വരാഹപുരാണമ്

ഒരു രാജാവ് തന്റെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, അദ്ദേഹം ശാസ്ത്രങ്ങൾ നിർദേശിച്ച രീതിയിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സ്വർണ്ണം, വസ്ത്രം, അലങ്കാരങ്ങൾ എന്നിവ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്, അവരുടെ ക്ഷമയോടും അനുഗ്രഹത്തോടും പ്രാർത്ഥിച്ചു: "ദേവി എനിക്ക് പ്രസന്നയാകട്ടെ." ഇങ്ങനെ ആചരണം ചെയ്താൽ, രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവൻ വീണ്ടും അതിനെ വീണ്ടെടുക്കും; അജ്ഞാനി ജ്ഞാനം നേടും; ഭയപ്പെട്ടവർ ധീരരായി അറിയപ്പെടും. അഗസ്ത്യർ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ മറ്റൊരു സർവജനീനം വ്രതം ചുരുക്കമായി വിശദീകരിക്കാം; അതു ശരിയായി ആചരിച്ചാൽ, രാജാവ് അതിവേഗം സർവ്വഭൂഖണ്ഡങ്ങളുടെ അധിപതിയാകും." കാർത്തിക മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പത്താം ദിവസത്തിൽ, അന്നം മാത്രം രാത്രി കഴിക്കണം, എല്ലാ ദിശകളിലും വിശുദ്ധ ഹോമങ്ങൾ നടത്തണം. വിവിധ പൂക്കളും ഭക്തിയും കൊണ്ടു പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പൂജിക്കണം; പിന്നെ, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ദിശകളോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം: "സകല ദിശാദേവികൾ എന്റെ എല്ലാ ജന്മങ്ങളിലും വിജയം നൽകട്ടെ." ഇങ്ങനെ ഉച്ഛരിച്ച്, ഹോമങ്ങൾ സമർപ്പിച്ച്, മനസ്സിൽ വിശുദ്ധി നിലനിർത്തി, രാത്രി നല്ലതായി പാചക ചെയ്ത അന്നവും തൈരും കഴിക്കണം. ആദിയും അവസാനം, ആഗ്രഹം പോലെ, ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ഈ വ്രതം ആചരിക്കണം; ഇത് ദിശാവിജയം നൽകും. മാർഗശീർഷ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പതിനൊന്നാം ദിവസത്തിൽ, ഒരു വർഷം മുഴുവൻ, നിർദേശിച്ച രീതിയിൽ, അതിവിശുദ്ധമായി വ്രതം ആചരിക്കണം; ഇത് ധനദേവതയുടെ പ്രിയമായ വ്രതമാണ്, അതു ആചരിച്ചു ധനം ലഭിക്കും. പതിനൊന്നാം ദിവസം ഉപവാസം, പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം അന്നം കഴിക്കൽ—ശുക്ലപക്ഷം അല്ലെങ്കിൽ കൃഷ്ണപക്ഷം—ഇത് മഹാ വൈഷ്ണവ വ്രതമാണ്. ഈ കഠിന വ്രതങ്ങൾ ആചരിച്ചാൽ, പാപങ്ങൾ നശിക്കും. പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം ധർമ്മവ്രതം, രാത്രി മാത്രം അന്നം കഴിച്ചാണ് ആചരിക്കുക. ഫാൽഗുന മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷം മുതൽ ജ്ഞാനികൾ വ്രതം ആരംഭിക്കണം; മാഘമാസം മുതൽ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ ചതുര്ദശി (പതിനാലാം