വരാഹപുരാണമ്

ഭദ്രാശ്വനും അഗസ്ത്യമഹർഷിയും തമ്മിലുള്ള ഈ വിശിഷ്ടമായ സംവാദത്തിൽ, അഗസ്ത്യൻ ധർമ്മങ്ങളുടെ അനുഷ്ഠാനവിധികളും അതിന്റെ ഫലങ്ങളും വിശദീകരിച്ചു. ഫെൽഗുണ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ ജ്ഞാനികൾ വ്രതം ആരംഭിക്കണം; മാഘ മാസത്തിൽ ആരംഭിച്ച് ഒരു വർഷം മുഴുവൻ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ ചതുർദശിയിൽ അത്യന്തം കഠിനമായ വ്രതം ആചരിക്കേണ്ടതാണെന്ന് അഗസ്ത്യൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു. ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പൗർണ്ണമിയിലാണ് ചന്ദ്രവ്രതം, അന്നേരം രാത്രിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാണ് ആ വ്രതം പൂർത്തീകരിക്കേണ്ടത്. അമാവാസ്യയിലാണാണ് പിതൃവ്രതം ചെയ്യേണ്ടത്; ഇതൊക്കെയാണ് ആചാര്യന്മാർ നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇവരിൽ ആരെങ്കിലും, രാജാവേ, പത്ത് വർഷം അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ച് വർഷം ഈ ചന്ദ്രവ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചാൽ, ആ വ്രതത്തിന്റെ അളവനുസരിച്ച് അവൻ എന്ത് ഫലം പ്രാപിക്കും? അഗസ്ത്യൻ പറയുന്നു: ആയിരക്കണക്കിന് അശ്വമെധയാഗങ്ങളും നൂറുകണക്കിന് രാജസൂയയാഗങ്ങളും മറ്റു ശാസ്ത്രീയ കർമങ്ങളും അവൻ നിർവഹിച്ചവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഒരിക്കൽ പോലും വ്രതത്തിൽ കുറ്റം വരുത്തിയാൽ, ആ വ്രതം നശിക്കുകയും പാപഫലങ്ങൾ തുടർച്ചയായി അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ, രാജകുമാരാ, ആരെങ്കിലും ഈ വ്രതങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി അനുഷ്ഠിച്ചാൽ, അവൻ പാവനനായി എല്ലാ ലോകങ്ങളും പ്രാപിക്കും. ഭദ്രാശ്വൻ അഗസ്ത്യനോടു ചോദിച്ചു: മഹർഷേ, നിങ്ങൾക്ക് അറിവുള്ള അത്ഭുതങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ദയവായി പറയൂ, എന്റെ കൗതുകം അതീവമാണ്. അഗസ്ത്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: ഭഗവാൻ ജനാർദ്ദനൻ തന്നെയാണ് അത്ഭുതങ്ങളുടെ ഉറവിടം; അവന്റെ അനേകം അത്ഭുതങ്ങൾ ലോകത്തിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരു സമയത്ത്, നാരായണഭക്തനായ നാരദൻ ശ്വേതദ്വീപിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ശംഖ്, ചക്ര, പദ്മം എന്നിവ കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്ന, അതീവ ജ്യോതിഷ്മാന്മാരായ പുരുഷന്മാരെ അവൻ കണ്ടു. അവരെ കണ്ട നാരദൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു: "ഇവരാണ് വിഷ്ണു, ഇവരാണ് ശാശ്വതവിഷ്ണു." പക്ഷേ, ഇവരിൽ ആരാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവെന്ന് അവൻ സംശയിച്ചു. ആ ചിന്തയിൽ, കൃഷ്ണനെ ഓർത്ത്, "ശംഖ്, ചക്ര, ഗദാ ധാരിയായ അവനെ ഞാൻ എങ്ങനെ ആരാധിക്കണം?" എന്നും, "ഇവരിൽ ആരാണ് പരമേശ്വരനായ നാരായണൻ എന്ന് എങ്ങനെ അറിയാം?" എന്നും ആലോചിച്ചു. അതിനുശേഷം, ബ്രഹ്മപുത്രനായ നാരദൻ ആയിരം ദൈവവത്സരങ്ങൾ ദീർഘമായ ധ്യാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ ഭഗവാൻ പ്രസന്നനായി, അവന്റെ മുമ്പിൽ ദയാപൂർവ്വം പ്രത്യക്ഷനായി പറഞ്ഞു: "ബ്രഹ്മപുത്രാ, ഒരു വരം ചോദിക്കൂ, ഞാൻ എന്ത് തരാമെന്നു പറയൂ." നാരദൻ പറഞ്ഞു: "ഭഗവൻ, ഞാൻ ആയിരം വർഷം നിങ്ങളെ ധ്യാനിച്ചു; നിങ്ങൾ എനിക്കു പ്രസന്നനാണെങ്കിൽ, എങ്ങനെ നിങ്ങളെ പ്രാപിക്കാമെന്ന് പറയൂ." ഭഗവാൻ ഉത്തരം നൽകി: "ദ്വിജന്മാർ, പുരുഷസൂക്തം അനുസരിച്ച് അല്ലെങ്കിൽ പ്രാചീന സംഹിതയെ ആശ്രയിച്ച് എന്നെ ഉപാസിക്കുന്നവർ എന്നെ പ്രാപിക്കും. വേദങ്ങൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ, പാഞ്ചരാത്ര മാർഗം പിന്തുടർന്ന് എന്നെ കാണാം; ആ മാർഗം അവരെ എന്നിലേക്ക് നയിക്കും. ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ ഇവർക്കാണ് പാഞ്ചരാത്രം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്; ശൂദ്രന്മാർക്കും മറ്റു വർഗ്ഗങ്ങൾക്കും അതിൽ അവകാശമില്ല." "മുന്‍കാലങ്ങളിൽ ഞാൻ ഇങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്: ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകളിൽ ഒരാൾ പോലും പാഞ്ചരാത്രം സ്വീകരിച്ചാൽ, തന്റെ എല്ലാ കർമങ്ങൾക്കു ശേഷം ആരെങ്കിലും എന്റെ ഭക്തനാകുകയാണെങ്കിൽ, ആ പാഞ്ചരാത്രം അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളും. രാജസിക, താമസിക സ്വഭാവമുള്ളവർ എന്റെ ആജ്ഞയെ ഉപേക്ഷിക്കും. കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം, ദ്വാപരയുഗം എന്നിവയിൽ സത്ത്വഗുണം ഉള്ളവർ എന്നെ പ്രാപിക്കും; എന്നാൽ കലിയുഗത്തിൽ രാജസ്, താമസ് ഗുണങ്ങൾ അധികം പ്രബലമാകും." "നാരദാ, ഇനി ഞാൻ നിനക്ക് മറ്റൊരു വരം നൽകുന്നു: എന്റെ കൃപയാൽ, ഈ അപൂർവ്വമായ പാഞ്ചരാത്രശാസ്ത്രം മുഴുവനും നീ അറിയും. വേദം, പാഞ്ചരാത്രം, ഭക്തി, യജ്ഞം എന്നിവയിലൂടെയാണ് എന്നെ പ്രാപിക്കാവുന്നത്; ഇതല്ലാതെ, കോടിയാണ്ട് വർഷം ശ്രമിച്ചാലും പ്രാപിക്കാനാവില്ല." ഇതു പറഞ്ഞ്, പരമേശ്വരൻ നാരദന്റെ കൺമുന്നിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി; നാരദനും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി. ഭദ്രാശ്വൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "ഭഗവൻ, ലോകത്ത് വെവ്വേറെ നിറങ്ങളിലുള്ള രണ്ടു സ്ത്രീകൾ ആരാണ്? ശ്വേതയും കൃഷ്ണവുമെന്നു പറയപ്പെടുന്ന ഇവരാരാണ്? ഇരുണ്ടതും വെളുത്തതുമായ ഈ സ്ത്രീ ആരാണ്? കൂടാതെ, ഒരാളായിട്ടു ഏഴായി ഭവിക്കുന്ന ആ പുരുഷൻ ആരാണ്? രണ്ടു ദേഹവും ആറു മുഖവും, പന്ത്രണ്ട് അംഗങ്ങളുമുള്ള ആ പ്രഭുവാരാണ്? ഭർതാവും ഭാര്യയും തമ്മിലുള്ള യോഗം എന്താണ്? സൂര്യോദയത്തിന് ശേഷം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ലോകം