വരാഹപുരാണമ്

അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, ഇതൊരു അത്ഭുതകരമായ കഥയാണ്. ഈ കഥ എല്ലാവരെയും ബാധിക്കുന്നതാണ്—നിന്റെ ശരീരത്തിലും, എന്റെ ശരീരത്തിലും, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലുമാണ് ഇതിന്റെ സാന്നിധ്യം. ആരെങ്കിലും ഇതിന്റെ ഉത്ഭവം അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ തന്നെ പരമമായ മാർഗം അന്വേഷിക്കണം. അങ്ങനെയാണ് ഇടയനിൽ നിന്ന് നാലുകാലികളുണ്ടായി, അവരിൽ നിന്ന് നാലുമുഖനും ഉദിച്ചുവന്നു. ഈ കഥയുടെ ഉപദേശകനും ദീക്ഷാദായകനുമാണ് അവൻ; അവന്റെ പുത്രൻ സ്വര എന്ന പേരിൽ ഏഴാമത്തെ രൂപമായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. നാലു പുരുഷാർത്ഥങ്ങൾക്കായുള്ള മാർഗങ്ങൾ അവൻ പറഞ്ഞതാണു, രാജാവേ. ഋഗ്വേദത്തിലെ അർത്ഥങ്ങൾക്കു ഭക്തരായവർ അവയെ ആരാധിച്ച് അതിനെ പ്രാപിച്ചു. നാലിലുമൊന്ന്, നാലു കൊമ്പുകൾ കെട്ടിയ കാളയാണ് ആദ്യം. രണ്ടാമത്തേത് അവൻ പറഞ്ഞ മാർഗം പിന്തുടരുന്നു; മൂന്നാമത്തേത് അതുപോലെ തന്നെയാണ്. നാലാമത്തേത്, അവന്റെ മാർഗനിർദ്ദേശത്തിൽ, പുത്രനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നു. ഏഴാമത്തെ രൂപത്തിന്റെ കർമ്മങ്ങൾ ആദ്യം കേട്ടു, രാജാവേ. രണ്ടാമത്തേത്, ശാശ്വതമായത്, ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു. പിന്നീട്, ദാസന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും പരിപാലിക്കൽ, മൂവരിൽ കാളയെ കയറിയിരിക്കൽ, കാടിൽ വസിക്കൽ—ഇവ കാള ആത്മാവിൽ സ്ഥാപിതമായപ്പോൾ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു. മറ്റൊരാൾ 'ഞാനാണ്' എന്നു നാലു വിധം, ഏകവുമാകാം, ദ്വയമായും പറയുന്നു; അവനിൽ നിന്നുള്ള സന്തതികൾ വ്യത്യാസങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് ഉദിച്ചത്. ശാശ്വതവും അശാശ്വതവുമായ രൂപങ്ങൾ മുമ്പ് കണ്ടുകൊണ്ട്, നാലുമുഖൻ ചിന്തിച്ചു: 'എങ്ങനെ ഞാൻ എന്റെ പിതാവിനെ കാണാം, രാജാവേ?' സ്വരന്റെ സന്തതികളിൽ ചിലരിൽ എന്റെ പിതാവായ മഹാത്മാവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കാണുന്നില്ല. പുത്രന്റെ പുത്രനെ 'മുത്തച്ഛൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു; സന്തതികളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇതാണ് നിയമം, വേറൊന്നുമല്ല. ഒരു സമയത്ത് ഈ ബന്ധം ഉദിക്കും; നീയും നിന്റെ പിതാവിനെ കാണണം. അങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടും, എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ആലോചിച്ച് അവൻ ദീർഘചിന്തയിൽ ആഴ്ത്തപ്പെട്ടു. ആ ചിന്തയിൽ ആഴ്ന്നിരിക്കുമ്പോൾ, പിതാവിന്റെ ആയുധം അവന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ ആയുധം കൊണ്ട്, കോപത്തോടെ, സമീപത്തെ സാരഭാവത്തെ churn ചെയ്തു. ചുരണ്ടിയ ഉടനെ, പിടികൂടാൻ പ്രയാസമുള്ള, നാലുമുഖങ്ങൾ ഉള്ള, തേങ്ങയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള ഒരു തല അവൻ കണ്ടു. അതു മുഖ്യ തത്ത്വം കൊണ്ടു പത്ത് പാളികളായി മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു; നാലു വശങ്ങളുള്ള ആയുധം കൊണ്ട് അവൻ അതിനെ എള്ള് പയറ്റംപോലെ വെട്ടി. എള്ളുപോലെയുള്ള ഭാഗങ്ങൾ മുഴുവനും വെട്ടിയപ്പോൾ, വേരിൽ ഒന്നും ശേഷിച്ചില്ല; എന്നിരുന്നാലും, 'ഞാനാണ് ഞാൻ' എന്ന് പറയുന്ന ഒരു ജീവി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, അവനും അതിനെ വെട്ടി. അത് വെട്ടിയപ്പോൾ, അതിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് മറ്റൊരു ചെറുതായ ജീവി സമീപത്തു നിന്ന്, 'ഞാനാണ് പഞ്ചഭൂതങ്ങളുടെ മൂലകാരണം' എന്ന് പറഞ്ഞു. അതിനെയും വെട്ടിയപ്പോൾ, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളിലും ശൂന്യത കണ്ടു; ആ ശൂന്യത്തിൽ സ്ഥാനം ഒരുക്കിയപ്പോൾ, അവയെല്ലാം അടുത്ത് നിന്ന് അങ്ങനെ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതിനെയും വ്യത്യസ്തമായ ആയുധം കൊണ്ട് എള്ള് പയറ്റംപോലെ വെട്ടി; അതും വെട്ടിയപ്പോൾ, അതിനേക്കാൾ പത്തിരട്ടി ചെറുതായ മറ്റൊന്ന് കണ്ടു. ആ രൂപം വെട്ടിയപ്പോൾ, മറ്റൊന്നും കണ്ടു; അതുപോലെ തന്നെ, ചെറുതും വെളുപ്പും സൗമ്യവുമായ മറ്റൊന്നും ഉണ്ടാക്കി. ഇങ്ങനെ ചെയ്ത ശേഷം, ആ പ്രഭു വീണ്ടും ആകാശത്തിൽ തന്റെ തന്നെ ശരീരം—പിതാവായി—കണ്ടു, രാജാവേ. അതിന്റെ രൂപം പൊടിപോലെയായിരുന്നു, എല്ലാ ജീവികളിലും ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയാത്തത്; അതിനെ തുല്യമായി കണ്ടപ്പോൾ, ഇരുവരും പരമാനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞു, അവരുടെ ദുഃഖം അകന്നു. അങ്ങനെയാണ് സ്വര എന്ന പേരിലുള്ള, മഹത്വമുള്ള തപസ്സുകാരൻ; അവന്റെ രൂപം 'പ്രകാശിതം' എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു, വലിയ തല 'അപ്രകാശിതം' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിൽ നിന്നാണ്, രാജാവേ, സൃഷ്ടി ഉണ്ടായത്; ലയത്തിൽ ഇതുമാത്രമാണ്. ഇതാണ് ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ കഥ. ആരെങ്കിലും ഇതിന്റെ സത്യസന്ധമായ അറിവ് നേടുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ കർമ്മത്തിൽ ഭക്തനാകുന്നു. അപ്പോൾ ഭദ്രാശ്വൻ ചോദിച്ചു: ദ്വിജന്മാരേ, ജ്ഞാനോദയം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആരെ ആരാധിക്കണം? എങ്ങനെ ആരാധിക്കണം? ദയവായി ഇത് പറയണം. അഗസ്ത്യൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവേ, സർവ്വദേവന്മാരും ആരാധിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്ന