വരാഹപുരാണമ്

ഒരു രാജാവിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ ഭൂമി, ജലം, അഗ്നി, മനോഹരമായ തണുത്ത കാറ്റ് എന്നിവയും, ശുദ്ധമായ ആകാശവും, ഓരോന്നിനും തങ്ങളുടെ സ്വഭാവഗുണങ്ങൾ ഉള്ള അഞ്ച് ഭാവങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവയിൽ ഒരൊറ്റത് മാത്രം, ദീർഘകാലം അവയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി, അവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നിലനിന്നു. ആ പശുപാലകൻ അതിനെ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ ചെയ്തു, രാജാവേ. യുദ്ധത്തിൽ രാജാവിന്റെ വേഗവും രൂപവും കണ്ടു, മൂന്ന് വർണങ്ങളുള്ള ഒരാൾ രാജാവിനോട് സംസാരിച്ചു: “ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മകനാണ്, മഹാരാജാവേ. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നു പറയൂ. ബന്ധം ആഗ്രഹിച്ച് ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ ലക്ഷ്യമാക്കി. ഞങ്ങൾ എല്ലാം പരാജയപ്പെട്ടാലും ഞങ്ങൾ ഈ ശരീരങ്ങളിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു, രാജാവേ. നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരിൽ ഒരാൾ മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു; എല്ലാവരും പോയാൽ അവനിൽ നിലനിൽപ്പുണ്ട്.” അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ രാജാവ് ആ പുരുഷനോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: “നീ എന്റെ പുത്രനാകണം, ഉത്തമനായവനേ, മറ്റുള്ളവരുടെയും പുത്രനാകണം. ഞാൻ എപ്പോഴും മനുഷ്യരുടെ ആസ്വാദനങ്ങളിൽ അകപ്പെടുന്നവനല്ല.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രാജാവ് അവനെ തന്റെ പുത്രനാക്കി. അവരാൽ മോചിതനായവൻ അവരോടൊപ്പം വിശ്രമിച്ചു. അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: ആ മൂന്നു വർണങ്ങളുള്ളവൻ രാജാവിനാൽ മോചിതനായി സ്വതന്ത്രനായി, അഹം എന്ന പേരിൽ ഒരു പുത്രനെ സൃഷ്ടിച്ചു. ആ അഹത്തിനും ഒരു പുത്രി ഉണ്ടായിരിന്നു; അവൾ ജ്ഞാനത്തിന്റെ രൂപമായിരുന്നു. അവൾ മനോഹ്വ എന്ന പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു, ജ്ഞാനം നൽകുന്നവൻ. മനോഹ്വയ്ക്കും എല്ലാ രൂപങ്ങളിലുമുള്ള അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി; അവരുടേതായ പുത്രന്മാരെ അക്ഷ എന്നാണു വിളിച്ചു. അവർ മുമ്പ് കള്ളന്മാരായിരുന്നു, പിന്നീടു രാജാവാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ടു. അവരൊക്കെയും രൂപരഹിതരായി മനോഹരമായ ഒരു വാസസ്ഥലം ഉണ്ടാക്കി. ആ നഗരത്തിനു ഒമ്പതു വാതിലുകളും, ഒരു തൂണും, നാലു ചത്വരങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയിരം നദികൾക്കിടയിൽ അവിടം പണിതിരുന്നു, ജലസൗകര്യങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും ലഭ്യമായിരുന്നു. ആ ഒമ്പതുപേരും ഐക്യമായി ആ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അപ്പോൾ, ഒരു ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ, ഒരു രാജാവും പശുപാലകനുമായി രൂപംകൊണ്ട ഒരാൾ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവൻ ആ നഗരത്തിൽ പാർത്തി, മഹാരാജാവും പശുപാലകനുമായിരുന്നു. അവിടെ വേദങ്ങൾ ഓർത്തു, വേദപാരായണികളുടെ വാക്കുകൾ സൂചിപ്പിച്ചു. രാജാവ് എല്ലാ വ്രതങ്ങളും, അനുഷ്ഠാനങ്ങളും, യാഗങ്ങളും ചെയ്തു—അവ ശാശ്വതവും ആത്മാവിന്റെ സ്വഭാവത്തോടും ബന്ധപ്പെട്ടവയുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ, ആ രാജാവ്, കർമ്മങ്ങൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച് ക്ഷീണിച്ചു, സർവ്വജ്ഞനായവൻ യോഗനിദ്രയിൽ പ്രവേശിച്ച് ഒരു പുത്രനെ സൃഷ്ടിച്ചു. ആ പുത്രന് നാല് മുഖങ്ങളുമാണ്, നാല് കൈകളും, നാല് വേദങ്ങളും, നാല് ചത്വരങ്ങളും. അവനിൽനിന്ന്, പശുക്കളെ തുടങ്ങി എല്ലാ ജന്തുക്കളും രാജാവിന്റെ ആജ്ഞയിൽ നിലനിന്നു. ആ സമുദ്രത്തിലും കാടിലും പുല്ലിനിടയിലും രാജാവു തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു; ആനകളിലും മറ്റുള്ളവരിലും സമമായിത്തന്നെ, ഹോമങ്ങൾ അനുവദിച്ചവനായി അദ്ദേഹം നിലകൊണ്ടു. ഭദ്രാശ്വൻ അഗസ്ത്യനോട് ചോദിച്ചു: “ബ്രഹ്മനേ, നിങ്ങൾ എന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറഞ്ഞ കഥ ആരുടേതാണ്? ആരാണ് അതിന്റെ മഹത്വം സൃഷ്ടിച്ചത്?” അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: “ഈ അത്ഭുതമായ കഥ എല്ലാവർക്കും ബാധകമാണ്; നിന്റെ ശരീരത്തിലും, എന്റേത്തും, എല്ലാ ജീവികളിലും ഇത് നിലനിൽക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും അതിന്റെ ഉത്ഭവം അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ, സ്വയം പരമോപായം അന്വേഷിക്കണം. ആ പശുപാലകനിൽ നിന്നാണ് നാലുകാലികൾ ജനിച്ചത്, അവരിൽ നിന്നാണ് നാലുമുഖനും ഉദിച്ചത്. അദ്ദേഹം തന്നെയാണ് ആ കഥയുടെ ഗുരുവും പ്രേരകനും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രന് സ്വര എന്ന പേരുണ്ട്, ഏഴാമത്തെ രൂപമായി ഓർക്കപ്പെടുന്നു. നാലു പുരുഷാർത്ഥങ്ങൾക്കായുള്ള മാർഗങ്ങൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, അതിൽ ആർജ്ജവം ആസ്വദിക്കുന്നവർ അതിനെ ആരാധിച്ചു, പ്രാപിച്ചു. ആ നാലിൽ ഒന്നാമൻ നാലു കൊമ്പുകളിലും ഉറപ്പുള്ള കാളയാണ്; രണ്ടാമൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പഥം അനുസരിക്കുന്നു; മൂന്നാമനും അങ്ങനെ തന്നെ; നാലാമൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ പുത്രനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നു. ഏഴാമത്തെ രൂപത്തിന്റെ പ്രവർത്തികൾ ആദ്യം കേട്ടു, രണ്ടാമത്തേത് ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു. പിന്നീട്, ദാസ്യാദികളുടെ പരിപാലനം, മൂന്നുപേരിൽ കാളയുടെ കയറ്റം, കാട്ടിൽ വാസം എന്നിവ നിർദ്ദേശിച്ചു, കാള ആത്മാവിൽ ഉറപ്പുള്ളപ്പോൾ. മറ്റൊരാൾ, “ഞാനാണ്” എന്ന് നാലു രൂപത്തിലും, ഏകത്തിലും, ദ്വയത്തിലും പറയുന്നു; അവനിൽ നിന്നുള്ള സന്തതികൾ വ്യത്യാസങ്ങളാലും വിഭജനം കൊണ്ടും ജനിച്ചു. നിത്യവും അനിത്യവുമായ രൂപങ്ങൾ മുമ്പ് കണ്ടു, നാലുമുഖൻ ചിന്തിച്ചു: “എങ്ങനെ ഞാൻ എന്റെ പിതാവിനെ കാണാം?” എന്റെ പിതാവിന്റെ മഹാത്മാവായ ഗുണങ്ങൾ, സ്വരയുടെ ചില സന്തതികളിൽ ഇപ്പോൾ കാണുന്നില്ല. പുത്രന്റെ പുത്രനെ 'മുത്തച്ഛൻ' എന്ന് വിളിക്കും; ഇതാണ് സങ്കേതം. ഒരുദിവസം ഈ ബന്ധം ഉണ്ടായിരിക്കും; നീയും നിന്റെ പിതാവിനെ കാണണം. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ, എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ആലോചിച്ചു. അവൻ ആലോചിക്കുമ്പോൾ പിതൃ ആയുധം അവന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷമായി; അതുപയോഗിച്ച്, കോപത്തോടെ സമീപമുള്ള സാരഭാവം മറച്ചു. ഉടൻ തന്നെ, അവൻ പിടികൂടാൻ എളുപ്പമല്ലാത്ത, നാലുമുഖമുള്ള, തേങ്ങയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള ഒരു തല കണ്ടു. അതിനെ പ്രധാന തത്ത്വം പത്ത് മടക്കം പൊതിഞ്ഞിരിന്നു; നാലു വശമുള്ള ആയുധംകൊണ്ട് അതിനെ എള്ളു പാടംപോലെ വിച്ഛേദിച്ചു. എള്ളുപോലെ അവയെ വിച്ഛേദിച്ചപ്പോൾ, വേരിൽ ഒന്നുമില്ലാതായി; എന്നാലും “ഞാനാണ് ഞാൻ” എന്ന് പറയുന്ന ഒരു ജീവി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, അവനും അതിനെ വിച്ഛേദിച്ചു. അതിനെ വിച്ഛേദിച്ചപ്പോൾ, അതിന്റെ ഭാഗത്ത് മറ്റൊരു ചെറുതായ ജീവി “ഞാനാണ് പഞ്ചഭൂതങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം” എന്ന് പറഞ്ഞു. അതിനെയും വിച്ഛേദിച്ചു, അവൻ പഞ്ചഭൂതങ്ങളിൽ ശൂന്യത കണ്ടു; ആകാശം ഉണ്ടാക്കി, അവരൊക്കെയും അടുത്ത് നിന്നു സംസാരിച്ചു. അതിനെയും അകപ്പെട്ട ആയുധംകൊണ്ട് എള്ളുപോലെ വിച്ഛേദിച്ചു; അതിനെ വിച്ഛേദിച്ചപ്പോൾ, അതിനേക്കാൾ പത്ത് ഭാഗം ചെറുതായ മറ്റൊരാൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ രൂപം വിച്ഛേദിച്ചപ്പോൾ, മറ്റൊരാളെ കണ്ടു; അങ്ങനെ, അതിനെ ചെറുതും വെളുപ്പും സുമധുരവുമായവനാക്കി.