ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಸ್ವರ್ಲೋಕಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಚ ನಾಗಲೋಕಂ ಚ ಸರ್ವಶಃ

ಅವರು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಮತ್ತು ನಾಗಲೋಕ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹುಡುಕಿದರು.

ಖಿನ್ನಾಃ ಕ್ಲಿಷ್ಟಾಶ್ಚ ಸುಭೃಶಂ ನ ಪುನಸ್ತತ್ಪದಂ ವಿದುಃ

ಅವರು ತುಂಬಾ ದಣಿದು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಹುಡುಕಿದರು, ಆದರೂ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಸಶೈಲಕಾನನೋಪೇತಾಂ ಮಾರ್ಗಯದ್ಭಿರ್ಹಿ ತಂ ಸುರಮ್

ಆ ದೇವರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಅವರು ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸುತ್ತಾಡಿದರು.

ವಿತತೇಷು ನಿಕುಞ್ಜೇಷು ವಿಹಾರೇಷು ಚ ಸರ್ವತಃ

ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಹಸಿರು ತೋಟಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲ ಮನೋರಮ ಉದ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಹುಡುಕಿದರು.

ನ ಪ್ರವೃತ್ತಿಃ ಕ್ವಚಿದಪಿ ಶಮ್ಭೋರಾಸಾದ್ಯತೇ ಸುರೈಃ

ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹುಡುಕಿದರೂ ಶಂಭುವಿನ ಯಾವುದೇ ಗುರುತು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.

ನ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಶಿವಂ ತತ್ರ ತದೇಷಾಂ ಭಯಮಾವಿಶತ್

ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಇದರಿಂದ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಭಯ ತುಂಬಿತು.

ಸಮ್ಭೂಯಾನ್ಯೋಽನ್ಯಮಮರಾ ಮಾಮೇವ ಶರಣಂ ಯಯುಃ

ಅಮರರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ, ಪ್ರತಿೊಬ್ಬರೂ ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.

ಉಪಾಯಮಾತ್ರಂ ದೃಷ್ಟಂ ಮೇ ಧ್ಯಾಯಂಸ್ತದ್ವೇಷಭೂಷಣೈಃ 215.

ನಾನು ಒಂದು ಮಾತ್ರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ: ಶತ್ರುತ್ವದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವುದು.

ಸರ್ವಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮಸ್ಮಾಭಿರ್ವಿಚಿತಂ ವೈ ನಿರನ್ತರಮ್। ಶ್ಲೇಶ್ಮಾತಕವನೋದ್ದೇಶಂ ಸ್ಥಾನಂ ಮುಕ್ತ್ವಾ ಮಹೀತಲೇ

ನಾವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹುಡುಕಿದ್ದೇವೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾತಕ ಕಾಡಿನ ಭಾಗವನ್ನಷ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

ಆಗಚ್ಛಧ್ವಂ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಸ್ತಮುದ್ದೇಶಂ ಸುರೋತ್ತಮಾಃ

ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಬನ್ನಿ, ನಾವು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೆ ಉತ್ತಮರೇ.

ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಾ ವಿಮಾನೈಃ ಶೀಘ್ರಯಾಯಿಭಿಃ

ಅಂದಿನ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಅವರು ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರುವ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದರು.

ತಸ್ಮಿನ್ಸುರಮಣೀಯಾನಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಶುಚೀನಿ ಚ

ಅಲ್ಲಿ, ಅವರು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹರ್ಷವಾಗುವಂತಹ, ವಿವಿಧ ಶುದ್ಧವಾದ ಸುಂದರ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಆಶ್ರಮಾರಣ್ಯಭಾಗೇಷು ದರೀಣಾಂ ವಿವರೇಷು ಚ

ಅವರು ಅಶ್ರಮಗಳ ಕಾಡಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಪರ್ವತಗಳ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೋಡಿದರು.

ಪ್ರಮುಖೇ ವಾಸವಂ ಕೃತ್ವಾ ವಿವಿಶುಸ್ತೇ ಸುರಾಸ್ತದಾ

ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಆ ದೇವತೆಗಳು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದವು.

ಕನ್ದರೋದರಕೂಟೇಷು ತರೂಣಾಂ ಗಹನೇಷು ಚ

ಅವರು ಬೆಟ್ಟದ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮರಗಳ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಹೋದರು.

