വരാഹപുരാണമ്

ബ്രാഹ്മണൻറെ വാക്കുകൾക്കു മറുപടി നൽകാതെ, അദ്ദേഹത്തെ ബ്രാഹ്മണഹത്യയും പാപകൃത്യങ്ങളും ചെയ്തവനെന്നു ആലോചിച്ച്, ആ ബ്രാഹ്മണൻ മൗനമായി നില്ക്കുകയായിരുന്നു, ഭഗവാനെ. എന്നാൽ, ബ്രാഹ്മണൻ സംസാരിക്കാതിരുന്നിട്ടും, ധർമ്മം ആഗ്രഹിച്ച ആ വേട്ടക്കാരൻ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. ബ്രാഹ്മണൻ നദിയിൽ സ്നാനം കഴിച്ച് ഒരു വൃക്ഷത്തിൻ കീഴിൽ ആശ്രയിച്ചു. അപ്പോൾ, കുറച്ചു സമയത്തിനു ശേഷം, ഒരു കടുവ അതേ നദിയിലേക്ക് വന്നു. അതു വലിയ വിശപ്പോടെ, സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ കൊന്നുകളയാൻ ശ്രമിച്ചു. കടുവ വെള്ളത്തിൽ ഇരുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അക്ഷണത്തിൽ വേട്ടക്കാരൻ തന്റെ അമ്പുകൊണ്ടു കടുവയെ അടിർത്തു; ഉടൻ കടുവയുടെ ജീവൻ വിട്ടു. അപ്പോൾ, ആ കടുവയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു മനുഷ്യൻ ഉയിർന്നു. വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ ആ മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു, ഉച്ചത്തിൽ: "നാരായണായ നമഃ" എന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ചു. ആ മന്ത്രം കടുവയുടെ കണത്തിൽ ജീവൻ വിടുന്ന സമയത്ത് കേട്ടു; അങ്ങനെ കേട്ടതുകൊണ്ടു മാത്രമേയെങ്കിലും, കടുവയുടെ പാപങ്ങൾ അകന്നു, അവൻ ശ്രേയസ്സിനെ പ്രാപിച്ചു. ആ മനുഷ്യൻ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ നിത്യവാസസ്ഥലത്തേക്കാണ് പോകുന്നത്; ഭഗവൻ ബ്രാഹ്മണാ, നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ ഞാൻ പാപത്തിലും ദുഃഖത്തിലും നിന്ന് മോചിതനായി." അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചു: "നീ ആരാണ്, മഹാപുരുഷാ?" അവൻ മറുപടി നൽകി: "മുൻജന്മത്തിൽ ഞാൻ ദീർഘബാഹു എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ മഹാരാജാവായിരുന്നു; എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമായിരുന്നതും ഞാൻ." "വേദങ്ങൾ എനിക്ക് അറിയാം; ഹിതവും അഹിതവും അറിയാം. ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് എനിക്ക് യാതൊരു ആവശ്യവുമില്ല—ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ നിന്ന് എനിക്ക് എന്ത് ലഭിക്കാനുണ്ട്?" ഇങ്ങനെ അവൻ സംസാരിച്ചപ്പോൾ, കോപഭരിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഭയാനകമായ ശാപം ഉച്ചരിച്ചു: "നീ ഒരു ഭയങ്കരമായ കടുവയാകുക!" "നീ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അപമാനിച്ചതിനാൽ, ഈ ഓർമ്മ സത്യത്തോടൊപ്പം അവസാനിക്കട്ടെ; മരണസമയത്ത് മോഹിതനായി, കേശവന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം അങ്ങനെ നീ മാറും." അങ്ങനെ വേദപാരായണരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ എന്നോട് പറഞ്ഞു; ബ്രഹ്മയുടെ പൂർണ്ണമായ ശാപം ഞാൻ അവരിൽ നിന്ന് ഏറ്റു. പിന്നീട്, ആ മഹർഷിയെ വണങ്ങി, അവർ എന്നോട് ഒരു അനുഗ്രഹം നൽകാനായി പറഞ്ഞു: "നാലാം ആഹാരസമയത്ത് നിന്റെ മുന്നിൽ ആരെങ്കിലും വരുമെങ്കിൽ, അവൻ ഒരു നിശ്ചിതകാലം നിന്റെ ആഹാരമാകും." "അമ്പ് കൊണ്ട് അടിർത്തു, ജീവൻ കണത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ വായിൽ നിന്ന് 'നാരായണായ നമഃ' എന്ന വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്ന സമയത്ത്, നീ സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല." "വിഷ്ണുവിന്റെ നാമം മറ്റൊരാളുടെ വായിൽ നിന്നു പോലും കേൾക്കുമ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ ക്രോധം ഏറ്റവർക്കും അതു ഫലപ്രദമാണ്." "ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആദരിച്ച്, ഹരിയെ നമസ്കരിച്ച് ജീവൻ വിടുന്നവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി മോക്ഷം പ്രാപിക്കും." "ഇത് സത്യമാണു, വീണ്ടും വീണ്ടും സത്യം—എന്റെ കൈ ഉയർത്തി ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: സഞ്ചരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ ദേവന്മാരാണ്; പരമപുരുഷൻ അചഞ്ചലനാണ്." