വരാഹപുരാണമ്

മഹാതപാസ് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: ജനങ്ങളുടെ രക്ഷകനായ രാജാവേ, ശ്രദ്ധയോടെ ഈ കഥ കേൾക്കൂ—ദിശകൾ എങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ കാതുകളിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചുവന്നുവെന്ന് ഞാൻ പറയാം. സൃഷ്ടിയുടെ ആദിയിൽ ബ്രഹ്മാവ് ലോകം സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന് വലിയൊരു ആശങ്ക തോന്നി: “എന്റെ സൃഷ്ടികളിൽ ആരാണ് ഈ സന്താനങ്ങളെ നിലനിർത്തുക?” എന്ന ചിന്തയിൽ ആഴപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാതുകളിൽ നിന്ന് പത്തുപേരായ പ്രകാശമുള്ള കന്യകമാർ ഉദിച്ചുവന്നു. അവരാണ് ഈ ലോകത്തിലെ ജീവികൾക്ക് സ്ഥലം നൽകുന്നവർ. അവരിൽ കിഴക്ക്, തെക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, വടക്ക്, മേൽ, കീഴെന്നിങ്ങനെ ആറ് ദിശകൾ പ്രധാന കന്യകമാർ ആയി പ്രസിദ്ധരായി. ശേഷിച്ച നാലു കന്യകമാർ അത്യന്തം മനോഹരികളും, രൂപസമ്പന്നരും, മഹാഭാഗ്യവും ഗൗരവവും ഉള്ളവരുമായിരുന്നു. ആ കന്യകമാർ സ്നേഹപൂർവ്വം പാപരഹിതനായ സൃഷ്ടികർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു: “ദേവദേവനേ, സൃഷ്ടിയുടെ പ്രഭുവേ, ഞങ്ങൾക്കും താമസിക്കാൻ ഒരു സ്ഥലം അനുവദിക്കണമേ. ഞങ്ങൾ നമ്മുടെ ഭർത്താക്കളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കഴിയാൻ ഇടം തരികയും, മഹാപ്രഭാവേ, ഉജ്ജ്വലമായ ഭർത്താക്കളെയും ഞങ്ങൾക്കു നൽകുക.” അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: “മനോഹരമായ കന്യകമാരേ, ഈ വിശ്വം നൂറുകോടി യോജന വീതിയുള്ളതാണ്. അതിന്റെ അറ്റത്തോളം നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള സ്ഥലത്ത് താമസിക്കാം, വൈകരുത്. ഞാൻ നിങ്ങള്ക്ക് ഭർത്താക്കന്മാരെയും സൃഷ്ടിച്ച് നൽകാം, രൂപസമ്പന്നരായ പാപരഹിതരായവരെ. നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ദിശയിലേക്കു പോകൂ.” ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ കന്യകമാർ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടേതായി ആഗ്രഹിച്ച ദിശയിലേക്കു പോയി. ഉടൻ ബ്രഹ്മാവ് ലോകങ്ങളുടെ ശക്തിയുള്ള രക്ഷകന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവരെ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും ആ കന്യകമാരെ വിളിച്ചു വരുത്തി, ലോകപിതാവായ അദ്ദേഹം അവരുടെ വിവാഹങ്ങൾ ക്രമീകരിച്ചു. അവരിൽ ഒരുത്തിയെ ഇന്ദ്രനു, മറ്റൊരുത്തിയെ അഗ്നിക്ക്, ഒരുത്തിയെ യമന്, മറ്റൊരുത്തിയെ നിരൃതിക്ക്, ഒരുത്തിയെ മഹാത്മാവായ വരുണന്, മറ്റൊരുത്തിയെ വായുവിന്, മറ്റൊരുത്തിയെ കുബേരന്, മറ്റൊരുത്തിയെ ഈശാനന് നൽകി. മേൽദിശയ്ക്ക് ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ ഭർത്താവായി, കീഴ്ദിശയ്ക്ക് ശേഷനു ഭർത്താവായി നിയമിച്ചു. ഇങ്ങനെ അവർക്ക് ഭർത്താക്കളെ നൽകിക്കൊടുത്ത ശേഷം, ബ്രഹ്മാവ് ദിശകൾക്ക് വീണ്ടും ഒരു തിഥി നല്കി—ഭർത്താക്കന്മാരുടെ പേരിൽ പത്താം തിഥി, അവർക്കു പ്രിയമായ തൈര് ചോറ് ആഹാരമായി നിശ്ചയിച്ചു. അതുകഴിഞ്ഞ്, ആ ദേവികൾ ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരുമൊപ്പം പ്രശസ്തരായി, പത്താം തിഥി അവർക്കു അത്യന്തം പ്രിയമായി. ആ ദിവസം നിരന്തരമായി തൈര് ചോറ് ശുദ്ധമായി ആചരിക്കുന്നവർക്ക്, രാജാവേ, ആ ദിശാദേവികൾ പാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യും. ഈ ദിശകളുടെ ജനനകഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്നവർക്ക് ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ഉന്നത സ്ഥാനം ലഭിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഇതിനു ശേഷം, മഹാതപാസ് പറഞ്ഞു: ധനത്തിന്റെ പ്രഭുവായ കുബേരന്റെ മറ്റൊരു ജനനകഥയും കേൾക്കൂ. വായു ശരീരത്തിൽ വസിച്ച് ധനദാതാവായി എങ്ങനെ മാറി എന്നത് പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നതാണ്. വായു ആദ്യമായി വസിച്ച ആ ശരീരം, ഉദ്ദേശപൂർവ്വം, ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അധിപതിയായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടു. വായുവിന്റെ ശരീരത്തിലുള്ള ഉത്ഭവം ഞാൻ ഇപ്പോൾ പ്രസിദ്ധി നേടാൻ നിങ്ങള്ക്കു പറയുന്നു, ശ്രേഷ്ഠനായവരേ, കേൾക്കൂ. സൃഷ്ടിക്കായി ആഗ്രഹിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് വായു ഉദിച്ചു, അത്യന്തം ഭീകരനും കല്ലുകൾ പെയ്യുന്നവനുമായിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവ് അദ്ദേഹത്തെ ശമിപ്പിച്ചു: “ശരീരധാരി ആകൂ, സമാധാനമായി ഇരിക്കൂ,” എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ വായു ശരീരധാരിയായി. “എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ധനവും ഫലവും സംരക്ഷിക്കുക, ഈ ഉത്തരവിനാൽ നീ ധനത്തിന്റെ പ്രഭുവായ കുബേരനാകും,” എന്ന് ബ്രഹ്മാവ് നിർദേശിച്ചു. അതിനുശേഷം, സന്തുഷ്ടനായ ബ്രഹ്മാവ് വായുവിന് ഏകാദശിവ്രതം നൽകി: ആ ദിവസം, ശുദ്ധതയോടെ, അഗ്നിയിൽ പാചകം ചെയ്യാത്ത അന്നം കഴിക്കുന്നവർക്ക്, ധനദനായ ദൈവം സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പെട്ടെന്ന് നൽകും. ഇതാണ് പാപനാശിയായ ധനദന്റെ രൂപം. ഈ കഥ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുന്നവരും വായിക്കുന്നവരും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടുകയും സ്വർഗ്ഗലോകം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യും. ഇനി, മഹാതപാസ് പറഞ്ഞു: “മനുവെന്നു പറയപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയും, മനുവെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതും അത്യാവശ്യമായപ്പോൾ വിഷ്ണു തന്നെ ശരീരധാരിയായി അവതരിച്ച കഥയും കേൾക്കൂ.” സർവ്വോന്നതനായ നാരായണൻ സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു: “ഈ സൃഷ്ടി ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ചു; അതിനെ ഞാൻ സംരക്ഷിക്കണം. എന്നാൽ ശരീരമില്ലാത്തവൻ യജ്ഞാദികർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ഈ ലോകം സംരക്ഷിക്കാൻ ശരീരധാരിയായ ഒരു രൂപം ഞാൻ സൃഷ്ടിക്കണം,” എന്ന് ആശയിച്ചപ്പോൾ, സത്യസങ്കല്പത്തോടെ, അദ്ദേഹത്തിനു മുമ്പിൽ സൃഷ്ടിക്ക് മുൻപായി ഒരു ശരീരധാരിയായ ജീവി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ ജീവി അദ്ദേഹത്തിനു മുന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ, നാരായണൻ തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ആ ജീവി മൂന്നു ലോകത്തിലും പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു. അപ്പോൾ ഭാഗ്യവാൻ നാരായണൻ തന്റെ പഴയ വരം ഓർത്ത്, ആ ജീവിയുടെ വാക്കുകൾക്കും ഗുണങ്ങൾക്കും സന്തോഷിച്ച് വീണ്ടും ഒരു വരം നൽകി: “നീ സർവ്വജ്ഞനാണ്, സർവ്വകർത്താവാണ്, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനാണ്; നീ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലേക്കു പ്രവേശിച്ചതിനാൽ, ശാശ്വതനായ വിഷ്ണുവായിരിക്കുക. ദേവന്മാരുടെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെയും പ്രവർത്തികൾ നീ എപ്പോഴും നിർവഹിക്കണം; സർവ്വജ്ഞതയും നിനക്കുണ്ടാകട്ടെ, ഇതിൽ സംശയമില്ല.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദൈവം തന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സ്ഥിരമായി നിലകൊണ്ടു; വിഷ്ണു, ഭഗവാൻ, തന്റെ പഴയ ആലോചന ഓർത്ത്, മഹാതപസ്സിൽ ലീനനായി യോഗനിദ്രയിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും അവയുടെ വിഷയങ്ങൾക്കും ഉത്ഭവമായ ജീവികളെയും തന്റെ അന്തർഗതത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച്, പരമരൂപത്തിൽ ധ്യാനിച്ച് ഉറങ്ങാൻ പ്രവേശിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉറക്കരൂപത്തിൽ നിന്ന്, ഉദരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു മഹാ താമരപ്പൂവ് ഉദിച്ചു; അതിന്മേൽ ഏഴു ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും കാടുകളുമുള്ള ഭൂമി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ താമരയുടെ കുലത്തിൽ മേരുപർവ്വതം നിലകൊണ്ടു; അതിന്റെ മധ്യത്തിൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആലയം ഉണ്ടായി. അങ്ങനെ തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പരമോന്നത ഉത്ഭവം കണ്ടപ്പോൾ, ആ ശരീരത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന വായു പുറത്തുവന്നു; അവൻ വായുവിനെ തുല്യമായി സൃഷ്ടിച്ചു. “അജ്ഞാനത്തെ കീറിമാറ്റാൻ ഈ ശംഖ് കൈവഹിക്കൂ; മായയെ നശിപ്പിക്കാൻ ഈ വാൾ കൈവശം വയ്ക്കൂ; കാളചക്രം കൈവഹിക്കൂ, അച്യുതാ; അധർമ്മത്തിന്റെ ഗജത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ ഗദയും കൈവഹിക്കൂ, കേശവാ,” എന്ന് ഭഗവാൻ അനുഗ്രഹിച്ചു. ഇങ്ങനെ മഹാതപാസ് ഈ ദിവ്യകഥകൾ രാജാവിനോട് ആദരപൂർവ്വം പറഞ്ഞു.