വരാഹപുരാണമ്

ഭദ്രാശ്വന്റെ രാജസഭയിൽ രാജാവിന്റെ പത്നി അതീവ സൗന്ദര്യവും തേജസ്സും കൊണ്ട് അഭിവന്ദ്യയായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു. അവളെ കണ്ടപ്പോൾ, ഭയത്താൽ മറ്റു സഹപത്നികൾ അവളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി നല്ല പ്രവർത്തികൾ ചെയ്തു. രാജാവ് അവളുടെ ആനന്ദഭരിതമായ മുഖം മാത്രം നോക്കി നിന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കെ, അഗസ്ത്യ മഹർഷി അവളെക്കണ്ട് അതീവ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: “അത്യുത്തമം, അത്യുത്തമം, ഭവാൻ സർവ്വലോകനാഥനല്ലേ!” രണ്ടാം ദിവസവും അഗസ്ത്യൻ രാജ്ഞിയെ കണ്ടു. അവളുടെ തേജസ്സിൽ വിസ്മയപ്പെട്ടു: “ആഹാ, ഒരു പിടി, ഒരു പിടി—ഇവിടത്തെ സകലചരാചരങ്ങളും ഇതിലൊന്നാണ്!” അഗസ്ത്യൻ വീണ്ടും പ്രസാദിച്ചു. മൂന്നാം ദിവസം അവളെ വീണ്ടും കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു: “അജ്ഞർക്ക് ഗോവിന്ദനെ അറിയാംവന്നില്ല; പരമേശ്വരനായ അവൻ പ്രസാദിച്ചു ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് രാജ്ഞിക്ക് ഈ ഫലം നൽകിയിരിക്കുന്നു.” നാലാം ദിവസം അഗസ്ത്യൻ കൈകൾ ഉയർത്തി ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു: “അത്യുത്തമം, അത്യുത്തമം, ലോകനാഥാ! സ്ത്രീകളും ശൂദ്രന്മാരും—അത്യുത്തമം! ദ്വിജന്മാരും രാജാക്കളും—അത്യുത്തമം, അത്യുത്തമം! വൈശ്യന്മാരും—അതുപോലെയും!” പിന്നെ അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: “ഭദ്രാശ്വാ, അത്യുത്തമൻ നീയാണ്! അഗസ്ത്യാ, അത്യുത്തമൻ നീയും! പ്രഹ്ലാദൻ അത്യുത്തമൻ! മഹാവ്രതധാരി ധ്രുവൻ അത്യുത്തമൻ!” അഗസ്ത്യൻ രാജാവിന്റെ സാന്നിധിയിൽ ഉയിർച്ചുകൊണ്ട് നൃത്തം ചെയ്തു. അങ്ങനെ അഗസ്ത്യൻ ഈ അവസ്ഥയിൽ ആനന്ദത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് കണ്ട രാജാവും രാജ്ഞിയും ചേർന്ന് ചോദിച്ചു: “ബ്രാഹ്മണാ, ഇങ്ങനെ നിങ്ങൾക്ക് ആനന്ദം നൽകുന്ന കാര്യം എന്താണ്?” അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: “അയ്യോ, നീ ഒരു മൂഢ രാജാവാണ്! നിന്റെ അനുചിതരും, പുരോഹിതന്മാരും, എന്റെ ചിന്ത മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല!” അപ്പോൾ രാജാവ് കയ്യു ചേർത്ത് പറഞ്ഞു: “ബ്രാഹ്മണാ, നിങ്ങൾ ഉന്നയിച്ച ചോദ്യം ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല. ദയവായി ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ പറഞ്ഞുതരേണമേ.” അഗസ്ത്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “നിന്റെ ഈ രാജ്ഞി മുൻകാലത്ത് വൈദിശാ നഗരത്തിലെ ഒരു വൈശ്യന്റെ ദാസിയായിരുന്നുവു. നീ അവളുടെ ഭർത്താവ്; ശൂദ്രൻ ആയിരുന്നവൻ വൈശ്യന്റെ സേവകനായിരുന്നു.” അഗസ്ത്യൻ തുടർന്നു പറഞ്ഞു: “ആ വൈശ്യൻ, ആശ്വയുജ മാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിൽ, നിര്യാതനായി വിഷ്ണുമന്ദിരത്തിലേക്ക് പോയി, ഹരിയെ പൂക്കളും ധൂപവും മുതലായവകൊണ്ട് ആരാധിച്ചു. ആരാധന കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയപ്പോൾ, നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും അവിടെ ഇരുന്നു, പ്രകാശത്തിനായി രണ്ട് വിളക്കുകൾ കത്തിച്ചു. വൈശ്യൻ പോയതിനു ശേഷം നിങ്ങൾ ഇരുവരും അവിടെ വിളക്കുകൾ കത്തിച്ച് ഒരു രാത്രി മുഴുവൻ കാത്തിരുന്നു. പിന്നെ കാലക്രമേണ ഇരുവരും മരണപ്പെട്ടു. ആ പുണ്യഫലത്താൽ നിങ്ങൾ പ്രിയവ്രതന്റെ വീട്ടിൽ ജനിച്ചു.” “നിന്റെ ഭാര്യ മുൻകാലത്ത് വൈശ്യന്റെ ദാസിയായിരുന്നു; മറ്റൊരാളുടെ വിളക്ക് ഹരിയുടെ ഭവനത്തിൽ കത്തിച്ചിരുന്നതു പോലും മഹാപുണ്യമാണ്. ആരെങ്കിലും തന്റെ സ്വന്തം സമ്പത്ത് ഉപയോഗിച്ച് വിഷ്ണുമുന്‍പിൽ വിളക്ക് കത്തിച്ചാൽ, അതിന്റെ ഫലം അളക്കാൻ കഴിയില്ല. അതിനാലാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്—‘അത്യുത്തമം, ഹരീയേ, അത്യുത്തമം!’” “കൃതയുഗത്തിൽ, ഒരു വർഷം ഭക്തിപൂർവ്വം ഹരിയെ ആരാധിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം, ത്രേതായുഗത്തിൽ പകുതിവർഷം കൊണ്ട് ലഭിക്കും. ദ്വാപരയുഗത്തിൽ മൂന്നു മാസം ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ ഫലം ലഭിക്കും. കലിയുഗത്തിൽ ‘നാരായണായ നമഃ’ എന്നോരു വാക്ക് മതി. അതിനാലാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്—ലോകം മുഴുവൻ വിഷ്ണുവിന് ഒരു പിടിയത്രയാണ് ഭക്തിയാൽ.” “മറ്റൊരാളുടെ വിളക്കിന്റെ മഹത്വത്താൽ ദേവന്മാർക്കുമുമ്പിൽ ഇങ്ങനെ ഫലം ലഭിക്കുന്നു. രാജാവേ, നിങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച ഫലം ഇതാണ്. ഹരിക്ക് വിളക്ക് അർപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഫലം അജ്ഞർക്ക് അറിയില്ല.” “അങ്ങനെ, ദ്വിജന്മാരും രാജാക്കന്മാരും വിവിധ യാഗങ്ങളാൽ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, അവർ പുണ്യശാലികൾ എന്നു ഓർക്കപ്പെടുന്നു. ഭൂമിയിൽ മറ്റാരും ഇല്ല, അതിനാൽ അഗസ്ത്യനെ ഞാൻ തന്നെയെന്ന് സന്തോഷത്തോടെ പ്രശംസിച്ചു.” “ഭാഗ്യവതിയായ സ്ത്രീയും, ഭർത്താവിനെ ഹരിയെ ഓർത്ത് ഭക്തിപൂർവ്വം സേവിക്കുന്ന ശൂദ്രനും അത്യധികം ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്. ദ്വിജന്മാരെ സേവിക്കാൻ സന്തോഷംകൊണ്ടുള്ള സ്ത്രീയും ശൂദ്രനും ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്; അവരുടെ അനുമതിയോടെ ഹരിഭക്തി സ്ത്രീക്കും ശൂദ്രനും ഉത്തമമാണ്.” “അസുരഭാവം സ്വീകരിച്ചിട്ടും, പ്രഹ്ലാദൻ പരമപുരുഷനല്ലാതെ മറ്റാരെയും അംഗീകരിച്ചില്ല; അതിനാലാണ് അവൻ മഹാത്മാവെന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. പ്രജാപതികളുടെ വംശത്തിൽ ജനിച്ച ധ്രുവൻ ബാല്യത്തിൽ കാടിൽ പോയി വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിച്ചു, അത്യുത്തമ സ്ഥാനം നേടി; അതിനാലാണ് അവൻ മഹാത്മാവെന്ന് ഞാൻ വിളിച്ചത്.” അഗസ്ത്യൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതുകേട്ട്, അൽപവിദ്യയുള്ള രാജാവ് മഹർഷിയെ വീണ്ടും ചോദ്യം ചെയ്തു. അഗസ്ത്യൻ കാർത്തിക മാസത്തിൽ പുഷ്കരത്തിലേക്ക് യാത്രയായി. അഗസ്ത്യൻ പോയതിനു ശേഷം ഭദ്രാശ്വന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് അഗസ്ത്യൻ മുന്നേറി. രാജാവ് അഗസ്ത്യനോടു ചോദിച്ചു: “ആശ്വയുജ മാസത്തിലെ ദ്വാദശി വ്രതം നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ആചരിച്ചു; ഇപ്പോൾ കാർത്തിക മാസത്തിൽ ചെയ്യേണ്ട വ്രതഫലത്തെക്കുറിച്ച് പറയൂ.” അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: “മഹാബാഹുവായ രാജാവേ, കാർത്തിക മാസത്തിലെ ദ്വാദശി വ്രതം എങ്ങനെ ആചരിക്കണം, അതിനാൽ എന്ത് ഫലം ലഭിക്കും എന്നതെല്ലാം കേൾക്കൂ.” “മുന്‍ നിർണ്ണയിച്ച വ്രതസങ്കല്പത്തോടെ സ്നാനം ചെയ്യണം; പാപരഹിതനായ നാരായണനെ സർവവ്യാപിയായ ദൈവമായ് ആരാധിക്കണം. ആയിരം തലകളുള്ള ഭഗവാനെ നമസ്കരിച്ച് തല ആരാധിക്കണം; പുരുഷനായി ഭുജങ്ങൾ; സർവ്വരൂപിയായി കഴുത്ത്; ജ്ഞാനായുധധാരിയായ ദൈവത്തിന് ആയുധങ്ങൾ; ശ്രീവത്സമുദ്രത്തിൽ വക്ഷസ്ഥലം.” “ജഗത്തിനെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന ദൈവത്തിന് കുട; ദിവ്യരൂപത്തിന് കടി; ആയിരം കാലുള്ള ദൈവത്തിന് കാലുകൾ ആരാധിക്കണം. അങ്ങനെ ക്രമമായി ദേവാദിദേവനേ ആരാധിച്ചശേഷം, ‘ദാമോദരായ നമഃ’ എന്നു പറകയും ഹരിയുടെ ശരീരമാകെ ആരാധിക്കയും വേണം.” “ഈ വിധത്തിൽ ആരാധന നടത്തി, നാലു കലശങ്ങൾ മുത്തുകളും വെളുത്ത ചന്ദനവും അർപ്പിച്ച് ഭഗവാന്റെ മുന്നിൽ വയ്ക്കണം.” ഇങ്ങനെ അഗസ്ത്യൻ ഉപദേശിച്ചു. രാജാവ് അഗസ്ത്യന്റെ ഉപദേശം അനുസരിച്ച് പത്നിയോടൊപ്പം ദ്വാദശി വ്രതം ആചരിച്ചു. ജീവിതത്തിലും രാജാവും രാജ്ഞിയും ആഗ്രഹിച്ച സകലവും നേടി; പുത്രന്മാരും മക്കളുമുണ്ടായി, മഹാസന്തോഷത്തോടുകൂടി ജീവിതം അനുഭവിച്ചു. കാർത്തിക മാസത്തിൽ അഗസ്ത്യൻ പുഷ്കരത്തിലേക്ക് പോയി, പിന്നീട് ഭദ്രാശ്വന്റെ ഭവനത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി. രാജാവ്, മഹർഷിയെ സ്വീകരിച്ച് ആദരപൂർവ്വം സ്നാനജലം, ആസനം എന്നിവ നൽകി, സന്തോഷത്തോടെ വ്രതഫലത്തെക്കുറിച്ച് വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അഗസ്ത്യൻ വീണ്ടും കാർത്തിക ദ്വാദശി വ്രതത്തിന്റെ മഹത്വവും ആചരണവും വിശദീകരിച്ചു.