വരാഹപുരാണമ്

വചനത്തിൽ പരമോന്നതമായ വ്രതങ്ങൾ ഏതൊക്കെയെന്നാൽ, ദേവന്മാരെ സ്തുതിക്കാൻ मौനവും, അദ്ധ്യയനവും, ജപവും അനുഷ്ഠിക്കുക, അപവാദം പറയുന്നത് വിട്ടുനിൽക്കുക—ഇവയാണെന്ന് പറഞ്ഞശേഷം, ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മറ്റൊരു കഥയും ഇവിടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാം. മുന്പൊരിക്കൽ, മറ്റൊരു യുഗത്തിൽ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായ ഒരാശ്രാമികൻ ആയിരുന്നു—ആരുണി എന്ന മഹാതപസ്വി. ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ആരുണി കാടിലേക്ക് പോയി, അവിടെ കടുത്ത തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു, ഉപവാസം പാലിച്ചു. ദേവികാ നദിയുടെ മനോഹരമായ തീരത്ത് ആ ബ്രാഹ്മണൻ വാസം ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം സ്നാനത്തിനായി, ആ മഹാനദിയിലേക്ക് അദ്ദേഹം പോയി. അവിടെ, സ്നാനവും ജപവും കഴിഞ്ഞ്, ബ്രാഹ്മണൻ മുന്നിൽ ഒരു ഭയാനകനായ വേട്ടക്കാരനെ കണ്ടു. വലിയ വില്ലും ഉഗ്രമായ കണ്ണുകളും ഉള്ള ആ വേട്ടക്കാരൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ വല്കലങ്ങൾ കൈവശമാക്കാൻ അവനെ കൊല്ലാൻ സമീപിച്ചു. ബ്രാഹ്മണനോ, ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ ഭയത്തിൽ ഭീതിയോടെ നിന്നു, മനസ്സിൽ നാരായണനെ ധ്യാനിച്ചു. ഹരിയെ ഉള്ളിൽ ധ്യാനിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനെ കണ്ട വേട്ടക്കാരൻ ഭയപ്പെട്ടതുപോലെ തന്റെ വില്ലും അമ്പുകളും ഉപേക്ഷിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "ബ്രാഹ്മണാ, നിന്നെ കൊല്ലാനാണ് ഞാൻ ആദ്യം ഇവിടെയെത്തിയത്. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സു മാറിപ്പോയി. ഞാൻ ആയിരക്കണക്കിന് ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും പതിനായിരക്കണക്കിന് അവരുടെ ഭാര്യമാരെയും, ഗൃഹസ്ഥന്മാരെയും കൊല്ലിയിട്ടുണ്ട്. നരകത്തിൽ എപ്പോഴും ഇത്ര പാപമനസ്സുള്ളവനില്ല. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ സമീപത്ത് തപസ്സു ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദയവായി എന്നെ ഉപദേശിക്കൂ, എന്നോടു ദയ കാണിക്കൂ." എന്നാൽ, ബ്രാഹ്മണൻ അവനെ ബ്രാഹ്മണഹന്താവും പാപകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തവനുമായതിനാൽ ഉത്തരവാദം നൽകാതെ മൗനത്തിലായിരുന്നു. വേട്ടക്കാരൻ, ധർമ്മം ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, അവിടെ തന്നെ നിന്നു. ബ്രാഹ്മണൻ നദിയിൽ സ്നാനം കഴിഞ്ഞ് ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ വേരിൽ ആശ്രയിച്ചു. അവിടെ കുറേ സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ആ നദിയിലേക്കു ഒരു കടുത്ത വിശപ്പുള്ള കടുവ എത്തിയപ്പോൾ, ശാന്തനായ ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു. ബ്രാഹ്മണൻ വെള്ളത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ കടുവ അവനെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, വേട്ടക്കാരൻ അമ്പുകൊണ്ട് കടുവയെ വെടിവച്ചു, ഉടൻ അതിന്റെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ, കടുവയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു മനുഷ്യൻ ഉദിച്ചുവന്നു. വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ ആ ശബ്ദം കേട്ട് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു: "നാരായണായ നമഃ!" ആ മന്ത്രം കടുവയുടെ മരണമുഖത്തും അതിന്റെ കണത്തിൽ തങ്ങിയപ്പോൾ, കേട്ടതുമാത്രം കൊണ്ടു കടുവ പുണ്യപ്രാപ്തിയായി. അവൻ പറഞ്ഞു: "നിത്യനായ വിഷ്ണു വസിക്കുന്ന ലോകത്തിലേക്ക് ഞാൻ പോകുന്നു; ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ കൃപയാൽ ഞാൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി." ബ്രാഹ്മണൻ ചോദിച്ചു: "ആരാണു നീ?" അതിന് അവൻ മറുപടി നൽകി: "മുന്‍ജന്മത്തിൽ ഞാൻ ദീർഘബാഹു എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ മഹാരാജാവായിരുന്നു. ഞാൻ വേദങ്ങൾ അറിയുന്നു, എന്താണ് ഹിതം, അഹിതം എന്നുമറിയുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് എനിക്കു വേണ്ടതെന്താണ്?" അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ക്രോധഭരിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവനെ ഭയാനകമായി ശപിച്ചു: "നീ ഒരു ഭയാനകമായ കടുവയായിരിക്കട്ടെ!" ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അപമാനിച്ചതിനാൽ, മരണമുഹൂർത്തത്തിൽ നീ കുഴപ്പത്തിൽ ആകട്ടെ, കേശവന്റെ ഇച്ഛയാൽ അങ്ങനെ സംഭവിക്കട്ടെ." ഈ വാക്കുകളാണ് വേദപാരായണരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ എനിക്കു മുമ്പ് പറഞ്ഞത്. ബ്രഹ്മശാപം എന്നപോലെ ആ പൂർണ്ണ ശാപം ഞാൻ ഏറ്റുവാങ്ങി. പിന്നെ, മഹർഷിയെ വന്ദിച്ച്, ബ്രാഹ്മണന്മാർ എന്നോടു അനുഗ്രഹം നൽകാൻ പറഞ്ഞു: "ആറാം ഭക്ഷണസമയത്ത് ആരെങ്കിലും നിന്റെ മുമ്പിൽ വന്നാൽ, കുറേ കാലം അവൻ നിന്റെ ആഹാരമാവും. പിന്നെ, അമ്പുകൊണ്ട് വെടിവെച്ചു, ജീവൻ കണത്തിൽ തങ്ങിയിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ വായിൽ നിന്ന് 'നാരായണായ നമഃ' എന്ന വാക്ക് കേട്ടാൽ, സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല." "വിഷ്ണുവിന്റെ നാമം മറ്റൊരാളുടെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ടാലും, ബ്രാഹ്മണങ്ങളുടെ കോപം വരുത്തിയവർക്കും അതിന്റെ ഫലം ലഭിക്കും. ബ്രാഹ്മണരെ ആദരിച്ച് 'ഹരിയെ നമസ്കരിക്കുന്നു' എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് ജീവൻ വിടുന്നവൻ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി മോക്ഷം പ്രാപിക്കും." "ഇത് സത്യമാണ്, വീണ്ടും വീണ്ടും സത്യമാണ്—എന്റെ കൈ ഉയർത്തി ഞാൻ പറയുന്നു: സഞ്ചരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ ദേവന്മാരാണ്; പരമപുരുഷൻ അചഞ്ചലനാണ്." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പാപരഹിതനായ രാജാവ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ബ്രാഹ്മണനോ, സ്ഥിരതയോടെ നിന്നു, വേട്ടക്കാരനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "മൃഗരാജൻ എന്നെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ നീ എന്നെ രക്ഷിച്ചതിനാൽ ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്. നീ ഒരു വരം ചോദിക്കൂ, ഞാൻ അതു നൽകാം." വേട്ടക്കാരൻ പറഞ്ഞു: "നീ എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത് തന്നെയാണ് എനിക്ക് വേറൊന്നുമില്ലാത്ത വലിയ വരം. ദയവായി എന്നെ ഉപദേശിക്കൂ." അതിനുത്തരമായി ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: "മുന്‍പ് നീ എന്നെ തപസ്സിന് സമീപിച്ചത്, നീ വലിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്തവനായിരുന്നു, ഭയാനകരൂപവുമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ, ദേവികാ നദിയിൽ സ്നാനം ചെയ്തതും, എനിക്ക് ദീർഘകാലം ദർശനം ലഭിച്ചതും, വിഷ്ണു നാമം കേട്ടതും കൊണ്ട് നിന്റെ പാപങ്ങൾ ഇല്ലാതായി. ഇപ്പോൾ നീ ശരീരശുദ്ധനാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല." "ഇപ്പോൾ, എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ഒരു വരം സ്വീകരിക്കൂ: നീ ഇഷ്ടമുള്ളത്ര കാലം തപസ്സു ചെയ്യൂ." വേട്ടക്കാരൻ ചോദിച്ചു: "നീ പറഞ്ഞ ഈ വിഷ്ണു, നാരായണൻ, ഈ ഭഗവാൻ—മാനുഷന്മാർക്ക് അവനെ എങ്ങനെ പ്രാപിക്കാനാകും? ഇതാണ് എനിക്ക് വേണമെന്ന വരം." ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: "അച്യുതനു വേണ്ടി ചെറിയൊരു വ്രതം പോലും ആചരിച്ചാൽ ഭക്തിയോടെ പരമം പ്രാപിക്കും. അതിനാൽ, നീ ഈ വ്രതം ആചരിക്കൂ: കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്, എവിടെയും അസത്യവാക്ക് പറയരുത്. ഈ വ്രതം ഞാൻ നിന്നെക്കായി നിർദ്ദേശിക്കുന്നു, വേട്ടക്കാരാ; ഇവിടെ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു നീ ഇഷ്ടമുള്ളത്ര കാലം തുടരൂ." ശ്രീവരാഹൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ച്, ബ്രാഹ്മണൻ വരദായകനായി മാറി; വേട്ടക്കാരൻ മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നതറിഞ്ഞ്, സത്യസന്ധനായ സന്യാസി അവിടം വിട്ടുപോന്നു. ശ്രീവരാഹൻ വീണ്ടും പറയുന്നു: ആ ശ്രേഷ്ഠനായ വേട്ടക്കാരൻ, പുണ്യമായ മനോഹരമായ മാർഗ്ഗം സ്വീകരിച്ച്, ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ, ഗുരുവിനെ മനസ്സിൽ ഓർത്തുകൊണ്ട്, തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.