വരാഹപുരാണമ്

ദേവന്മാർ അകമ്പടി കൊണ്ട് ബ്രഹ്മാദേവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എത്തി. അവരെ കണ്ട ബ്രഹ്മാ, "ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഇവിടേക്ക് വന്നതെന്തിനാണ്? എന്താണ് നിങ്ങളുടെ വരവിന്റെ കാരണം?" എന്ന് സസ്നേഹം ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: "ലോകപിതാവേ, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അന്ധകനാൽ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടിലാണ്. നാലുമുഖനായ പിതാവേ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ. ഞങ്ങൾക്കു നിങ്ങളുടെ അശേഷ പ്രണാമം." ബ്രഹ്മാ പറഞ്ഞു: "ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠരായവരേ, അന്ധകനിൽ നിന്നു ഞാൻ നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല. നമുക്ക് മഹാബലൻ ശർവനായ മഹാദേവന്റെ ശരണിൽ പോകാം." പിന്നെ ബ്രഹ്മാ വിശദീകരിച്ചു: "മുന്പ് ഞാൻ അവനു ഒരു വരം നൽകിയിരുന്നു—അവന്റെ ശരീരം ഭൂമിയെ സ്പർശിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ അവൻ ജയിക്കപ്പെടില്ല." എന്നാൽ, "അവനെ കൊല്ലാൻ രുദ്രൻ മാത്രമാണ് ശക്തനായവൻ. നമുക്ക് കൈലാസത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഭവന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പോകാം," എന്നു ബ്രഹ്മാ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ, ബ്രഹ്മാവും ദേവന്മാരും ചേർന്ന് ഭവന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തി. അവരെ കണ്ട രുദ്രൻ, യഥാവിധി ആദരം നൽകി, ലോകപിതാവായ ബ്രഹ്മാവിനോട് ചോദിച്ചു: "ദേവന്മാരേ, എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? നിങ്ങളെ ഞാൻ ഉടൻ സഹായിക്കും. നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞ പെട്ടെന്ന് നിറവേറ്റാം." അപ്പോൾ ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: "പ്രഭുവേ, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള ശക്തനായ അന്ധകനിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ." ദേവന്മാർ ഇങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അന്ധകൻ വലിയ സേനയോടെ അവിടേക്ക് എത്തി. ഭവനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലാനും, പർവതപുത്രിയായ ഭവന്റെ ഭാര്യയെ പിടിച്ചെടുക്കാനും ആഗ്രഹിച്ച് നാലുവിധ സേനയുമായി അന്ധകൻ മുന്നോട്ട് വന്നു. അന്ധകന്റെ ആക്രോശം കണ്ട ദേവന്മാർ ഭയങ്കരമായി ആയുധധാരികളായി, രുദ്രന്റെ പിന്തുണയോടെ യുദ്ധത്തിനൊരുങ്ങി. രുദ്രൻ വാസുകി, തക്ഷക, ധനഞ്ജയ എന്നീ സർപ്പങ്ങളെ കരഭൂഷണം, കഞ്ഞി, യജ്ഞോപവീതം എന്നിങ്ങനെ ധരിച്ചു. അപ്പോൾ നീല എന്ന അസുരരാജാവ്, ഗജരൂപം ധരിച്ചു, ഇന്ദ്രന്റെ എയർാവതംപോലെയുള്ള വലിപ്പത്തിൽ ഭവന്റെ അടുക്കൽ വന്നു. ആ അസുരനെ നന്ദി തിരിച്ചറിഞ്ഞു, വിരഭദ്രനോട് പറഞ്ഞു. വിരഭദ്രൻ സിംഹരൂപം ധരിച്ചു, ആ ഗജാസുരനെ വേഗത്തിൽ സംഹരിച്ചു. ആ കരിമ്പോല കറുത്ത ആനയുടെ ത്വക്ക് കീറിത്തുറന്ന് രുദ്രനു അർപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ മുതൽ രുദ്രൻ ആനത്ത്വക്ക് ധരിച്ചവനായി. ആനത്ത്വക്ക് ധരിച്ച്, സർപ്പാഭരണങ്ങളാൽ ഭാസ്വരനായി, ഭയാനകമായ ത്രിശൂലം എടുത്ത്, തന്റെ ഗണങ്ങളോടൊപ്പം അന്ധകനെ പിന്തുടർന്നു. അപ്പോൾ ദേവാസുരസമരം ആരംഭിച്ചു. ഇന്ദ്രനും ലോകപാലന്മാരും, കർതികേയനും, മറ്റ് ദേവസേനകളും യുദ്ധം ചെയ്തു. ആ മഹാസമരം കണ്ട