വരാഹപുരാണമ്

ഈ കഥ പുരാണകാലത്ത് സംഭവിച്ച മഹത്തായ ദിവ്യചരിത്രമാണ്. ശിവന്റെ ഉദ്ഭവവും, പിതൃപുരുഷന്മാരുടെ സൃഷ്ടിയും, ദേവതകളുടെ പ്രാർത്ഥനയും, വേദങ്ങൾ, യജ്ഞങ്ങൾ, ജ്ഞാനം എന്നിവയുടെ പ്രാപ്തിയും ഇതിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. ശിവൻ മഹാതപസ്സിൽ ലയിച്ചിരുന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ austerities (തപസ്സുകൾ) മൂലം അദ്ദേഹം പ്രശസ്തനായി, പ്രാചീനനും, രജസ്-തമസ് ഗുണങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രനായി. അദ്ദേഹം വരദായകനും, അനുഗ്രഹദായകനും, ശക്തനും, കറുത്ത-ചുവപ്പു നിറത്തിൽ, കാട്ടുനിറം കണ്ണുകളുള്ളവനായി മാറി. അപ്പോൾ ശിവൻ കരഞ്ഞു. ബ്രഹ്മാവ് അദ്ദേഹത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് പറഞ്ഞു: "കരയരുത്; നീ രുദ്രൻ ആണു." അങ്ങനെ അദ്ദേഹം പ്രാചീനനായവനായി. ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "നീ സൃഷ്ടിയെ മുന്നോട്ടു നയിച്ചുകൊൾക; നീ അതിന് യോഗ്യനാണ്, മഹാശക്തനാണ്." ഇതുകേട്ട ഉടനെ രുദ്രൻ ജലത്തിൽ മുങ്ങി. അതിൽ നിന്ന് ദക്ഷൻ, അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു, സൃഷ്ടി ആരംഭിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ദേവതകൾ, അന്നത്തെ സൃഷ്ടി കാടുകളിൽ വ്യാപിപ്പിച്ചു. ആ സൃഷ്ടിയിൽ, ദേവതകളുടെ അധിപനായ പ്രഭുവേ, ബ്രഹ്മാവ് ഒരു ഉത്തമയജ്ഞം നടത്തി. അപ്പോഴേക്കും രുദ്രൻ, ജലത്തിൽ ലയിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹം, ലോകത്തെ ഉപേക്ഷിച്ചു; ദേവതകളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അദ്ദേഹം യജ്ഞം ആരംഭിച്ചു; ദേവതകൾ, സിദ്ധർ, യക്ഷർ അദ്ദേഹത്തെ സമീപിച്ചു. എന്നാൽ രുദ്രൻ കോപത്തിൽ അകപ്പെട്ടു. "ഈ ലോകം ആരാണ്, എന്റെ മേൽ കവിഞ്ഞ്, മായയിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചത്?" എന്ന ചിന്തയിൽ അദ്ദേഹം ഉഗ്രകോപം പ്രകടിപ്പിച്ചു. "ഹാ! ഹേ!" എന്ന വിളി മുഴക്കിയപ്പോൾ, അഗ്നിജ്വാലകൾ പടർന്നു, അനേകം പിശാചുകൾ, വെതാലന്മാർ, ഭൂതങ്ങൾ, യോഗികൾ ഉദയമായി. ആ പിശാചുകൾ, ഭൂതങ്ങൾ, യോഗികൾ ആകാശം, ഭൂമി, ദിശകൾ, ലോകങ്ങൾ മുഴുവൻ നിറഞ്ഞപ്പോൾ, രുദ്രൻ തന്റെ സർവജ്ഞതയിൽ ഇരുപത്തിരണ്ട് കൂബിറ്റുള്ള ഒരു വില്ല് നിർമ്മിച്ചു. ഉഗ്രകോപത്തിൽ, മൂന്നുതിരി ചേർത്ത വില്ല്-തന്തി ഉണ്ടാക്കി, ദിവ്യവില്ലും തന്തിയും എടുത്തു. അതോടെ, പുഷൻന്റെ പല്ലുകൾ, ഭാഗന്റെ കണ്ണുകൾ, ക്രതുവിന്റെ വൃക്കകൾ അടി കൊണ്ടു മാറ്റി. ആ യജ്ഞപുരോഹിതൻ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിത്ത് തുളച്ചു, യജ്ഞഭൂമിയിൽ നിന്ന് കാറ്റുപോലെ ഒഴിഞ്ഞു, ജീവധാരയുമായി. ദേവതകൾ പശുപതിയെ സമീപിച്ചു, ഭവനെ വന്ദിച്ചു. അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് സന്തോഷത്തോടെ ഭവനെ, ഭക്തിയോടെ നിറഞ്ഞ ദേവതകളെ അങ്കം ചേർത്ത്, ദേവതകളുടെ അധിപനായ പ്രഭുവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു: "ശക്തനായവനേ, അന്തരജ്ഞാനം മനസ്സിലാക്കൂ." രുദ്രൻ പറഞ്ഞു: "നീ എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചുവെങ്കിലും, ഈ യജ്ഞങ്ങളിൽ എനിക്കു ഭാഗം നൽകുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ്, യജ്ഞത്തിൽ ജനിച്ച ഈ ദേവതകൾ, കോപത്തിൽ മയച്ച്, വഞ്ചിതരായി." ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: "ദേവതകളേ, ശംഭുവിനെ ജ്ഞാനത്തിനായി സ്തുതിയാൽ വാഴ്ത്തൂ; അസുരന്മാരും അങ്ങനെ ചെയ്യട്ടെ. ശിവൻ സന്തുഷ്ടനാകുന്നവർക്കു സർവജ്ഞതയും, സംതൃപ്തിയുടെ ഫലവും ലഭിക്കും." ഇങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ നിർദ്ദേശം അനുസരിച്ച്, ദേവതകൾ മഹാത്മാവായ ശിവനെ സ്തുതിച്ചു: "ദേവതകളിൽ ദേവനായ, മൂന്ന് കണ്ണുള്ള മഹാത്മാവായ, ചുവപ്പും കാട്ടുനിറവും കണ്ണുകളുള്ള, ജടാമകുടം ധരിക്കുന്നവനേ, വന്ദനം. ഭൂതപ്രേതങ്ങളാൽ സേവിതനായ, മഹാസർപ്പം യജ്ഞോപവീതമായി ധരിക്കുന്ന, ഭയാനകമായ ചിരി ഉള്ളവനേ, ജടാധാരിയേ, അചലനായവനേ, വന്ദനം. പുഷൻന്റെ പല്ല് നശിപ്പിച്ചവനും, ഭാഗന്റെ കണ്ണ് തുളച്ചവനും, ഭവishyത്തിൽ കാളമുദ്രയുള്ളവനും, ജീവികളുടെ മഹാപ്രഭുവും, വന്ദനം. ഭവishyത്തിൽ ത്രിപുരവിദ്വംസകനായവനും, അന്ധകനെ കൊല്ലുന്നവനും, ശിവൻ, ശംഭു, ഭവ, ജടാധാരി, ഉഗ്രൻ, മഹാദേവൻ." ഇങ്ങനെ ദേവതകൾ ശംഭുവിനെ സ്തുതിച്ചു. ശംഭു, ദിവ്യവില്ല് കൈവശം വച്ച, അനന്തനായ ശിവൻ പറഞ്ഞു: "ദേവതകളേ, ഞാൻ ദേവതകളുടെ അധിപൻ ആണ്. എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറയൂ." ദേവതകൾ പറഞ്ഞു: "ഭവനേ, വേദങ്ങൾ, ശാസ്ത്രങ്ങൾ, ജ്ഞാനം ഉടൻ ദാനമനു; യജ്ഞത്തിന്റെ രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തൂ, ദയവായി." മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എന്റെ പശുക്കൾ ആയി; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അധിപൻ ആയിരിക്കും; അങ്ങനെ നിങ്ങൾക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കും." ദേവതകൾ "അങ്ങിനെ തന്നെ" എന്ന് സമ്മതിച്ചു; അങ്ങനെ അദ്ദേഹം പശുപതിയായി. ബ്രഹ്മാവ് സന്തോഷത്തോടെ പശുപതിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "ദേവതകളുടെ അധിപനേ, പതിനാലാം ചന്ദ്രദിനം നിശ്ചയമായും നിന്റെതായിരിക്കും." ആ ദിവസം, വിശ്വാസത്തോടെ ഉപവാസം ചെയ്ത ശേഷം, ദ്വിജന്മാരോടൊപ്പം ഗോതൃജ്യവം ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ട്, ശിവനെ ആരാധിക്കണം. അപ്പോൾ, ഉപവാസം ചെയ്തിരുന്ന