വരാഹപുരാണമ്

ബ്രാഹ്മണനേ, ഈ മൂന്നു വേദങ്ങൾ മഹാവേദങ്ങൾ ആണെന്നും, അവയെ മൂന്നു ദേവതകളായും ഓർമ്മിക്കുന്നു എന്നും, 'അ' എന്ന അക്ഷരത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന ഈ വേദങ്ങൾ യജ്ഞങ്ങൾക്കും അടിസ്ഥാനമാകുന്നു എന്നും സാവിത്രി പറഞ്ഞു. ഇതെല്ലാം സാരാംശമായി ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞുതരാം, മഹാബ്രാഹ്മണനേ. നാരായണാ, നീ വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും സർവ്വജ്ഞതയും സ്വീകരിക്കണം. വേദങ്ങൾ എന്ന ഈ തടാകത്തിൽ നീ സ്നാനം ചെയ്യണം, മഹാവ്രതധാരിയേ. ഇവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ, നീ നിന്റെ മുൻജന്മങ്ങളെ ഓർക്കാൻ കഴിയും, മഹാനുഭാവനേ. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞയുടൻ ആ കന്യക അപ്രത്യക്ഷയായി, രാജാവേ. ഞാൻ ആ തടാകത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, നിന്നെ കാണണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച് ഇവിടെ വന്നിരിക്കുകയാണ്. അപ്പോൾ പ്രിയവ്രതൻ ചോദിച്ചു: "ഭാഗ്യവാനായ മുനിയേ, എന്റെ മുൻജന്മത്തിൽ സംഭവിച്ച എല്ലാം ദയവായി പറയൂ. അതിനായി ഞാൻ അതീവ കൗതുകത്തോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു." നാരദൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, ഞാൻ വേദതടാകത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് സാവിത്രിയുടെ വചനങ്ങൾ കേട്ടയുടൻ, ആ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ, ഞാൻ ആയിരം മുൻജന്മങ്ങൾ ഓർമ്മിച്ചു. എന്റെ മുമ്പത്തെ ജന്മത്തിന്റെ കഥ നീ കേൾക്കുക. അവന്തി എന്ന നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു, രാജാവേ. അവിടെ ഞാൻ സാരസ്വതൻ എന്ന പേരിൽ വേദങ്ങളിലും അവയുടെ ശാഖകളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ള ഒരു പ്രധാന ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു. അനേകം സേവകരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ധാന്യസമ്പത്താൽ സമൃദ്ധനായ്, കൃതയുഗത്തിൽ പരമജ്ഞാനത്തോടെ ഞാൻ ജീവിച്ചു. ഒറ്റക്കിരുന്ന് ആലോചിച്ച്, 'ഇതെല്ലാം എനിക്ക് എന്തിനാണ്?' എന്നു ഞാൻ ചിന്തിച്ചു. എല്ലാം പുത്രന്മാർക്ക് വിട്ടുകൊടുത്ത്, വാനപ്രസ്ഥാശ്രമം സ്വീകരിച്ച് വേഗത്തിൽ സാരസ്വതതടാകത്തേക്ക് പോയി. അങ്ങനെ ധ്യാനിച്ച്, ഞാൻ കേശവനെ karma-കർമങ്ങളാൽ പൂജിച്ചു; പിതൃകർമകളും, ദേവതാരാധനയും, മറ്റു ഭൂതങ്ങൾക്ക് യജ്ഞങ്ങളുമൊക്കെ നടത്തി. പിന്നെ, തപസിന്മേൽ മനസ്സു ആകേന്ദ്രിച്ച്, പുഷ്കരമായി അറിയപ്പെടുന്ന സാരസ്വതതടാകത്തേക്ക് യാത്രയായി. അവിടെ ഞാൻ ആദിപുരുഷനുമായ വിശ്ണുവിനെ ഭക്തിപൂർവ്വം നാരായണമന്ത്രം ജപിച്ച് ആരാധിച്ചു. ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ബ്രഹ്മസൂക്തം ജപിച്ചപ്പോൾ, ആ മഹാഭാഗ്യനാഥൻ സന്തോഷിച്ചു നേരിട്ട് എന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷനായി. അപ്പോൾ പ്രിയവ്രതൻ ചോദിച്ചു: "ആ പരമസൂക്തം എന്താണ്? അതിനെയെനിക്ക് കേൾക്കണം, ദയവായി പറയൂ ദേവർഷി." നാരദൻ പറഞ്ഞു: "അമരന്മാരിൽ അമരനായ, അനന്തശക്തിയുള്ള, അനാദിയായ, പരമമായ, പരതത്വം കടന്ന് മുന്നേറിയ, സനാതനപുരുഷനായ വിഷ്ണുവിനെ ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും നമസ്കരിക്കുന്നു. ഹരിയെ, ആദിപുരുഷനെയും, ഉപമയില്ലാത്തവനെയും, ഭയങ്കരമായ തേജസ്സുള്ളവനെയും, ദീർഘചിന്തയുള്ളവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ഉത്തമന്മാരിൽ പരമനായി, വിശുദ്ധമായ ആ നാരായണനെ ഞാൻ പുണ്യഹൃദയത്തോടെ സ്തുതിക്കുന്നു. ഈ ലോകം ശൂന്യമായിരുന്നപ്പോൾ, ആ ആദിപുരുഷൻ സൃഷ്ടി നടത്തി; പിന്നെ അവൻ തന്നെയാണ് പ്രഥമപുരുഷനായി നിലകൊണ്ടത്. ജനങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധനായ ആ ശുദ്ധനായ പുരാതനനായ നാരായണൻ എന്റെ ശരണമാകട്ടെ. അനന്തരൂപിയുമായ, കൃതജ്ഞനായ, ഭൂമിയുടെ നാഥനായ, സദാ മംഗളപ്രദനായ, മഹാതേജസ്സുള്ള ആ പരമവിഷ്ണുവിനെ ഞാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും സ്തുതിക്കുന്നു. ആയിരം തലകളുമുള്ള, അനന്തപാദങ്ങളുമുള്ള, അനേകഭുജങ്ങളുമുള്ള, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും കണ്ണുകളായ, ക്ഷരക്ഷരരൂപിയായ, ക്ഷീരസാഗരത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന, അമരനായ പരമേശ്വരനായ നാരായണനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു. മൂവേദങ്ങളാലും അറിയപ്പെടുന്ന, ത്രിരൂപിയുമായ, ഒറ്റയും ഒൻപതും മൂന്നുമുള്ളവനായ, ത്രിപവിത്രനായ, ത്രിവിധാഗ്നിയായ, മൂലതത്വങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യമായ, ത്രിയുഗങ്ങളുടെ നാഥനായ, ത്രിനേത്രനായ, അളവറ്റവനായ നാരായണനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. കൃതയുഗത്തിൽ അവൻ വെള്ളയാണു; ത്രേതായുഗത്തിൽ ചുവപ്പാണ്; ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ശുദ്ധനും പുരാതനനും; കലിയിൽ കൃഷ്ണവർണ്ണമായ ഹരിയെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണർ അവന്റെ വായിൽ നിന്നുണ്ടായി; ക്ഷത്രിയർ ഭുജങ്ങളിൽ നിന്നു; വൈശ്യർ ഉരുക്കളിൽ നിന്നു; ശൂദ്രർ കാലുകളിൽ നിന്നു. ആ സർവ്വരൂപിയായ പുരാതനനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. പരതത്വം കടന്നുപോയ, ജ്ഞാനസ്വരൂപിയായ, യുദ്ധവീരന്മാരുടെ നാഥനായ, കർമ്മത്തിനായി കൃഷ്ണനായി അവതരിച്ച, ഗദയും കാവചവും കൈവശമുള്ള, ഉയർന്ന കൈയുള്ള, അളവറ്റവനായ നാരായണനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഞാൻ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ ആ ദേവതൃശ്യനാഥൻ, മേഘഗർജ്ജനപോലുള്ള ശബ്ദത്തിൽ, 'ഒരു വരം ചോദിക്കു' എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഞാൻ അവന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ ലയിക്കണമെന്ന് ആവേശത്തോടെ ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ദേവനാഥൻ പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണാ, നീ ഈ അക്ഷയസ്വഭാവത്തിൽ ലയിക്കൂ.' ബ്രഹ്മയുടെ ആയിരം യുഗം കഴിഞ്ഞാൽ, നീ വീണ്ടും ജനിക്കും; അതിനനുസരിച്ച് നിനക്ക് പേര്, ലക്ഷ്യം എന്നിവ ലഭിക്കും. പിതൃകർമ്മത്തിൽ നീ നിത്യവും 'നാര' എന്ന വെള്ളം അർപ്പിക്കുന്നതിനാൽ, നിനക്ക് 'നാരദൻ' എന്ന പേരുണ്ടാകും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി. പിന്നീട്, തപസ്സിലൂടെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശരീരത്തിൽ ലയിച്ചു. പിന്നീട്, പത്തുപുത്രന്മാരോടൊപ്പം, പ്രഭാതത്തിൽ വീണ്ടും ജനിച്ചു. അപ്രകാരം, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു ദിവസം സൃഷ്ടിക്കും ലയത്തിനും കാലമായിരിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ദൈവനിയമപ്രകാരം ഈ സകലജഗത്തും ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു; ഇതാണ് നീ ചോദിച്ച എന്റെ സ്വാഭാവികജനനം, രാജാവേ. നാരായണനെ ധ്യാനിച്ചതിനാൽ ഞാൻ പരമപദം പ്രാപിച്ചു, രാജാവേ. അതിനാൽ, നീയും വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയോടെ ലയിക്കണം. അപ്പോൾ ഭൂമിദേവി ചോദിച്ചു: "ആ നാരായണൻ പരമാത്മാവും ശാശ്വതനും ആകുന്നു. ഭഗവാനേ, അവനെ സമ്പൂർണ്ണമായ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണമെന്ന് സത്യമായി പറയൂ." ശ്രീവർാഹൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: "മത്സ്യ, കൂർമ, വരാഹ, നരസിംഹ, വാമന, രാമ, രാമ, കൃഷ്ണ, ബുദ്ധ, കല്കി—ഇവയാണ് അവന്റെ പതിനൊന്ന് രൂപങ്ങൾ. ഇവയെ—all beings കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു ദർശനപഥങ്ങളായി, പടികൾപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. അവന്റെ പരമരൂപം ദേവന്മാർക്കും കാണാൻ കഴിയില്ല; അവർ നമ്മുടെ രൂപങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്ത് ശക്തി നേടുന്നു. ബ്രഹ്മാവു, ഭഗവാന്റെ രൂപത്തിലൂടെയും, രജസും തമസും കൊണ്ടും, സൃഷ്ടിയെ സ്ഥാപിക്കുകയും ഉണർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. നീ, ഗിരിധരി, ഭഗവാന്റെ ആദ്യരൂപം; രണ്ടാമത്തത് ജലം; മൂന്നാമത്തത് അഗ്നി. നാലാമത്തത് വായു; അഞ്ചാമത്തത് ആകാശം. ഇവയാണ് അവന്റെ രൂപങ്ങൾ; 'ക്ഷേത്രജ്ഞൻ' എന്നറിയപ്പെടുന്നത് എന്റെ വിവേകമാണ്. അങ്ങനെ, മൂന്നു രൂപകളും, ഈ എട്ട് രൂപകളും—all forms—അവന്റെ അവതാരങ്ങളാണ്.