വരാഹപുരാണമ്

രാവിലെ, സുഗന്ധവും പുഷ്പങ്ങളും അണിഞ്ഞു, വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച രണ്ടു വസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടിയ ഒരു വസ്തു ഒരു പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണന് ദാനം ചെയ്യണമെന്ന് മഹർഷിയെ ഉപദേശിച്ചു. ഈ ദാനഫലത്തെക്കുറിച്ച് ശ്രവിക്കുവാൻ ക്ഷണിച്ചു. പണ്ടൊരു കാലത്ത് കാശി നഗരത്തിൽ വിശാല എന്ന മഹാബലശാലിയായ രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ബന്ധുക്കൾ അവന്റെ രാജ്യം പിടിച്ചെടുത്തു. രാജാവ് ഗന്ധമാദനപർവതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ ഒരു താഴ്വരയിൽ മനോഹരമായ ബദരിയെ രാജാവ് എത്തി. രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടതും, ധനം നഷ്ടപ്പെട്ടതും കാരണം ആ മഹാപുരുഷൻ അവിടെ താമസിച്ചു. ഒരു ദിവസം, ദേവന്മാർക്കൊക്കെയും ആരാധ്യരായ പുരാതന മഹർഷിമാരായ നരനും നാരായണനും അവിടെ എത്തി. അവിടെ മുമ്പേ എത്തിയിരുന്ന രാജാവിനെ അവർ കണ്ടു. ആ രാജാവ് പരമബ്രഹ്മത്തിൽ, അതായത് പരമാവസ്ഥയായ വിഷ്ണുവിൽ, ധ്യാനത്തിലായിരുന്നുവെന്ന് അവർ കണ്ടു. രാജാവിന്റെ പാപങ്ങൾ കുറയുന്നതും കണ്ടു, ആ മഹർഷികൾ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: "രാജാധിരാജ, ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ. നാം ഇവിടെ വരം നൽകാൻ വന്നിരിക്കുന്നു." രാജാവ് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിങ്ങളാരാണെന്ന് അറിയില്ല, ആരിൽ നിന്ന് വരം സ്വീകരിക്കണം എന്നും അറിയില്ല. ഞാൻ ആരാധിക്കുന്ന ദേവനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു യോഗ്യമായ വരം തന്നേ ആഗ്രഹിക്കുന്നു." അപ്പോൾ അവർ ചോദിച്ചു: "നീ ആരെയാണ് ആരാധിക്കുന്നത്? എങ്ങനെയുള്ള വരം ആഗ്രഹിക്കുന്നു? ഞങ്ങൾക്കു അറിവാനാഗ്രഹം ഉണ്ട്." രാജാവ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "ഞാൻ വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കുന്നു." ഇതു പറഞ്ഞ് രാജാവ് മൗനമായപ്പോൾ, അവർ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "രാജാ, ആ ദേവന്റെ കൃപയാൽ തന്നെ നമുക്ക് വരം നൽകാൻ കഴിയും. മനസ്സിൽ ഉള്ളത് പറയൂ." രാജാവ് പറഞ്ഞു: "നാനാ യാഗങ്ങളാലും ഹോമങ്ങളാലും യജ്ഞപതിയെ ആരാധിക്കാൻ എനിക്കു യോഗ്യത ലഭിക്കണമെന്നു വരം നൽകണം." അതിനുത്തരമായി നരൻ പറഞ്ഞു: "ലോകങ്ങളുടെ നാഥനായ നാരായണൻ തന്നെ, ലോകക്ഷേമത്തിനായി എന്നോടൊപ്പം ബദരിയിൽ തപസ്സു ചെയ്യട്ടെ." അവൻ മുമ്പ് മീനാവതാരം എടുത്തു, പിന്നെ ആമയായി, പിന്നീട് വരാഹനായി, അതിനുശേഷം നരസിംഹനായി. പിന്നെ വാമനനായി, ജമദഗ്നിയുടെ പുത്രനായി, വീണ്ടും