വരാഹപുരാണമ്

നളൻ എന്ന മഹാ രാജാവ്, തന്റെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഋതുപർണ്ണന്റെ രാജ്യത്ത് വസിച്ചുകൊണ്ട് ഈ വ്രതം ആചരിച്ചിരുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ, രാജ്യങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ട അനേകം മഹാരാജാക്കന്മാരും വിജയത്തിനായി ഈ പുരാതന വ്രതം ആചരിച്ചിരുന്നു, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായോനേ. അപ്പോൾ അഗസ്ത്യ മഹർഷി പറഞ്ഞു: മഹാരാജനെ, ഞാൻ ഇനി മറ്റൊരു വ്രതം വിശദീകരിക്കാം—ആരോഗ്യവ്രതം. അത്യന്തം മഹത്തായതാണ്, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്. മാഘമാസത്തിലെ ഏഴാം ദിവസം ഉപവാസം പാലിച്ച്, ഭാസ്കരനായ ദൈവത്തെ—വിഷ്ണുവിന്റെ ശാശ്വതരൂപമായ സൂര്യനെ—ആരാധിക്കണം. ആദിത്യൻ, ഭാസ്കരൻ, രവി, ഭാനു, സൂര്യൻ, ദിവാകരൻ, പ്രഭാകരൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ള നാമങ്ങളാൽ ആ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കണം. ആറാം ദിവസം ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, ഏഴാം ദിവസം ഭാനുവിനെ ആരാധിക്കണം; എട്ടാം ദിവസം ഭക്ഷണം കഴിക്കാം—ഇതാണ് ശരിയായ ആചരണം. ഈ വിധത്തിൽ ഒരു വർഷം മുഴുവൻ സൂര്യനെ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് ഈ ജന്മത്തിൽ തന്നെ ആരോഗ്യവും ഐശ്വര്യവും ധാന്യസമൃദ്ധിയുമാണ് ലഭിക്കുക. അടുത്ത ജന്മത്തിൽ തിരിച്ചുവരാത്ത ശ്രേഷ്ഠമായ ലോകം ലഭിക്കും. പുരാതനകാലത്ത്, അനരണ്യ എന്ന സർവ്വഭൗമൻ ഈ വ്രതം ആചരിച്ച് ദൈവത്തെ ആരാധിച്ചു. ദൈവം പ്രസന്നനായി, അദ്ദേഹത്തിന് പരമമായ ആരോഗ്യത്തെ അനുഗ്രഹമായി നൽകി. ഇപ്പോൾ ഭദ്രാശ്വൻ ചോദിച്ചു: ആ രാജാവ് രോഗബാധിതനായിരുന്നോ, അതിനാലാണോ ആരോഗ്യവും ലഭിച്ചത്? സർവ്വഭൗമനാണെങ്കിൽ രോഗം എങ്ങനെ ഉണ്ടായി? അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ആ രാജാവ് സർവ്വഭൗമനായിരുന്നു, പ്രശസ്തനും സുന്ദരനുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ, ദേവതകളുടെ കൂട്ടത്തോടെ മനസ്സരസ്സായ ദിവ്യസരോവരത്തിലേക്ക് അദ്ദേഹം പോയി. അവിടെ, തടാകത്തിന്റെ നടുവിൽ വലിയ വെളുത്ത താമരപ്പൂവ് കണ്ടു. ആ താമരയിൽ, ഇരുചെവികളും ചുവന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ച, വിരലിന്റെ വലിപ്പമുള്ള, അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ള ഒരു പരമപുരുഷൻ നിലകൊണ്ടിരുന്നു. അവനെ കണ്ട രാജാവ് തന്റെ സാരഥിയെ വിളിച്ചു: “ഈ താമര എനിക്ക് കൊണ്ടുവരിക. ലോകങ്ങൾക്കുമുമ്പിൽ ഞാൻ ഇതിനെ തലയിൽ ധരിച്ചാൽ ഞാൻ പ്രശംസനീയനാകും; അതിനാൽ അതു വേഗം കൊണ്ടുവരിക.” രാജാവിന്റെ കല്പനയനുസരിച്ച് സാരഥി വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി താമര പിടിക്കാനായി. എന്നാൽ താമരയൊത്തുതൊട്ടയുടൻ ഒരു വലിയ ശബ്ദം ഉയർന്നു. ആ ശബ്ദത്തിൽ ഭയപ്പെട്ട സാരഥി വീണു മരിച്ചു. ആ സമയം തന്നെ രാജാവിന് ആ ശബ്ദത്തിന്റെ ഫലമായി കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ചു; അവന്റെ വർണ്ണവും ശക്തിയും ഉല്ലാസവും നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഇതു കണ്ട രാജാവ് അതീവ ദുഃഖത്തോടെ, “ഇത് എന്താണ്?” എന്ന ചിന്തയിൽ മുങ്ങി നിന്നു. അപ്പോൾ തന്നെ, ബുദ്ധിമാനുമായ മഹാതപസ്വിയായ വസിഷ്ഠൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രൻ, അവിടെ എത്തി രാജാവിനോട് ചോദിച്ചു: “രാജാവേ, ഈ അവസ്ഥ എങ്ങനെ നിന്നിൽ വന്നു? ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം? എന്നോട് പറയൂ.” വസിഷ്ഠന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് രാജാവ് മുഴുവൻ സംഭവവും താമരയെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പറഞ്ഞു. അതു കേട്ട വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: “നീ ഉചിതമായ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, നിന്നിൽ ഈ അവസ്ഥയുണ്ടാകില്ലായിരുന്നു. തെറ്റായതുകൊണ്ടാണ് കുഷ്ഠരോഗം നിന്നിൽ വന്നത്.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ വസിഷ്ഠനോട് രാജാവ് വിറയച്ചു കൊണ്ടു കൈകൂപ്പി ചോദിച്ചു: “മഹർഷേ, ഞാൻ എങ്ങനെ ഉചിതമായി അല്ലെങ്കിൽ തെറ്റായി പ്രവർത്തിച്ചു? എങ്ങനെ ഈ രോഗം വന്നു? ദയവായി വിശദീകരിക്കണം.” വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: “ഈ താമര ബ്രഹ്മോദ്ഭവം എന്ന പേരിൽ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമാണ്. അതിന്റെ ദർശനമാത്രത്തിൽ ദേവന്മാരെല്ലാം ദർശിക്കപ്പെടുന്നു; ആറുമാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രമേ ഇത് ഇവിടെ ദൃശ്യമാകൂ. ഇതിന്റെ ദർശനം ചെയ്ത് വെള്ളത്തിലിറങ്ങിയാൽ എല്ലാവിധ പാപങ്ങളും നീങ്ങി പരമമുക്തി ലഭിക്കും. ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആദിരൂപം ഈ ജലത്തിൽ സ്ഥാപിതമാണ്; അതു ദർശിച്ച് ജലത്തിൽ മുങ്ങിയാൽ സാംസാരിക ബന്ധങ്ങൾക്കു വിടുതൽ ലഭിക്കും. നിന്റെ സാരഥി താമരയെ കണ്ടു വെള്ളത്തിലിറങ്ങി; എന്നാൽ നീ അതിനെ പിടിക്കാനായി വീണ്ടും വെള്ളത്തിലിറങ്ങി. അതിനാലാണ്, രാജാവേ, നീ കുഷ്ഠരോഗം പ്രാപിച്ചത്. ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനാണ്; ഞാൻ ഈ പരമേശ്വരനെ പ്രതിദിനം കാണുന്നു; നീ വീണ്ടും അവനെ കണ്ടു. ദേവന്മാരും ഈ താമരയെ സ്വർണ്ണമായതിൽ ഉത്തമം എന്ന് പറയുന്നു. മാനസസരോവരത്തിൽ ബ്രഹ്മതാമരയും അവിടെയുള്ള ഹരിയും കണ്ടാൽ, നമുക്ക് ആ പരബ്രഹ്മം ലഭിക്കും; അതിൽ എത്തുമ്പോൾ പിന്നെ മടങ്ങിവരേണ്ടതില്ല. കുഷ്ഠരോഗത്തിന് മറ്റൊരു കാരണവും കേൾക്കൂ: ഈ താമരയുടെ ഗർഭത്തിൽ സൂര്യൻ സ്വയം സ്ഥാപിതനാണ്. ഞാൻ സത്യമായി അവനെ കണ്ടു; ലോകത്തിൽ അഭരണമായി തലയിൽ ധരിക്കുന്നു. നീ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഈ പാപം ദേവൻ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ, ബുദ്ധിമാനേ, അവനെ മാത്രം ആരാധിക്കണം.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, വസിഷ്ഠൻ ഈ ആരോഗ്യവ്രതം, സൂര്യനാരാധന എന്ന ദിവ്യവ്രതം രാജാവിന് വിശദീകരിച്ചു. രാജാവ് ഭക്തിയോടെ ആ വ്രതം ആചരിച്ച്, അത്യുന്നതമായ വിജയവും രോഗമുക്തിയും ഉടൻ പ്രാപിച്ചു. അഗസ്ത്യൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: മഹാരാജനെ, ഇനി ഞാൻ സന്താനപ്രാപ്തിക്കുള്ള അതിമംഗളമായ ഒരു വ്രതം സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു—ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. ഭാദ്രപദമാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിദിവസം ഉപവാസം പാലിച്ച് ഈ വ്രതം ആചരിക്കണം. ആറാം ദിവസം സങ്കൽപം ചെയ്ത്, ഏഴാം ദിവസം ദേവകിയുടെ മടിയിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന ഹരിയെ, മാതാക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനെ, ആരാധിക്കണം. എട്ടാം ദിവസത്തിന്റെ വിശുദ്ധ പ്രഭാതത്തിൽ ഭക്തിയോടെ ഹരിയെ ആരാധിക്കണം; നിർദേശിച്ച രീതിയിൽ ഗോവിന്ദനെ പൂജിക്കണം. പിന്നീട്, യവവും കറുത്ത എള്ളും നെയ്യും ചേർത്ത് തൈരിനൊപ്പം ഹോമം അർപ്പിക്കണം; ശേഷിക്കുന്നതിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്തിയോടെ, കഴിവനുസരിച്ച്, ദാനങ്ങളോടുകൂടി പോഷിക്കണം. അതിന് ശേഷം, ആദ്യം ഉത്തമമായ ബില്വഫലം കഴിച്ച്, അതിനുശേഷം ഇഷ്ടാനുസരണം എല്ലാ രുചികളും എണ്ണകളും ചേർത്ത് ഭക്ഷണം കഴിക്കാം.