ഇങ്ങനെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ കാരണം എന്താണ്?" അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: "ഇരുണ്ടതും വെളുത്തതുമായ ആ സ്ത്രീകൾ സഹോദരിമാരാണ്; ഇവയാണ് രാത്രിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, സത്യമും അസത്യമുമെന്ന രണ്ട് രൂപത്തിൽ. ഒരാളായിട്ടു ഏഴായി ജനിക്കുന്നത് സമുദ്രമാണ്; ഏഴായിട്ടുള്ള സമുദ്രം ഒരേ ഒരാളാണ്. രണ്ടു ദേഹവും ആറു മുഖവും പന്ത്രണ്ട് രൂപങ്ങളുമുള്ള പ്രഭു വർഷമാണ്; രണ്ടു ദേഹങ്ങൾ ദക്ഷിണയാനവും ഉത്തരായാനവും, ആറു മുഖങ്ങൾ ആറു ঋതുക്കളും, പന്ത്രണ്ടു അംഗങ്ങൾ പന്ത്രണ്ടു മാസങ്ങളുമാണ്." "ഭർത്താവും ഭാര്യയും തമ്മിലുള്ള സംഗമം പകൽ-രാത്രി സംയോജനമാണ്; അവരിൽ നിന്നാണ് സൂര്യനും ചന്ദ്രനും, അവരിൽ നിന്നാണ് ഈ ലോകം ഉദ്ഭവിച്ചത്. ഈ വിഷ്ണുവാണ് പരമേശ്വരൻ; വേദികകർമ്മങ്ങൾ ഇല്ലാതെ പരമേശ്വരനെ കാണാൻ കഴിയില്ല." ഭദ്രാശ്വൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "മഹർഷേ, പരമേശ്വരനും അപരമായും വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ സർവ്വവ്യാപിയായ വിഷ്ണുവിനെ നാലു യുഗങ്ങളിൽ എങ്ങനെ ഗ്രഹിക്കാം? ഓരോ യുഗത്തിലും വർണ്ണാശ്രമധർമ്മങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ്? ബ്രാഹ്മണരുടെ ശുദ്ധി എങ്ങനെ നിലനിൽക്കും, സ്ത്രീകളുമായി കലവറയുണ്ടായാൽ എന്താകും?" അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: "കൃതയുഗത്തിൽ, വേദികകർമ്മങ്ങൾ വഴി ദേവതകൾ ഭൂമിയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. ത്രേതായുഗത്തിലും യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും ദേവതകളും ഭൂമിയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, സത്ത്വവും രാജസും പ്രധാനമായിരിക്കും; ധർമ്മപുത്രനായ രാജാവ് നിലനിൽക്കുന്നവരെ വരെ. പിന്നീട്, കലിയുഗത്തിൽ, അന്ധകാരം പ്രബലമാകും; അപ്പോൾ ദ്വിജന്മാർ തങ്ങളുടെ വഴിമാറും." "അപ്പോൾ രാജാക്കന്മാർ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ എന്നിവരിൽ പലരും താഴ്ന്ന ജന്മക്കാർ ആയിരിക്കും; സത്യം, ശുദ്ധി എന്നിവ ഇല്ലാതാകും. ദ്വിജന്മാർ അയോഗ്യരായവരെ സമീപിക്കും, അസത്യം സംസാരിക്കും, വേദപഥത്തിൽ നിന്ന് അകന്നു, തുല്യവർഗ്ഗക്കാരെയും തുല്യമല്ലാത്തവരെയും വിവാഹം കഴിക്കും. രാജാക്കന്മാർ സ്വാർത്ഥവും കപടവുമാകും, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദോഷം ചെയ്യും; അഹങ്കാരവും വാണിജ്യത്തിൽ ആസ്വാദനവും ഉള്ളവർ വൈശ്യരായി കണക്കാക്കപ്പെടും; ശൂദ്രജന്മക്കാർ അഭിമാനികളായി മാറും." ഇങ്ങനെ അഗസ്ത്യൻ, ഭദ്രാശ്വയുടെ സംശയങ്ങൾക്ക് മധുരമായ ഉത്തരം നൽകി, ധർമ്മങ്ങളുടെ ഗഹനതയും കാലങ്ങളുടെ മാറ്റവും, ഭഗവാന്റെ മഹിമയും, മനുഷ്യന്റെ കർമ്മഫലങ്ങളും വിശദീകരിച്ചു.