പ്രഭുവാണ്. അവനെ ആരാധിക്കേണ്ടതാണു. അവൻ അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന മാർഗം ഞാൻ പറയാം. ദേവന്മാരുടെയും, ഋഷിമാരുടെയും, മനുഷ്യരുടെയും പരമ രഹസ്യം നാരായണനാണ്, പരമേശ്വരൻ. അവനെ നമസ്കരിക്കുന്നവർ ഒരിക്കലും ഇടരിലാകുന്നില്ല. രാജാവേ, പുരാതനകാലത്ത് മഹാത്മാവായ നാരായണനു പ്രീതികരമായ ഒരു വ്രതം നാരദൻ അപ്സരസുകൾക്കും വിവരിച്ചതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരു കാലത്ത്, ഒരു യുഗത്തിൽ, നാരദൻ മാനസസരസ്സിൽ സ്നാനാർത്ഥം പോയി; അവിടെ മുഴുവൻ അപ്സരസുകളെയും കണ്ടു. ആ കളിക്കാരിയായ സ്ത്രീകൾ അവനെ കണ്ടപ്പോൾ—മുടിയിൽ ജടാമുടി, ശരീരത്തിൽ അസ്ഥിയും ത്വക്കുമാത്രം, കൈയിൽ ദണ്ഡവും കുടയും കപാലവും—അവരെല്ലാം ബ്രഹ്മപുത്രനായി തപസ്സിൽ ലീനനായ, തർക്കത്തിൽ ആസ്വാദനം കാണിക്കുന്ന, ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും പ്രാപ്തനാകുന്ന നാരദനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, അവനെ ചേർന്ന് ചോദിച്ചു. അപ്സരസുകൾ പറഞ്ഞു: 'മഹാനുഭാവനായ ബ്രഹ്മപുത്രാ, ഞങ്ങൾ ഭർത്താവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നാരായണൻ എങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ ഭർത്താവാകാം എന്ന് ദയവായി പറയൂ.' നാരദൻ പറഞ്ഞു: 'വിശ്വാസപൂർവ്വം ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യം എല്ലായിടത്തും മംഗളകരമാണ്; എന്നാൽ നിങ്ങൾ അഹങ്കാരവും യൗവനദർപ്പവും കൊണ്ട് അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല.' എങ്കിലും, ദേവദേവനായ വിഷ്ണുവിന്റെ പേരിൽ നിങ്ങൾ പറയുന്ന ഏതൊരു നാമവും കൊണ്ടു തന്നെ അവൻ ഭർത്താവാകട്ടെ; ഹരിയെ അങ്ങനെ ആക്കാം. അവന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാൽ മാത്രം മതിയാകും, സംശയമില്ലാതെ എല്ലാം ലഭിക്കും. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളെ ഹരിയെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന വ്രതം പറയുന്നു. അതിന്റെ വഴി പറയാം. നാരദൻ പറഞ്ഞു: 'വസന്തകാലത്ത്, ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസത്തിൽ, നിർദ്ദേശിച്ച വിധിയിൽ ഉപവാസം പാലിച്ച്, രാത്രിയിൽ ഹരിയെ ആരാധിക്കണം.' വിവിധ അലങ്കാരങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു ശയനം ഒരുക്കി, അതിൽ വെള്ളി കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഹരിയും ലക്ഷ്മിയും പ്രതിഷ്ഠിക്കണം. അതിന് മുകളിൽ പുഷ്പങ്ങളാൽ ഒരു മണ്ടപം നിർമ്മിച്ച്, അവിടെ നൃത്തവും സംഗീതവാദ്യങ്ങളുമോടെ ജാഗരണം നടത്തണം. ശിരസ്സിൽ 'മനസ്സിൽ ജനിച്ചവനായി', അരയിൽ 'അനംഗനായി', ഭുജങ്ങളുടെ അടിയിൽ 'കാമനായി', വയറ്റിൽ 'ശാസ്ത്രങ്ങൾക്കായി' എന്നിങ്ങനെ അർപ്പണം ചെയ്യണം...