്തിന്റെ ഭാര്യ, സ്വന്തം കുടുംബത്തിലെ സ്ത്രീ—ഇവയും, രാജാവ് അല്ലെങ്കിൽ രാജപുത്രിയുടെ ഭാര്യ, വസ്ത്രം കഴുകുന്നവളെപ്പോലുള്ള മറ്റു സ്ത്രീകളും പ്രധാനമായും നിരോധിതരാണ്; ഇവരുമായി സംയോജനം പാപം ആണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ബ്രാഹ്മണന് ജാതിക്ക് പുറത്തുള്ള സ്ത്രീയുമായി സംയോജനം ചെയ്താൽ വലിയ അശുദ്ധി വരും; മറ്റുള്ളവർക്ക് നൂറ് പ്രാണായാമം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ശുദ്ധി ലഭിക്കും. ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞാലും, ബ്രാഹ്മണൻ സംയോജനത്തിലൂടെ സമ്പാദിച്ച പാപം ഗായത്രി മന്ത്രം പത്ത് പ്രണവം ചേർത്ത് ജപിക്കുകയും, മൂന്നു നൂറ്റി പ്രാണായാമം നടത്തുകയും ചെയ്താൽ, ബ്രഹ്മഹത്യാപാപം പോലും ഒഴിയാം; അതിനേക്കാൾ ചെറുതായ പാപങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ ഒഴിയും. അല്ലെങ്കിൽ, പരമാത്മാവിനെ അറിയുന്ന ഉത്തമബ്രാഹ്മണൻ ആയാൽ, നൂറുകണക്കിന് പാപങ്ങൾ ചെയ്താലും അവനെ പാപം ബാധിക്കില്ല. വിഷ്ണുവിനെ സ്മരിച്ചും, വേദം ജപിച്ചും, ദാനം നൽകി, ഹരിയെ ആരാധിച്ചും ബ്രാഹ്മണൻ ശുദ്ധനായിരിക്കും; എതിരാളികളെയും രക്ഷിക്കാനും കഴിയും. രാജാവേ, നീ ചോദിച്ചതനുസരിച്ച് ഞാൻ എല്ലാം പറഞ്ഞു; മനുവും മറ്റും വിശദമായി പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ ചുരുക്കി പറഞ്ഞു. ഭദ്രാശ്വൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: മഹർഷേ, നിന്റെ ശരീരത്തിൽ സംഭവിച്ച അത്ഭുതങ്ങൾ, നീ ദീർഘായുസ്സുള്ളവനായി അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ളത്, ദയവായി എന്നോട് പറയൂ. അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, എന്റെ ഈ ശരീരം അനവധി അത്ഭുതങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതാണ്; അനേകം സൃഷ്ടിചക്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇത് നിലനിന്നിട്ടുണ്ട്, വേദജ്ഞാനത്താൽ ശുദ്ധിയേടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ ഭൂമിയിലെ എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിച്ചു, ഇലാവൃതം എന്ന മഹാമണ്ഡലത്തിൽ, മേരുപർവതത്തിൻ അരികിലുള്ള പ്രദേശത്ത് ഞാൻ എത്തി. അവിടെ മനോഹരമായ ഒരു തടാകവും അതിന്റെ തീരത്ത് വലിയൊരു ആശ്രമവും ഞാൻ കണ്ടു; അവിടെ ഉപവാസം കൊണ്ടു ക്ഷയിച്ച, വൃക്ഷച്ചിരട്ടകൾ മാത്രം ധരിച്ചിരുന്ന ഒരു മഹാതപസ്സുവാനെ ഞാൻ കണ്ടു. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, 'ഇവൻ ആര്?' എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു; അവന്റെ വിശ്വാസം നേടാനായി എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ഞാൻ ആലോചിച്ചു. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണാ, ആ മഹർഷി എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'തിരിച്ചു പോകരുത്, ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കൂ, ഞാൻ നിന്നെ ആദരിക്കാം.' അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഞാൻ അത്ഭുതത്തിൽ ആ ആശ്രമത്തിലേക്ക് കയറി; അവിടെ ഞാൻ അതീവ പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങുന്ന ആ മഹർഷിയെ കണ്ടു.