വരാഹപുരാണമ്

നാരായണനോട് ഞാൻ പ്രണാമം അർപ്പിക്കുന്നു—മൂന്നു വേദകളാൽ അറിയപ്പെടുന്നവൻ, ത്രൈഗുണ്യങ്ങളാൽ, നവധാവതാരങ്ങളാൽ, ഏകരൂപനായി നിലകൊള്ളുന്നവൻ, ത്രിപുതിയിലേയും ത്രയാഗ്നികളിലേയും, ത്രിതത്ത്വങ്ങളിലേയും ലക്ഷ്യമായവൻ, ത്രികാലാധിപൻ, ത്രിനേതാവ്, അളവറ്റവൻ. കൃതയുഗത്തിൽ വെള്ള നിറത്തിൽ, ത്രേതായുഗത്തിൽ ചുവന്ന ശരീരത്തിൽ, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ശുദ്ധനും പ്രാചീനനും, കലിയുഗത്തിൽ കറുത്ത സ്വരൂപത്തിൽ, അഹംഭാവം ധരിപ്പിക്കുന്ന ഹരിയ്ക്ക് ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു. നാരായണൻ തന്റെ വായിൽ നിന്ന് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ, ഭുജങ്ങളിൽ നിന്ന് ക്ഷത്രിയന്മാരെ, ഉരുക്കളിൽ നിന്ന് വൈശ്യന്മാരെയും, പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് ശൂദ്രന്മാരെയും സൃഷ്ടിച്ചു—അവിടുത്തെ ആനന്ത്യരൂപിയായ പ്രാചീനനിൽ ഞാൻ പ്രണാമം അർപ്പിക്കുന്നു. പരമാത്മാവായ നാരായണനിൽ, പരംപരത്വത്തിൽ, അതീതത്വത്തിൽ, ആത്മവിദ്യയിൽ, യുദ്ധാധിപതിയിൽ, കർമ്മാർത്ഥം കൃഷ്ണനായി അവതരിച്ചവനിൽ, ഗദയും കെടയും ഉയർത്തിയവനിൽ, അളവറ്റവനിൽ ഞാൻ വീണ്ടും പ്രണാമം അർപ്പിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഞാൻ നാരായണനെ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ആ ദേവതാത്മാവ്, ഇടിമുഴക്കത്തോടു സമമായ ശബ്ദത്തിൽ, “വരമാഞ്ഞു,” എന്നു പറഞ്ഞു. ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും അവിടുത്തെ സ്വരൂപത്തിൽ ലയിക്കണമെന്നാഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, അനന്തനായ ദേവാദിദേവൻ, “ബ്രാഹ്മണാ, ഈ ക്ഷയശീലമില്ലാത്ത പ്രകൃതിയിൽ ലയിച്ചുകൊൾക,” എന്നു പറഞ്ഞു. ആയിരം ബ്രഹ്മയുഗങ്ങൾക്കു ശേഷം നീ അവിടുന്ന് ഉദിക്കും; അപ്പോൾ നിന്റെ പേര്, ലക്ഷ്യം എന്നിവ നിശ്ചയിക്കപ്പെടും. നീ പിതൃക്കൾക്ക് എന്നും 'നാര' എന്ന് വിളിക്കുന്ന ജലം അർപ്പിക്കുന്നതിനാൽ, നിനക്ക് നാരദ എന്ന പേരുണ്ടാകും. അങ്ങനെ ദേവൻ പറഞ്ഞശേഷം, ഉടനേ അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി. ഞാൻ തപസ്സിലൂടെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരീരത്തിൽ ലയിച്ച ഞാൻ, ബ്രഹ്മദിനാരംഭത്തിൽ പത്തു പുത്രന്മാരോടൊപ്പം വീണ്ടും ജനിച്ചു. അപ്രകൃതിയിൽ നിന്നു ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു ദിവസം, സകലഭൂതങ്ങൾക്കും—ദേവന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും—സൃഷ്ടിയും