രാജാവ് ഭക്തിപൂര്വം ചോദിച്ചു: “നാനാവിധ യാഗങ്ങളാലും ഹവികളാലും യജ്ഞേശ്വരനെ ആരാധിക്കാനുള്ള യോഗ്യത എന്നെ പ്രാപിക്കണമേ.” അതിനുശേഷം നരന് പറഞ്ഞു: “ലോകങ്ങളുടെ നായകനായ ശ്രീമഹാവിഷ്ണു തന്നെ എന്റെ കൂടെ ബദരിയില് തപം ചെയ്യട്ടെ, ലോകക്ഷേമത്തിനായി.” നരന് തുടര്ന്നു വിശദീകരിച്ചു: “ഈ മഹാനായ ഭഗവാന് ആദ്യം മീനമായ് അവതരിച്ചുവെന്നു, പിന്നെ ആമയായും, പിന്വശം വരാഹമായും, പിന്നീട് നരസിംഹനായി പ്രത്യക്ഷനായും, പിന്നീട് വാമനനായി, വീണ്ടും ജമദഗ്നിയുടെ വീരപുത്രനായും, പിന്നെ ദശരഥന്റെ പുത്രനായും, പിന്നീട് വസുദേവനായും അവതരിച്ചുവെന്നാണ്. ബുദ്ധനായി ജനിച്ചു, ജനങ്ങളെ മോഹിപ്പിച്ചു; പിന്നീട് ശത്രുക്കളെയും മോഷ്ടാക്കളെയും വിദേശികളെയും നശിപ്പിച്ച് ഭൂമിയെ യഥാസ്ഥിതിയിലാക്കി, ഈ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ ഹരിയാണ്.” “സര്വ്വജ്ഞതയാഗ്രഹിക്കുന്നവര് മീനാവതാരത്തില് ഹരിയെ ആരാധിക്കുന്നു; തന്റെ വംശം ഉയരേണ്ടവന് ആമാവതാരത്തില് ഉപാസിക്കുന്നു. ജന്മസാഗരത്തില് കടന്നുവരുന്ന വരാഹാവതാരം പാപഭയത്താല് ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു. മോഹം നീക്കാനും, സമ്പത്ത് ലഭിക്കാനുമാണ് വാമനനെ ആരാധിക്കുന്നത്. ക്രൂരശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കാനായി ദശരഥപുത്രനെ ജ്ഞാനികള് ഉപാസിക്കുന്നു. പുത്രാഗ്രഹിക്കുന്നവന് ബാലരാമകൃഷ്ണന്മാരെ ആരാധിക്കണം; രൂപം ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ബുദ്ധനെ, ശത്രുനാശത്തിനായി കല്കിയെയും ആരാധിക്കണം.” ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞ് ആ പുരുഷന് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: അവന് ദ്വാദശിവ്രതം അനുഷ്ഠിച്ച് ചക്രവര്ത്തിയായി. അവന്റെ പേരില് ബദരി വിശാല എന്ന പേരില് പ്രശസ്തമായി. ഈ ജന്മത്തില് തന്നെ ആ രാജാവ് രാജ്യം ഭരിച്ച്, പിന്നീട് വനപ്രസ്ഥമായി; വിവിധ യാഗങ്ങള് ചെയ്തശേഷം പരമമോക്ഷം പ്രാപിച്ചു. പിന്നീട് ദുര്വാസമുനി പറഞ്ഞു: “ആശ്വയുജമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയില് ശാശ്വതനായ പദ്മനാഭനെ ഭക്ത്യാ ആരാധിക്കണം. പാദങ്ങള് പദ്മനാഭനു സമര്പ്പിക്കണം; നടം പദ്മയോനിക്ക്; ഉദരം സര്വദേവന്; വക്ഷസ് പുഷ്കരാക്ഷനു; കൈകള് അവ്യയന്; ആയുധങ്ങള് മുന്പുപോലെ തന്നെ. പ്രഭാവന്റെ തല