വരാഹപുരാണമ്

മഹാരാജാവേ, പാരമ്പര്യപ്രകാരം ഒരു പുത്രന്റെ പുത്രനെയാണ് 'പിതാമഹൻ' എന്ന പേരിൽ വിളിക്കേണ്ടത്; സന്തതികളിൽ ഇതാണ് നിശ്ചിതമായ ആചാരം, മറ്റെവിടെയും അല്ല. ഒരാവശ്യത്തിൽ ഈ ബന്ധം ഉദിക്കുമെന്നതും, അപ്പോൾ തന്നെ തന്റെ പിതാവിനെയും കാണേണ്ടതാണെന്നും ആലോചിച്ചു. ഇതെല്ലാം ചെയ്തിട്ടും, അവൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, പിതൃഭാവമുള്ള ഒരു ആയുധം അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ ആയുധം കൈപ്പിടിച്ച്, ക്രോധത്താൽ അവൻ അടുത്തുള്ള സാരഭാഗം ചുരണ്ടി. ഉടൻ അതിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് പിടിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, നാലുമുഖങ്ങളുള്ള, തേങ്ങയുടെ രൂപമുള്ള ഒരു തല അവൻ കണ്ടു. അതു മുഖ്യ തത്ത്വത്തിൽ പൊതിഞ്ഞിരുന്നതും പത്ത് തവണ മൂടിയിരുന്നതുമായിരുന്നു. അവൻ ഒരു നാലു വശമുള്ള ആയുധം കൊണ്ട് അതിനെ എള്ളിന്റെ പാകം പോലെ മുറിച്ചു. എള്ളുപോലെയുള്ള ഭാഗങ്ങൾ മുഴുവനും മുറിച്ചപ്പോൾ, വേരിൽ ഒന്നും ശേഷിച്ചില്ല. എന്നിരുന്നാലും, "ഞാനാണ് ഞാൻ" എന്ന് പറയുന്ന ഒരാളുടെ രൂപം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അവനെയും അവൻ മുറിച്ചു. അങ്ങനെ മുറിച്ചപ്പോൾ, അതിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് മറ്റൊരു ചെറുതായുള്ള ജീവി "ഞാൻ സകലഭൂതങ്ങളുടെ അഞ്ചു തത്ത്വങ്ങളുടെ മൂലമാണ്" എന്ന് അടുത്ത് നിന്ന് പറഞ്ഞു. അവനെയും മുറിച്ചപ്പോൾ, അഞ്ചു ഭൗതികതത്ത്വങ്ങളിലും ശൂന്യതയേയും അവൻ കണ്ടു. അവൻ ആ ശൂന്യത്തിൽ സ്ഥലം സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, അവയൊക്കെ അടുത്ത് നിന്ന് സംസാരിച്ചു. അവയെയും അവൻ വൈരാഗ്യഭാവമുള്ള ആയുധം കൊണ്ട് എള്ളിന്റെ പാകം പോലെ മുറിച്ചു. അങ്ങനെ മുറിച്ചപ്പോൾ, അതിനേക്കാൾ പത്തിരട്ടി ചെറുതായ മറ്റൊരു രൂപം അവൻ കണ്ടു. ആ രൂപത്തെയും രൂപമുറിയുന്ന ആയുധം കൊണ്ട് മുറിച്ചപ്പോൾ, വീണ്ടും മറ്റൊരു രൂപം അവൻ കണ്ടു; അതുപോലെ തന്നെ, അതിനെ ചെറുതും വെള്ളയും സൗമ്യവുമാക്കിയവൻ. അങ്ങനെ ചെയ്തതിനു ശേഷം, ആ പ്രഭു വീണ്ടും ആകാശത്തിൽ തന്റെ ശരീരത്തെ, അഥവാ തന്റെ പിതാവിനെ, കണ്ടു. അവൻ ഒരു പൊടിപടലത്തിന്റെ അളവിൽ ചെറിയതും, എല്ലാഭൂതങ്ങളിലും ഗ്രഹിക്കാനാവാത്തതുമായ ആ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ, ഇരുവരും സമത്വത്തോടെ പരമാനന്ദത്തിൽ തുളുമ്പി, അവരുടെ ദുഃഖം ഇല്ലാതായി. ആ മഹാതപസ്വിയായ വ്യക്തിയെ സ്വരൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു; അവന്റെ രൂപം 'വ്യക്തം' എന്നും, വലിയ തല 'അവ്യക്തം' എന്നും പറയുന്നു. ഈ കഥയിൽ നിന്നാണ്, മഹാരാജാവേ, സൃഷ്ടി ഉദിച്ചത്; ലയത്തിൽ ഇതേ മാത്രമാണ് അവശേഷിക്കുന്നത്. ഇതാണ് ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ ഐതിഹ്യം; ഇതു യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നവൻ കര്‍മ്മനിഷ്ഠനായി മാറുന്നു. അപ്പോൾ ഭദ്രാശ്വൻ ചോദിച്ചു: "ദ്വിജന്മാരേ, ജ്ഞാനോദയം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആരെ ആരാധിക്കണം? എങ്ങനെയാണ് അവനെ ആരാധിക്കേണ്ടത്? ദയവായി ഇതു പറയണം." അഗസ്ത്യൻ ഉത്തരം നൽകി: "വിഷ്ണുവിനേ, സർവ്വദേവന്മാരും ആരാധിക്കുന്നവനേ, എപ്പോഴും ആരാധിക്കണം. അവൻ അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന വിധം ഞാൻ പറയാം. ദേവന്മാരുടെയും, മുനിമാരുടെയും, മനുഷ്യരുടെയും പരമരഹസ്യം നാരായണനാണ്; അവനോട് നമസ്കരിക്കുന്നവൻ ഒരിക്കലും താഴുകയില്ല. പുരാതനകാലത്ത് മഹാത്മാവായ നാരദൻ, വിഷ്ണുവിനും അപ്സരസ്മാർക്കും പ്രീതികരമായ ഒരു വ്രതം വിവരിച്ചുവെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരു കാലത്ത്, നാരദൻ സ്നാനാർത്ഥം മനസസരസ്സിൽ എത്തി; അവിടെ അവൻ എല്ലാ അപ്സരസ്മാരെയും കണ്ടു. Those playful women, അവനെ കണ്ടപ്പോൾ—ജടാമുടിയും, അസ്ഥിയും ചർമ്മവും മാത്രം ശേഷിച്ച ദേഹം, ദണ്ഡം, കുട, കപാലം കൈവശം—അവനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചും, ബ്രഹ്മപുത്രനുമായ, തപസ്സിൽ ലീനനുമായ, ദേവന്മാർക്കും, അസുരന്മാർക്കും, മനുഷ്യർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവനുമായ നാരദനെ അവർ ചോദിച്ചു. അപ്സരസ്മാർ പറഞ്ഞു: "ബ്രഹ്മപുത്രനായ മഹാനുഭാവേ, ഞങ്ങൾ ഭർത്താവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നാരായണൻ എങ്ങനെയാണ് ഞങ്ങളുടെ ഭർത്താവാകുന്നത്?" നാരദൻ പറഞ്ഞു: "നമസ്കാരത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്ന ചോദ്യം എല്ലായിടത്തും മംഗളകരമാണ്; എന്നാൽ നിങ്ങൾ അതു ചെയ്തില്ല, അഭിമാനത്താൽ, യൗവനഗർവത്താൽ. എന്നിരുന്നാലും, ദേവാദിദേവനായ വിഷ്ണുവിന്റെ പേരിൽ നിങ്ങൾ ആരെയെങ്കിലും വിളിച്ചാൽ, അവൻ തന്നെ നിങ്ങൾക്ക് ഭർത്താവാകും; ഹരിയുടെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാൽ എല്ലാം സിദ്ധിക്കും. ഇപ്പോൾ ഞാൻ അതിവേഗം പറയാം—ഹരിയെ പ്രസാദിപ്പിച്ച് അനുഗ്രഹം നേടുന്ന വ്രതം എങ്ങനെയാണെന്ന്. വസന്തകാലത്ത്, ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, നിർദ്ദേശപ്രകാരമുള്ള ഉപവാസം പാലിച്ച്, രാത്രി ഹരിയെ ആരാധിക്കണം. വിവിധ അലങ്കാരങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു ശയ്യ ഒരുക്കി അതിൽ വെള്ളിയിൽ നിർമിച്ചിരിക്കുന്ന ഹരിയും ലക്ഷ്മിയും പ്രതിഷ്ഠിക്കണം. അതിനുമുകളിൽ പൂക്കളാൽ ഒരു മണ്ടപം ഒരുക്കി, അവിടെ നൃത്തവും സംഗീതവും സഹിതം ജാഗരണം നടത്തണം. 'മനസ്സിൽ ജനിച്ചവർക്കായി' തലയിൽ, 'അനംഗനായി' കമറിൽ, 'കാമനായി' ഭുജങ്ങളുടെ അടിയിൽ, 'ശാസ്ത്രങ്ങൾക്കായി' വയറ്റിൽ, 'മന്മഥനായി' കാലുകളിൽ, 'ഹരിക്കായി' എല്ലായിടത്തും—പുഷ്പങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് മല്ലികാപുഷ്പങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ദേവാദിദേവനെ ആരാധിക്കണം. ശേഷം, നാലു മനോഹരമായ കരിമ്പു ദണ്ഡങ്ങൾ എടുത്ത്, ദേവതയുടെ ചുറ്റും നാലു ദിക്കുകളിലായി സ്ഥാപിച്ച്, നമസ്കരിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്ത ശേഷം, രാവിലെ, വേദങ്ങളും വേദാംഗങ്ങളും അറിയുന്ന, ശരീരഭാഗങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും ബുദ്ധിമാനുമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനു അതു സമർപ്പിക്കണം. ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ആദരിച്ച് വ്രതം പൂർത്തിയാക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, വിഷ്ണു തീർച്ചയായും ഭർത്താവാകും. നമസ്കാരം ചെയ്യാതെ അഭിമാനത്താൽ ചോദിച്ചതിനാൽ, അതിന്റെ ഫലം നിങ്ങൾ അനുഭവിക്കും. ഈ തടാകത്തിൽ തന്നെ, മഹർഷിയായ അഷ്ടാവക്രൻ, നിങ്ങൾ അവനെ പരിഹസിച്ചതിനാൽ, നിങ്ങളെ ശപിക്കും. ഈ വ്രതത്തിലൂടെ ദേവാദിദേവനായ ഭർത്താവിനെ നേടുമ്പോൾ, അഭിമാനത്താൽ അപമാനം സംഭവിക്കുകയും, ഗോപന്മാർ കൊണ്ടു അപഹരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. മുമ്പ് യുവതികളുടെ ഹർത്താവായിരുന്ന ദേവൻ, പിന്നീടവരുടെ ഭർത്താവാകും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദൈവമുനിയായ നാരദൻ ഉടൻ മാറി. ആ സ്ത്രീകളും ഈ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു; ഹരിയും അവരിൽ പ്രസാദിച്ചു. അഗസ്ത്യൻ തുടർന്നു: ഭാഗ്യശാലിയായ രാജാവേ, എല്ലാ വ്രതങ്ങളിൽ ഉത്തമമായ, വിഷ്ണുവിനെ പ്രാപിക്കുന്ന വ്രതം ഞാൻ പറയാം. മാർഗശീർഷമാസത്തിൽ, ശുക്ലപക്ഷം ആരംഭിക്കുന്ന ആദ്യദിവസം മുതൽ പത്താം ദിവസം വരെയും, ദിവസം ഒരു പ്രഭാതഭക്ഷണം മാത്രം കഴിച്ച് ഈ വ്രതം ആരംഭിക്കണം.