ദശരഥന്റെ പുത്രനായി, പിന്നെ വസുദേവനായി ജനിച്ചു. പിന്നീട് ബുദ്ധനായി ജനിച്ചു, ജനങ്ങളെ മോഹിപ്പിച്ചു. ശത്രുക്കളെയും മോഷ്ടാക്കളെയും വിദേശികളെയും നശിപ്പിച്ച്, ഭൂമിയെ യഥാസ്ഥിതിയിലാക്കി, ആ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ ഹരിയാണ്. സർവ്വജ്ഞത ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ മീനാവതാരത്തിൽ ഹരിയെ ആരാധിക്കുന്നു; സ്വകുലോദ്ധാരണത്തിനായി ആമാവതാരത്തിൽ ആരാധിക്കുന്നു. വരാഹനായി, ഭവസാഗരത്തിൽ കടന്നവനായി ഹരിയെ ആരാധിക്കുന്നു; പാപഭയത്താൽ നരസിംഹനായി ആരാധിക്കുന്നു. മോഹനാശത്തിനായി, ധനാർത്ഥം വാമനനെ ആരാധിക്കണം; ക്രൂരശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കാൻ ദശരഥന്റെ പുത്രനെയാണ് വിവേകികൾ ആരാധിക്കുന്നത്. പുത്രാഭിലാഷമുള്ളവർ ബാലരാമനും കൃഷ്ണനെയും ആരാധിക്കണം; രൂപങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ബുദ്ധനെ, ശത്രുനാശത്തിനായി കല്കിയെ ആരാധിക്കണം. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ആ പുരുഷൻ ദ്വാദശീവ്രതം ആചരിച്ചു, സർവ്വഭൂമണ്ഡലാധിപതിയായി. അവന്റെ പേരിൽ ബദരിക്ക് "വിശാല" എന്ന പേരും ലഭിച്ചു. ഈ ജന്മത്തിലും ആ രാജാവ് രാജ്യം ഭരിച്ചശേഷം, വനത്തിലേക്ക് പോയി, നാനാ യാഗങ്ങൾ നടത്തി, പരമമുക്തി പ്രാപിച്ചു. പിന്നീട്, ദുർവാസ പറഞ്ഞു: "അശ്വയുജ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസത്തിൽ, ശാശ്വതനായ പദ്മനാഭനെ ആരാധിക്കാമെന്നുറച്ച്, അദ്ദേഹത്തെ പൂജിക്കണം. പദ്മനാഭന്റെ പാദങ്ങളിൽ പൂജ, പദ്മയോനിയുടെ കട്ടിൽ പൂജ, സർവ്വദേവന്റെ ഉദരത്തിൽ പൂജ, പുഷ്കരാക്ഷന്റെ വക്ഷസ്സ് പൂജ, അവ്യയന്റെ കൈകളിൽ പൂജ, ആയുധങ്ങൾക്കും മുൻപുപോലെ പൂജ ചെയ്യണം." പ്രഭാവന്റെ തലയ്ക്ക് പൂജ നടത്തണം; മുൻപുപോലെ കലശം മുൻപിൽ വെക്കണം; അതിൽ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച പദ്മനാഭപ്രതിഷ്ഠയും നിർവ്വഹിക്കണം. സുഗന്ധികൾ, പുഷ്പങ്ങൾ മുതലായവയാൽ ക്രമമായി ആ ദേവനെ പൂജിക്കണം. പ്രഭാതത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന് അർപ്പിക്കണം. ഇതു ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ കേൾക്കൂ. കൃതയുഗത്തിൽ ഭദ്രാശ്വ എന്ന മഹാബലശാലിയായ രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. ഭദ്രാശ്വ എന്ന ദേശം അവന്റെ പേരിലാണ്. ഒരിക്കൽ അഗസ്ത്യ മഹർഷി ഭദ്രാശ്വന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി: "ഏഴ് രാത്രികൾ ഞാൻ ഇവിടെ താമസിക്കും" എന്നു പറഞ്ഞു. രാജാവ് വന്ദിച്ച്: "ഇവിടെ താമസിക്കണമേ" എന്നു പറഞ്ഞു. അവന്റെ ഭാര്യയുടെ പേര് കാന്തിമതിയായിരുന്നു—അത്യന്തം സുന്ദരിയും, മഹോജ്ജ്വലയും. അവളുടെ പ്രകാശം പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാരുടേതുപോലെയായിരുന്നു. അവൾക്ക് അഞ്ചു നൂറ് സഹഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നു—എല്ലാവരും വ്രതനിഷ്ഠകളും. അവർ എല്ലാ ദിവസവും ദാസ്യകാര്യങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ചു; കാന്തിമതിയുടെ മഹാഭാഗ്യത്തെ ഭയന്ന് ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. കാന്തിമതിയുടെ സൗന്ദര്യവും തേജസ്സും കണ്ടു, സഹഭാര്യമാർ ഭയത്തോടെ നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തു. രാജാവ് അവളുടെ സന്തോഷപൂർണ്ണമായ മുഖം മാത്രം നോക്കി നിന്നു. ഇങ്ങനെ രാജ്ഞിയെ അതിശയസുന്ദരിയായി കണ്ടു അഗസ്ത്യൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: "അത്യുത്തമം, അത്യുത്തമം, ഭുവനനാഥാ!" രണ്ടാം ദിവസവും രാജ്ഞിയെ കണ്ടു അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: "അഹോ, ഒരു കയ്യിൽ, അഹോ, ഒരു കയ്യിൽ—ഈ സഞ്ചാരസ്ഥാവരജഗതൊക്കെയും ഇതു തന്നെ!" മൂന്നാം ദിവസം വീണ്ടും കണ്ടു അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: "അഹോ, അജ്ഞാനികൾ ഗോവിന്ദനെ അറിയുന്നില്ല, പരമേശ്വരൻ, സന്തോഷത്തോടെ ഒരു ദിവസം തന്നെ രാജ്ഞിക്ക് ഈ ഫലം നൽകിയവൻ." നാലാം ദിവസം കൈ ഉയർത്തി അഗസ്ത്യൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "അത്യുത്തമം, അത്യുത്തമം, ഭുവനനാഥാ! സ്ത്രീകൾ, ശൂദ്രർ—അത്യുത്തമം! ദ്വിജന്മാർ, രാജാക്കന്മാർ—അത്യുത്തമം! വൈശ്യർ—അത്യുത്തമം!" അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അഗസ്ത്യൻ രാജാവിന്റെ മുമ്പിൽ ഉല്ലാസത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്തു. അവനെ അങ്ങനെ കണ്ടു, ഭദ്രാശ്വൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം ചോദിച്ചു: "ബ്രാഹ്മണാ, ഇങ്ങനെ നിങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടാകാൻ കാരണമെന്ത്?" അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: "അഹോ, നീ മന്ദബുദ്ധിയുള്ള രാജാവാണ്! അഹോ, നിന്റെ അനുയായികളും, പുരോഹിതന്മാരും എന്റെ ചിന്ത അറിയുന്നില്ല!" ഇത് കേട്ടു രാജാവ് കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു: "ബ്രാഹ്മണാ, നിങ്ങൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന കാര്യം ഞങ്ങൾക്കു അറിയില്ല. ദയവായി പറഞ്ഞുതരണമേ." അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: "നിന്റെ ഈ രാജ്ഞി മുമ്പ് വൈദ്യേശനഗരത്തിലെ ഒരു വൈശ്യന്റെ ദാസിയായിരുന്നു. നീ അവളുടെ ഭർത്താവായിരുന്നു; ആ ശൂദ്രൻ സേവാനിഷ്ഠയായ വൈശ്യന്റെ തൊഴിലാളിയായിരുന്നു.