ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಜಟಾಜೂಟತಟಾಶ್ಲಿಷ್ಟಂ ಚನ್ದ್ರಾಲಂಕೃತಶೇಖರಮ್

ಅವನ ಜಟೆಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಚಂದ್ರನನ್ನು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದನು.

ಪ್ರಾದೇಶಮಾತ್ರಂ ರುಚಿರಂ ಶತಶೀರ್ಷಂ ಶತೋದರಮ್ 213.

ಅದು ಒಂದು ಕೈ ಅಗಲದಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದ ರೂಪ, ನೂರಾರು ತಲೆಗಳು ಮತ್ತು ನೂರಾರು ಹೊಟ್ಟೆಯುಳ್ಳದು.

ಅಣೀಯಸಾಮಣೀಯಾಂಸಂ ಬೃಹತಾಂ ತು ಬೃಹತ್ತರಮ್

ಅದು ಅತಿ ಸಣ್ಣದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸಣ್ಣದು, ದೊಡ್ಡದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡದು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಂ ಮಹಾದೇವಂ ಹೃಷ್ಟರೋಮಾ ಮಹಾತಪಾಃ

ಆ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯ ಕೂದಲು ಹಿಗ್ಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿಃ ಪ್ರಣತೋ ಭೂತ್ವಾಽಗೃಣಾದ್ಬ್ರಹ್ಮ ಸನಾತನಮ್

ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ, ಅವನು ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಜಗದ್ಭೋಕ್ತ್ರೇ ತ್ರಿನೇತ್ರಾಯ ಶಂಕರಾಯ ಶಿವಾಯ ಚ

ಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನಿಗೆ, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳವನಿಗೆ, ಶಂಕರನಿಗೆ, ಶಿವನಿಗೆ,

ನೀಲಕಣ್ಠಾಯ ಭೀಮಾಯ ಭೂತಭವ್ಯಭವಾಯ ಚ

ನೀಲನೀಳಿಗೆಯವನಿಗೆ, ಭಯಂಕರನಿಗೆ, ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದವನಿಗೆ,

ಗಣಾನಾಂ ಪತಯೇ ಸ್ರಷ್ಟ್ರೇ ಸಂಕ್ಷೇಪ್ತ್ರೇ ಭೀಷಣಾಯ ಚ

ಗಣಪತಿಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುವವನಿಗೆ, ಭಯಂಕರನಿಗೆ,

ಪ್ರೇತಾವಾಸನಿವಾಸಾಯ ರುದ್ರಾಯ ವರದಾಯ ಚ

ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನಿಗೆ, ರುದ್ರನಿಗೆ, ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನಿಗೆ.

ಭಕ್ತಪ್ರಿಯಾಯ ಸತತಂ ನಮೋಽಸ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನೇ

ಭಕ್ತರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ವಂದನೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ದೇವಂ ಪುನಃ ಪುನರವನ್ದತ ।। ತತಸ್ತು ಭಗವಾನ್ಪ್ರೀತಸ್ತಸ್ಮೈ ವಿಪ್ರಾಯ ಶಂಕರಃ। ।। 213.

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ದೇವರನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಭಗವಂತ ಶಂಕರನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಉವಾಚ ಚ ವಚಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ತಮೃಷಿಂ ವರದಃ ಪ್ರಭುಃ

ಆ ವರವನ್ನು ನೀಡುವ ಪ್ರಭು, ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು:

ತಾಂಸ್ತೇ ಸರ್ವಾನ್ಪ್ರಯಚ್ಛಾಮಿ ದುರ್ಲ್ಲಭಾನಪಿ ಮಾರಿಷ

ಓ ಮೃದುಸ್ವಭಾವಿಯೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲ ವರಗಳನ್ನೂ, ದೊರಕಲು ಕಷ್ಟವಾದವುಗಳನ್ನೂ ಕೂಡ ನಾನೀಗ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಂ ಲೋಕಪಾಲತ್ವಮಪವರ್ಗಮಥಾಪಿ ವಾ

ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಾನವಾಗಲಿ, ಲೋಕಪಾಲಕರ ಸ್ಥಾನವಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಮೋಕ್ಷವಾಗಲಿ—

ಯದಿಚ್ಛಸಿ ಮುನೇ ಶೀಘ್ರಂ ತದ್ಬ್ರೂಹಿ ದ್ವಿಜಪುಙ್ಗವ

ಓ ಮಹಾನ್ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ನೀನು ಏನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನು ಬೇಗನೆ ಹೇಳು.