നാരദൻ നാരായണന്റെ അടുക്കൽ പോയി ഈ യുദ്ധവിവരം അറിയിച്ചു. ജനാർദ്ദനൻ ഗരുഡാരൂഢനായി, ചക്രം എടുത്ത്, അങ്ങോട്ട് വന്നു, അസുരന്മാരെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്തു. ഹരിയുടെ സഹായം ലഭിച്ചിട്ടും, ദേവന്മാർ നിരാശരായി, പിന്മാറി. അപ്പോൾ രുദ്രൻ തന്നെ നേരിട്ട് അന്ധകനെ നേരിട്ടു. അവിടുത്തെ യുദ്ധം ഭയങ്കരവും രോമാഞ്ചകരവുമായിരുന്നു. രുദ്രൻ ത്രിശൂലത്തോടെ അന്ധകനെ ശക്തിയായി കുത്തി. അന്ധകന്റെ രക്തം ഭൂമിയിൽ വീണിടത്തൊക്കെയും അനേകം അന്ധകന്മാർ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉദിച്ചു. ഈ അത്ഭുതം കണ്ട രുദ്രൻ, അന്ധകനെ ത്രിശൂലത്തിൽ കുത്തി ഉയർത്തി, ത്രിശൂലത്തിന്റെ അഗ്രത്തിൽ പിടിച്ചു നൃത്തം ചെയ്തു. അപ്പോൾ ഉദിച്ച മറ്റുള്ള അന്ധകന്മാരെ പരമേശ്വരനായ നാരായണൻ തന്റെ ചക്രംകൊണ്ട് സംഹരിച്ചു. അന്ധകന്റെ രക്തം വീണ്ടും വീണ്ടും ഒഴുകി, ത്രിശൂലത്താൽ കുത്തി വീണ്ടും വീണ്ടും രക്തധാരകൾ ഉയർന്നു. അപ്പോൾ രുദ്രൻ അതിവൈരാഗ്യത്തോടെ കോപം കൊണ്ടു, വായിൽ നിന്ന് ഒരു ജ്വാല പുറത്ത് വിട്ടു. ആ ജ്വാല ഒരു ദേവിയായി രൂപം കൊണ്ടു; യോഗികൾ അവളെ യോഗേശ്വരി എന്നു അറിയുന്നു. മറ്റൊരു ദേവിയെ, വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാ, കാർത്തികേയ, ഇന്ദ്ര, യമ, വരാഹ, പരമവിഷ്ണു എന്നിവർ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ചു. ആ ദേവിയുടെ രൂപം പാതാളം ഉയർത്താനായിരുന്നു; അവളെ മഹേശ്വരി എന്നു വിളിക്കുന്നു—ഇങ്ങനെ എട്ട് മാതാക്കൾ. ഈ ദേവതകളുടെ ഉത്ഭവകാരണം, ദേവതകളുടെ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. ആശ, ക്രോധം, ലോഭം, മാനം, മോഹം, അസൂയ, ദ്വേഷം, മായ—ഇവയാണ് എട്ട് മാതാക്കൾ. ആശയെ യോഗേശ്വരി, ക്രോധത്തെ മഹേശ്വരി, ലോഭം വൈഷ്ണവി, മാനം ബ്രഹ്മാണി, മോഹം സ്വയംഭു, അസൂയ കൗമാരി, ദ്വേഷം ഇന്ദ്രജ, മായയെ യമദണ്ഡധാരിണി, ദ്വേഷം വരാഹി എന്നിങ്ങനെ അറിയണം. ഈ ആശ മുതലായ ഗുണങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ എങ്ങനെ രൂപംകൊണ്ടുവോ അതുപോലെയാണ് ഞാൻ വിശദീകരിച്ചത്. ഈ ദേവതകൾ അന്ധകന്റെ രക്തം കുടിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ മായ നശിച്ചു, അന്ധകൻ ജ്ഞാനപ്രാപ്തനായി. ഇതൊക്കെയാണ് ആത്മജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൃതം. ആ മാതാക്കളുടെ ഉദ്ഭവം ദിവസേന കേൾക്കുന്നവരെ അവർ എല്ലാ സ്ഥലത്തും രക്ഷിക്കും. അവരുടെ ജനനം പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ ലോകത്തിൽ സദാ ഭാഗ്യവാനായി ശിവലോകം പ്രാപിക്കും. അഷ്ടമി തിഥി ബ്രഹ്മാ അവർക്കു പ്രധാനം ചെയ്തു; ഭക്തിയോടെ ബില്വപത്രം അർപ്പിച്ച് ഇവരെ ആരാധിക്കുന്നവർക്കു അവർ ആശ്വാസവും ആരോഗ്യവും നല്കും. പിന്നീട്, പ്രജാപാലൻ ചോദിച്ചു: "മായ എങ്ങനെ ഉദിച്ചു? ദുർഗ്ഗയും, കാത്യായനിയും, ആദ്യപ്രകൃതിയിൽ സൂക്ഷ്മവും വ്യക്തമായും എങ്ങനെ സ്വതന്ത്രമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു?" മഹതപസ്‌വി മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഒരിക്കൽ, മഹാബലിയും ശക്തിയുള്ളവനുമായ സിന്ധുദ്വീപ എന്ന രാജാവ്, വരുണന്റെ അംശം, കാട്ടിൽ വസിച്ച് വലിയ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. തന്റെ പുത്രൻ ഇന്ദ്രനെ സംഹരിക്കാനായി ജനിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, രാജാവ് അതിവൈരാഗ്യത്തോടെ തപസ്സിൽ മുഴുകി, തന്റെ ശരീരം ഉണക്കി, അചഞ്ചലനായി തുടരുകയായിരുന്നു.