ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಅಯಂ ಚ ಯಜ್ಞೋ ವಿಧ್ವಸ್ತಃ ಸಂಪೂರ್ಣತ್ವಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ । ದಕ್ಷಸ್ಯ ಖ್ಯಾತಿಮಾಁಲ್ಲೋಕಃ ಸಂತತ್ಯಾಽಯಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೨೧.

'ಈ ಯಜ್ಞವು ವ್ಯತ್ಯಯವಾದರೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ದಕ್ಷನ ಮತ್ತು ಅವನ ವಂಶದ ಮೂಲಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.'

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಹರಿಹರೌ ತದಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಾನುವಾಚೇದಂ ರುದ್ರಭಾಗೋಽಸ್ಯ ದೀಯತಾಮ್ ।। ೨೧.

ಹೀಗೆ ಹರಿ ಮತ್ತು ಹರರಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಲೋಕಸಭೆಗೆ, 'ರುದ್ರನ ಪಾಲನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ರುದ್ರಭಾಗೋ ಜ್ಯೇಷ್ಠಭಾಗ ಇತೀಯಂ ವೈದಿಕೀ ಶ್ರುತಿಃ । ಸ್ತುತಿಂ ಚ ದೇವಾಃ ಕುರುತ ರುದ್ರಸ್ಯ ಪರಮೇಷ್ಠಿ ನಃ ।। ೨೧.

'ರುದ್ರನ ಪಾಲು ದೊಡ್ಡದಾದ ಪಾಲು ಎಂದು ವೇದಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗಳೇ, ನಮ್ಮ ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ.'

ಭಗನೇತ್ರಹರಂ ದೇವಂ ಪೂಷ್ಣೋ ದನ್ತವಿನಾಶನಮ್ । ಸ್ತುತಿಂ ಕುರುತಮಾ ಶೀಘ್ರಂ ಗೀತೈರೇತೈಸ್ತು ನಾಮಭಿಃ । ಯೇನಾಯಂ ವಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ವರದತ್ವಂ ಭಜೇತ ಹ ।। ೨೧.

'ಭಗನ ಕಣ್ಣನ್ನು ತೆಗೆದವನು, ಪೂಷಣನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮುರಿದವನು, ಆ ದೇವರನ್ನು ಈ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿ. ಅವನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ನಿಮಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಲಿ.'

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತು ತೇ ದೇವಾಃ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಶಂಭೋರ್ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಚಕ್ರುಃ ಪರಮಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಸ್ವಯಂಭುವೇ ।। ೨೧.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳು, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವಯಂಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಶಂಭುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ನಮೋ ವಿಷಮನೇತ್ರಾಯ ನಮಸ್ತೇ ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕಾಯ ಚ । ನಮಃ ಸಹಸ್ತ್ರನೇತ್ರಾಯ ನಮಸ್ತೇ ಶೂಲಪಾಣಯೇ ।। ೨೧.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಭಯಂಕರ ಕಣ್ಣಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ತ್ರ್ಯಂಬಕನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.'

ನಮಃ ಖಟ್ವಾಙ್ಗಹಸ್ತಾಯ ನಮೋ ದಣ್ಡಭೃತೇ ಕರೇ । ತ್ವಂ ದೇವ ಹುತಭುಗ್ಜ್ವಾಲಾಕೋಟಿಭಾನುಸಮಪ್ರಭಃ ।। ೨೧.

'ಖಟ್ವಾಂಗವನ್ನು ಹಿಡಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವರೇ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾಶವು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ.'

ಅದರ್ಶನೇಽನಯದ್ ದೇವ ಮೂಢವಿಜ್ಞಾನತೋಽಧುನಾ । ಕೃತಮಸ್ಮಾಭಿರೇವೇಶ ತದತ್ರ ಕ್ಷಮ್ಯತಾಂ ಪ್ರಭೋ ।। ೨೧.

'ದೇವರೇ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ವಿವೇಕದಿಂದ ನಾವು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೇವೆ. ಈ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು, ಪ್ರಭುವೇ.'

ನಮಸ್ತ್ರಿನೇತ್ರಾರ್ತ್ತಿಹರಾಯ ಶಂಭೋ ತ್ರಿಶೂಲಪಾಣೇ ವಿಕೃತಾಸ್ಯರೂಪ । ಸಮಸ್ತದೇವೇಶ್ವರ ಶುದ್ಧಭಾವ ಪ್ರಸೀದ ರುದ್ರಾಚ್ಯುತ ಸರ್ವಭಾವ ।। ೨೧.

