വരാഹപുരാണമ്

കാർത്തികേയന്റെ ഈ സ്തോത്രം ആരെങ്കിലും തന്റെ വീട്ടിൽ ഭക്തിപൂർവ്വം പാരായണം ചെയ്താൽ, അവിടത്തെ പുത്രന്മാരുടെ ക്ഷേമവും ആരോഗ്യമുമാണ് നിലനിൽക്കുക. അപ്പോൾ, പ്രജാപാലൻ മഹാതപസ്സിനെ ചോദിച്ചു: “ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, പ്രകാശത്തിൽ നിന്ന് ശരീരം എങ്ങനെയാണ് രൂപം കൊള്ളുന്നത്? എന്റെ ഈ സംശയം ദയവായി നീക്കം ചെയ്യണമേ.” മഹാതപാസ് പറഞ്ഞു: “ആ ആത്മാവ്, ഏകമായ അനന്തമായ ജ്ഞാനശക്തി, രണ്ടാമത്തേതിനെ ആഗ്രഹിച്ചു, തന്റെ അകത്തുതന്നെ പ്രകാശമായി പടർന്നു. അതാണ് സൂര്യൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. ആ മഹാത്മാവിന്റെ ദീപ്തിമയമായ ഊർജങ്ങൾ ഉണർന്നപ്പോൾ, അതിന്റെ പ്രകാശം മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും പ്രഭയാൽ ആവിഷ്കരിച്ചു. ആ മഹാപുരുഷനിൽ എല്ലാ ദേവന്മാരും, സിദ്ധന്മാരും, മഹർഷികളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് സൂര്യൻ സ്രോതസ്സ് എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ആ വേഗത്തിൽ ചലിക്കുന്ന, ഉണർന്ന ദീപ്തിയിൽ നിന്ന് ഒരു ശരീരം ഉദിച്ചു; അതാണ് വേദവിത്കൾ ‘രവി’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ആ പ്രകാശം ആകാശത്ത് ഉയർന്ന് ലോകങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അതിനാൽ അവനെ ഭാസ്കരനും, അതിന്റെ മഹാത്മ്യത്താൽ പ്രഭാകരനും വിളിക്കുന്നു. അവൻ ദിവാകരൻ, കാരണം അവൻ തന്നെയാണ് ദിവസം ‘ദിവസം’ ആക്കുന്നത്; എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും മൂലമായതിനാൽ, അവൻ ആദിത്യൻ. അവനിൽ നിന്ന് പന്ത്രണ്ട് സൂര്യന്മാർ ഉദിച്ചു, ഓരോരുത്തർക്കും തങ്ങളുടെ ദീപ്തിയുണ്ട്; എങ്കിലും അവൻ എല്ലാറ്റിലും പ്രധാനനായവനായി അറിയപ്പെടുന്നു. ആ പരമേശ്വരൻ സർവ്വതിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതിനെ കണ്ട്, അവനിൽ വസിക്കുന്ന ദേവന്മാർ പുറത്തേക്കുവന്നു അവനെ സ്തുതിച്ചു: “ഭഗവൻ, നീ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആദിമൂലമാണ്; നിന്റെ തീകൊണ്ടു ലോകങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഉദിച്ചിരിക്കുന്ന ഭഗവൻ, ദേവലോകങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കരുതേ, സർവ്വകർമസാക്ഷിയായവനേ, ശാന്തി നൽകേണമേ.” “നിന്റെ ദീപ്തി സർവത്ര വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നു; യജുര്‍വേദം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ നീ ദീപ്തി പകരുന്നു; നിന്റെ ദിവ്യമായ രഥച്ചക്രം കാലമായി അജ്ഞതയെ അകറ്റുന്നു. മഹർഷികൾ സൂര്യനാണ് ദേവതകളിൽ ആദ്യൻ, സഞ്ചരിക്കുന്നതിലും അചഞ്ചലമായതിലും അത്മാവാണെന്ന് പറയുന്നു; വരുണനും യമനും പിതാമഹന്റെ ശക്തിയാണ്, അവൻ ഭൂതകാലവും ഭാവിയുമാണ്. നീ അജ്ഞതയെ അകറ്റുന്നു, ദേവതകൾ നിന്നെ ആദരിക്കുന്നു; പിതൃകൾ ‘ശാന്തിയിലേക്ക് പോവൂ’ എന്ന് പറയുന്നു. നീ വേദാന്തത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നവൻ, യാഗങ്ങളിൽ വിളിക്കപ്പെടുന്നവൻ, യഥാർത്ഥത്തിൽ വിഷ്ണുവാണ്, ഭഗവൻ. ഇങ്ങനെ ഭക്തിപൂർവ്വം സ്തുതിച്ച ദേവതകൾ അവനോടു: ‘ക്ഷേമം നൽകേണമേ, ഞങ്ങളെ അതിക്രമിക്കരുതേ’ എന്നു അപേക്ഷിച്ചു.” അങ്ങനെ ദേവതകൾ അഭ്യർത്ഥിച്ചതിനുശേഷം, സൂര്യൻ സൗമ്യരൂപം ധരിച്ചു; മഹാദീപ്തനായവൻ ദേവന്മാർക്കായി ദീപ്തനായി. ദേവതകളുടെ ദഹനം അങ്ങനെ ശമിച്ചു; ഏഴാം ദിവസം സൂര്യൻ ഭൂമിയിൽ രൂപംകൊണ്ടു. ഇങ്ങനെ ഭക്തിപൂർവ്വം സൂര്യനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, ഭാസ്കരൻ അവനു വേണമെന്ന ഫലം നൽകുന്നു. ഇതാണ് സൂര്യന്റെ പ്രാചീനചരിത്രം, രാജാവേ. ഇപ്പോൾ ആദിമന്വന്തരത്തിൽ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ പറയുന്നു. മഹാതപാസ് തുടർന്നു പറഞ്ഞു: പുരാതനകാലത്ത് ഭൂമിയിൽ അന്ധക എന്ന മഹാബലശാലിയായ അസുരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നുള്ള വരപ്രസാദത്താൽ അദ്ധേഹം ദേവതകളെ കീഴടക്കി. അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ദേവന്മാരും അവരുടെ ശക്തിയോടുകൂടി മേരുപർവ്വതം ഉപേക്ഷിച്ചു; അന്ധകനെ ഭയന്ന് അവർ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അഭയം തേടി. അവർ എത്തിയപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവു ചോദിച്ചു: “ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചത്? എന്തുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ വന്നത്?” ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: “ലോകപിതാവേ, അന്ധകന്റെ പീഡനത്തിൽ ഞങ്ങൾ എല്ലാം ദുരിതത്തിലാണ്; ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ, ചതുരാനനനായ പിതാവേ, നമസ്കാരം.” ബ്രഹ്മാവു പറഞ്ഞു: “ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അന്ധകനിൽ നിന്ന് നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല; നാം മഹാദേവനായ ശർവനിൽ അഭയം തേടാം. എന്നാൽ, ഞാൻ അദ്ധേഹത്തിന് മുമ്പ് ഒരു വരം നൽകിയിരിക്കുന്നു: ഭൂമിയെ സ്പർശിക്കാതെ ആരും അവനെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല. എങ്കിലും, എല്ലാവരിലും രുദ്രൻ മാത്രം അവനെ സംഹരിക്കാൻ കഴിയും; നാം എല്ലാവരും കൈലാസത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഭവനിൽ പോകാം.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ബ്രഹ്മാവും ദേവതകളും ഭവന്റെ സന്നിധിയിൽ ചെന്നു. അവരെ കണ്ട രുദ്രൻ അർഘ്യാദി അത്തിഥിസത്കാരങ്ങൾ ചെയ്തു, ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: “ദേവന്മാരേ, എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? നിങ്ങളെന്തിനാണ് വന്നത്? ഉടൻ പറയൂ, ഞാൻ അതു നിർവഹിക്കും.” ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: “പ്രഭോ, അന്ധക എന്ന ദുഷ്ടചിത്തനായ മഹാബലശാലിയാവനിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.” അങ്ങനെ ദേവന്മാർ പരമേശ്വരനോട് അപേക്ഷിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ തന്നെയായിരുന്നു അന്ധകൻ മഹാസൈന്യത്തോടുകൂടി അവിടെ എത്തിയത്. ഭവനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലാൻ, പാർവതിയെ പിടിച്ചെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, നാലുഭാഗങ്ങളായ സേനയുമായി അദ്ധേഹം അവിടെ എത്തി. അപ്പോൾ അദ്ധേഹത്തെ അപ്രതീക്ഷിതമായി വരുന്നത് കണ്ട ദേവതകൾ, ഭയത്താൽ ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത് രുദ്രന്റെ അനുയായികളായി. രുദ്രൻ വാസുകി, തക്ഷക, ധനഞ്ജയ എന്നിവരെ ധ്യാനിച്ച് അവരെ കങ്കണവും ഉരസ്സും യജ്ഞോപവീതവും ആക്കി, ഭാവൻ അണിഞ്ഞു. അതിനുശേഷം നീല എന്ന അസുരരാജാവ്, ഗജരൂപത്തിൽ, ഭവനോടു ഇടപെടാൻ എത്തി; ഇന്ദ്രയുടെ എയനയേക്കാൾ വലുതായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട അവനെ നന്ദി തിരിച്ചറിഞ്ഞു, വിരഭദ്രനു കാണിച്ചു. വിരഭദ്രൻ സിംഹരൂപം ധരിച്ച് അതിവേഗം നീലയെ സംഹരിച്ചു. ആ കജലപോലെയുള്ള ആനയുടെ ത്വക്ക് കീറി രുദ്രനു അർപ്പിച്ചു; അതിനുശേഷം രുദ്രൻ ഗജചർമ്മം ധരിച്ചവനായി പ്രശസ്തനായി. ആനത്വക്ക് ധരിച്ച്, സർപ്പാഭരണങ്ങളാൽ ഭാസുരനായി, ഭയങ്കരമായ ത്രിശൂലം എടുത്ത്, അനുചരന്മാരോടൊപ്പം അന്ധകനെ പിന്തുടർന്നു. അതിനുശേഷം ദേവാസുരസമരം ആരംഭിച്ചു; ഇന്ദ്രനും ലോകപാലന്മാരും, കാർത്തികേയനായ സേനാനായകനും മറ്റ് ദേവസൈന്യങ്ങളും യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. ആ മഹാസമരം കണ്ട നാരദൻ, നാരായണനോടു പോയി, കൈലാസത്തിൽ നടക്കുന്ന മഹായുദ്ധം വിവരിച്ചു. അതു കേട്ട ജനാർദ്ദനൻ, ഗരുഡനിൽ കയറി, ചക്രം എടുത്ത്, അന്നു തന്നെ അവിടെയെത്തി, അസുരന്മാരെതിരേ യുദ്ധം ചെയ്തു. അങ്ങനെ ഹരിയുടെ സഹായം ലഭിച്ചിട്ടും, ദേവതകൾ അവിടെയുള്ള യുദ്ധത്തിൽ നിരാശരായി, പിന്മാറാൻ തുടങ്ങി.