പ്രളയവും സംഭവിക്കുന്ന കാലഘട്ടമാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ദൈവനിയമപ്രകാരം ഇതാണ് സർവ്വസൃഷ്ടിയും; രാജാവേ, ഇതാണ് എന്റെ സ്വാഭാവികജനനം, നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം. അതിനാൽ, നാരായണനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിച്ചത്, മഹാരാജാവേ; അതിനാൽ, നീയും വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയോടെ മനസ്സനയിക്കണം. അപ്പോൾ ഭൂമിദേവി ചോദിച്ചു: ആ പരമാത്മാവായ നാരായണനെ, സകലശാശ്വതനും പരമസത്വവുമാകുന്നവനെ, സർവ്വഭാവത്തോടും ആയാസത്തോടും കൂടി ആരാധിക്കണോ എന്നിങ്ങനെ, ദൈവമേ, സത്യമായി പറയൂ. ശ്രീവർാഹമൂർത്തി ഉത്തരം പറഞ്ഞു: മത്സ്യ, കൂർമ, വരാഹ, നരസിംഹ, വാമന, രാമ, രാമ, കൃഷ്ണ, ബുദ്ധ, കല്കി—ഇവയാണ് അവിടുത്തെ പത്താവതാരങ്ങൾ. ഇവിടുത്തെ ഈ രൂപങ്ങൾ, ജീവജാലങ്ങളേ, അവനെ ദർശിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് പടിക്കെട്ടുപോലെയാണ്. ദേവന്മാർക്കും അവിടുത്തെ പരമരൂപം കാണാൻ കഴിയില്ല; അവർ നമ്മുടെ രൂപംപോലെയുള്ള രൂപങ്ങൾ ധരിച്ചുകൊണ്ട് ശക്തി നേടുന്നു. ഭഗവാന്റെ രൂപംകൊണ്ടും, രാജസ്സും തമസ്സും കൊണ്ടും ബ്രഹ്മാവു സർവ്വസൃഷ്ടിയെ നിലനിര്‍ത്തുകയും ചലിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നീയാണു, പർവ്വതധാരിണിയായവളേ, ഭഗവാന്റെ പ്രഥമരൂപം; രണ്ടാമത്തേത് ജലം, മൂന്നാമത്തേത് അഗ്നി. നാലാമത്തേത് വായു, അഞ്ചാമത്തേത് ആകാശം. ഇവയാണ് അവിടുത്തെ രൂപങ്ങൾ; ഈ മൂന്നു രൂപങ്ങളോടൊപ്പം എട്ട് രൂപങ്ങൾ അവിടുത്തേതാണെന്ന് ഞാൻ ഗ്രഹിക്കുന്നു. സകലജഗത്തും നാരായണനാൽ പരിപൂരിതമാണ്; ഭഗവതീ, ഇതു ഞാൻ പറഞ്ഞുതരുന്നു—നിനക്ക് മറ്റെന്താണ് അറിയേണ്ടത്? ഭൂമി വീണ്ടും ചോദിച്ചു: നാരദൻ ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചപ്പോൾ, രാജാവ് പ്രിയവ്രതൻ എന്ത് ചെയ്തു? ദയവായി പറയൂ, പരമേശ്വരാ. ശ്രീവർാഹൻ പറഞ്ഞു: നാരദന്റെ വാക്കുകളിൽ അത്ഭുതംകൊണ്ട്, പ്രിയവ്രതൻ നിന്നെ ഏഴായി വിഭജിച്ച് തന്റെ പുത്രന്മാർക്ക് നൽകി, തപസ്സിൽ ലീനനായി. പരമനാരായണസ്വരൂപം ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട് സ്വയമ്പുവൻ പരമമുക്തി പ്രാപിച്ചു. കാന്താരേ, പുരാതനകാലത്ത് ഒരു രാജാവ് പരമേഷ്ഠിയെ ആരാധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ സംഭവിച്ച മറ്റൊരു കഥയും കേൾക്കൂ. അശ്വശിരാ എന്നൊരു ധർമ്മവാൻ രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; അശ്വമേധയാഗം നടത്തി ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകി. യാഗം പൂർത്തിയാക്കിയാണ്, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ചുറ്റും ഇരുന്നപ്പോൾ, ആ രാജാവീശ്വരൻ ഇരുന്നു; അപ്പോൾ പ്രശസ്തനായ യോഗി കപിലനും, യോഗികളിൽ രാജാവായ ജൈഗീഷവ്യനും അവിടെ എത്തി. ഉടൻ രാജാവ് എഴുന്നേറ്റ്, അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ അതിഥിസത്കാരം നടത്തി. ആദരിക്കുകയും ഇരിപ്പിടം നൽകുകയും ചെയ്ത ശേഷം, രാജാവ് ശക്തനും യോഗവിദ്യയിൽ വിശാരദരുമായ ആ രണ്ട് മഹാത്മാക്കളോടു ചോദിച്ചു: മഹർഷിമാരേ, ഞാൻ ഒരു കാര്യമാണ് ചോദിക്കുന്നത്—ഹരിയെ, പരമനാരായണനെ എങ്ങനെയാണ് ആരാധിക്കേണ്ടത്? രണ്ടു മഹർഷിമാർ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നീ നാരായണൻ എന്നു വിളിക്കുന്ന ഗുരു ഞങ്ങളാണ്; ഞങ്ങൾ ഇരുവരും നാരായണന്മാരാണ്, നേരിട്ട് നിന്റെ മുമ്പിൽ വന്നിരിക്കുന്നു. അശ്വശിരാ പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ തപസ്സിൽ നിർമലരായ, പാപരഹിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരാണ്; എങ്ങനെ നിങ്ങൾ തന്നെ നാരായണന്മാർ എന്ന് പറയാം? ഈ വാക്ക് അത്ഭുതം ജനിപ്പിക്കുന്നു. ശംഖചക്രഗദാധാരിയായ ജനാർദ്ദനൻ, പീതാംബരധാരിയായവൻ, ഗരുഡാസനനായവൻ—ഭൂമിയിൽ അവനോട് തുല്യൻ ആരാണ്? രാജാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട രണ്ട് ബ്രാഹ്മണന്മാർ ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു: "വിഷ്ണുവിനെ കാണൂ, രാജാവേ." അപ്പോൾ കപിലൻ തന്നെ വിഷ്ണുവായും, ജൈഗീഷവ്യൻ ഗരുഡനായും മാറി. അതിനെ കണ്ട രാജസഭയിൽ അത്ഭുതച്ഛബ്ദം ഉയർന്നു; അനന്തനായ നാരായണൻ ഗരുഡാസനനായിരിക്കുന്നതും എല്ലാവരും കണ്ടു. രാജാവ് കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു: “ശാന്തരാവൂ, മഹർഷിമാരേ; ഇതാണ് വിശ്ണു എന്നല്ല.” ആയിരംदलപദ്മത്തിൽ നിന്നും ബ്രഹ്മാവിനെ ജനിപ്പിച്ചവൻ, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു രുദ്രനെ, ആ വിശ്ണുവാണ് പരമേശ്വരൻ. രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ആ രണ്ട് മഹർഷിമാരും പരമയോഗം, പ്രത്യേകമായ മായാവിദ്യ പ്രയോഗം ചെയ്തു. കപിലൻ പദ്മനാഭനായി, ജൈഗീഷവ്യൻ പ്രജാപതിയായി; പദ്മത്തിൽ ഇരുന്നു, അവൻ പ്രകാശിച്ചു; അവന്റെ മടിയിൽ ഒരു ചെറിയ ബാലൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.