ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಭಕ್ತಾನುಕಮ್ಪೀ ಸ ಶ್ರೀಮಾನ್ಗಿರೀನ್ದ್ರಸುತಯಾ ಸಹ

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ದಯಾಳುವಾಗಿ, ಪರ್ವತರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ವಿಮಾನಯಾಯಿನಃ ಸರ್ವೇ ತಂ ದೇವಮಜಮವ್ಯಯಮ್

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಎಲ್ಲರೂ ಅವನು ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದ, ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗದ ದೇವರನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ಯೇ ದೇವನಿಕಾಯಾಶ್ಚ ಸೇವಿತುಂ ಪ್ರಪತನ್ತಿ ತಮ್ 213.

ಮತ್ತಷ್ಟು ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಕೂಡ ಆ ದೇವರನ್ನು ಸೇವಿಸಲು ಇಳಿದು ಬರುತ್ತವೆ.

ಆರಿರಾಧಯಿಷುಃ ಶರ್ವಂ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಸುದಾರುಣಮ್

ಶರ್ವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಅವನು ಬಹಳ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ಊರ್ಧ್ವಬಾಹುರ್ನಿರಾಲಮ್ಬಸ್ತೋಯಾಽನಿಲಹುತಾಶನೈಃ

ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಯಾವ ಸಹಾರವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ನೀರು, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಬೆಂಕಿಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

ಜಪಪುಷ್ಪೋಪಹಾರೈಶ್ಚ ಕಾಲೇಕಾಲೇ ಮುನಿಃ ಸದಾ

ಅವನು ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಪ ಮತ್ತು ಹೂವಿನ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸದಾ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಉಗ್ರೇಣ ತಪಸಾತ್ಮಾನಂ ಯೋಜಯಾಮಾಸ ಸುವ್ರತಃ

ದೃಢವಾದ ವ್ರತದಿಂದ ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಭಯಾನಕವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಕ್ಷಾಮೋಽಭೂತ್ಕೃಷ್ಣವರ್ಣಶ್ಚ ತತಃ ಪ್ರೀತಶ್ಚ ಶಙ್ಕರಃ

ಅವನು ದುರ್ಬಲನಾಗಿ, ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದವನಾಗಿ ಬದಲಾದನು; ಆಗ ಶಂಕರನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.

ಅದೃಶ್ಯಂ ಪಶ್ಯ ಮೇ ರೂಪಂ ವತ್ಸ ಪ್ರೀತೋಽಸ್ಮಿ ತೇ ಮುನೇ

ಮಗನೇ, ನನ್ನ ಈ ಕಾಣದ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡು; ಮುನಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

ಸಹಸ್ರಸೂರ್ಯಕಿರಣಂ ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಿನಮೂರ್ಜಿತಮ್

ಅದು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಬೆಂಕಿಯ ಹಾರದಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು, ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

ಜಟಾಜೂಟತಟಾಶ್ಲಿಷ್ಟಂ ಚನ್ದ್ರಾಲಂಕೃತಶೇಖರಮ್

ಅವನ ಜಟೆಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಚಂದ್ರನನ್ನು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದನು.

ಪ್ರಾದೇಶಮಾತ್ರಂ ರುಚಿರಂ ಶತಶೀರ್ಷಂ ಶತೋದರಮ್ 213.

ಅದು ಒಂದು ಕೈ ಅಗಲದಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದ ರೂಪ, ನೂರಾರು ತಲೆಗಳು ಮತ್ತು ನೂರಾರು ಹೊಟ್ಟೆಯುಳ್ಳದು.

ಅಣೀಯಸಾಮಣೀಯಾಂಸಂ ಬೃಹತಾಂ ತು ಬೃಹತ್ತರಮ್

ಅದು ಅತಿ ಸಣ್ಣದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸಣ್ಣದು, ದೊಡ್ಡದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡದು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಂ ಮಹಾದೇವಂ ಹೃಷ್ಟರೋಮಾ ಮಹಾತಪಾಃ

ಆ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯ ಕೂದಲು ಹಿಗ್ಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿಃ ಪ್ರಣತೋ ಭೂತ್ವಾಽಗೃಣಾದ್ಬ್ರಹ್ಮ ಸನಾತನಮ್

ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ, ಅವನು ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ಜಗದ್ಭೋಕ್ತ್ರೇ ತ್ರಿನೇತ್ರಾಯ ಶಂಕರಾಯ ಶಿವಾಯ ಚ

ಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನಿಗೆ, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳವನಿಗೆ, ಶಂಕರನಿಗೆ, ಶಿವನಿಗೆ,

ನೀಲಕಣ್ಠಾಯ ಭೀಮಾಯ ಭೂತಭವ್ಯಭವಾಯ ಚ

ನೀಲನೀಳಿಗೆಯವನಿಗೆ, ಭಯಂಕರನಿಗೆ, ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದವನಿಗೆ,

ಗಣಾನಾಂ ಪತಯೇ ಸ್ರಷ್ಟ್ರೇ ಸಂಕ್ಷೇಪ್ತ್ರೇ ಭೀಷಣಾಯ ಚ

ಗಣಪತಿಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುವವನಿಗೆ, ಭಯಂಕರನಿಗೆ,

ಪ್ರೇತಾವಾಸನಿವಾಸಾಯ ರುದ್ರಾಯ ವರದಾಯ ಚ

ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನಿಗೆ, ರುದ್ರನಿಗೆ, ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನಿಗೆ.

ಭಕ್ತಪ್ರಿಯಾಯ ಸತತಂ ನಮೋಽಸ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನೇ

ಭಕ್ತರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ವಂದನೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ದೇವಂ ಪುನಃ ಪುನರವನ್ದತ ।। ತತಸ್ತು ಭಗವಾನ್ಪ್ರೀತಸ್ತಸ್ಮೈ ವಿಪ್ರಾಯ ಶಂಕರಃ। ।। 213.

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ದೇವರನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಭಗವಂತ ಶಂಕರನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಉವಾಚ ಚ ವಚಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ತಮೃಷಿಂ ವರದಃ ಪ್ರಭುಃ

ಆ ವರವನ್ನು ನೀಡುವ ಪ್ರಭು, ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು:

ತಾಂಸ್ತೇ ಸರ್ವಾನ್ಪ್ರಯಚ್ಛಾಮಿ ದುರ್ಲ್ಲಭಾನಪಿ ಮಾರಿಷ

ಓ ಮೃದುಸ್ವಭಾವಿಯೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲ ವರಗಳನ್ನೂ, ದೊರಕಲು ಕಷ್ಟವಾದವುಗಳನ್ನೂ ಕೂಡ ನಾನೀಗ ನೀಡುತ್ತೇನೆ.

ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಂ ಲೋಕಪಾಲತ್ವಮಪವರ್ಗಮಥಾಪಿ ವಾ

ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಾನವಾಗಲಿ, ಲೋಕಪಾಲಕರ ಸ್ಥಾನವಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ಮೋಕ್ಷವಾಗಲಿ—

ಯದಿಚ್ಛಸಿ ಮುನೇ ಶೀಘ್ರಂ ತದ್ಬ್ರೂಹಿ ದ್ವಿಜಪುಙ್ಗವ

ಓ ಮಹಾನ್ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ನೀನು ಏನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನು ಬೇಗನೆ ಹೇಳು.

ಪ್ರೋವಾಚ ವರದಂ ದೇವಂ ಪ್ರಹೃಷ್ಟೇನಾನ್ತರಾತ್ಮನಾ

ಆತನು ಆ ವರಪ್ರದಾತ ದೇವರನ್ನು ಆಂತರಿಕ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು:

ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಂ ಲೋಕಪಾಲತ್ವಂ ನಾಪವರ್ಗಂ ವರಪ್ರದ

ಓ ವರಪ್ರದಾತ, ನನಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಾನವೂ ಬೇಡ, ಲೋಕಪಾಲಕರ ಸ್ಥಾನವೂ ಬೇಡ, ಮೋಕ್ಷವೂ ಬೇಡ.

ಸ್ಪೃಹಯೇ ದೇವದೇವೇಶ ಪ್ರಸನ್ನೇ ತ್ವಯಿ ಶಂಕರ

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಶಂಕರನೇ, ನೀನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿರುವಾಗ ನನಗೆ ಭಕ್ತಿಯೆಂಬ ಆಸೆ ಇದೆ.

ಅನುಗ್ರಾಹ್ಯೋ ಹ್ಯಯಂ ದೇವ ತ್ವಯಾವಶ್ಯಂ ಸುರಾಧಿಪ

ಓ ದೇವಾ, ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿ, ಈವನಿಗೆ ನೀನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅನುಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.