'ತ್ರಿನೇತ್ರ, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಶಂಭುವೇ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯೇ, ಭಯಾನಕ ಮುಖರೂಪದವನೇ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ಶುದ್ಧ ಸ್ವಭಾವದವನೇ, ಕೃಪೆ ತೋರಿಸು ರುದ್ರನೇ, ಅವಿನಾಶಿಯೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನೇ.'

ಪೂಷ್ಣೋಽಸ್ಯ ದನ್ತಾನ್ತಕ ಭೀಮರೂಪ ಪ್ರಲಮ್ಬಭೋಗೀನ್ದ್ರಲುಲನ್ತಕಣ್ಠ । ವಿಶಾಲದೇಹಾಚ್ಯುತ ನೀಲಕಣ್ಠ ಪ್ರಸೀದ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತ್ತೇ ।। ೨೧.

ಭಯಂಕರವಾದ ದಂತಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪೂಷಣನೇ, ಭೀಕರವಾದ ರೂಪದವನೇ, ಪ್ರಲಂಬ ಎಂಬ ನಾಗನನ್ನು ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿರುವವನೇ, ವಿಶಾಲವಾದ ದೇಹದ ಅಚ್ಯುತನೇ, ನೀಲಕಂಠನೇ, ವಿಶ್ವದ ಒಡೆಯನೇ, ವಿಶ್ವರೂಪನೇ, ದಯೆಮಾಡು.

ಭಗಾಕ್ಷಿಸಂಸ್ಫೋಟನದಕ್ಷಕರ್ಮಾ ಗೃಹಾಣ ಭಾಗಂ ಮಖತಃ ಪ್ರಧಾನಮ್ । ಪ್ರಸೀದ ದೇವೇಶ್ವರ ನೀಲಕಣ್ಠ ಪ್ರಪಾಹಿ ನಃ ಸರ್ವಗುಣೋಪಪನ್ನ ।। ೨೧.

ಭಗನ ಕಣ್ಣು ಹೋಲುವ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ, ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದವನೂ, ಯಜ್ಞದ ಮುಖ್ಯ ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ನೀಲಕಂಠನೇ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಸಿತಾಙ್ಗರಾಗಾಪ್ರತಿಪನ್ನಮೂರ್ತ್ತೇ ಕಪಾಲಧಾರಿಂಸ್ತ್ರಿಪುರಘ್ನ ದೇವ । ಪ್ರಪಾಹಿ ನಃ ಸರ್ವಭಯೇಷು ಚೈವ ಉಮಾಪತೇ ಪುಷ್ಕರನಾಲಜನ್ಮ ।। ೨೧.

ಬಿಳಿ ಚಂದನವನ್ನು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿ ಧರಿಸಿರುವವನೇ, ಕಪಾಲವನ್ನು ಹಿಡಿದವನೇ, ತ್ರಿಪುರಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ದೇವನೇ, ಎಲ್ಲ ಭಯಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು, ಉಮಾದೇವಿಯ ಪತಿಯೇ, ಕಮಲದ ದಂಡಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನೇ.

ಪಶ್ಯಾಮ ತೇ ದೇಹಗತಾನ್ ಸುರೇಶ ಸರ್ಗಾದಯೋ ವೇದವರಾನನನ್ತ । ಸಾಙ್ಗಾನ್ ಸವಿದ್ಯಾನ್ ಸಪದಕ್ರಮಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವಾನ್ ನಿಲೀನಾಂಸ್ತ್ವಯಿ ದೇವದೇವ ।। ೨೧.

ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ನಿನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭವನ್ನು, ವೇದಗಳನ್ನು, ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳನ್ನೂ, ಜ್ಞಾನಗಳನ್ನೂ, ಪದ್ಯಗಳನ್ನೂ ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ದೇವದೇವನೇ, ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗಿದೆ.

ಭವ ಶರ್ವ ಮಹಾದೇವ ಪಿನಾಕಿನ್ ರುದ್ರ ತೇ ಹರ । ನತಾಃ ಸ್ಮ ಸರ್ವೇ ವಿಶ್ವೇಶ ತ್ರಾಹಿ ನಃ ಪರಮೇಶ್ವರ ।। ೨೧.

ಭವನೇ, ಶರ್ವನೇ, ಮಹಾದೇವನೇ, ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದವನೇ, ರುದ್ರನೇ, ಹರನೇ, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ, ವಿಶ್ವದ ಒಡೆಯನೇ, ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಇತ್ಥಂ ಸ್ತುತಸ್ತದಾ ದೇವೈರ್ದೇವದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ । ತುತೋಷ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ವಾಕ್ಯಂ ಚೇದಮುವಾಚ ಹ ।। ೨೧.

ಇಂತಿ ದೇವತೆಗಳು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ದೇವದೇವನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳತ್ತ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ರುದ್ರ ಉವಾಚ । ಭಗಸ್ಯ ನೇತ್ರಂ ಭವತು ಪೂಷ್ಣೋ ದನ್ತಾಸ್ತಥಾ ಮಖಃ । ದಕ್ಷಸ್ಯಾಚ್ಛಿದ್ರತಾಂ ಯಾತು ಯಜ್ಞಶ್ಚಾಪ್ಯದಿತೇಃ ಸುತಾಃ । ಪಶುಭಾವಂ ತಥಾ ಚಾಪಿ ಅಪನೇಷ್ಯಾಮಿ ವೋ ಸುರಾಃ ।। ೨೧.

ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗನ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತೆ ಸರಿ ಆಗಲಿ, ಪೂಷಣನ ದಂತಗಳು ಹಿಂತಿರುಗಲಿ, ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಲಿ, ಅದಿತಿಯ ಪುತ್ರರು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲಿ, ದೇವತೆಗಳೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ಪಶುಸ್ವಭಾವವನ್ನೂ ನಾನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತೇನೆ.

ಮದ್ದರ್ಶನೇನ ಯೋ ಜಾತಃ ಪಶುಭಾವೋ ದಿವೌಕಸಾಮ್ । ಸ ಮಯಾಽಪಹೃತಃ ಸದ್ಯಃ ಪತಿತ್ವಂ ವೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೨೧.

ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡುದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಪಶುಸ್ವಭಾವವನ್ನು ನಾನು ಈಗ ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ್ದೇನೆ; ನೀವು ಅದರಿಂದ ಕೂಡಲೇ ಮುಕ್ತರಾಗುವಿರಿ.

ಅಹಂ ಚ ಸರ್ವವಿದ್ಯಾನಾಂ ಪತಿರಾದ್ಯಃ ಸನಾತನಃ । ಅಹಂ ವೈ ಪತಿಭಾವೇನ ಪಶುಮಧ್ಯೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ।। ೨೧.

ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳ ಶಾಶ್ವತ, ಮೊದಲನೇ ಒಡೆಯನು; ಪಶುಗಳ ನಡುವೆ ಪತಿಯಾಗಿ ನಾನು ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಅತಃ ಪಶುಪತಿರ್ನಾಮ ಮಮ ಲೋಕೇ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಯೇ ಮಾಂ ಯಜನ್ತಿ ತೇಷಾಂ ಸ್ಯಾದ್ ದೀಕ್ಷಾ ಪಾಶುಪತೀ ಭವೇತ್ ।। ೨೧.

ಆದುದರಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನಗೆ 'ಪಶುಪತಿ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬರುವದು; ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರ ದೀಕ್ಷೆಯೂ ಪಶುಪತಿಯಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ಏವಮುಕ್ತೇಽಥ ರುದ್ರೇಣ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ । ಉವಾಚ ರುದ್ರಂ ಸಸ್ನೇಹಂ ಸ್ಮಿತಪೂರ್ವಮಿದಂ ವಚಃ ।। ೨೧.

ಇಂತಿ ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಗುತ್ತಾ, ರುದ್ರನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ಧ್ರುವಂ ಪಾಶುಪತಿರ್ದೇವ ತ್ವಂ ಲೋಕೇ ಖ್ಯಾತಿಮೇಸ್ಯತಿ । ಅಯಂ ಚ ದೇವಸ್ತ್ವನ್ನಾಮ್ನಾ ಲೋಕೇ ಖ್ಯಾತಿಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ । ಆರಾಧ್ಯಶ್ಚ ಸಮಸ್ತಾನಾಂ ದೇವಾದೀನಾಂ ಗಮಿಷ್ಯಸಿ ।। ೨೧.