ദിവസം) വ്രതം പ്രത്യേകമായി ആചരിക്കണം, ഒരു വർഷം മുഴുവൻ. പൗർണമി (പതിനഞ്ചാം ദിവസം) 'ചന്ദ്രവ്രതം' ആണ്—രാത്രിയിൽ അന്നം കഴിക്കുക; അമാവാസ്യയിൽ 'പിതൃവ്രതം' ആചരിക്കണം. ഈ ചന്ദ്രവ്രതങ്ങൾ പത്ത് വർഷം അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ച് വർഷം ആചരിക്കുന്നവർക്ക്, വ്രതത്തിന്റെ അളവനുസരിച്ച്, അശ്വമേധ യാഗങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന്, രാജസൂയ യാഗങ്ങൾ നൂറ്, മറ്റ് ശാസ്ത്രാനുസൃത കർമ്മങ്ങൾ—അവയും അച്ചടക്കത്തോടെ പൂർത്തിയാക്കപ്പെടും. ഒരു തെറ്റു പോലും വ്രതം നശിപ്പിക്കും, സ്ഥിരമായ പാപം നൽകും; എന്നാൽ, എല്ലാവിധ ആചാരവും സമ്പൂർണ്ണമായി പാലിക്കുന്നവൻ, പാപരഹിതനായി, സകല ലോകങ്ങൾക്കും അർഹനാകും. ഭദ്രാശ്വൻ അഗസ്ത്യരോട് ചോദിച്ചു: "ധർമ്മജ്ഞനായുള്ളവരേ, നിങ്ങൾക്ക് അറിയാവുന്ന അത്ഭുതങ്ങൾ ഉണ്ടോ? ഞാൻ അതി ആവേശത്തോടെ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു." അഗസ്ത്യർ പറഞ്ഞു: "ഭഗവാൻ ജനാർദനൻ തന്നെയാണ് അത്ഭുതങ്ങളുടെ ഉറവിടം; അനേകം അത്ഭുതങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്." ഒരു ദിവസം, നാരദൻ ശ്വേതദ്വീപത്തിൽ പോയി, അവിടെ ശംഖ്, ചക്ര, പദ്മം കൈയിൽ വഹിക്കുന്ന, അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ള പുരുഷന്മാരെ കണ്ടു. "ഇവൻ വിഷ്ണു, ഇവൻ വിഷ്ണു, ഇവൻ ശാശ്വത വിഷ്ണു" എന്നതായിരുന്നു നാരദന്റെ ചിന്ത; പക്ഷേ, "ഇവരിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരാണ് ഭഗവാൻ?" എന്ന സംശയവും ഉണ്ടായി. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ, നാരദന്റെ മനസ്സ് കൃഷ്ണനിലേക്കു തിരിഞ്ഞു: "ശംഖ-ചക്ര-ഗദാധാരിയെ ഞാൻ എങ്ങനെ പൂജിക്കണം?" "ഇവരിൽ ആരാണ് പരമഭഗവാൻ നാരായണൻ?" എന്നറിയാൻ, നാരദൻ ആ പരമേശ്വരനെ ധ്യാനിച്ചു. നാരദൻ ആയിരം ദിവ്യവർഷങ്ങൾ പൂർത്തിയായി ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ, ഭഗവാൻ പ്രസന്നനായി, അവന്റെ മുമ്പിൽ ദയാപൂർവ്വം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു: "ബ്രഹ്മപുത്രാ, വരം ചോദിക്കൂ; ഞാൻ എന്ത് നൽകണം?" നാരദൻ പറഞ്ഞു: "ഭഗവൻ, ഞാൻ ആയിരം വർഷം നിങ്ങളെ ധ്യാനിച്ചു; നിങ്ങൾ എനിക്ക് പ്രസന്നനായാൽ, എങ്ങനെ നിങ്ങൾക്ക് ലഭ്യനാകാം എന്നത് പറയൂ." ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: "ദ്വിജന്മാർ പുരുഷസൂക്തം അനുസരിച്ചോ, ആദി സംഹിതയിൽ അനുസരിച്ചോ, എന്നെ പൂജിച്ചാൽ, അവർ എനിക്ക് ലഭ്യരാകും." "വേദങ്ങൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ, പാഞ്ചരാത്ര മാർഗം അനുസരിച്ചും എനിക്ക് ലഭ്യരാകും. പാഞ്ചരാത്രം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും, ക്ഷത്രിയന്മാർക്കും, വൈശ്യന്മാർക്കും നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; ശൂദ്രന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ഇതിൽ പ്രവേശനം ഇല്ല." "ഇതെല്ലാം ഞാൻ പുരാതന കാല്പത്തിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ആയിരങ്ങൾക്കിടയിൽ ആരെങ്കിലും പാഞ്ചരാത്രം സ്വീകരിച്ചാൽ—അവൻ എന്റെ ഭക്തനായി, തന്റെ കർമ്മങ്ങൾക്കു ശേഷം, പാഞ്ചരാത്രം അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കും." "രാജസികവും തമസികവുമായ സ്വഭാവമുള്ളവർ എന്റെ ആജ്ഞയെ ഉപേക്ഷിക്കും; കൃത, ത്രേത, ദ്വാപര യുഗങ്ങളിൽ സാത്വികരായവർ എനിക്ക് ലഭ്യരാകും; എന്നാൽ കലിയുഗത്തിൽ രാജസ-തമസ ഗുണങ്ങൾ അധികം ആകും." "നാരദാ, ഞാൻ നിന്നെ മറ്റൊരു വരം നൽകുന്നു: എന്റെ കൃപയാൽ, പാഞ്ചരാത്രം എന്ന അത്യന്തം അപൂർവമായ ശാസ്ത്രം നീ മുഴുവനായി അറിയും." "വേദം, പാഞ്ചരാത്രം, ഭക്തി, യാഗം—ഇവയിലൂടെ മാത്രമേ എനിക്ക് ലഭ്യനാകാവൂ; ഇതല്ലാതെ, കോടികൾ വർഷം എങ്കിലും, എനിക്ക് ലഭ്യമാകില്ല." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഭഗവാൻ നാരദന്റെ മുമ്പിൽ അദൃശ്യനായി; നാരദനും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി. ഭദ്രാശ്വൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "ഭഗവാൻ, ലോകത്തിൽ വെവ്വേറെ നിലനിൽക്കുന്ന, വെളുത്തയും കറുത്തയും ആയ രണ്ടു സ്ത്രീകൾ ആരാണ്? അവരിൽ ശുഭയെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവൾ ആരാണ്?" "ഒരാൾ ഒരാളായി ജനിച്ച് ഏഴായി മാറുന്ന പുരുഷൻ ആരാണ്?" "രണ്ടു ദേഹവും, ആറു മുഖവും, പന്ത്രണ്ടു അംശവും ഉള്ള പ്രഭുവായവൻ ആരാണ്?" "ഭ്രാമണന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവരേ, ഭർത്താവും ഭാര്യയും തമ്മിലുള്ള ഏകതയും, സൂര്യോദയത്തിന് ശേഷം അന്നം കഴിക്കുന്നതും എന്താണ്? ഈ ലോകം ഇങ്ങനെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?" അഗസ്ത്യർ പറഞ്ഞു: "വെളുത്തയും കറുത്തയും ആയ രണ്ടു സ്ത്രീകൾ സഹോദരികളാണ്; രാത്രി തന്നെയാണ് ഈ രണ്ടു വർണ്ണങ്ങളിൽ ഉള്ള സ്ത്രീ, സത്യം-അസത്യം എന്നതിന്റെ പ്രതിനിധി." "ഏകമായ പുരുഷൻ ഏഴായി ജനിക്കുന്നത് സമുദ്രം തന്നെയാണ്—ഏഴായി രൂപംകൊള്ളുന്ന ഏക സമുദ്രം." "രണ്ടു ദേഹവും, ആറു മുഖവും, പന്ത്രണ്ടു അംശവും ഉള്ള പ്രഭുവായവൻ വർഷമാണ്; രണ്ടു ദേഹം—രണ്ടു ദിശകൾ, ആറു മുഖങ്ങൾ—ആറ് ঋതുക്കൾ; ഇങ്ങനെ വർഷം ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.