ಪ್ರೋವಾಚ ವರದಂ ದೇವಂ ಪ್ರಹೃಷ್ಟೇನಾನ್ತರಾತ್ಮನಾ

ಆತನು ಆ ವರಪ್ರದಾತ ದೇವರನ್ನು ಆಂತರಿಕ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು:

ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಂ ಲೋಕಪಾಲತ್ವಂ ನಾಪವರ್ಗಂ ವರಪ್ರದ

ಓ ವರಪ್ರದಾತ, ನನಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಾನವೂ ಬೇಡ, ಲೋಕಪಾಲಕರ ಸ್ಥಾನವೂ ಬೇಡ, ಮೋಕ್ಷವೂ ಬೇಡ.

ಸ್ಪೃಹಯೇ ದೇವದೇವೇಶ ಪ್ರಸನ್ನೇ ತ್ವಯಿ ಶಂಕರ

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಶಂಕರನೇ, ನೀನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿರುವಾಗ ನನಗೆ ಭಕ್ತಿಯೆಂಬ ಆಸೆ ಇದೆ.

ಅನುಗ್ರಾಹ್ಯೋ ಹ್ಯಯಂ ದೇವ ತ್ವಯಾವಶ್ಯಂ ಸುರಾಧಿಪ

ಓ ದೇವಾ, ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿ, ಈವನಿಗೆ ನೀನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅನುಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.

ತಥಾಹಂ ಭಕ್ತಿಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಸರ್ವಭೂತಾಶಯೇ ತ್ವಯಿ

ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗಲಿ ಎಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

ಕೋಟಿಜಪ್ಯೇನ ರುದ್ರಾಣಾಮಾರಾಧನಪರಸ್ಯ ಚ 213.

ಲಕ್ಷಾಂತರ ರುದ್ರ ಜಪಗಳನ್ನೂ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಿಯೂ—

ಪ್ರಹಸ್ಯೋವಾಚ ತಂ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ತತೋ ಮಧುರಯಾ ಗಿರಾ

ಆಮೇಲೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಗುತ್ತಾ, ಆತನು ಆತನಿಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೇಳಿದರು:

ಆರಾಧಿತಶ್ಚ ಭಕ್ತ್ಯಾಹಂ ತ್ವಯಾ ಶುದ್ಧೇನ ಚೇತಸಾ

ನೀನು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ್ದೀಯೆ.

ನಿವರ್ತ್ತಯತಿ ಮಾಂ ವತ್ಸ ಮತ್ಪಾದಾರಾಧನೇ ರತಃ

ಮಗನೇ, ನನ್ನ ಪಾದಾರ್ಚನೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹೋದವನನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ದೂರಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಪೂರ್ಣಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ಚ ತಪಸ್ತೀವ್ರಂ ಮಹಾಮುನೇ

ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ನೀನು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ.

ಕೃತಂ ಸುಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ತ್ವಯಾ ಕರ್ಮ ಸುದುಷ್ಕರಮ್

ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವಾದ, ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದೀಯೆ.

ಆಗಮಿಷ್ಯನ್ತಿ ತೇ ದ್ರಷ್ಟುಂ ದೇವಾಃ ಸರ್ವೇ ಸವಾಸವಾಃ

ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಬರಲಿದ್ದಾರೆ.

ದಿವ್ಯತೇಜೋವಪೂಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ದಿವ್ಯಾಭರಣಭೂಷಿತಃ

ಅವನು ದಿವ್ಯವಾದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು, ದೈವಿಕ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.

ಮದ್ರೂಪಧಾರೀ ಮತ್ತೇಜಾಸ್ತ್ರ್ಯಕ್ಷಃ ಸರ್ವಗುಣೋತ್ತಮಃ

ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನು, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.