രുദ്രൻ, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന്, യജ്ഞത്തിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ഭാഗന്റെ കണ്ണ്, പുഷൻന്റെ പല്ല്, ഫലം എന്നിവയും, ദേവതകളിൽ മുഴുവൻ ജ്ഞാനവും ലഭിച്ചു. അങ്ങനെ, പുരാതനകാലത്ത്, രുദ്രൻ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചുവെന്ന്, ഈ രീതിയിലാണ് അദ്ദേഹം ദേവതകളുടെ അധിപനായി അറിയപ്പെടുന്നത്. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ്, ഈ കഥ ദൈനംദിനം കേൾക്കുന്നവൻ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിച്ച്, രുദ്രന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും. ഇതിനു ശേഷം, മഹാതപസ്വി രാജാവിനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "രാജാവേ, പിതൃപുരുഷന്മാരുടെ ഉദ്ഭവം വിശദീകരിക്കാം. പണ്ടുകാലത്ത്, സൃഷ്ടിയെ ആഗ്രഹിച്ച ബ്രഹ്മാവ്, മനസ്സിൽ മുഴുവൻ ചിന്തയോടെ, സൂക്ഷ്മഘടകങ്ങൾ മനസ്സിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി, സൃഷ്ടി ആഗ്രഹിച്ച്, പരമബ്രഹ്മത്തെ ധ്യാനിച്ചു." അപ്പോൾ, പരമപ്രഭു, തന്റെ ശരീരത്തിൽ ലയിച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് സൂക്ഷ്മഘടകങ്ങൾ, പുകനിറവും രൂപവും ഉള്ളവ, പുറത്തുവന്നു. "നമുക്ക് പാനം ചെയ്യാം," എന്ന് പറഞ്ഞ്, ദേവതകളെ 'സോമ' എന്ന് വിളിച്ചു, അവർ ആകാശത്തിൽ, ഉർദ്ധ്വദൃശം, തപസ്സിൽ ലയിച്ചു. അവരെ അപ്രതീക്ഷിതമായി കണ്ട ബ്രഹ്മാവ്, ആകാശത്തേയ്ക്ക് മുഖം തിരിഞ്ഞ്, "നിങ്ങൾ ഗൃഹസ്ഥരുടെ പിതൃപുരുഷന്മാർ ആയിരിക്കും," എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. അതിൽ, മുഖം മുകളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞവരെ 'നന്ദിമുഖ പിതൃപുരുഷന്മാർ' എന്ന് വിളിക്കുന്നു; ഇവരെ സമ്പദ്‌രക്ഷയജ്ഞങ്ങളിൽ, ശാസ്ത്രാനുസാരമായി, എപ്പോഴും ആദരിക്കണം. ദ്വിജന്മാർ, അഗ്നി നിലനിർത്തുന്നവർ, അവരെ നിത്യ, ആവശ്യ, ഇച്ഛാനുസൃത, പക്ഷയജ്ഞങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. കഷ്ട്രിയർ, പുറംവസ്ത്രം ധരിച്ചവർ, അവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം; ഉന്നത clarified butter (ഘൃത്) പാനം ചെയ്യുന്നവരെ ജനങ്ങൾ എപ്പോഴും ആദരിക്കണം. ശൂദ്രർ, ബ്രഹ്മണന്മാരുടെ അനുമതിയിൽ, സ്വന്തം പിതൃപുരുഷന്മാരെ യഥാസ്ഥിതിയായി ആദരിക്കണം; എന്നാൽ നിർബന്ധിത മന്ത്രങ്ങൾ, കർമങ്ങൾ ഇല്ലാതെ. ബ്രഹ്മണ, കഷ്ട്രിയ, വൈശ്യവർ അഗ്നി നിലനിർത്താത്തവർ, വീട്ടിലെ അഗ്നിയുടെ മുന്നിൽ, യഥാസമയം, പിതൃപുരുഷന്മാരെ ആദരിക്കണം. ഇങ്ങനെ, ശിവന്റെ ഉദ്ഭവവും, ദേവതകളുടെ പ്രാർത്ഥനയും, ബ്രഹ്മാവിന്റെ സൃഷ്ടിയും, പിതൃപുരുഷന്മാരുടെ ആദരവും, പുരാണങ്ങളിൽ വിശദമായിരിക്കുന്നു.