ആരാധിക്കണം; മുമ്പുപോലെ തന്നെ ഒരു കലശം മുന്വശത്ത് വെച്ച്, അതില് സ്വര്ണ്ണപദ്മനാഭപ്രതിഷ്ഠ നടത്തണം. സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളാലും പുഷ്പങ്ങളാലും ക്രമത്തില് ആ ദേവനെ പూజിക്കണം; പ്രഭാതത്തില് ഒരു ബ്രാഹ്മണന് സമര്പ്പിക്കണം. ഇതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഫലത്തെക്കുറിച്ച് കേള്ക്കൂ.” കൃതയുഗത്തില് ഭദ്രാശ്വ എന്ന ശക്തനായ രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; അവനു പേരില് ഭദ്രാശ്വഭൂമി പ്രശസ്തമായിരുന്നു. ഒരിക്കല് അഗസ്ത്യമഹര്ഷി അവന്റെ വീട്ടില് വന്നു, “ഏഴു രാത്രികള് ഇവിടെ താമസിക്കും” എന്നു പറഞ്ഞു. രാജാവ് വിനയത്തോടെ ക്ഷണിച്ചു; അവന്റെ ഭാര്യ കാന്തിമതി അത്യന്തം സുന്ദരിയും തേജസ്സും നിറഞ്ഞവളായിരുന്നു. പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെയുള്ള കാന്തിയുണ്ടായിരുന്നു അവള്ക്ക്; അഞ്ചുനൂറ് സഹപത്നിമാര് വ്രതനിഷ്ഠയോടെ സേവനത്തില് ഏര്പ്പെട്ടിരുന്നതിനാല് അവളുടെ മഹാഭാഗ്യത്തില് ഭയപ്പെട്ടും ആശ്ചര്യപ്പെട്ടും അവര് ദൈനംദിന സേവനങ്ങള് ചെയ്തു. രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ അവളുടെ മുഖം മാത്രം നോക്കി നിന്നു. കാന്തിമതിയെക്കണ്ട് അഗസ്ത്യന് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: “അത്യുത്തമം, അത്യുത്തമം, ഭഗവന്!” രണ്ടാം ദിവസവും അവളെ കണ്ട അഗസ്ത്യന് പറഞ്ഞു: “ഇതൊക്കെയാണോ, ഇതൊരു പിടി മാത്രം! ഈ സഞ്ചരിക്കുന്ന, അചഞ്ചലമായ ലോകം എല്ലാം ഇതിലാണല്ലോ!” മൂന്നാം ദിവസം വീണ്ടും അവളെ കണ്ട അഗസ്ത്യന് പറഞ്ഞു: “അജ്ഞര് ഗോപാലനായി ഭഗവാനെ അറിയുന്നില്ല; ഭഗവാന് പ്രസന്നനായി ഈ ഫലം അവളെക്കൊണ്ട് ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് തന്നു.” നാലാം ദിവസം കൈകള് ഉയര്ത്തി അഗസ്ത്യന് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: “അത്യുത്തമം, ഭഗവന്! സ്ത്രീകളും ശൂദ്രരും അത്യുത്തമം! ദ്വിജന്മാര്, രാജാക്കന്മാര് അത്യുത്തമം! വൈശ്യരും അത്യുത്തമം!” പിന്നീട് അഗസ്ത്യന് നൃത്തം ചെയ്തു: “ഭദ്രാശ്വാ, നീ അത്യുത്തമന്! അഗസ്ത്യാ, നീ അത്യുത്തമന്! പ്രഹ്ലാദനും, മഹാവ്രതധാരിയായ ധ്രുവനും അത്യുത്തമന്മാര്!” രാജാവും രാജ്ഞിയും ഈ അതിശയാവസ്ഥയില് അഗസ്ത്യനോട് ചോദിച്ചു: “ഭഗവന്, ഇങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യാന് കാരണമെന്താണ്?” അഗസ്ത്യന് പറഞ്ഞു: “അയ്യോ, നീ അജ്ഞനായ രാജാവാണ്! നിന്റെ അനുയായികളും അജ്ഞന്മാരാണ്! എന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത പുരോഹിതരും അജ്ഞന്മാരാണ്!” രാജാവ് കയ്യൊപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഭഗവന്, ഞങ്ങള് അറിയുന്നില്ല; ദയവായി വിശദീകരിക്കണമേ.” അഗസ്ത്യന് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ ഈ ഭാര്യ മുന്പ് വൈശ്യന്റെ ദാസിയായിരുന്നുവോ വൈദിശ നഗരത്തില്. നീ അവളുടെ ഭര്ത്താവായിരുന്നു; ശൂദ്രനായ മറ്റൊരാള് സേവകനായിരുന്നു. ആ വൈശ്യന് ആശ്വയുജമാസത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയില് വിശുദ്ധത പാലിച്ച് വിഷ്ണുമന്ദിരത്തില് പോയി ഹരിയെ പുഷ്പാദികളാല് ആരാധിച്ചു. ആരാധന കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി; നിങ്ങള് ദമ്പതികളും അന്ന് അകത്ത് ഇരുവിളക്കു തെളിച്ചു കാവലായി നിന്നു. വൈശ്യന് പോയശേഷം നിങ്ങള് ഇരുവരും ആ വിളക്കുകള് കത്തിച്ചു രാത്രി മുഴുവന് അവിടെ നിന്നു. പിന്നീട് മരിച്ചുവീണു. അതിന്റെ ഫലമായി പ്രിയവ്രതന്റെ വീട്ടില് ജനിച്ചു.” “ഈ ഭാര്യ മുന്പ് വൈശ്യന്റെ ദാസിയായിരുന്നുവെന്നതുപോലെ, ഹരിമന്ദിരത്തില് മറ്റൊരാളുടെ വിളക്ക് കത്തിച്ചാലും അതിന് അളക്കാനാകാത്ത മഹത്വമുണ്ട്. അതിനാലാണ് ഞാന് ‘അത്യുത്തമം, ഹരിയേ!’ എന്നു പറഞ്ഞത്.” “കൃതയുഗത്തില് ഒരു വര്ഷം ഭക്തിയോടെ ഹരിയെ ആരാധിച്ചാല്, ത്രേതായുഗത്തില് അരവര്ഷത്തിലും ഫലം ലഭിക്കും. ദ്വാപരയുഗത്തില് മൂന്നു മാസം ആരാധിച്ചാല് ഫലം ലഭിക്കും. കലിയുഗത്തില് ‘നാരായണായ നമഃ’ എന്നു പറഞ്ഞാല് മതിയാകും. അതിനാല് തന്നെ, വിശ്ണുവിന് ഭക്തിയുള്ളവനായി ലോകം മുഴുവന് പിടിയിലാണെന്നു ഞാന് പറഞ്ഞു.” “മറ്റൊരാളുടെ വിളക്ക് ഹരിക്ക് സമര്പ്പിച്ചാലും ദേവതകള്ക്കുമുമ്പില് അത്ര വലിയ ഫലം ലഭിക്കും. രാജാവേ, നീയും രാജ്ഞിയും ലഭിച്ച ഈ ഭാഗ്യം അതാണ്. ഹരിക്ക് വിളക്കു സമര്പ്പിച്ചാല് ലഭിക്കുന്ന ഫലം അജ്ഞര് അറിയുന്നില്ല. ഭക്തിയോടെ വിവിധ യാഗങ്ങള് ചെയ്യുന്ന ദ്വിജന്മാരും രാജാക്കന്മാരും പുണ്യശാലികളായി ഓര്ക്കപ്പെടുന്നു.” ഇങ്ങനെ അഗസ്ത്യന് രാജാവിനും അവന്റെ ഭാര്യയ്ക്കും വിശിഷ്ടമായ ഹരിഭക്തിയുടെ ഫലത്തെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിച്ചു.