വരാഹപുരാണമ്

രാജാവേ, ദാനധർമ്മങ്ങളുടെ ഉത്തമത്വം വിവരിക്കുന്നതോടെ, ബ്രഹ്മണന്മാർക്കായി ചങ്ക്, കങ്കണങ്ങൾ, സ്വർണ കാതുകലുകൾ എന്നിവയും, ഓരോരുത്തർക്കും ഒരു ഗ്രാമവും നൽകണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ഈ ദാനങ്ങളിൽ, മധ്യസ്ഥനായവനും കൂട്ടരായവരും ഉത്തമ വസ്തുക്കൾ, ആഭരണങ്ങൾ, ശേഷിയനുസരിച്ച് ദാരിദ്ര്യവാന്മാർക്കും നൽകേണ്ടതാണ്. സ്വർണത്തിൽ ഭൂമിയുണ്ടാക്കി, രണ്ട് പശുക്കളും, രണ്ട് വസ്ത്രങ്ങളും, സ്വന്തമായ സമ്പത്ത് അനുസരിച്ച് നൽകണം. ഒരു പശു, രണ്ട് ആഭരണങ്ങൾ, സ്വർണത്തിൽ എല്ലാം നൽകി, കൃഷ്ണപക്ഷം, ശുക്ലപക്ഷം എന്നീ ദ്വാദശി ദിനങ്ങളിൽ ഈ വ്രതം ആചരിക്കണം. തുടർന്ന്, വെള്ളിയിൽ ഭൂമി ഒരുക്കി, ബ്രഹ്മണന്മാർക്കൊപ്പം ഭക്ഷണവും sandals, shoes, umbrellas എന്നിവയും ശേഷിയനുസരിച്ച് നൽകണം. ഈ ദാനങ്ങൾ നൽകിയ ശേഷം, “കൃഷ്ണൻ ദാമോദരൻ എപ്പോഴും എന്നിൽ സന്തുഷ്ടനാകട്ടെ; ഹരി, എല്ലാ രൂപങ്ങളുടെയും നാഥൻ, എപ്പോഴും എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ” എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ വ്രതം പൂർത്തിയാക്കണം. ഈ ദാനവും അന്നദാനവും നൽകുന്നതിന്റെ ഫലം ആയിരം വർഷം പറഞ്ഞാലും വിവരണാതീതമാണ്. എങ്കിലും, പാപരഹിതനായ രാജാവേ, ഈ വ്രതം ആചരിച്ച പുരാതന കാലത്തെ ഉത്തമഫലങ്ങൾ ഞാൻ ചുരുക്കത്തിൽ പറയുന്നു. ആദ്യയുഗത്തിൽ, ബ്രഹ്മജ്ഞനായ, വ്രതനിഷ്ഠനായ ഒരു രാജാവ്, സാന്താനാഗ്രഹം കൊണ്ടു ബ്രഹ്മാവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു; ബ്രഹ്മാവ് ഈ വ്രതം അവനോട് പറഞ്ഞു, സ്വയം ആചരിച്ചു. വ്രതം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, സർവഭൂതാത്മാവായ ദൈവം അദ്ദേഹത്തിന് പ്രത്യക്ഷമായി, “രാജാവേ, ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ” എന്നു പറഞ്ഞു. രാജാവ്, “ദേവതകളുടെ നാഥാ, ദീർഘായുസ്സും, അനേകം ഗുണങ്ങളുമുള്ള, യജ്ഞനിഷ്ഠനും, വേദമന്ത്രങ്ങളിൽ പാടവമുള്ള, പ്രശസ്തനും, ശുദ്ധനും, ബ്രഹ്മസ്വരൂപനും, എന്നൊരു പുത്രം തരിക” എന്നു അപേക്ഷിച്ചു. പിന്നെ, “പ്രഭോ, വ്രതം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, സുഖപ്രദമായ, ദുഃഖരഹിതമായ, മുനിസ്ഥാനമായി അറിയപ്പെടുന്ന, മോക്ഷസ്ഥാനം തരിക” എന്നും പറഞ്ഞു. ദൈവം “തീർന്നു” എന്ന് സമ്മതിച്ച്, അദൃശ്യനായി. രാജാവിന്റെ പുത്രൻ ജനിച്ചു; അവനു വത്സപ്രി എന്ന