ಪ್ರವಿಶನ್ತಶ್ಚ ತೇ ದೇವಾ ವನೋದ್ದೇಶಂ ಕ್ವಚಿಚ್ಛುಭೇ

ಅವರು ಕೆಲವೊಂದು ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಆ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದರು.

ಗಿರಿನದ್ಯಾಸ್ತು ಪುಲಿನೇ ಹಂಸಕುನ್ದೇಂದುಸನ್ನಿಭೇ 215.

ಪರ್ವತ ನದಿಯ ಮರಳಿನ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಹಂಸ, ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮುಕ್ತಾಚೂರ್ಣನಿಕಾಶಾಭಿರ್ವಾಲುಕಾಭಿಸ್ತತಸ್ತತ

ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಮುತ್ತಿನ ಪುಡಿ ಹೋಲುವ ಮರಳುಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.

ತತ್ರ ತೇ ವಿಬುಧಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸರ್ವೇ ಮಾಂ ಸಮಚೋದಯನ್

ಅಲ್ಲಿ ಆ ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು.

ಮುಹೂರ್ತ್ತಂ ಧ್ಯಾನಮಾಸ್ಥಾಯ ವಿಜ್ಞಾತಾ ಸಾ ಮಯಾ ತದಾ

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಕೂರಿ, ಆಕೆಯನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆ.

ತತಸ್ತದುಚ್ಚಶಿಖರಮಾರುಹ್ಯ ವಿಬುಧೇಶ್ವರಾಃ

ಆಮೇಲೆ ಆ ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರು ಆ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರವನ್ನು ಏರಿದರು.

ಮಧ್ಯೇ ಮೃಗಸಮೂಹಸ್ಯ ಗೋಪ್ತಾರಮಿವ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್

ಹರಿಣಗಳ ಗುಂಪಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ರಕ್ಷಕನಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದವನನ್ನು ನೋಡಿದರು.

ಚಾರುವಕ್ತ್ರಾಕ್ಷಿದಶನಂ ಪೃಷ್ಠತಃ ಶುಕ್ಲಬಿನ್ದುಭಿಃ

ಅವನ ಮುಖ, ಕಣ್ಣು, ಹಲ್ಲು—allವು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು; ಬೆನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ಕಲೆಗಳು ಇದ್ದವು.

ಬಿಮ್ಬೋಷ್ಠಂ ತಾಮ್ರಜಿಹ್ವಾಸ್ಯಂ ದಂಷ್ಟ್ರಾಂಕುರವಿರಾಜಿತಮ್

ಅವನ ತುಟಿಗಳು ಬಿಂಬ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ, ನಾಲಿಗೆ ಮತ್ತು ಬಾಯಿ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದು, ದವಳದಂತೆ ಮೂಡಿದ ದಂತಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಬುಧಾಃ ಸರ್ವೇ ಶಿಖರಾತ್ಪ್ರತಿಧಾವಿತಾಃ

ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಶಿಖರದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು.

ಶೃಙ್ಗಾಗ್ರಂ ಪ್ರಥಮಂ ಧೃತ್ವಾ ಗೃಹೀತ್ವಾ ವಜ್ರಪಾಣಿನಾ

ಮೊದಲು ಶೃಂಗದ ತುದಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವಜ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು ಹಿಡಿದನು.

ಜಗ್ರಾಹ ಕೇಶವಶ್ಚಾಪಿ ಮೂಲಂ ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ 215.

ಮತ್ತೆ ಕೇಶವನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದನು.

ಶಕ್ರಸ್ಯಾಗ್ರಂ ಸ್ಥಿತಂ ಹಸ್ತೇ ಮಧ್ಯಂ ಹಸ್ತೇ ಮಮ ಸ್ಥಿತಮ್

ಶಕ್ರನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತುದಿ ಇದ್ದಿತು, ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಭಾಗ ಇದ್ದಿತು.

ಶೃಙ್ಗಸ್ಯೈವ ಗೃಹೀತಸ್ಯ ತ್ರಿಧಾಸ್ಮಾಕಂ ಮೃಗಾಧಿಪಃ

ಹೀಗೆ ನಾವು ಹಿಡಿದ ಆ ಶೃಂಗವನ್ನು, ನಮ್ಮಿಂದ ಆ ಮೃಗಾಧಿಪತಿ ಮೂಡಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.