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായ രാജാവ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി; സദാ ധ്യാനസ്ഥനായ ബ്രാഹ്മണൻ വേട്ടക്കാരനോട് സംസാരിച്ചു: "നീ മൃഗരാജാവ് എന്നെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ എന്നെ രക്ഷിച്ചതിനാൽ ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്; നീ ഒരു വരം ചോദിക്കൂ, ഞാൻ നൽകാം." വേട്ടക്കാരൻ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നു എന്നതാണു എനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയ വരം; മറ്റൊന്നും എനിക്ക് ആവശ്യമില്ല. ദയവായി എന്നെ ഉപദേശിക്കൂ." മഹർഷി പറഞ്ഞു: "മുൻകാലത്ത് നീ എന്നെ തപസ്സിനായി അന്വേഷിച്ചു; നീ വലിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്തവനും ഭയങ്കരമായ രൂപം கொண்டവനും ആയിരുന്നു, പാപരഹിതനായവനേ." "ഇപ്പോൾ, ദേവികയിൽ സ്നാനം കഴിച്ചതിനാൽ, ദീർഘകാലം എന്നെ ദർശിച്ചതിനാൽ, വിഷ്ണു നാമം കേട്ടതുകൊണ്ടും, നിന്റെ ശരീരം ശുദ്ധമായിരിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല." "ഇപ്പോൾ എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നീ ഒരു വരം സ്വീകരിക്കൂ: നീ തപസ്സു ചെയ്യുക, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്ര കാലം." വേട്ടക്കാരൻ ചോദിച്ചു: "നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ ഈ വിഷ്ണുവായ നാരായണൻ, ഈ ഭഗവാൻ, മർത്യന്മാർ എങ്ങനെ പ്രാപിക്കും? ഇതാണ് എനിക്ക് ആവശ്യമുള്ള വരം." മഹർഷി പറഞ്ഞു: "ആച്യുതനായി ചെറിയൊരു വ്രതം പോലും ആചരിച്ചാൽ, ഭക്തിയോടെ പരമാവസ്ഥയിലേക്ക് എത്താം." "അതിനാൽ നീ ഈ വ്രതം ആചരിക്കണം: കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് അഹാരം കഴിക്കരുത്, എവിടെയും അസത്യവാക്ക് പറയരുത്." "ഈ വ്രതം ഞാൻ നിനക്ക നിർദേശിക്കുന്നു; ഇവിടെ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ട് നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്ര കാലം നില്ക്കൂ." ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ ആലോചിച്ച്, ബ്രാഹ്മണൻ അനുഗ്രഹദായകനായി മാറി; വേട്ടക്കാരൻ മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നതറിഞ്ഞ്, മഹർഷി അവനെ ഉപദേശിച്ചു വിട്ടു. ശ്രീവരാഹൻ തുടർന്നു പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം, ആ ശ്രേഷ്ഠനായ വേട്ടക്കാരൻ, ശ്രേഷ്ഠവും മനോഹരവുമായ മാർഗ്ഗം സ്വീകരിച്ച്, അഹാരം കഴിക്കാതെ, ഗുരുവിനെ മനസ്സിൽ ഓർത്തുകൊണ്ട് തപസ്സു ചെയ്തു. ഭിക്ഷയ്ക്കുള്ള സമയത്ത്, ഉണക്കിയ ഇലകൾ മാത്രം ഭക്ഷിച്ചു; ഒരു ദിവസം, അതികഠിനമായ വിശപ്പിൽ, ഒരു വൃക്ഷത്തിൻ കീഴിൽ ആശ്രയം അന്വേഷിച്ചു. വിശന്നവൻ, സമീപവൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ഇല ഭക്ഷിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചപ്പോൾ, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ശരീരരഹിതവാണി കേട്ടു: "വളഞ്ഞ ഇല ഭക്ഷിക്കരുത്," എന്ന് ശബ്ദം ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ, ആ ഇല ഉപേക്ഷിച്ച്, മറ്റൊരു വൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന് വീണ മറ്റൊരു ഇല എടുത്തു. അതും അതുപോലെ നിരോധിക്കപ്പെട്ടു. ഇല വളഞ്ഞതാണെന്ന് കരുതി, വേട്ടക്കാരൻ ഒന്നും ഭക്ഷിച്ചില്ല. ഉപവാസം തുടരുകയും, ഗുരുവിനെ ഓർത്തുകൊണ്ട് തപസ്സു നടത്തുകയും ചെയ്തു; അങ്ങനെ ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹർഷി ദുർവാസസ് അവിടെയെത്തി. മനസ്സിൽ അചഞ്ചലനായ ദുർവാസസ്, വേട്ടക്കാരനെ, ജീവൻ കുറച്ച് മാത്രം ശേഷിച്ചവനായി, തപസ്സിന്റെ തേജസ്സിൽ ജ്വലിക്കുന്നവനായി, അഗ്നിയിൽ സമർപ്പിച്ച ഹവിസുപോലെയായി കണ്ടു. വേട്ടക്കാരനും മഹർഷിയെ വണങ്ങി, "പ്രഭോ, നിങ്ങളുടെ ദർശനത്തിൽ ഞാൻ പൂർണ്ണനായി," എന്നു പറഞ്ഞു. "ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ശ്രാദ്ധസമയമാണ്—ദയവായി മനസ്സിലാക്കണം. ഉണക്കിയ ഇലകൾ മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, മഹർഷേ, ഇതു കൊണ്ടു ഞാൻ നിങ്ങളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു," എന്നുവേട്ടക്കാരൻ പറഞ്ഞു. ശുദ്ധമായ മനസ്സും, ആത്മനിയന്ത്രണവും ഉള്ളവനായ വേട്ടക്കാരനെ കണ്ട ദുർവാസസും, അവന്റെ തപസ്സു പരീക്ഷിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച്, ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു: "മനോഹരമായി തയ്യാറാക്കിയ യവം, ഗോതമ്പ്, അരി എന്നിവ കൊണ്ടുള്ള അഹാരം എനിക്ക് തരിക, ഞാൻ വിശന്നവനായി നിന്നെ തേടി എത്തിയിരിക്കുന്നു.