പേരായിരുന്നു. വേദങ്ങൾക്കും, അതിന്റെ ഉപശാഖകൾക്കും പാടവമുള്ള, യജ്ഞങ്ങൾ ആചരിച്ച, അനേകം ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ വിദഗ്ധനായ, ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധനായവനായിരുന്നു വത്സപ്രി. രാജാവ്, വിഷ്ണുദത്തൻ എന്ന ആ പുത്രനെ ലഭിച്ച ശേഷം, എല്ലാ ദ്വന്ദങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, തപസിൽ മുഴുകി. ഹരിയെ ഉപാസിച്ച്, ഉപവാസം പാലിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്, മനോഹരമായ ഹിമവത് പർവതത്തിൽ, അന്നേരം സ്തുതികൾ രചിച്ചു. ഭദ്രാശ്വ ചോദിച്ചു: “ബ്രഹ്മണേ, ആ രാജാവ് എങ്ങനെയുള്ള സ്തുതി രചിച്ചു? ഉത്തമൻ praising ചെയ്തപ്പോൾ എന്ത് സംഭവിച്ചു?” ദുർവാസ പറഞ്ഞു: “ഹിമവതിൽ ആശ്രയമെടുത്ത്, മനസ്സു അവിടെയേയ്ക്ക് ആകർഷിച്ച രാജാവ്, ശക്തനായ വിഷ്ണുവിനോടു സ്തുതി രചിച്ചു.” രാജാവ് സ്തുതിച്ചു: “ജനാർദനൻ, നശ്വരനും അനശ്വരനും, പാലരാശിയിൽ കിടക്കുന്നവൻ, ഭൂമിയെ ധാരാളം ചെയ്യുന്നവൻ, ജീവരാശികളിൽ പരമലക്ഷ്യമായവൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ളവൻ, ഭുജങ്ങൾ കൊണ്ട് സർവലോകം ചുറ്റിയവൻ, പ്രകടവും അപ്രകടവുമായവൻ — ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു. നീ ആദിദേവൻ, പരമതത്ത്വസ്വരൂപൻ, സർവവ്യാപിയായ പുരാതനപുരുഷൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ളവൻ, വേദജ്ഞന്മാരിൽ പ്രധാനവൻ; ശംഖം, ഗദ, ചക്രം ധരിക്കുന്നവൻ, എന്നെ രക്ഷിക്കണം. ദേവതകളിലും, അസുരന്മാരിലും നീ ചെയ്ത കർമ്മങ്ങൾ പരമാനന്തസ്വരൂപമായ നീയാണു; ഈ സൃഷ്ടി നിന്റെ ഉദ്ദേശത്തിനായാണ്. tortoise, boar തുടങ്ങിയ രൂപങ്ങളും, അനേകം രൂപങ്ങളും നീ എടുത്തു; നിന്റെ സർവജ്ഞതയാൽ, ആവർത്തിച്ച് ജന്മങ്ങൾ പറയപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ അവയില്ല. നരസിംഹാ, വാമനാ, ജമദഗ്നി, രാവണവംശനാശകാ, വാസുദേവാ, ബുദ്ധാ, കല്കി, പക്ഷിരാജാ, ശംഭു, അഹങ്കാരനാശകാ, നാരായണാ, പദ്മനാഭാ, പരമപുരുഷാ, അമരസംഘങ്ങളിൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടവാ, ജ്ഞാനികളിൽ പ്രധാനവാ — നിനക്കു നമസ്കാരം. നരസിംഹരൂപം, കൂർമരൂപം (പർവതപ്രകാരം), മത്സ്യരൂപം (സമുദ്രപ്രകാരം), അനന്തൻ, വരാഹരൂപം — നിനക്കു നമസ്കാരം. ഈ സൃഷ്ടി നിന്റെ ഉദ്ദേശത്തിനായാണ്; ഈ രൂപം പ്രഥമമല്ല; ധ്യാനം അജ്ഞാനികൾക്കായി വെളിപ്പെടുത്തിയതാണ്; അവയില്ലാതെ നീ കാണപ്പെടുന്നില്ല. യജ്ഞത്തിന്റെ ഉത്ഭവം നീയാണു, യജ്ഞത്തിന്റെ അവയവങ്ങൾ നീയാണു; ഹവിസ്സ്, യജ്ഞപശു, യജ്ഞപുരോഹിതൻ, യജ്ഞഭാവ്യവസ്തു — എല്ലാം നീയാണു; ദേവതകളും, മുനികളും നിന്നെ ഉപാസിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്തിൽ സ്ഥിരമായതും ചലിക്കുന്നതും, ദേവതകൾ, കാലം, അഗ്നി എന്നിവ സ്ഥാപിച്ചതും, പരമമായതും നീയാണു; ജനാർദനാ, നീ വിഭജിക്കപ്പെടുന്നില്ല; എന്റെ മനസ്സിലുള്ള ഫലം തരിക. പങ്കജനയനാ, ശരീരവാനായും അശരീരവാനായും ഹരിയേ, ഞാൻ നിന്നിൽ ശരണം; ഈ ലോകമാന്ധ്യത്തിൽ നിന്നെ ഉയർത്തുക. അങ്ങനെ, ആ മഹാത്മാവായ രാജാവ് വലിയ ആമ്രവൃക്ഷത്തിന് കീഴിൽ ഹരിയെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, പരമപ്രഭു സന്തുഷ്ടനായി. ഹരി, കുഞ്ചിതമായ രൂപത്തിൽ അവിടെ എത്തി; അവൻ എത്തിയതുമാത്രത്തിൽ ആമ്രവൃക്ഷം കുഞ്ചിതമായി. ഈ അത്ഭുതം കണ്ട രാജാവ്, വ്രതനിഷ്ഠനായവൻ, ആമ്രവൃക്ഷം എങ്ങനെ കുഞ്ചിതമായി എന്നതിൽ ആലോചിച്ചു. ആ ബ്രഹ്മണന്റെ വരവിൽ ഈ സംഭവമുണ്ടായതാണെന്ന ബോധം രാജാവിന് ലഭിച്ചു; സംശയമില്ല. “ഇവൻ തന്നെ പരമപുരുഷൻ, അനുഗ്രഹത്തിനായി വന്നവൻ” എന്ന് മനസ്സിലാക്കി, രാജാവ് ആ ബ്രഹ്മണനോട് നമസ്കരിച്ചു. “ഭഗവനേ, നിസ്സംശയമായി നീ പരമപുരുഷൻ; ഇപ്പോൾ നിന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം കാണിക്കണം, ഹരിയേ” എന്ന് അപേക്ഷിച്ചു. അങ്ങനെ, ശംഖം, ചക്രം, ഗദാ ധരിച്ച ദൈവം, സൗമ്യരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, “രാജാധിരാജാ, മനസ്സിലുള്ള വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ; ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാകുമ്പോൾ, മൂലോകങ്ങളിലും ഒരു എള്ളിനിലവറയോളം നിന്റെതാകും” എന്ന് പറഞ്ഞു. ആശംസിച്ച രാജാവ്, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, “ദേവതകളുടെ നാഥാ, മോക്ഷം തരിക” എന്ന് പറഞ്ഞു, മറ്റൊന്നും ചോദിച്ചില്ല. അങ്ങനെ, ഭഗവാൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: “ഞാൻ എത്തിയതോടെ ഈ ആമ്രവൃക്ഷം കുഞ്ചിതമായി; അതിനാൽ, ഈ സ്ഥലം കുബ്ജകാംര തീർത്ഥം എന്നറിയപ്പെടും.” ഇവിടെ, മൃഗജന്മക്കാരായവരും ബ്രഹ്മണന്മാരും ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, അഞ്ചു നൂറ് ദിവ്യവാഹനങ്ങൾ ലഭിക്കും; യോഗികൾക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കും.