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ದೇವಾ, ಪಶುಪತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ದೇವರೂ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುವನು; ನೀನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ದಕ್ಷಂ ಪ್ರೋವಾಚ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್ । ಗೌರೀಂ ಪ್ರಯಚ್ಛ ರುದ್ರಾಯ ಪೂರ್ವಮೇವೋಪಪಾದಿತಾಮ್ ।। ೨೧.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿ, ನಂತರ ದಕ್ಷನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಮೊದಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಗೌರಿಯನ್ನು ರುದ್ರನಿಗೆ ನೀಡು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತದಾ ದಕ್ಷಸ್ತಾಂ ಕನ್ಯಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಸನ್ನಿಧೌ । ದದೌ ರುದ್ರಾಯ ಮಹತೇ ಗೌರೀಂ ಪರಮಶೋಭನಾಮ್ ।। ೨೧.

ಆಮೇಲೆ, ದಕ್ಷನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆ ಸುಂದರವಾದ ಕನ್ಯೆ ಗೌರಿಯನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ರುದ್ರನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ಸ ತಾಂ ಜಗ್ರಾಹ ವಿಧಿವದ್ ರುದ್ರಃ ಪರಮಶೋಭನಾಮ್ । ದಕ್ಷಸ್ಯ ಚ ಪ್ರಿಯಂ ಕುರ್ವನ್ ಬಹುಮಾನಪುರಃಸರಮ್ ।। ೨೧.

ರುದ್ರನು ಆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದಾಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ದಕ್ಷನಿಗೆ ಗೌರವವನ್ನೂ, ಸಂತೋಷವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಗೃಹೀತಾಯಾಂ ತು ಕನ್ಯಾಯಾಂ ದಾಕ್ಷಾಯಣ್ಯಾಂ ಪಿತಾಮಹಃ । ದದೌ ರುದ್ರಸ್ಯ ನಿಲಯಂ ಕೈಲಾಸಂ ಸುರಸನ್ನಿಧೌ ।। ೨೧.

ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಪಿತಾಮಹನು ದೇವತೆಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನಿಗೆ ಕೈಲಾಸವನ್ನು ನಿವಾಸವಾಗಿ ನೀಡಿದನು.

ರುದ್ರೋಽಪಿ ಪ್ರಯಯೌ ಭೂತೈಃ ಸಮಂ ಕೈಲಾಸಪರ್ವತಮ್ । ದೇವಾಶ್ಚಾಪಿ ಯಥಾಸ್ಥಾನಂ ಸ್ವಂ ಸ್ವಂ ಜಗ್ಮುರ್ಮುದಾನ್ವಿತಾಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾಽಪಿ ದಕ್ಷಸಹಿತಃ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯಂ ಪುರಂ ಯಯೌ ।। ೨೧.

ರುದ್ರನು ತನ್ನ ಭೂತಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹೋದರು; ಬ್ರಹ್ಮನು ದಕ್ಷನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ತಸ್ಮಿನ್ ನಿವಸತಸ್ತಸ್ಯ ರುದ್ರಸ್ಯ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ । ಚುಕೋಪ ಗೌರೀ ದೇವಸ್ಯ ಪಿತುರ್ವೈರಮನುಸ್ಮರನ್ ।। ೨೨.

ಮಹಾತಪಾ ಹೇಳಿದಳು: ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ರುದ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗೌರಿ ದೇವರ ತಂದೆಯ ವೈರವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಕೋಪಗೊಂಡಳು.

ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ದಕ್ಷಸ್ಯ ಅನೇನಾಪಕೃತಂ ಪುರಾ । ಯಜ್ಞೋ ವಿಧ್ವಂಸಿತೋ ಯಸ್ಮಾತ್ ತಸ್ಮಾಚ್ಚಾನ್ಯಾಂ ತನೂಮಹಮ್ ।। ೨೨.

ಅವಳು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷನು ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಅಪಮಾನವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಅವನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಇನ್ನೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದಳು.

ಆರಾಧ್ಯ ತಪಸಾ ತಸ್ಯ ಗೃಹೇ ಭೂತ್ವಾ ವ್ರಜಾಮ್ಯಹಮ್ । ಕಥಂ ಗಚ್ಛಾಮಿ ಪಿತರಂ ದಕ್ಷಂ ಕ್ಷಪಿತಬಾನ್ಧವಮ್ ।। ೨೨.

ಆತನ ಮನೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಳು. ಆದರೆ, ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ನಾಶವಾದ ದಕ್ಷನ ಬಳಿಗೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ಹೋಗಲಿ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದಳು.